Tο μουσείον.

Τί εννοούμε σήμερα με την λέξη  μουσείο; Μάλλον ένα κτίριο που στεγάζει έργα τέχνης  ή αντικείμενα του μακρινού ή προσφάτου παρελθόντος ,τα οποία έχουν περιπέσει σε αχρηστία και λειτουργούν πια ως εκθέματα  με σκοπό την σύνδεση  και επικοινωνία κατά κάποιο τρόπο με το παρελθόν.  Σύμφωνα  με τον ICOM (Internat. Council of Museums) : είναι ένα μόνιμο ίδρυμα, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρος, στην υπηρεσία της κοινωνίας και της αναπτύξεως αυτής , ανοικτό στο κοινόν, το οποίον έχει ως έργον του την συλλογή, την μελέτη, την διατήρηση, την γνωστοποίηση και την έκθεση τεκμηρίων του ανθρωπίνου πολιτισμού και περιβάλλοντος, με στόχο την μελέτη, την εκπαίδευση και την ψυχαγωγία.

AMBROSE  & CR. PAINE  – » Museum Basics » , { p.8 }.

Μερικοί ορισμοί για το »μουσείο».Ορισμός του ICOM :

ΑΚΑΔΗΜΙΑ  ΑΘΗΝΩΝ – » Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής γλώσσας ».

Τι σήμαινε  άραγε ‘Μουσείον’ στην αρχαιότητα και ποία η σχέση του με το  ‘μουσείο’  της  σύγχρονης εποχής ; Εάν δεν γνωρίζουμε τί είναι ιστορικώς το μουσείον, μπορούμε να προσδιορίσουμε » τον ρόλο του Μουσείου στη σύγχρονη κοινωνία‘ ; 

Εν τέλει τι δηλώνει ετυμολογικώς η λέξη Μουσείον και ποία η σχέση του με τις Μούσες και την μουσική ;


1.ΜΟΥΣΕΙΟΝ. 

LIDDELL & SCOTT» Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».

Mουσείον { ιερόν } είναι το ουδέτερο του επιθέτου  Μουσείος -α-ον .

Αναλυτικά :

1]. Iερόν [ ναός ] των Μουσών ,έδρα και ενδιαίτημα των Μουσών.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ – » Φαίδρος », { 278 b }.

Μουσείον Νυμφών  = ιερό [ναός] των Νυμφών .

 

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ  – »Περί πολυπραγμοσύνης », { 521 d-e }.

Ευφρόνη{ < εύφρων }  = η καλή ώρα ,η ευνο’ι’κή  { κατ’ ευφημισμόν αντί του νυξ }.      Όπως Ευμενίδες ,οι κατ’ευφημισμόν Ερινύες.

 

ΖΑΧΑΡΙΟΥ [ Σχολαστικού ή  Μυτιληναίου ]   – » Ο διάλογος Αμμώνιος  ».

Τέμενος των Μουσών = ο ιερός χώρος των Μουσών.

 

2]. Παιδευτήριον [σχολείον ] των τεχνών  και πάσης  μαθήσεως .                                    

ΑΘΗΝΑΙΟΥ  – » Δειπνοσοφιστές », { Ε’ -187 d }.

Αθηναίων πόλις , το της Ελλάδος μουσείον.

[ μεταφορικώς ]

ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ – » Ελένη » , { στ. 174 }.

‘ μουσεία θρηνήμασι ξυνωδά‘ =χοροί ομού  θρηνώντων  {δλδ. το  βασίλειον του Πλούτου και της  Περσεφόνης } . Φερσέφασσα  =Περσεφόνη [= η φέρουσα το Φως ].

 

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ  – »Βάτραχοι », { στ. 92-93}.

»Χελιδόνων  μουσεία » = τοποθεσίες ,όπου τετερίζουν τα χελιδόνια.

 

ΓΡ.ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗ  – » Λεξικόν  Ερμηνευτικόν ».

Mουσείον = μουσών ναός ,σχολείον . » χελιδόνων μουσεία »=  βαρβαριζούσης πολυλογίας κατοικητήρια { δοχεία }.

 

EYΡΙΠΙΔΟΥ – » Αποσπάσματα  » , Αλκμήνη .

»χελιδόνων μουσείον » = φλυαρία.

 

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Φαίδρος », { 267 c }.

» μουσεία λόγων » = σχολεία ,όπου διδάσκονται νέες λέξεις [ διπλασιολογία ].

 

3].Μουσεία [ ιερά ] = εορτή των Μουσών .                                                                         

ΑΙΣΧΙΝΟΥ – »  Κατά  Τιμάρχου  » ,{ 1.10  }.

»περί Μουσείων »= η εορτή των Μουσών.

 

ΠΑΥΣΑΝΙΟΥ  –  ‘‘Ελλάδος Περιήγησις , Βοιωτικά », { 31.3 }.

Μούσεια : οι Θεσπιείς τελούσαν την γιορτή κάθε πέντε χρόνια στο άλσος των Μουσών . Σ’ αυτήν συναγωνίζονταν ποιητές επών ,αυλωδοί και αυλητές.

 

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ  – » Συμποσιακά », { Θ’- 736 D }.

»εν τοις Μουσείοις »= στην εορτή των Μουσών.

 

ΑΘΗΝΑΙΟΥ– » Δειπνοσοφιστές » , { ΙΔ’ – 26 }.

»περί του εν Ελικώνι Μουσείου » = περί του ναού των Μουσών στον Ελικώνα.

 

4].»Μουσείον» : a] Είδος  φιλοσοφικής σχολής και Βιβλιοθήκη.  

{ Αθήνα  και  Αλεξάνδρεια }.                                                                                             

ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ  ΛΑΕΡΤΙΟΥ  – » Βίοι φιλοσόφων» , IV.{ I }. Σπεύσιππος  .

» …εν τω μουσείω τω υπό Πλάτωνος εν Ακαδημεία ιδρυθέντι  = … στην  φιλοσοφική σχολή ,που είχε ιδρύσει ο Πλάτωνας πλησίον  του δημοσίου άλσους στην Ακαδημεία.

 

ΣΑΡ.ΚΑΡΓΑΚΟΥ – »Ιστορία των Αρχαίων Αθηνών », { Α’ ,σελ. 247-248 }.

Ακαδήμεια ή Ακαδημία.

 

Γ.ΛΑΜΨΑ  – » Λεξικό του Αρχαίου κόσμου ‘.

Μουσείον : ιερόν των Μουσών και τόπος διδασκαλίας.

 

ΣΤΡΑΒΩΝΟΣ  – » Γεωγραφικά » , { Aίγυπτος ,  ΙΖ’ – 8  }.

Μέρος των ανακτόρων { Αλεξανδρείας } είναι και το Μουσείον μέσα στο οποίο  σιτίζονται οι φιλόλογοι ,που εργάζονται στο Μουσείον.

 

Γ.ΛΑΜΨΑ  –  » Λεξικό του Αρχαίου κόσμου ‘.

Το Μουσείον { της Αλεξανδρείας } ήταν μια σύνοδος ,ένας θίασος των Μουσών,υπό την διεύθυνση ενός ιερέα ,που τον διόριζε ο βασιλιάς.Τα μέλη του Μουσείου ορίζονταν από τον βασιλιά ,ο οποίος διέθετε και τα κοινά χρήματα [ Ο ρόλος αυτός των βασιλέων τονίζει και τον μοναρχικό χαρακτήρα του θεσμού σε αντίθεση με την Ακαδήμεια και τον Περίπατο ].Τα μέλη του Μουσείου είχαν πλήρη σίτιση και σταθερές απολαβές την επονομαζόμενη σύνταξη και δεν πλήρωναν φόρους.

 

4].»Μουσείον» : b]. Λόφος των Αθηνών. 

ΠΑΥΣΑΝΙΟΥ – » Ελλάδος Περιήγησις  », Αττικά »,[ 25.7 ].

Μουσείον ,ο λόφος των Αθηνών.

 

ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΟΙ – » Μουσαίος  ».

Ο Μουσαίος ,πατέρας του Ευμόλπου  ,ήταν μυθικός μάντης και ιερέας, πιθανόν υιός του Ορφέως . Θεωρείται  ο ιδρυτής της  ιερατικής ποιήσεως στην Αττική.Συνέθεσε λατρευτικούς και εξαγνιστικούς ύμνους .πραγματείες σε πεζό λόγο και χρησμούς.Οι Ευμολπίδες ήσαν αρχαίον ιερατικό γένος της Ελευσίνας και της Αττικής .Από αυτούς  προερχόταν ο Ιεροφάντης των Ελευσινίων Μυστηρίων. Το επόμενο απόσπασμα είναι από το ‘ Πάριον Μάρμαρο’.

 

ΙΧΩΡ  – »  Το  Πάριον  Χρονικόν  ».

Tο »Πάριον  Χρονικόν » ή ‘‘Πάριον Μάρμαρο » είναι μια μαρμάρινη στήλη [ αποτελεί το αρχαιότερο δείγμα ελληνικού χρονολογικού πίνακα ] η οποία σώζεται μέχρι σήμερα.Είναι χωρισμένο σε τρία τμήματα.Στην Πάρο διασώζεται το κάτω τμήμα της στήλης.

                         

ΜΟΥΣΕΙΟΝ  ή  ΛΟΦΟΣ  ΜΟΥΣΩΝ  ή  ΛΟΦΟΣ  ΦΙΛΟΠΑΠΠΟΥ.903331-filopappou_680_419095_ll3pzx (1)

 

4].»Μουσείον» : c]opus musivum ». 

ΣΤΕΦ. ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ  – » Λεξικόν Λατινο-Ελληνικόν ».

musivum [ opus ] = μουσείον, φηφιδωτά.

 

4].»Μουσείον» : d].Επιγραφή βιβλίου { Αλκιδάμαντος }.

Ι.ΣΤΟΒΑΙΟΥ – » Ανθολόγιον». [ ΡΚ’ . Έπαινος  θανάτου ].           


 

ΑΝΘ. ΓΑΖΗ  – » Επίτομον λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».

Μουσείον : 1} τόπος , ναός ,τέμενος ,θρόνος,κατοικία των Μουσών  2}.»Μουσεία [ιερά] = η εορτή των Μουσών 3}.Το »μουσείον» =τόπος αντίκρυ της Ακροπόλεως των Αθηνών ,όπου έψελνε και τελικώς τάφηκε ο Μουσαίος  4}.[μεταγ.] μουσείον = η ζωγραφική σύνθεσις από διαφορετικά – κατά το χρώμα -πετράδια ,ψηφοθέτημα  5].Μουσείον = μικρή πόλη της Μακεδονίας.

 

ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ Δ. του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».

Μουσείος-α-ον : 1}. Αυτός που ανήκει στις Μούσες ,ο μουσικός // Το μουσείον = κατοικητήριον των Μουσών // [συνεκδ.] γυμνάσιον ,σπουδαστήριον 2}. [Βυζ.] μουσείον = η ζωγραφιά δια ψηφίδων { mosaique }

 

ΣΩΚΡ.ΤΖΙΒΑΝΟΠΟΥΛΟΥ  – » Λεξικόν των Ελληνικών και Ρωμα’ι’κών  Αρχαιοτήτων ».

Μούσεια  :  εορτή με αγωνίσματα. Μουσείον : Το όνομα αυτό σήμαινε καθόλου τόπον αφιερωμένο στις Μούσες.Ειδικότερα δε ονομάστηκε μουσείον κατάστημα στην Αλεξάνδρεια ,που θεμελιώθηκε από τον  Πτολεμαίο τον Φιλάδελφο περί το 280 π.Χ. για την προαγωγή και διάδοση της μάθησης και την προστασία των πεπαιδευμένων . Το μουσείο αποτελεί μέρος των βασιλικών ανακτόρων.

 

Ν.Π.ΑΝΔΡΙΩΤΗ – » Ετυμολογικό Λεξικό της Κοινής  Νεοελληνικής ».

Mουσείον =   μουσ – είον .

 

ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο εν τη λέξει Λόγος ». 

Η κατάληξη  σε [ -ειος  -εια ,-ειον ] σημαίνει εκείνον ο οποίος ανήκει ή έχει σχέση  προς εκείνο το οποίο δηλώνει το πρωτότυπο .

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».

ΠΑΠΥΡΟΥ  – » Λεξικό της Ελληνικής γλώσσας ».

A.Π.Θ {Ιδρ. Μαν.Τριανταφυλλίδη} – » Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής ».                             

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ – » Ετυμολογικό  Λεξικό της νέας Ελληνικής  γλώσσας ».

 2. ΜΟΥΣΕΣ

ΑΘ.ΣΤΑΓΕΙΡΙΤΟΥ  – » Ωγυγία  ή  Αρχαιολογία » ,{ Β’ ,σελ276-277 }.

Τις δε  Μούσες’ παράγουν από το μάω , ή από το μώομαι ή μώσις { =το επιθυμώ } ή το  Μούσαι από το  ‘ομού ούσαι ‘{= αυτές που είναι μαζί }. Oι Μούσες είναι η αλληγορία των μαθήσεων. Γι’ αυτό είναι  θυγατέρες της Μνημοσύνης ,επειδή η μνήμη τις γεννά. Και του Διός θυγατέρες ,το οποίον σημαίνει του νου , διότι τα μαθήματα είναι θείον δώρον.Άρα ο ΝΟΥΣ  με την ΜΝΗΜΗ , αφού έσμιξαν ερωτικά πολλές φορές ,γέννησαν τις ΜΑΘΗΣΕΙΣ. Απ΄αυτό και η διαμονή τους στα όρη και στις ερημιές.Καθότι οι μαθήσεις ζητούν ησυχία και ειρήνη , και περιφρονούν τελείως την διατάραξη της ησυχίας.

 

ΗΕΝRICUS  STEPHANUS  – » Θησαυρός της Ελληνικής  γλώσσης ».

Μούσα : Από  την μία ονομάστηκαν όλες  Μούσες.Ο Μνασίας δε ισχυρίζεται ,ότι όλες οι Μούσες  είναι  τρεις : Μούσα { Οδύσσεια },Θεά { Ιλιάδα } , Υμνώ { Παλαμηδεία }.Από το μούσα και το ρήμα μοισώ των Συρακουσίων .Οι Ρηγίνοι λένε μούσα ,οι Αιολείς μοίσα [ Πίνδαρος ] ,οι Αττικοί – Ίωνες – Συρακούσιοι λένε μούσα ,οι Λάκωνες  μώσα [ οι μεταγενέστεροι Λάκωνες  μώα ,χωρίς το -σ- ].Το μούσα δε, παράγεται από το μονοσύλλαβο ρήμα  μώ. Οι λέξεις  Μούσες και μουσική από το μώσθαι ,ήτοι και από της ζητήσεως και  από της φιλοσοφίας. O Πλάτων στον ‘ Κρατύλο’ γράφει ότι  »τας  μούσας τε και όλην την μουσικήν »από το» μώσθαι» παράγονται. Ευσέβιος : To  Μούσα ,πραγματικά  προέρχεται από το μυείν  ,επειδή  έργο της Moύσας  σημαντικό  είναι το διδάσκειν και το παιδεύειν.

Σάρωση_20190128

 

ΗΡΩΔΙΑΝΟΥ – »Περί κυρίων και επιθέτων και προσηγορικών μονόβιβλον ».

Το μούσα από το μω = ζητώ . Η μετοχή  : [αρσ.] μων  , [θηλ.] μούσα.

 

Ι.ΠΑΝΤΑΖΙΔΟΥ – » Ομηρικόν Λεξικόν  ».

Μούσα/μώσα { < *μα – ,μαίομαι }.

 

ΟΜΗΡΟΥ – » Οδύσσεια », { ω , 60-61 }.

Μούσαι εννέα [ 9 ] .

 

ΗΣΙΟΔΟΥ – » Θεογονία », { στ.915-917 }.

Μνημοσύνη, η μητέρα των εννέα Μουσών.

 

Γ.ΤΣΑΓΚΡΙΝΟΥ / ΕΥ.ΜΠΕΞΗ – » ΗΣΙΟΔΟΥ : Θεογονία».

Η  Μνημοσύνη και οι εννέα Μούσες.

 

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν ».

Μούσα = τέχνη .Τεχνίτες = σοφοί και μουσικοί. Μούσες = θεές .

 

ΣΟΥ’Ι’ΔΑ /  ΣΟΥΔΑ  – » Λεξικόν ».

Μούσα {< μω = ζητώ} : η γνώσις ,επειδή αυτή τυγχάνει αιτία κάθε παιδείας. Όπως ήταν φυσικό ,οι αρχαίοι Έλληνες την ονόμασαν μούσαν. Είναι δε όλες μαζί εννέα [9]: Kλειώ,Ευτέρπη,Θάλεια,Μελπομένη,Τερψιχόρη,Ερατώ,Πολύμνια,Ουρανία,Καλλιόπη.

 

ΔΙΟΔ.ΣΙΚΕΛΙΩΤΗ – » Βιβλιοθήκη Ιστορική », { Δ’ – 7 }.

Μούσας ,από του μυείν τους ανθρώπους {= διδάσκειν τα καλά και συμφέροντα } και υπό των απαιδεύτων αγνοούμενα.

 

J.B.HOFMAN  – » Ετυμολογικόν  Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής ».

Mούσα / μοίσα /μώσα  = μουσική ,άσμα ,ευπρέπεια .

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – »  Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης «.

Μούσα / Μοίσα / Μώσα  : 1]. η θεά της ποιήσεως ,της μουσικής ,του άσματος ,της ορχήσεως και των καλών τεχνών γενικά 2].μούσα =μουσική ,άσμα //  ευγλωττία ,ευφράδεια,πειθώ // μούσαι = τέχνες ,προσόντα ,δεξιότητες  3]. μούσα = το πρέπον ,το προσήκον ,η ευπρέπεια .{σ.σ Άρα άμουσος = ο απρεπής }.ΕΤΥΜ.  μούσα < μονθ-jα , μανθάνω ,μενθήρη.

LIDDELL & SCOTT» Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».

                                                         ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ – ΜΟΥΣΕΣ.Σάρωση_20190130 (2)

 

ΠΑΥΣΑΝΙΟΥ – » Βοιωτικά », { 29.2 }.

Μούσες ήσαν [3] : Μελέτη ,Μνήμη ,Αοιδή.

bandicam 2019-02-13 09-36-26-960

 

Μ.Τ.CICERONIS [ ΚΙΚΕΡΩΝΟΣ ]– »  De natura Deorum» [ περί φύσεως Θεών ],{ III, 21 }.

Οι πρώτες [πρώτη γενιά ] Mούσες  ήταν [4] : Θελξινόη , Αοιδή , Αρχή, Μελέτη.

bandicam 2019-02-13 09-48-26-410 

Ι.Θ.ΚΑΚΡΙΔΗ  – » Ελληνική Μυθολογία », ΟΙ ΘΕΟΙ , {σελ.263-266} .

Μούσες , ανάλυση και σχόλια.

 

ΙΩ.ΖΩΝΑΡΑ – » Λεξικόν ».

Μουσείον = σχολείο { < μούσα = λόγος }. Μούσειον = στόλισμα .Μουσίον  = το ψηφιδωτό. Μουσηγετών = ο κιθαρίζων .

 

ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ Δ. του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».

Μούσα { < μάω  ή μύθος } : 1.θεότης της ποιήσεως [ μουσικής κ.τ.λ. ] 2.{συνεκδ.} ποίησις ,μουσική κ.τ.λ.  3.{γεν.} οι ελεύθερες τέχνες και επιστήμες και ο ενθουσιασμός γι’ αυτές 4.{ ενίοτε} ωδή ,ήχος μουσικής  5.{σπαν.} ποιήτρια ή ψάλτρια.

 

ΔΑΜ. ΣΤΡΟΥΜΠΟΥΛΗ  – » Ετυμολογικό λεξικό της Ελληνικής ».

Μούσα ,Μοίσα ,Μώσα , Μώα { < μαίομαι ,μέδομαι } = θεότητα της μουσικής .Μουσική =η τέχνη του τραγουδιού ή των μουσικών οργάνων.

 

ΑΛΚΜΑΝΟΣ  – » Παρθένειον »,{14}.

Μώσα = Μούσα.

 

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ  – » Λυσιστράτη », { στ.1246-1249 }.

Μώα = μούσα.

 

ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο εν τη λέξει Λόγος ».

   Οι εννέα Μούσες.

Σάρωση_20181227 (4)


 

3. ΜΑΩ-Ω .

ΠΛΑΤΩΝΟΣ – » Κρατύλος », { 406 a }.

Mώσθαι { < μώ } = επιθυμώ διακαώς .

 

THOMAS  GAISFORD  S.T.P  – » Etymologicon Magnum Lexicon ».

Moύσα : 1.Kάποιοι ισχυρίζονται ότι  Μούσα =η μυούσα .Διότι σε τίποτα δεν διαφέρει η μουσική από τα μυστήρια{ δλδ. μυώ > μουσική ,μυστήριο}.2. Όπως δε άλλοι λένε ,ότι Μούσα =η μώσα .Διότι μω και μώμαι = ζητώ. Και την μητέρα του Ερμού { =λόγου } Μαίαν την λένε ,από την [ανα]ζήτησιν και την εύρεσιν των μαθημάτων. Από αυτό [ το ρήμα μω ] και η μαία και η μούσα.

Σάρωση_20190207 (2)

 

ΕΠΙΧΑΡΜΟΥ  [Κωμικού]-» Αποσπάσματα » ,{80}.

O Θεόκριτος  χαρακτηρίζει [τον Επίχαρμο  τον Μεγαρέα] ρητώς ως ευρετήν της τραγωδίας. { Επιγρ.18 }.

Μω= υπέρ το δέον προθυμούμαι ,επιθυμώ ,ζητώ .

 

ΘΕΟΓΝΙΔΟΣ  – » Ελεγείαι » , { στ.769-772 } .

Μούσαι – μώσθαι { απαρεμφ. του ρ. μάω-ώ }.

 

ΠΑΝ.ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΟΥ – »Λεξικόν απάντων των ρημάτων εις τους Αττικούς πεζολόγους».

Mάω,μέμαα = επιθυμώ,ποθώ ,επιζητώ,εποφθαλμιώ . Αυτόματος  = ο πράττων κάτι εξ οικείας βουλήσεως  ,τυχαίος , φυσικός.

 

ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο εν τη λέξει Λόγος ». 

 

LIDDELL & SCOTT» Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».

Μάω : a].επιθυμώ τι ,το επιδιώκω μετά θέρμης ,το ποθώ  b].επιθυμώ να είμαι  , αξιώ ότι είμαι. Διαιρείται σε :

MAΩ [1] = σφοδρά επιθυμία ,πόθος ,σύντονος σκοπός

ΜΑΩ [2] = Έξαψις του νου ,διατάραξις

ΜΑΩ[3] =Σκέψις ,διάσκεψις ,εμμονή .

Σάρωση_20190129

 

ΠΑΝ.ΚΟΛΛΙΑ – » Λεξικόν των Βασικών Ρημάτων της Αττικής Πεζογραφίας ».

Μανθάνω = μαθαίνω ,εξακριβώνω ,ερωτώ,παρατηρώ ,αισθάνομαι.

ΕΤΥΜ. Εκ του μάω =επιθυμώ σφοδρώς .


          Τας θύρας  κλείσατε,τους οφθαλμούς ανοίξατε .Εκάς οι αμύητοι.



xxx

ΜΟΥΣΑΓΕΤΗΣ  ΚΑΙ ΜΟΥΣΕΣ . 

LIDDELL & SCOTT» Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».

Μουσαγέτης / Μουσηγέτης  { Μusagetes } = ο ηγέτης των Μουσών , o Aπόλλων .            Έτσι επίσης καλείται και ο Ηρακλής.

 

                                       ΑΠΟΛΛΩΝ  ΦΟΙΒΟΣ.

 

ΙΩ.ΠΑΣΣΑ  – » Ορφέως  Ύμνοι », { XXXIV . Απόλλωνος  θυμίαμα  }.

Απόλλων  :  Μουσαγέτης.

 

Ι.Θ.ΚΑΚΡΙΔΗ  – » Ελληνική Μυθολογία », OI ΘEOI.

Οι έρωτες του Απόλλωνος με τις Μούσες και οι καρποί τους, { σελ. 152-154 }.

 

ΚΩΝ.ΚΟΝΤΟΓΟΝΗ – » Επιτομή Ελληνικής Μυθολογίας », [ 1847] ,{ σελ. 135 }.

Οι Μούσες  αν και ήσαν κόρες αδιάφθοροι και αειπάρθενοι εν τούτοις μνημονεύονται και κάποια παιδιά τους ,όπως : Ορφεύς , Αίνος ,Υάκινθος ,Ρήσος , Υμέναιος  και Σειρήνες. Ο κύκνος ,το αηδόνι και η ακρίδα ήσαν ζώα αφιερωμένα σ’ αυτές. Η λατρεία τους εξαπλώθηκε από την Ελλάδα στην Ιταλία και μάλιστα στην Ρώμη.

 

ΠΡΟΚΛΟΥ – » Σχόλια εις τον Κρατύλον  Πλάτωνος » ,{ 177  }.

Μούσες ονομάστηκαν εξ αιτίας της αναζητήσεως { Μούσα < μάω-ώ }. Ο Μουσηγέτης φανερώνει στις ψυχές την αλήθεια  κατά μίαν ΑΠΛΟΤΗΤΑ  νοερή.Ενώ οι Μούσες  τελειοποιούν τις πολλές και ΠΟΙΚΙΛΕΣ  ενέργειές μας  προς το ΕΝ το νοερόν .                    Ο Πλάτων αποκαλεί την φιλοσοφία ‘‘μεγiστην μουσικήν‘ { Φαίδων , 61 a } ,διότι κάνει τις ψυχικές δυνάμεις να κινούνται αρμονικά.

 

ΠΡΟΚΛΟΥ – » Σχόλια εις τον ‘Κρατύλον’ του Πλάτωνος » ,{ 176 }.

» …διότι ο Απόλλων εξυμνείται ως Μουσηγέτης ,και είναι ο ίδιος ΜΟΝΑΔΑ σε σχέση με την εντός του σύμπαντος ΑΡΜΟΝΙΑ .Ο χορός των Μουσών εξάλλου είναι δεκτικός του σύνολου αριθμού της ΕΝΝΕΑΔΟΣ » από τα δύο αυτά στοιχεία άλλωστε ο κόσμος όλος       << δέθηκε με τ’ άλυτα δεσμά >>…..»

bandicam 2019-01-30 17-55-21-329

ΑΠΟΛΛΩΝ  < Απολών  :{ α = ομού } + πολεί = θέτει σε περιστροφή τα πάντα με αρμονία    << , έπιστατεΐ δέ ούτος ό θεός τή άρμονία, όμοπολών» αύτά» πάντα και κατά θεούς και κατ’ άνθρώπους. >> . Αυτός ο θεός επιστατεί στην αρμονία κινώντας όλα μαζί συγχρόνως  ( ομοπολών ) και σε θεούς και σε ανθρώπους { Κρατύλος  ,495 }.                                              Η μουσική ιδιότητα του θεού Απόλλωνος  έγκειται στην ικανότητά του να συνδέει τις ανόμοιες μορφές της πολλαπλότητας.                                                                                                                                          ΕΝ  < — >  ΠΟΛΛΑ { ΕΝ -ΝΕΑ }.                                                             

inkedΣάρωση_20190130 (2)_li

                              ΦΟΙΒΟΣ  ΜΟΥΣΑΓΕΤΗΣ  &  ΧΟΡΟΣ  ΤΩΝ ΜΟΥΣ

bandicam 2019-02-21 16-43-43-785

 

Ι.ΠΑΣΣΑ – » Το Αρχαίον   Ελληνικόν  Πνεύμα »,  [ ΠΡΟΚΛΟΣ ] , σελ.530.

Ο  γενικός νόμος της τριαδικής αναπτύξεως στο σύστημα του Πρόκλου :

ΜΟΝΗ – ΠΡΟΟΔΟΣ – ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ.

Τα τρία κίνητρα ,που με την διαρκή επανάληψη τους αναπτύσσεται το σύνολο των όντων είναι :  Η παραμονή του παραγώγου σε εκείνο που το παράγει { μονή }, το ξεκίνημά του έξω από εκείνο { πρόοδος } και το ξαναγύρισμα σε αυτό { επιστροφή }.Το μεθοδικά  δομημένο σύστημα του Πρόκλου  χρησίμευσε μετέπειτα ως υπόδειγμα στην χριστιανική και μωαμεθανική σχολαστική φιλοσοφία.

Σάρωση_20190131

 

Ι.ΠΑΣΣΑ – » Το Αρχαίον   Ελληνικόν  Πνεύμα », {ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ},σελ.185

O αριθμός τρία [3] είναι ΙΕΡΩΤΑΤΟΣ  ,διότι παριστάνει την Αρχή ,το Μέσον και το Τέλος { Γέννησις -Ζωή Θάνατος }.


bandicam2019-01-3113-04-44-323

 

Ι.ΠΑΣΣΑ – » Το Αρχαίον   Ελληνικόν  Πνεύμα », { ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ }, σελ.185.

Οι Πυθαγόρειοι και ο γεωμετρικός συμβολισμός των αριθμών.

                                 Πρώτος ,Δεύτερος ,Τρίτος  τρίγωνος αριθμός.Σάρωση_20190205

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – » Περί ουρανού », { Α’, 286 a  }.

» το παν και τα πάντα τοις τρισίν ώρισται » .Ο αριθμός του  παντός είναι το τρία [3] διότι αρχή ,μέσον και τέλος  δίνουν τον αριθμό του παντός.

                                                                    [  Ε ]  και  [ 3 ] 

Σάρωση_20190206

                                                              Tο γράμμα  { Ε }

ΑΘ. ΣΤΑΓΕΙΡΙΤΗ  -» Ωγυγία », { Γ’ ,σελ.459 }.  ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ .

Σοφός  Έλληνας  άγνωστος στο ευρύ κοινό και αγνοημένος από τον Όμηρον , ήρωας του Τρω’ι’κού πολέμου . Εκπαιδεύτηκε  από τον κένταυρο Χείρωνα ,και έγινε άριστος εποπο’ι’ός { συνθέτης επικών ποιημάτων } και ευφυέστατος φιλόσοφος.Επινόησε δε και πολλά από τα γράμματα όπως το : π , φ , χ  ή  το α, β, γ ,δ ,ε ,ι ,κ , μ , ν , ο , π , ρ , σ , τ, υ. Επινόησε και τους αριθμούς ,το στρατιωτικό σύνθημα  ,τις τάξεις των στρατιωτικών ,τους κύβους κ.α.

 

ΑΚΤ.ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ  – » Η πρωτογένεσις της Ελληνικής γλώσσης  » , { σελ.21-22}.

Το γράμμα [ Ε ] δηλώνει την διαχρονικότητα ,διότι  συνδέει το παρελθόν ,το παρόν και το μέλλον .Κάθε οριζόντια γραμμή του γράμματος -Ε- παριστάνει έναν από τους τρεις χρόνους [ παρελθόν-παρόν-μέλλον ].Όλες δε οι οριζόντιες γραμμές συνδέονται δια μιας καθέτου γραμμής και απαρτίζουν μίαν έννοιαν.  

                                                                       Το [ Ε ].bandicam 2019-02-10 23-58-56-354

ΗΣΙΟΔΟΥ – »Θεογονία », { στ. 38-39  }.

»τα τε Εόντα τα τε Εσσόμενα προ τα Εόντα », { } = παρελθόν  – παρόνμέλλον.           » φωνή ομηρεύσαι » =με ταιριαστή φωνή .Ομηρεύω { < ομού + αραρίσκω } = συνταιριάζω.

 

THOMAS  GAISFORD  S.T.P  – » Etymologicon Magnum Lexicon ».

Στο  στοιχείον Έ-ψιλον  ,ο ίδιος τύπος  γράμματος ,δηλώνει και το κυκλοτερές και την επέκτασιν του αιώνος .

 

AΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – »περί  ουρανού », { 279 a }.

Αιών = αεί είναι.

 

Ι.ΠΑΣΣΑ  – » Ορφέως  Ύμνοι », { ΧΧΧ . Διονύσου θυμίαμα } .

Διόνυσος ο  τρίγονος = Διόνυσος  ο τρις γεννηθείς.

 

ΠΡΟΚΛΟΥ  – » Ιεροί  Ύμνοι », Εις Διόνυσον , {αποσπάσματα }.

» μονάδα τριούχον »= τριαδική μονάδα.

                                      ΔΙΟΝΥΣΟΣ ΤΡΙΟΥΧΟΣ ,TΡΙΓΟΝΟΣ.

 

ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ  ΤΗΣ  ΕΛΛΑΔΑΣ .

Αγία ,Ομοούσιος και Αδιαίρετος ΤΡΙΑΣ.

M.C.ESCHER – » Three intersecting  planes », { 1954 }.Σάρωση_20190219 (13)



4.ΜΟΥΣΙΚΗ.                                                                                                                                         ΑΚΑΔ.ΑΘΗΝΩΝ – » Χρηστικό λεξικό της Νέο-ελληνικής γλώσσας ».

Μουσική , ‘πάσα τέχνη και επιστήμη ‘.                                                                                         Η μουσική ,όπως την εννοούμε σήμερα , λέγονταν Αρμονία.                                   

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Πρώτη  Φιλοσοφία  [Τα μετά τα Φυσικά ] », { Ν ,1093 a }.

Αρμονία = μουσική κλίμακα.

 

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Περί ψυχής  », { A ‘, 407 b }.

Αρμονία = κράσις [ < κεράννυμι = αναμιγνύω ] και σύνθεσις  εναντίων [ αντιθέτων ].  Αρμονία είναι αναλογία ή σύνθεσις των πραγμάτων που αναμίχθησαν  και το σώμα είναι είδος αρμονίας. Η ψυχή είναι άκρατη ,ως εκ τούτου η ψυχή  ΔΕΝ είναι είδος  αρμονίας.

 

I.ΦΙΛΟΠΟΝΟΥ  – »  Σχόλια στο του Αριστοτέλους ‘περί ψυχής’ ».

Σχόλια στο : <<  και γαρ την αρμονίαν κράσιν και σύνθεσιν εναντίων είναι.. >>.

H αρμονία από αντίθετα [στοιχεία ] συντίθεται. Και το έμψυχο σώμα  από αντίθετα  συντίθεται , σαφώς από τέσσερα στοιχεία : ξηρό ,υγρό ,ψυχρό ,θερμό.Άρα το έμψυχο  σώμα είναι αρμονία. Το μεν ,ότι η αρμονία από αντίθετα συντίθεται ,είναι αληθές. Διότι  αρμονία κατά τους Πυθαγορείους είναι η ένωσις των διαφορετικών  στοιχείων  [πολυμιγής = πολυανακατεμένος } και  η συμφωνία των διαφωνούντων. Όμως  ότι το σώμα συντίθεται από αντίθετα δεν είναι απολύτως αληθές. Διότι τα ουράνια έμψυχα όντα δεν συντίθενται από αντίθετα. Επειδή είναι απλά. ….

Επιπλέον { εξ αυτού του συλλογισμού} ,αν ήταν [ αληθινός ] συλλογισμός , δεν συνάγεται το συμπέρασμα  ότι η ψυχή είναι αρμονία ,αλλά το σώμα. Διότι η αρμονία είναι κράσις και σύνθεσις .Κράσις μεν των στοιχείων.

 

ΝΙΚΟΜΑΧΟΥ  [ Γερασηνού ] – » Αριθμητική  εισαγωγή », { Β’-19 }.

Αρμονία ,εξ εναντίων [αντιθέτων] γίνεται.Αρμονία ,πολυμιγέων [διαφορετικών] ένωσις.

 

ΕΥ.ΣΠΑΝΔΑΓΟΥ  – » Των κατά το μαθηματικόν  χρησίμων  εις την  Πλάτωνος        ανάγνωσιν ,του  Θέωνος  Σμυρναίου » . Α’ << ότι  αναγκαία τα μαθήματα >>, { 15 }.

Μουσική : εναντίων συναρμογή [ =αντιθέτων ταίριασμα ] και των πολλών ένωσις και των διχοφρονούντων  [=διαφωνούντων ] συμφρόνησιν  [ =συμφωνία].

 

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν ».

Μουσικά ,αυτά που προκαλούν τέρψιν ,ευχαρίστηση με τους αυλούς και τας κιννύρας { < ο Κινύρας [βασιλιάς ] ,έγχορδο μουσικό όργανο } και τα παρόμοια. Μουσικήν  ονόμαζαν οι Αττικοί  κάθε τέχνη . Μουσικός : ο ψάλτης και ο τεχνίτης.

 

ΦΩΤΙΟΥ  – » Λέξεων  Συναγωγή ».

Μουσικήν : οι παλαιοί ονόμαζαν έτσι  και την μαντεία και τον βιρτουόζο μουσικό και την μελωδία.

 

ΣΩΚΡ.ΤΖΙΒΑΝΟΠΟΥΛΟΥ  – » Λεξικόν των Ελληνικών και Ρωμα’ι’κών  Αρχαιοτήτων ».

Μουσική { musica}  : κάθε τέχνη που διατελούσε υπό την προστασία των Μουσών. Οι αρχαίοι συνολικά ονόμαζαν Αρμονικήν  ό,τι σήμερα εμείς ονομάζουμε Μουσική επιστήμη.

 

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – »  Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης «.

Μουσική τέχνη : κάθε τέχνη που εποπτεύεται και  προστατεύεται από τις Μούσες { κυρ.Λυρική ποίηση ,απαγγελλομένη με συνοδεία  μουσικών οργάνων } // γράμματα, παιδεία ,καλές τέχνες. Ήταν δε η ΜΟΥΣΙΚΗ  ένας από τους τρεις κλάδους της μορφώσεως των νέων στην αρχαία Αθήνα.Οι άλλοι δύο ήσαν τα ΓΡΑΜΜΑΤΑ και η  ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ .

 

ΣΤΕΦ.ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ – » Συναγωγή λέξεων  αθησαυρίστων ».

Mουσική εσήμαινε εκτός των άλλων και τον λεγόμενον κανόνα αρμονικόν                          { δεκαπεντάχορδον μουσικόν όργανον }.

 

ΑΝΝΗΣ  ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-‘‘ Αρχιγένεθλος Ελληνική γλώσσα ».

Μούσα { muse } – μουσείον { museum } – μουσική { musique } .

                                       

CARAVAGGIO» Οι μουσικοί », { 1595 }.                                                 Σάρωση_20190108 (6)                                                                                                                                                 ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ  , ΕΛΕΓΧΕΤΕ  ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ.

ΝΟΥΣ ΥΓΙΗΣ ΕΝ ΣΩΜΑΤΙ ΥΓΙΕΙ .

Πολλοί  Έλληνες  γνωρίζουν το εν λόγω ρητό και κατανοούν την σημασία του ,λίγοι όμως αναγνωρίζουν -λόγω της αρχαιοπρεπούς  μεταφράσεως   – ότι δεν είναι ελληνικόν αλλά λατινικόν.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – »  Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης «.



 

Οι  Λατίνοι μπορεί να ομιλούσαν  την Ελληνική γλώσσα και να εδέχθησαν μεγάλη επιρροή από την ακτινοβολία  του ελληνικού πολιτισμού , αλλά αυτό δεν σημαίνει πως οτιδήποτε Λατινικόν ήταν απομίμησις του πολιτισμού των Ελλήνων . Ιδιαιτέρως δε ,εάν αυτό έχει υποστεί αλλοίωση -από τους μεταγενεστέρους -και έχει χρησιμοποιηθεί  προς εξυπηρέτηση ιδεολογικών ή  άλλων  σκοπών.                                                                                 

,NΕΩΤΕΡΟΝ  ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ » ΗΛΙΟΥ » .                                                 

Η ρωμα’ι’κή ποίηση σχηματίστηκε με βάση την ελληνική. Δεν θα ήταν όμως ορθό να υποστηριχθεί ,ότι η γραμματική λατινική δημιουργία δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ξηρά και δουλική μίμηση της ελληνικής

 

ΑΘ.ΣΤΑΓΕΙΡΙΤΟΥ  – » Ωγυγία ή Αρχαιολογία », { σελ.495 }.

Οι δε Λατίνοι τότε ωμίλουν την Ελληνικήν γλώσσαν άποικοι όντες οι πλείστοι των Ελλήνων.Όθεν η Λατινική γλώσσα είναι η περισσοτέρα Ελληνική μιγείσα ύστερον.

 

ΚΩΝ.ΓΡΟΛΛΙΟΥ  – » Οράτιος ,οι Ωδές », { εισαγωγή, σελ. ιε’-ιστ’}.

Έτσι δεν θ’ αργήσει η ελληνική γλώσσα να γίνει η δεύτερη γλώσσα στα σχολεία της Ρώμης κι εντρύφημα των μορφωμένων.

 

ΚΩΝΣΤ.Ι.ΒΟΥΡΒΕΡΗ  – »  Μαθήματα εισαγωγής εις την Κλασσικήν Αρχαιογνωσίαν ».

Στην ιστορία του πολιτισμού οι Ρωμαίοι κατέλαβον την πρώτην μετά τους Αρχαίους  Έλληνες θέσιν .Ο Ρωμα’ι’κός  πολιτισμός είναι δημιούργημα της πρώτης διαλεκτικής αναμετρήσεως των Ρωμαίων με τους Έλληνας , αλλά δεν είναι ούτε αντίγραφον ούτε μίμησις δουλική του πολιτισμού των ΕλλήνωνΤο αλφάβητον οι Λατίνοι παρέλαβον παρά της Κύμης  

 

ΑΛ.ΡΙΖΟΥ  ΡΑΓΚΑΒΗ – » Ιστορία της Αρχαίας Καλλιτεχνίας », τομ. Α’,{ σελ. 3, 55 }.

O Ρωμα’ι’κός πολιτισμός , η Ρωμα’ι’κή φιλολογία  και προ πάντων η Ρωμα’ι’κή τέχνη είχαν τις ρίζες τους στην Ελλάδα .Η επικληθείσα Ρωμα’ι’κή  τέχνη ήταν  ουσιαστικώς μια άλλη φάση της Ελληνικής τέχνης  , παρακμαζούσης και διαστρεφομένης  όμως από τους Ρωμαίους ….Η Ρωμα’ι’κή τέχνη  λοιπόν ,αυτή που καλλιεργήθηκε στην Ρώμη και στην Ελλάδα επί Ρωμα’ι’κής  κυριαρχίας, ήταν αυτή η Ελληνική , διεφθαρμένη  και αλλοιωμένη  από τους Ρωμαίους, άνευ οξείας  αισθήσεως της αρμονίας και χωρίς μεγάλη ικανότητα διακρίσεως και εκτιμήσεως του κάλλους.

 

Π.ΚΑΒΒΑΔΙΑ   – » Ιστορία της Ελληνικής Τέχνης », { σελ. 19,20 }.

Οι Ρωμαίοι ούτε ικανότητα είχαν ,ούτε φυσική κλίση προς άσκηση και προαγωγή της τέχνης, διότι ουδεμία εσωτερική ανάγκη προς τούτο αισθάνονταν.Και παρήγαγε μεν η τέχνη κατά τους χρόνους αυτούς κάποια αξιόλογα έργα { πρός επίδειξιν πολυτελείας μάλλον },αλλά τούτα δε εποιήθησαν από τους Έλληνες  καλλιτέχνες της Ρώμης και κατά μίμησιν των αριστουργημάτων του παρελθόντος.



 

Το ρητό αυτό είναι απόσπασμα από το έργο του  Ρωμαίου Σατιρικού ποιητή  Δέκιμου Ιούνιου  Γιουβενάλη {~ 52-135 μ.Χ.} » Σάτυρες », απ’το οποίο προέκυψε το μεταφρασμένο και με αλλοιωμένο νόημα »  νους υγιής εν σώματι υγιεί ». Διότι ο στίχος ολόκληρος  από την » Σάτυρα    [ Χ ] είναι << orandum est ut sit mens sana in corpore sano.>> δηλαδή <<  «ευκταίον { γερουνδιακό } εἰ νους υγιής εν σώματι υγιεί» >> .

D.J .JUVENALIS  – » Saturae »,[ X ] .

 

WILL DURANT – » Η Παγκόσμιος  Ιστορία του Πολιτισμού », τομ.Γ’, ΡΩΜΗ.

ΙΙ.ΙΟΥΒΕΝΑΛΙΟΣ, { σελ.510-513 }. Ο Ιουβενάλιος είναι ο μείζων των Ρωμαίων σατιρικών, όπως ο Τάκιτος είναι ο μείζων των ιστορικών της Ρώμης,

 

ΕΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ  – » Λατινο-Ελληνικόν Λεξικόν ».

Satur -satura -saturum { < satis ,& sat = άλις ,αφθόνως, ικανώς } =κορεστός , κεκορεσμένος , πλήρης ,άφθονος,πλούσιος.

Satura-ae : 1.λοπάς [ =γαβάθα }παγκαρπίας { =κάθε είδος καρπού } μεστή, το πολυμιγές ,ανάμικτο , άνευ σχεδίου  2. Satira-ae { = σατίρα } , είδος ποικίλου και πολυμίκτου υποθέσεως ποίημα : α]. Satira Menippea :  είδος αστείων στίχων δραματικού τύπου ,φαιδρά αμοιβαία άσματα  β]Satura -ae{= σάτυρα }, το άνευ δραματικού τύπου και με δακτυλικό εξάμετρο σκωπτικό και χλευαστικό των ανθρωπίνων μωριών και κακιών ποίημα του Λουκιλίου και μάλιστα του Ορατίου .Είναι δε η σάτυρα όλως ξένη προς τους Έλληνες και γνήσιο Ρωμα’ι’κό  προ’ι’όν. 

 

Γ.Ν.ΓΙΑΝΝΑΚΗ – »Εισαγωγή στην Ποιητική  Ρωμα’ι’κή  Σάτιρα », { σελ.17,18,29,30,33,34}

Η λογοτεχνική σάτιρα διακρίνεται σε : α] μικτή σάτιρα  και β] καθαρώς ποιητική σάτιρα , η οποία αποσκοπεί στο να σκώψει τα ανθρώπινα ελαττώματα ελαττώματα συνδυάζοντας το σοβαρό με το αστείο {= το σπουδαιογέλοιον }.Η ρωμα’ι’κή  σάτιρα είναι εξέλιξη των ιάμβων – μιμιάμβων{ * } και των άλλων.

 

ΓΙΑΝΝΗ  ΛΑΜΨΑ – » Λεξικό του Αρχαίου κόσμου [ Ελλάδα -Ρώμη ].

Ουάρρων { Varro } και Μένιππος.

 

ΠΟΛ.ΑΔΑΜ-ΒΕΛΕΝΗ – » Θέατρο και θέαμα στον Ρωμα’ι’κό  κόσμο », { σελ.28 }.

Η σάτιρα ήταν  το πρώτο και μοναδικό, ίσως ,είδος Ρωμα’ι’κού »θεάτρου», το οποίον εξέπεσε στην συνέχεια σε λόγιον είδος απαγγελλόμενο και όχι αναπαριστάμενο.

 

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ». 

Σατυρικόν  δράμα = δράμα στο οποίον ο χορός συνίστατο  από Σατύρους {διαφορετικόν από το Λατινικό  Satura ή Satira }.Το σατυρικόν δράμα αποτελούσε το τέταρτο μέρος της τραγικής τετραλογίας { τρεις τραγωδίες και ένα σατυρικό δράμα } και λέγεται ότι επινοήθηκε από τον Πρατίνα ως ικανοποίηση { satis-faction } δια τον αποκλεισμό του Διονυσιακού στοιχείου από την τραγωδία.


my-way-1bandicam 2018-06-25 23-13-03-583

ΣΤΕΦ.ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ  – » Λεξικόν  Λατινο-Ελληνικόν ».

Mens-mentis { < μένος } =1. Νους. Mens et animus { < άνεμος } = νους και ψυχή .Mens animi = o νους της ψυχής  2.Βουλή , διάνοια ,σκοπός  3. Ενίοτε , η ψυχή , ο θυμός.                Corpus-oris =1.σώμα  2.σάρξ  3. σώμα , ο νεκρός. 4.σώμα , ο άνθρωπος.                                  Sanus ,a, um { < σάος } =1.υγιής , σώος  2.σως , ακέραιος , αβλαβής 3.υγιής τας φρένας, σώφρων , έμφρων, φρόνιμος.

Εάν εξαιρέσει κανείς , ότι το ρητό αυτό δεν είναι ελληνικό αλλά λατινικό , δικαίως μπορεί ν’ αναρωτηθεί ,γιατί δεν μπορεί να υιοθετηθεί από έναν σώφρονα  άνθρωπο. Μήπως δεν εκφράζει ένα ιδεώδες  ή μια καλή ευχή ; Εκ πρώτης  όψεως  μπορεί  κάποιος να συμφωνήσει .Αλλά τα φαινόμενα πολλάκις εξαπατούν. Ας εξετάσουμε τις εξής περιπτώσεις : α]. Νους υγιής σε σώμα υγιές  β]. Νους ασθενής σε σώμα ασθενές  γ]. Νους υγιής σε σώμα ασθενές δ].Νους ασθενής σε σώμα υγιές. Οι δύο πρώτες είναι ακραίες περιπτώσεις , ενώ οι δύο τελευταίες είναι οι συχνές μεσαίες καταστάσεις. Ποιό εξαρτάται από ποιό  , μεταξύ Νου και σώματος ; Ο υγιής νους από το υγιές σώμα  ή το υγιές σώμα από τον υγιή νου  ; Διότι στην πραγματικότητα δεν αναπτύσσεται αναλογικά ο υγιής νους μέσα σε ένα υγιές σώμα { παράδειγμα οι κάθε είδους ‘φουσκωτοί ‘ ,που δεν διακρίνονται ιδιαιτέρως για την ευφυ’ί’α τους } ούτε ένα ασθενές σώμα συντελεί στην ανάπτυξη ενός ασθενούς νου { παράδειγμα ο αείμνηστος Βρετανός  φυσικός  Στήβεν  Χόκινγκ ,που έπασχε από εκφυλιστική διαταραχή του νευρικού συστήματος }.Σάρωση_20180706

 

Νεώτ. Εγκ. Λεξικόν »ΗΛΙΟΥ » – Το  Αρχαίον  Ελληνικόν   Πνεύμα ».

Ο ΚΩΝΣΤ.Ι.ΒΟΥΡΒΕΡΗΣ  (1899 – 1978) φιλόλογος, πανεπιστημιακός και συγγραφέας, αναλύει την περίφημη »πολιτεία » του Πλάτωνος  και σχολιάζει την εκπαίδευση των Φυλάκων ,που έγκειται στην μουσικήν και στην γυμναστικήν  αγωγή τους. << Κατ’ αρχήν διαπιστώνεται , ότι η υγίεια και η αρετή του σώματος εξαρτάται κυρίως από την αρετή της ψυχής. Οι Ρωμαίοι αργότερα είπαν το αντίθετο » mens sana in corpore sano».H αντίθεση αυτή είναι πολύ χαρακτηριστική του διαφόρου πνεύματος εκάστου εκ των δύο λαών. Γι αυτό ο Πλάτων επιδιώκει την δια της παιδείας ισόρροπη  και αρμονική θεραπεία και του σώματος και της ψυχής ,συμβουλεύοντας την αποφυγή των μονόπλευρων επιδόσεων στην γυμναστική και την μουσική.Διότι η άκρατος γυμναστική κάνει τους νέους αγριωτέρους  του δέοντος  αλλά και η υπερτροφική μουσική παιδεία απεργάζεται μαλακωτέρους του δέοντος τους τροφίμους της. Το μέτρο διασφαλίζει την ισορροπία και προάγει την σωματική ρώμη και την ψυχική υγίεια.>>


Σάρωση_20180702 (2)



Η ΥΓΙΕΙΑ .

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ». 

Η λέξις ΔΕΝ ορθογραφείται ως υγεία ,αλλά ως  υγίεια ή υγιεία { σχ. γι ‘ αυτό γράφουμε υγιής και  υγιεινή } . Γράφεται υγεία από τους μεταγενεστέρους και αδοκίμους συγγραφείς.  Υγίεια  φρενών = υγιής  κατάστασις ή διάθεσις ψυχής.

 

ΣΟΥΔΑ ή ΣΟΥ’Ι’ΔΑ  – » Λεξικόν » .

Υγίεια  =  η συμμετρία των πρώτων σωματικών δυνάμεων  { θερμότης – ψυχρότης , υγρότης – ξηρότης} .Υγιής = ο υγριής , ο δίυγρος και ζών .Αλίβαντες  { α+ λείβω < ρ.ΛΙΒ- } = οι νεκροί , επειδή δεν έχουν λιβάδα [= υγρασία ].

 

ΓΑΛΗΝΟΥ  – » Περί κράσεων », { A’ -522-23  }.

Ο θάνατος οδηγεί τα σώματα των ζώων σε ξηρότητα και ψύξη. Οι νεκροί ονομάζονται » ξεροί» [= αλίβαντες ],επειδή δεν έχουν πλέον καμμία υγρότητα ,καθώς έχει εξατμιστεί με την αποχώρηση του θερμού και έχουν παγώσει από την ψυχρότητα. Η ζωή αντιθέτως είναι θερμή και υγρή

 

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν ». 

Aλίβαντες  = οι νεκροί , επειδή είναι ξηροί και υγρασία δεν έχουν.

 

NΕΩΤΕΡΟΝ  ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ » ΗΛΙΟΥ » . 

Αλίβας όνομα της  θρησκείας των Καυκόνων, σχετικώς με τον Άδη. 1.] Όνομα κύριον  2.] Ποταμός του Άδη ,ταυτιζόμενος με τον Κωκυτόν  { Σου’ί’δας }. Υπήρχε φυλή νεκρών Αλίβαντις  και κάτοικοι του Άδη .Οι νεκροί στον Άδη  ονομάζονταν Αλιβαντίδες { διότι δεν μετείχoν σταγόνων ύδατος }.

 

THOMAS  GAISFORD  S.T.P  – » Etymologicon Magnum Lexicon ».

Αλίβας : 1. ο νεκρός { ο μη έχων λιβάδα [=υγρότητα ] μήτε θερμότητα .Διότι οι ζώντες είναι υγροί  2. το όξος [=ξύδι ]. Α-λίβας ,παρά το μη λείβειν , ο μη λειβόμενος ή σπενδόμενος [< σπένδω = κάμνω  σπονδή, χύνω υγρόν ως προσφορά εις θεόν ].

 

ΑΝΝΗΣ ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο εν τη λέξει Λόγος ».

Υγίεια  [ < θ.ΥΓ-] .Υγιηρός = υγρός ,υδρός { αιολική τροπή [δ] —> [γ] }. Υγριής = ο υγιής. Υγίεια εστί η ευκρασία των εν ημίν χυμών .Ευκρασία = η καλή κράσις [ανάμειξις ] των υγρών του σώματος, το οποίον περιέχει αίμα , φλέγμα, ξανθή χολή , μαύρη χολή. Η υγίεια προυποθέτει σωστή αναλογία και καλή ποιότητα των υγρών αυτών { Ιπποκράτης}. Αρίστη η θερμή και υγρά κράσις { Γαληνός }.

 

ΚΛΑΥΔΙΟΥ  ΓΑΛΗΝΟΥ  – » Άπαντα ‘‘,[ τομ. XIX ] , ‘Όροι Ιατρικοί .

Yγίεια :  η ευκρασία των πρώτων κατά φύσιν εν ημίν χυμών  ή η απαραπόδιστος [= ανεμπόδιστος ] ενέργεια των φυσικών δυνάμεων. Υγίεια = η ευκρασία των τεσσάρων πρώτων στοιχείων ,απ’ τα οποία έχει φτιαχτεί το σώμα :  θερμού ,ψυχρού , υγρού , ξηρού.

 

ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ  – » Περί παθών »,[ 1 ].

Όλα τα νοσήματα στους ανθρώπους προκαλούνται από την χολή και το φλέγμα.Η χολή και το φλέγμα προκαλούν τις ασθένειες  ,όταν μέσα στο σώμα ή υπερ-ξηραίνονται ή  υπερ-υγραίνονται ή υπερ-θερμαίνονται ή υπερ-ψύχονται.  

 

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Περί Ψυχής », { Α’-4  }.

Θεωρούν την ψυχή  είδος αρμονίας , διότι η αρμονία είναι κράσις [ συνένωσις ] και σύνθεσις εναντίων , και το σώμα σύγκειται από ενάντια. Περισσότερο αρμόζει να μιλάμε για αρμονία στην περίπτωση της υγιείας και των σωματικών αρετών παρά στην περίπτωση της ψυχής. 

 

ΑΙΣΧΥΛΟΥ  – » Αγαμέμνων », { στ. 977-980 }.

Της  τρανής υγιείας δεν έχει τέρμα η ανεχόρταγη δίψα. Όμως στον ίδιο τοίχο ακουμπά η αρρώστια.

 

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – » Ηθικά Ευδήμεια ‘, {  Η.XV  } .

 Δεν είναι επαινετόν πράγμα η υγίεια , διότι ούτε το έργο της είναι επαινετόν, όπως της σωφροσύνης.

 

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ – » Ηθικά », Περί παίδων αγωγής , {8}.

Η υγίεια είναι πολύτιμη , αλλά ευκολομετάβλητη. Γι’ αυτό αν κάποιος καυχιέται για την ρώμη του σώματος , ας μάθει ότι στην γνώμη του λαθεύει.



                                        Τους οφθαλμούς ανοίξατε , εκάς  οι αμύητοι.



xxx


bandicam 2018-06-24 15-55-05-588



1.} O ΝΟΥΣ : ,

ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ  – » Γνώμαι  Μονόστιχοι ».

Νους = θεός.

 

ΠΛΑΤΩΝΟΣ – » Φίληβος », { 28 c }.

Ο νους είναι βασιλιάς και του ουρανού και της γης .

 

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – » Περί Ψυχής », { Γ-430 a  }.

Νους παθητικός: δια του οποίου τα πάντα σχηματίζονται .Νους ποιητικός { έξις } ,ο οποίος τα πάντα πραγματοποιεί [ όταν αυτά είναι »εν δυνάμει» ]. Ο νους αυτός [ ο ποιητικός ] είναι ουσιαστικά »εν ενεργεία ».Χωρισθείς δε ο ποιητικός νους είναι μόνον  αυτό που είναι ,και αυτό μόνον είναι α’ί’διον και αθάνατον.

Σάρωση_20180704 (5)                                                                                                                                                  ΠΡΟΚΛΟΥ – » Σχόλια εις τον Κρατύλον Πλάτωνος », { 107.50 }.

Ο καθαρός νους  δίνει υπόσταση στην άχραντον  τάξιν { <[ α[στερ.] + χραίνω ]=αγνή τάξη ] και ηγείται του όλου νοητικού κόσμου.

Σάρωση_20180704 (2)                                                                                                                                                                      ΠΡΟΚΛΟΥ – » Σχόλια εις τον Κρατύλον Πλάτωνος », { 108-109 }.

Κάθε νους ή είναι ακίνητος { οπότε είναι νοητός ,ως ανώτερος της κίνησης }, ή κινείται { οπότε είναι νοερός [ νοητικός ] ,ή και τα δύο { οπότε είναι και νοητός και νοερός ταυτόχρονα }.Ο πρώτος είναι ο Φάνης [ μόνο εστηκώς ] ,ο δεύτερος  ο Ουρανός { και κινούμενος και εστηκώς }, και ο Κρόνος / Χρόνος  { μόνο κινούμενος}.

Σάρωση_20180704                                                                                                                                                        ΝΙΚ.ΓΥΖΗ – » Σπουδή για το Πνεύμα », { 1895-99}Σάρωση_20180624 (9)                                                                                                                                                                 

2.] ΤΟ  ΣΩΜΑ :

ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ  – » Ηλέκτρα », { στ.387-388  }.

Αυτά που δεν είναι παρά σάρκες  δίχως νου { φρένες } ,καθόλου δεν διαφέρουν από τα αγάλματα της αγοράς.

 

ΔΗΜΟΚΡΑΤΟΥΣ  – » Γνώμαι Χρυσαί ».

Το κάλλος του σώματος είναι ζωώδες , εάν δεν υπάρχει ο νους.

 

ΦΩΤΙΟΥ – » Λέξεων Συναγωγή ».

Σώμα , αυτό που είναι νεκρό .Δέμας ,αυτό που είναι ζωντανό, επειδή συνδέεται με την ψυχή, όπως  είπεν ο Όμηρος.

 

ΣΟΥΔΑ ή ΣΟΥ’Ι’ΔΑ  – » Λεξικόν » .

  Σώμα , κάθε τι που έχει πεθάνει.                                                                                            

 

ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ  ΛΑΕΡΤΙΟΥ – » Βίοι Φιλοσόφων », Ζήνων ο Κιτιεύς . { Ζ-56 }.

Διότι κάθε τι που ενεργεί { που παράγει ένα αποτέλεσμα } σώμα είναι.                                 

 

Γ.ΕΞΑΡΧΟΥ / Μ.ΦΩΤΙΑΔΟΥ  – » Ιωάννου  Ζωναρά Λεξικόν ».

Σώμα = παν το τεθνηκός {πεθαμένο ]. Δέμας { < δέω / δένω }=το του ζώντος {ζωντανό}. Επειδή δένεται { συν-δέεται } με την ψυχή.

 

M.E.MILLER -» Etymologicum Magnum de Florence»[Melanges de Litterature Grecque]

Δέμας { < δόμα  } το  δώμα της ψυχής ,επί των ζώντων. Σώμα ,επί των νεκρών και των πτωμάτων .

 

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Κρατύλος  », {  400 c  }.

Σώμα = Σήμα [1] .Ο τάφος της ψυχής { Ορφικοί }.Διότι η ψυχή εξαγνίζει τα σφάλματά της ,για τα οποία είναι τιμωρημένη και με το σώμα σώζεται σαν είδος  φυλακής  { σώσμα }.     [ σχ. Θυμηθείτε  το δημόσιον σήμα {= νεκροταφείο } του Κεραμεικού ] .Σώμα =Σήμα [2]. Διότι η ψυχή δια του σώματος εκφράζει [σημαίνει ]τις εκδηλώσεις της.

 

ΠΛΑΤΩΝΟΣ –  »  Γοργίας », { 492 e-493 a  }.

Το σώμα είναι ο τάφος μας.

 

ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ – » Φρίξος » , [ αποσπάσματα ]. 

» Ποιός  ξέρει ,αν είναι  ζωή αυτό που λέμε θάνατο κι αν θάνατος είναι η ζωή ;»

 

ΜΙΧ.ΠΕΡΑΝΘΗ  – » Μεγάλη Ελληνική Ποιητική Ανθολογία ».

Γ.Δροσίνης  – » Φωτερά  Σκοτάδια » ,{ 1915 }.

 

ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΥ  – » Αποσπάσματα »,{ 62 }.

Αθάνατοι θνητοί , θνητοί αθάνατοι.

 

ΠΡΟΚΛΟΥ – » Σχόλια εις τον Κρατύλον Πλάτωνος », { 155 }.

Οι φιλοσώματοι. Είναι πολύ καλλίτερο για τον άνθρωπο που πέθανε να ζει κατά φύση στον Άδη ,από το να ζει παρά φύση την σωματική ζωή και να εμποδίζεται στην νοητική του ενέργεια.

 

ΝΙΚ.ΓΥΖΗ – » Αρχάγγελος », { 1894-5 }.  Σάρωση_20180624 (6)                                                                                                                                                     

3.] H  ΨΥΧΗ  :

ΩΡΙΩΝΟΣ  ΘΗΒΑΙΟΥ – » Ετυμολογικόν ‘.

Ψύχος = πνεύμα { < πνέω }= πνοή ,αέρας , φύσημα.  ‘‘Ψύχεος ιμείρων » = πνεύματος  ποθώντας. Ιμείρω {< ίμερος  = πόθος ,σφοδρά επιθυμία}, { Οδ. κ-555 }. »Ήκα μάλα Ψύξασα» = ελαφρά πολύ  φυσήσασα { φυσώντας }, { Ιλ. Υ-440 }.

 

ΠΑΝ.ΛΟΡΕΝΤΖΑΤΟΥ  – » Ομηρικόν  Λεξικόν ».

 Ανα-ψύχω = πνέω , φυσώ, δροσίζω ,αναψύχω{ > αναψυχή }.

 

TΑ  ΟΡΦΙΚΑ  – » Ήρας  θυμίαμα », [ xvi ].

Η Ήρα{=αήρ } παρέχει στους ανθρώπους αύρες που τρέφουν τις ψυχές {Ψυχοτρόφους}.

 

ΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ   – » Περί φυσών », { 3 }.

Το σώμα και των ανθρώπων και των άλλων ζώων τρέφεται με τρία είδη τροφών: σίτα { = φαγητά } , ποτά , πνεύματα { = αέρια }.Το αέριο λέγεται φύσα ,όταν είναι μέσα στο σώμα, και αέρας ,όταν είναι έξω από το σώμα. Ο αέρας είναι ο μέγιστος δυνάστης όλων.

 

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Νόμοι », { Ε’-743 e }.

Tρία είναι τα πράγματα ,για τα οποία κάθε άνθρωπος ενδιαφέρεται :

A’.Ψυχή  Β’.Σώμα  Γ’. Χρήματα : λέγομεν πάντα όσων αξία νομίσματι μετρείται – {Aριστοτέλης , Ηθ. Νικ. 4.1,2}.

Σάρωση_20180702 (4) 

ΠΛΑΤΩΝΟΣ – » Νόμοι », { E’-726  }.

H ψυχή είναι μετά τους θεούς το πιο θε’ι’κό πράγμα , απ’όσα διαθέτει ο άνθρωπος, γιατί είναι το πιο οικείο.

 

ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ  ΛΑΕΡΤΙΟΥ – » Βίοι Φιλοσόφων », Αριστοτέλης ,{ Ε’-17 }.

 Όπως οι οφθαλμοί φωτίζονται από το φως έξωθεν ,έτσι και η ψυχή φωτίζεται από τα μαθήματα.

 

ΠΛΑΤΩΝΟΣ – » Φαίδων », { 107 d  }.

Η ψυχή έρχεται στον Άδη χωρίς να έχει τίποτε άλλο μαζί της πέρα από την παιδεία και την ανατροφή της. { σχ. ως γνωστόν τα σάβανα δεν έχουν τσέπες }.

   

ΝΙΚ.ΓΥΖΗ – » Η Ψυχή του Καλλιτεχνη ». { 1893 }.
Νικόλαος-Γύζης-Ψυχή-1893
                                                                                                                                                                   

Α. ΠΟΙΑ  Η  ΣΧΕΣΗ  ΨΥΧΗΣ  ΚΑΙ ΝΟΥ :

ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ  ΛΑΕΡΤΙΟΥ – » Βίοι Φιλοσόφων », Δημόκριτος  [ Θ’ – 45].

Ο Δημόκριτος  ,ταυτίζει  την ψυχήν με τον νουν { το λογικόν }.

 

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Περί Ψυχής », { Γ’ – 429 a }.

Ο νους  της ψυχής είναι εκείνος  δια του οποίου η ψυχή διανοείται και συλλαμβάνει τις έννοιες. Η ψυχή είναι τόπος ‘ειδών’ { μορφών }.Όμως μόνον της νοητικής και όχι όλης της ψυχής.

 

ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ  – » Γνώμαι  Μονόστιχοι ».

Μεγάλο χαλινάρι ο νους για  την ψυχή μας.

 

Β. ΠΟΙΑ  Η  ΣΧΕΣΗ  ΝΟΥ  ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ;

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Φίληβος », { 65 c-d } . 

Η  αλήθεια  συγγενεύει  πιο πολύ με τον νου παρά με την ηδονή. Ο νους είναι ο ίδιο πράγμα με την αλήθεια  ή είναι το πιο όμοιο απ’όλα και το πιο αληθινό.

 

Γ. ΠΟΙΑ  Η  ΣΧΕΣΗ   ΣΩΜΑΤΟΣ  – ΨΥΧΗΣ ;

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Πολιτεία » , {  Γ’- 403 d  }.

Δεν είναι το σωστό σώμα εκείνο που με την αρετή του θα κάνει καλή και την ψυχή , αλλά αντίθετα  η καλή ψυχή είναι αυτή , που με την αρετή της κάνει το σώμα όσο γίνεται πιο καλό. Αν διαπλάσσουμε  σωστά την ψυχή και της αναθέσουμε πλήρως την φροντίδα του σώματος , θα κάναμε καλά.

 

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Πολιτικά » , { Η’ – 1334 b }.

Η ψυχή έχει δύο μέρη : 1] Το Λογικόν και 2] Το μη Λογικόν . Όπως το σώμα κατά την ανάπτυξή του προηγείται της ψυχής , έτσι και το άλογον μέρος της ψυχής προηγείται του λογικού.


Σάρωση_20180626

ΣΤΟΒΑΙΟΥ  – »Ανθολόγιον », τομ.Α’ ,Περί αρετής ,{ 22 }.

Προτίμησε να είσαι στην ψυχή ισχυρός μάλλον παρά στο σώμα.

 

ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ  – » Γνώμαι  Μονόστιχοι ».

 

ΣΤΟΒΑΙΟΥ  – »Ανθολόγιον »,τομ.Α’ ,Περί αρετής ,{39}.

Οι άνθρωποι πρέπει να μεριμνούν περισσότερο για την ψυχή τους παρά για το σώμα τους.

 

ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ  – » Αγησίλαος  », { XI -14   }.

Η μεν ισχύς  του σώματος γηράσκει , η δε ρώμη της ψυχής των αγαθών ανδρών είναι αγέραστη.

 

ΙΣΟΚΡΑΤΟΥΣ  – » Αποσπάσματα »., [ 37 ].

Όμορφο σώμα και κακή ψυχή ,καλό καράβι μα κυβερνήτης κακός.


fa18d019-9430-4b0f-b122-a3d00eb1149a



 

Η ΠΑΙΔΕΙΑ. 

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ – » Ηθικά », Περί παίδων αγωγής , {8 }.

 Η παιδεία ,μόνη απ’ τα ανθρώπινα είναι πράγμα αθάνατο. Ο νους και ο λόγος [ λογική] είναι τα πιο σπουδαία απ’όλα  στην ανθρώπινη φύση. Και ο νους είναι ο κυβερνήτης του λόγου και ο λόγος υπηρετικός του νου. Διότι μόνον ο νους όσο παλιώνει ξανανιώνει κι ο χρόνος αφαιρώντας όλα τ’άλλα προσθέτει στα γεράματα την επιστήμη.

 

RENE  MAGRITTE – » The Art of Conversation », { 1950 }.Σάρωση_20180624 (6)                                                                                                                                                                   

ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΥ – » Απαντα »,{frαgm.4}

Το απόσπασμα  διασώζει ο Albertus Magnus  κι αποτελεί κατάκριση των σωματικών ηδονών, τις οποίες χαρακτηρίζει ως ζωώδεις.


 

{*} ΓΙΑΝΝΗ  ΛΑΜΨΑ – » Λεξικό του Αρχαίου κόσμου [ Ελλάδα -Ρώμη ]. 

Ίαμβοι , Μίμος , Μιμίαμβοι.

 ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ  , ΕΛΕΓΧΕΤΕ  ΤΙΣ  ΠΗΓΕΣ .