Συνέπεια και ασυνέπεια.

Η συνέπεια μπορεί να χαρακτηριστεί ως το μεγάλο αίτημα της εποχής μας .Επειδή δε υπάρχει σοβαρό έλλειμμα συνεπείας ,κυριαρχεί η ασυνέπεια εμφανιζόμενη μάλιστα ως… αλλαγή εκσυγχρονιστική.Συνέπειαείναι το να τηρεί κάποιος τούς λόγους [υποσχέσεις] του ή να δρα σύμφωνα με τις ιδέες του / αυτός που έχει ακολουθία λόγων και έργων/ αυτός που φέρεται σύμφωνα με την λογική. Σήμερα μάλλον δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ,ότι η συνέπεια είναι ένα προτέρημα που χαρακτηρίζει τις σχέσεις των ανθρώπων. Η δε αύξηση ή μείωση της συνεπείας ,στις σχέσεις των ανθρώπων ,μεταβάλλει αναλόγως  το κύρος και την αξιοπιστία των προσώπων . Στον συνεπή  υπάρχει συμφωνία  λόγων και έργων. Οι δε σκέψεις και  πράξεις του δεν καθοδηγούνται από τον άνεμο του καιροσκοπισμού [ οπορτουνισμός ], που καταλήγει με μαθηματική ακρίβεια στον απεχθή αμοραλισμό . Κλασσικό παράδειγμα ασυνεπείας είναι οι πολιτικοί .Άλλα υπόσχονται προεκλογικά κι άλλα πράττουν μετεκλογικά. Κάνουν μάλιστα και εύκολες μεταγραφές μεταπηδώντας από το ένα κόμμα [αριστερό σε άλλο δεξιό και τανάπαλιν ] στο άλλο ,θυμίζοντας έντονα  ποδοσφαιρική δραστηριότητα. Κι όταν είναι στο ένα κόμμα υποστηρίζουν λάβρως τις θέσεις του  κόμματος αυτού , όταν όμως μεταγραφούν στο άλλο κόμμα υποστηρίζουν ενθέρμως τις αντίθετες  άλλες »χωρίς  περίσκεψιν χωρίς αιδώ’‘. Δεν είναι λοιπόν καθόλου τυχαίο ,που ο λαός  μιλάει για ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής ζωής του τόπου. Βεβαίως ,για να μην αδικούμε τους ποδοσφαιριστές ,αυτό το κάνουν επειδή είναι επαγγελματίες και κυττάζουν το  ατομικό συμφέρον τους. Άρα είναι δίκαιο και σωστό να κάνουν μεταγραφές. Βεβαίως ,για να μην αδικούμε και τους βουλευτές{ ή βολευτές κατά τον Εθνάρχη },αυτό το κάνουν διότι κι αυτοί κυττάζουν το συμφέρον τους . Άρα καλώς πράττουν, ως προς τις  μεταγραφές. Άλλωστε σ’ ένα ολιγαρχικό ή αριστοκρατικό πολίτευμα  προστατεύονται τα συμφέροντα των ολίγων κι όχι των πολλών. Συνεπώς είναι λογικό και επόμενο, ο ‘άριστος’ βουλευτής να προστατεύει πρώτα απ’ όλα τα ‘άριστα’ συμφέροντά του. Γι’ αυτό  μπορεί  ο βουλευτής να λέει ,ότι υπηρετεί τον Δήμο [ λαό] και την Δημοκρατία ή ότι εκπροσωπεί τον λαό δια των κομμάτων ,αλλά αυτό  είναι ή ένα  ψέμα με ιδιοτέλεια ή μια μοσχαναθρεμμένη  αυταπάτη , προ’ι’όν αμαθείας. Διότι  στο πολίτευμα της  πραγματικής δημοκρατίας του Περικλέους  ΔΕΝ εξέλεγαν τους βουλευτές με ΨΗΦΟ αλλά με ΚΛΗΡΟ .Η εκλογή δια ΨΗΦΟΥ  ανήκει στο Ολιγαρχικόν ή {κατ’ ευφημισμόν} Αριστοκρατικόν πολίτευμα. Εξέλεγαν δε τους βουλευτές [ κι όχι μόνον αυτούς  ] δια ΚΛΗΡΟΥ ,διότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ ,όπως η ιατρική, η ρητορική ή η ζωγραφική τέχνη.Ο κάθε πολίτης είναι ικανός να υπερασπίσει μόνος τα συμφέροντά του χωρίς αντιπροσώπους και χωρίς την μεσολάβηση κομμάτων.Σίγουρα η Δημοκρατία δεν έχει σχέση  με κόμματα ούτε έχει ανάγκη τους ‘αντι-προσώπους.  Απεναντίας  έχει ανάγκη τα ΠΡΟΣΩΠΑ  που απαρτίζουν τον δήμο,τους πολίτες .  [βλ. Παλαιά και Νέα Δημοκρατία. ].

ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΩΝ   – » Χρυσά  Έπη », { 13 }.

»έργω τε λόγω τε »= και με λόγια και με έργα.

Ο συνεπής  καλλιεργεί τη συνεργασία, τον αμοιβαίο σεβασμό, την αποφυγή του ψέματος και την υποκρισία. Διότι η υποκριτική  είναι χρήσιμη για το θέατρο και την ρητορική.Η συνέπεια επίσης οδηγεί στην αυτοκριτική, στον αυτοέλεγχο, στον αυτοσεβασμό και την αυτοκυριαρχία.

ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΩΝ    – » Χρυσά  Έπη », { 42 }.

Οι Πυθαγόρειοι πριν πέσουν για ύπνο εξέταζαν τρεις φορές τις πράξεις της ημέρας.

 

Η συνέπεια βοηθάει και στην ηθικοποίηση των ατόμων. Στις μέρες μας- που  κυριαρχεί ο καιροσκοπισμός κι η εκμετάλλευση – ο δυσεύρετος συνεπής ξεχωρίζει ,καθώς επιδιώκει να έχει αρχές κι αρετές που τις τηρεί  και εκουσίως να δεν τις παραβιάζει .

1].ΣΥΝΕΠΕΙΑ :

ΗΕΝRICUS  STEPHANUS  – » Θησαυρός της Ελληνικής  γλώσσης ».

Συνέπεια : contextus verborum { = συνάφεια λόγων }. Μερικοί θεωρούν ,ότι συνάγεται από το  » συν  + έπομαι » και  όχι από το  » συν + έπος ».


 

EΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ – » Λεξικόν Λατινο-Ελληνικόν ».

Contextus -us  { <  contexo } =συνάφεια ,αλληλουχία

Verbum -i = ρήμα ,λόγος ,έπος ,λέξις .

 

Α. VILLOISON  – » Anecdota Graeca » , [ Πορφυρίου – » περί προσωδίας », τομ.2 ,σελ.112 ].

<<  Τι έστιν συνέπεια ; Η σύμφρασις και συνακολούθησις του λόγου  >>.

 

ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ  ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΣΕΩΣ  – » Του  περί συνθέσεως ονομάτων », { 23 }.

Η καλλιέπεια και η χάρις  αυτού  του ύφους οφείλεται στην συνέχεια { δ.γρ. συνέπεια }και την ομαλότητα της συνθέσεως .

 

ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΥ  ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ  { Δύσκολος } – » Περί  συντάξεως », { Α’ -1,12 }.

<< Του ρήματος του χαίρειν ,περί ου της συντάξεως και όλως τα της  συνεπείας κατά το δέον ειρήσεται >>

 

ΠΡΟΚΛΟΥ  – » Υπόμνημα εις τα Ησιόδου Έργα και Ημέρας » , { στιχ.18 }

Συνέπεια = συνέχεια.

 

ΑΡΙΣΤΟΝΙΚΟΥ  – » Περί σημείων Ηλιάδος », { εις την ραψ.  Η’ }.

Δίδυμος [γραμματικός ] : << Τους στίχους τούτους ου προσίενται ένιοι ,ώσπερ ουδέ Ζηνόδοτος , αλλά το της συνεπείας ούτως έχει παρ’ αυτώ ,ώσπερ και ο Αριστόνικος εκτίθησιν >>.

 

ΦΩΤΙΟΥ [ ΠΑΤΡ.ΚΩΝ/ΠΟΛΕΩΣ ] – » Μυριόβιβλος ή  Βιβλιοθήκη »,τομ.5 , { 83 }.

Συνέπεια = ακολουθία.


 

LIDDELL & SCOTT» Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».

Συνέπεια { < έπος } = συναφή ,συνειρμός λέξεων ή στίχων .

 

ΑΝΘ. ΓΑΖΗ  – » Επίτομον λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».

Συνέπεια { < έπος } = συνέχεια στίχων ή λέξεων.

 

ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ Δ. του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».

Συνέπεια  { συν + έπος } = συνέχεια [ αλληλουχία ] λέξεων ή φράσεων  2.Συμπλοκή λόγου 3.Περικοπή στίχων { tirade }.

 

ISID.MASTROMICHALAKI  – ‘‘ Μοντέρνο Γαλλο-Ελληνικό & Ελληνο-Γαλλικό λεξικό ».

Tirade [θηλ.]= περικοπή , απόσπασμα.

 

ΣΤΕΦ. Α. ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ  – » Συναγωγή νέων λέξεων ».

Συνέπεια { Γαλλ. suite ,consequence }. Tην λέξιν αυτήν ,την από δεκαετίες  πολυχρησιμοποιημένη από εμάς ,τα Λεξικά της αρχαίας ελληνικής   την καταγράφουν μόλις  από τον  Διονύσιον τον Αλικαρνασσέα  ,επειδή { στο » περί συνθέσεως ονομάτων » } πρώτη  φορά αναφαίνεται , και εκεί όχι με βεβαιότητα .Διότι παρεδέχθησαν  κάποιοι εκδότες,  ότι είναι  συνέχεια και όχι συνέπεια ,όπως ο Schott.

 

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».

Συν : το ομού . Συνέπεια { < συν  + έπος } :  1. σύνδεσις ,συρραφή ,συνειρμός των λέξεων ή των στίχων 2. παν ό,τι συνέπεται  , το παρεπόμενον , το αποτέλεσμα.

 

ΠΑΠΥΡΟΥ –  » Λεξικό της Ελληνικής  γλώσσας ».

Συνέπεια < συν + έπεια { <, -επής  <έπος } : 1. επακολούθημα ,αποτέλεσμα,απόρροια  ,επίπτωσις  2.Λογική ακολουθία  3.Το να είναι κανείς πιστός στον λόγο του, στις υποχρεώσεις του , στο καθήκον του.  // { Αρχ. – Μεσ. } συνέπεια = σύνδεσις ,συνειρμός λέξεων ή στίχων .

 

Ν.Π. ΑΝΔΡΙΩΤΗ  – » Ετυμολογικό  λεξικό της κοινής Νεοελληνικής ».

Συνέπειασυνεπής { = σύμφωνος με τα λόγια του }.

 

Ο.Ε.Ε ΑΤΛΑΣ  – »  Σύγχρονον  Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».

Συνέπεια  [ΑΚΔ]  : 1.Η αλληλουχία εις τα νοήματα  2. Το επακόλουθον  3.»κατά συνέπειαν » = επομένως. Συνεπής-ες [ΑΚΔ] : που έχει ακολουθίαν , λογικώς σύμφωνος  2. που τηρεί τον λόγον του ή τις ιδέες του 3. συνεπώς = επομένως , κατ΄ ακολουθίαν.

 

A.Π.Θ {Ιδρ. Μαν.Τριανταφυλλίδη} – » Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής «.

Συνέπεια : σημασιολογικό δάνειο {= λέξη που προϋπάρχει σε μια γλώσσα και που αποκτά μια νέα σημασία την οποία δανείζεται από λέξη άλλης γλώσσας } της γαλλικής  suite ,consequence. Συνεπής : μεταφραστικό δάνειο { = λέξη που δημιουργείται σε μια γλώσσα και που μεταφράζει την λέξη μιας άλλης γλώσσας } της γαλλικής consequant .

 

ISID.MASTROMICHALAKI   – » Μοντέρνο Γαλλο-Ελληνικό & Ελληνο-Γαλλικό λεξικό ».

Suite= ακολουθία ,συνέχεια  .Consequance =συνέπεια ,συμπέρασμα // en consequence =κατά συνέπειαν . Consequent ,ente = συνεπής   //  par consequent = συνεπώς , επομένως.

 

ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ – » Σύγχρονο  λεξικό της Νεοελληνικής γλώσσας ».

Συνέπεια . Συνεπής -ες

 

ΑΚΑΔ.ΑΘΗΝΩΝ { Χρ.Χαραλαμπάκη }– » Χρηστικό λεξικό της Νέο-ελληνικής γλώσσας ».

Συνέπεια : 1. οτιδήποτε προκύπτει ως αποτέλεσμα ,επίπτωση ,επακόλουθο  2.σταθερότητα σε αξίες ,απόψεις και η ανάλογη συμπεριφορά και στάση ζωής  3.ακρίβεια και υπευθυνότητα στην τήρηση συμφωνιών. ΕΤΥΜ. συνέπεια  < μτγν. συνέπεια ‘ακολουθία λέξεων ‘ < Γαλλ. consequnce.

 

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ  – » Ετυμολογικό λεξικό της νέας Ελληνικής γλώσσας ».

Α’. Συνέπεια = ακολουθία [ λόγων και έργων ], αξιοπιστία.

Β’.Συνέπεια = επίπτωση ,επακόλουθο- { λογ.1844 }.

Συνέπεια < συν + έπομαι =ακολουθώ ,που πλάστηκε καταχρηστικά { δηλ. χωρίς να συμφωνεί με τους κανόνες παραγωγής της Ελληνικής γλώσσας }κατ’αναλογία προς το ήδη υπάρχον συνέπεια ,προκειμένου να αποδοθεί το γαλλικό  consequence { = επακόλουθο ,επίπτωση }.Συνεπής {λογ.1871 }.Συνεπώς { λογ.επιρρ.1858 }.

InkedΣάρωση_20181111 (2)_LI

ΣΤΕΦ.Α. ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ –  » Λατινο-Eλληνικόν Λεξικόν «.

Con-sequor , sequutus { secutus } =ακολουθώ κάποιον ,συν-έπομαι .Consequia-ae =συνέπεια .Consequentia-ae = ακολουθία .Consecutio-onis =επακολουθία,συνέπεια.

 

ΑΝΤ. HΠΙΤΗ  – » Λεξικόν  Ελληνο-Γαλλικόν & Γαλλο-Ελληνικόν ».

Συνέπεια : εκείνο ακριβώς που έπεται ,η συνέχεια { suite } , εκείνο το οποίον είναι δυνατόν να συμβεί κατόπιν [μετά] ,η συνέπεια { consequence }.Συνεπής -ές  : ο ακριβής σε κάτι, ο επόμενος  { consequent }.

 

ΕΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ  – » Ελληνo – Λατινικό  Λεξικόν ».

1.Συνέπεια { < έπος }= contextus verborum

2.[νεοελ.] Συνέπεια { < έπομαι } = consecutio -onis , consequentia-ae .

»Kατά συνέπεια »= consequenter.

 

ΣΟΦ .ΕΥΑΓΓ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ – »Greek lexicon of the Roman and Byzantine periods ».

Συνέπεια { < έπομαι } : sequence { < Λατ. sequor } = τάξη, σειρά,αλληλουχία . Connection { <  Λατ. connecto } = σύνδεση ,σχέση  . Context { < Λατ. contexo } = συμφραζόμενα.

 

Μ.ΜΑΡΤΕΝ – » Η γλώσσα του κινηματογράφου », {σελ.349}.

Σεκάνς { sequence }=σύνολο αλληλουχίας σκηνών.

 

ΠΑΝ.ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ – » Λεξικό Ρημάτων της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας».

Έπομαιακολουθώ,έρχομαι ,καταδιώκω κάποιον. Ετυμολογία : Το ρ. έπομαι { έπω } < ρίζα ΣΕΠ-  [ σπ ]+όμαι [ω]  = σέπομαι  {=>μετατροπή του [σ] σε δασεία } = έπομαι{έπω}. [Αλλαχού  και  Παρακείμηκολούθηκα και Υπερσ.  ηκολουθείκειν ,διότι δανείζεται τους χρόνους αυτούς ,ως ελλειπτικόν ρήμα }.

bandicam 2018-11-13 00-12-04-303

 

ΠΑΝ.ΚΟΛΛΙΑ – » Λεξικόν των Βασικών Ρημάτων της Αττικής Πεζογραφίας ».

Έπομαι { αποθετικό του έπω } = ακολουθώ , συνοδεύω ,διώκω ,υπακούω  ,συμφωνώ,εννοώ,υποτάσσομαι. . Από την ρ.[ ΣΕΠ- ] :α] οπάζω {= ακολουθώ } εξ ου οπαδός  και β] όπλο.  Έπω { πάντοτε σύνθετον } = ασχολούμαι εις τι ,φροντίζω.

 

ΠΑΝ.ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΟΥ – »Λεξικόν απάντων των ρημάτων εις τους Αττικούς πεζολόγους».

Έπομαι = ακολουθώ .ΕΤΥΜ. Η ρίζα είναι :1.Ισχυρή[σεπ-] –> Λατ.sequor ,Λατ. sec-undus{ =βοηθός } ,Λατ.soc-ius { =εταίρος } 2.Ασθενής [σπ-],εκ της οποίας ο Αορ.β’ ε-σπ-όμην. Εκ της αυτής ριζ. και όπλον και οπαδός και το ομηρικόν αοσσητήρ {= βοηθός },[Χ-333]. Αντιδιαστέλλεται εις το ηγούμαι,το ηγεμονεύω ,το προηγούμαι και το άρχω .

 

OMΗΡΟΥ  – » Οδύσσεια », [ κ’ , 435-436 ].

Ομηρική  ασύνθετος μορφή του μεταγενεστέρου συνέπομαι[ =συν-ακολουθώ ]»…συν…είπετο..»  =>  συν + έπομαι  = συνέπομαι [συν-ακολουθώ ].

 

ΑΝΝΗΣ ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Αρχιγένεθλος  Ελληνική γλώσσα»’ .

Έπω,έκω  > sequor { < έπομαι } > secundus { = ακολουθών }. 

 

LIDDELL & SCOTT» Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».

Α’.Έπω { < FΕΠ- } = λέγω.

Β’.Έπω { < ΣΕΠ- / ΕΠ- } = ασχολούμαι ,καταγίνομαι εις τι.

Έπομαι = έρχομαι κατόπιν  ,ακολουθώ.

Σάρωση_20181111

ΓΡ.Ν.ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗ – » Λεξικόν Ερμηνευτικόν ».

Έπω < {ρ.*[ ΣΕΠ-] ,πρβ. sequor } = ειμί περί τι ,ασχολούμαι σε κάτι ,φροντίζω. Συνήθως σύνθετον : περι- ,αμφι- ,δι- ,εφ-, μεθ- [ έπειν ].

 

ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ – » Ανώμαλα Ρήματα της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».

Έπω = ασχολούμαι εις τι ,φροντίζω { πάντοτε σύνθετον : δι-έπω, αμφ-ιέπω  κ.α.}.Ρίζα

*[ΣΕΠ-] , πιθανώς εκ ρίζης συγγενούς προς την του Λατινικού : sepelio =φροντίζω νεκρόν ,ενταφιάζω.

 

2].AΣΥΝΕΠΕΙΑ :

O ασυνεπής ,αντιθέτως του συνεπούς , αναγκαστικά φτάνει στο σημείο να ψεύδεται, διότι προσπαθώντας να καλύψει μια ασυνέπειά του, προκαλεί μια σειρά από άλλες ασυνέπειες, προσπαθώντας δε να τις δικαιολογήσει καταφεύγει σε  άλλα ψέματα αράδα .

ΕΜΜ.ΚΡΙΑΡΑ  – » Νεοελληνικό  λεξικό ».

Ασυνέπεια { ασυνιζ.} = ασυμφωνία λόγων και έργων ,έλλειψη συνέπειας .

Ασυνεπής -ης-ες = που δεν είναι συνεπής { συνων.ανακόλουθος }.

 

Α.ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ  – » Υπερλεξικό της Νεοελληνικής γλώσσας ».

Ασυνέπεια : 1.έλλειψη  συνέπειας ή λογικής  σειράς στη σκέψη ή στον λόγον 2.παραβίαση  παλιάς ή προηγούμενης συμφωνίας.

Συνεπής -ης-ες : αυτός που δεν είναι καθόλου συνεπής προς τα λόγια ή τις υποσχέσεις του ,αυτός που άλλα λέει και άλλα κάνει. 


 

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ – » Λεξικό Συνωνύμων & Αντωνύμων της Νέας  Ελληνικής  γλώσσας  ».

Αποτέλεσμααπόρροιαεπακόλουθο συνέπεια  επίπτωση. 

 

K.Π.KABAΦH  – » Τα  ποιήματα ».

» Εν μεγάλη Ελληνική αποικία , 200 π.Χ. », { 1928 }.



 

»ΑΜ’ΕΠΟΣ ΑΜ’ ΕΡΓΟΝ ‘

Ο Κριός είναι το έμβλημα του Μηχανικού στον Ελληνικό Στρατό [ΜΧ] ,ο οποίος συμβολίζει την πολιορκητική και επιθετική μηχανή των αρχαίων Ελλήνων. Πάνω από τον κριό υπάρχει το επίγραμμα:   »ΑΜ’ ΕΠΟΣ ΑΜ’ ΕΡΓΟΝ».

1200px-Hellenic_Army_Engineer_Corps.svg

ΤΑΚΗ ΝΑΤΣΟΥΛΗ  – » 3.000 λέξεις  &  φράσεις παροιμιώδεις ».

»Άμ’ έπος άμ’ έργον »  –  Κάτι που γίνεται αμέσως ,δίχως αναβολή .

[Λατ]»dictum factum» =λεχθέν εκτελεσθέν.

 

I]. To έπος .

Σ.ΔΩΡΙΚΟΥ  & Κ.ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΑΚΗ  – » Το Δίγαμμα F ».

[F]έπος =έπος . Λατ. Voco= καλώ  [Vox-vocis =φωνή ].Όσσα =φωνή.

 

Ι.ΠΑΝΤΑΖΙΔΟΥ – » Ομηρικόν  Λεξικόν ».

Έπος { Fέπος } : λόγος ,εν γένει παν δια λόγου εκφραζόμενον  1]. λόγος,υπόσχεσις 2].συμβουλή ,γνώμη  3]. χρησμός  4]. διήγησις ,άσμα αοιδού  5]. επιθυμία ,προσταγή 6].λόγος κατ’ αντιδιαστολήν προς το έργον 7].το περιεχόμενον του λόγου  το οποίον συνάπτεται μετά του μύθου. Μερικοί θεωρούν  ότι έπος μάλλον σημαίνει το περιεχόμενο ,την υπόθεση .Ο δε  μύθος την πνευματική μορφή του λεγομένου .Τουναντίον άλλοι θεωρούν πως μύθος είναι κάτι το υποκειμενικό  ενώ έπος κάτι το αντικειμενικό.  

 

ΟΜΗΡΟΥ – » Ιλιάς », { Θ’-7~8 , Ξ’-44 , Τ-242 }.

Έπος = λόγος . Έπος = υπόσχεση . Μύθος – Έργον.

 

ΗΡΟΔΟΤΟΥ -»  Ιστορίαι » – » Θάλεια », { Γ’-134,6 }.

<< άμα  έπος τε ,και έργον >>.

 

ΤΕΡΕΝΤΙΟΥ   – »  Ανδρία  { στ.381-382 }  – Αυτοτιμωρούμενος { στ.760 }».

<< dictum  factum ~   αμ’ έπος , αμ’ έργον  >> .

 

ΙΙ]. Το έργον.

Σ.ΔΩΡΙΚΟΥ  & Κ.ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΑΚΗ  – » Το Δίγαμμα F ».

Aπό  ρ.*[Fεργ-] : έργον ,ρέζω {=πράττω },όργανον,εόργη / FέFοργα ,{Κρητ.}Fεργάζομαι.

 

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ – » Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».

Έργον { < έργω [ Β ] = έρδω } =έργον ,εργασία.

Έργω [Α] = εγκλείω,περιορίζω.

Έργω [Β] = πράττω έργον , εργάζομαι.

Σάρωση_20181112 

Ι.ΠΑΝΤΑΖΙΔΟΥ – » Ομηρικόν  Λεξικόν ».

Έρδω { < Fέρδω  } ποι.{ FΕΡΓ- } =1. ποιώ,πράττω, 2.τελώ, θυσιάζω

Ρέζω  { <  [Fεργ-],κατά μετάθεσιν [Fρέγ]-j-ω } = 1.πράττω,διαπράττω ,εκτελώ  2.θυσιάζω.

 

RENE MAGRITTE – » The Secret  Player », { 1927 }.Σάρωση_20181111 (4)                                                                                                                                                 BIBΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ  , ΕΛΕΓΧΕΤΕ  ΤΙΣ  ΠΗΓΕΣ .

Φαρμακοί -Καθάρματα -Περιψήματα.{α’}

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΕΣ, στην Αρχαία Ελλάδα.! Θελκτικός  τίτλος ,  ικανός να  ερεθίσει  το  φιλοπερίεργον  και αιμοβόρoν  του  αναγνώστη !  Πού σταματάει  όμως η αλήθεια και που αρχίζει  το ψέμα ; Ποιο είναι το ΠΑΡΑΜΥΘΙ  , ποιος είναι ο  ΜΥΘΟΣ  και  ποια η ΙΣΤΟΡΙΑ  όσον αφορά  τις ανθρωποθυσίες ;  Διότι διαφέρει ο μύθος από την Ιστορία και ο μύθος από το παραμύθι .

i]. ΙΣΤΟΡΙΑ { Fιστωρ  <  Fιδ-τορ  < Fιδ- [ είδω , οίδα ] = το μανθάνειν  κατόπιν  ερεύνης .Γνώση ή πληροφορία την οποία λαμβάνει { όχι παίρνει  }  κάποιος ερευνών  ή  εξετάζων   κάτι.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  –  » Λεξικόν  της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».

 

ii]. ΜΥΘΟΣ  { μυώ & μύω } κλειστός , σκοτεινός λόγος  άμα τε  διδακτικός. Ο μύθος είναι διήγηση που ανάγεται στους ΠΡΟ’Ι’ΣΤΟΡΙΚΟΥΣ χρόνους  σε αντίθεση με την ιστορία που ανάγεται στους  ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ  χρόνους.

THOMAS  GAISFORD  -» Etymologicon  Magnum Lexicon ».

Μύθος = μύω   + μυώ.  Μύω =καταμμύω  [κατά + μύω ] =κλείνω τα βλέφαρα και ακούω. Μυώ= διηγούμαι , διδάσκω .

 

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  –  » Λεξικόν  της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».

Μύθος [= λόγος]  αντίθετο  του  Έργου.  Μύθος , διήγηση  που ανάγεται στους προ’ι’στορικούς [ παμπάλαιους }  χρόνους σε αντίθεση προς την ιστορία, την αφήγηση γεγονότων , που ανάγεται  στους ιστορικούς  χρόνους.

 

iii].ΠΑΡΑΜΥΘΙ  <  παραμύθιον  <  παραμυθία < παρα + μυθέομαι = παραθαρρύνω , καταπρα’ύ’νω , παρηγορώ με λόγια τινά.  Το παραμύθι είναι παρά του μύθου .Μοιάζει με τον μύθο αλλά  δεν  είναι. Έχει   συγκεκριμένο  σκοπό : την παρηγοριά.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  –  » Λεξικόν  της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».

 

Ο Νικόλαος Πολίτης  το  1890 έγινε καθηγητής Μυθολογίας και Ελληνικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου διετέλεσε και πρύτανης. Αντιλαμβάνεσθε ότι  δεν δίδασκε παραμύθια στους φοιτητές του αλλά  Μύθους..! Διότι   για να κατανοήσει κάποιος τις Ελληνικές αρχαιότητες , πρέπει να γνωρίζει την Ελληνική Μυθολογία.

 

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΕΣ .

Ι.ΠΑΣΣΑ – » Νεώτερον   Εγκυκλοπαιδικόν  Λεξικόν   ‘ΗΛΙΟΥ’.

H ανθρωποθυσία για θρησκευτικούς ή άλλους συγγενείς λόγους , αποτελεί παμπάλαιο έθιμο το οποίο αν  και από νωρίς κατακρίθηκε και καταδικάστηκε ,εν τούτοις  άργησε να εκλέιψη.   Υπολλείμματα  δε αυτού έχουμε και σήμερα σε κατά φύσιν ζώντας λαούς. Στην  Ιλιάδα { Πότε τελικά έγινε ο Τρωικός Πόλεμος; }  έχουμε την πρώτη καταγεγραμμένη  ανθρωποθυσία [ όχι για θρησκευτικούς λόγους }, την οποία όμως  αποδοκιμάζει ο Όμηρος.  Τα υπόλοιπα παραδείγματα είναι γενικά και αόριστα άνευ στοιχείων  εκτός από τις < ανθρωποθυσίες> : α] στο Λύκαιον όρος της Αρκαδίας  β] στο Ιερό της Ορθίας  Αρτέμιδος  γ] στην  Αθήνα {  φαρμακοί }  , οι οποίες χρήζουν ερεύνης  και θα εξετασθούν.

 

ΖΑΝ ΡΙΣΠΕΝ  – » Ελληνική  Μυθολογία ». [ Άρτεμις ] .

Στην  ιστορική εποχή  οι ανθρωποθυσίες  είχαν  καταργηθεί  και αντικατασταθεί από άλλες  ΣΥΜΒΟΛΙΚΕΣ.*

 

ΟΜΗΡΟΥ – » Ιλιάς »{ Ψ -,32-33 }

Η  ανθρωποθυσία  των δώδεκα μικρών  Τρώων έγινε   επειδή ήταν μανιασμένος  ο Αχιλλέας  από  τον θάνατο του Πατρόκλου { όχι για θρησκευτικούς λόγους }.

 

Νεκρικές  τελετές  στα Ομηρικά έπη  υπάρχουν τρεις  με λεπτομερή μάλιστα  περιγραφή .  ΙΛΙΑΔΑ :   α. Η κηδεία του Πατρόκλου (Ψ 1-257)   β. Η κηδεία του Έκτορος (Ω 778-805)  ΟΔΥΣΣΕΙΑ :  α. Η κηδεία του Αχιλλέως (ω 15-97)  { διάλογος των ψυχών του Αχιλλέα και του Αγαμέμνονα στον Άδη – μικρή «Νέκυια» ή «Δευτερο-Νέκυια» }.Όμως  μόνον στην κηδεία του  Πατρόκλου  αναφέρεται η καύση  των δώδεκα  μικρών Τρώων. Αυτό  σημαίνει , ότι ΔΕΝ ήταν καθιερωμένο  τελετουργικό της καύσεως των νεκρών .Γιατί διαφέρει ; Διότι εκφράzει  αποκλειστικά την ΜΗΝΙΝ του Αχιλλέως προς τον Έκτορα και τους Τρώες  για τον  θάνατο  του αγαπημένου του φίλου.  Άλλωστε όλη η   Ιλιάδα   είναι  ένα  ποίημα για την μήνιν { μάνητα } του Αχιλλέως . Η δε  ηλικία του Ομήρου  είναι παμπάλαια και δεν έχει σχέση με τον 8ο π.χ αι. Γιώργος Α. Χαραλαμπίδης – » Πότε έζησε ο Όμηρος ; »

ΟΜΗΡΟΥ -» Ιλιάδα », { Μετάφρ.  : Ν. Καζαντζάκη – Ἰ. Θ. Κακριδή }, [Α-1].

img01114534645ΥΘΝΜΒΨΟΠΥΕΡ456ΒΝ574

 

1.Ο ΦΑΡΜΑΚΟΣ

Ι.ΖΩΝΑΡΑ – » Λεξικόν ». Φάρμακον  { φέρειν +  άκος } = αυτό που φέρνει θεραπεία.

 

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».

Φαρμακός : 1] ο δηλητηριαστής , γόης , μάγος. 2] ο θυόμενος για εξιλασμό ή εξαγνισμό . Φαρμακή = χύτρα .

 

ΑΜΜΩΝΙΟΣ ο ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΣ  { 1ος αι.μ.χ. ~ 2ος αι.μ.χ }

» Έζησε στην Αλεξάνδρεια, τόπο συγκεντρώσεως όλων των Ελλήνων σοφών εκείνη την χρονική  περίοδο Τα μόνα σωζόμενα έργα του Αμμωνίου  είναι : 1]. » Περί Ομοίων και Διαφόρων Λέξεων» και  2].» Περί Ακυρολογίας». Eργα  με κοινή θεματολογία: την γνώση των λεπτών εννοιών της Ελληνικής Γλώσσας και την ορθή – έγκυρη χρήση των λέξεών της. Τα πρωτότυπα έργα πρέπει να καταλάμβαναν πολύ μεγαλύτερη έκτασι και ό,τι έχουμε σήμερα στα χέρια μας είναι οι σωζόμενες επιτομές.»

 

ΑΜΜΩΝΙΟΥ  – » Λεξικόν ομοίων και διαφόρων λέξεων » .

Φάρμακος  , ο φαρμακεύς = ο διαφθείρων  με φάρμακα. Φαρμακός , ο ριπτόμενος  επι καθάρσει της πόλεως{;}.=Αυτός που ρίχνεται  {;} για την κάθαρση της πόλεως. Ποιοί  τον  έριχναν  ;  Πού τον έριχναν ; Πώς τον έριχναν  ,από  ψηλά  ή  σπρώχνοντάς  τον ;  Ποιά  ήταν η εορτή ;  Δεν μας τα  γράφει   ο Αμμώνιος ή  το υπόλοιπο του κειμένου έχει χαθεί .Στο σημείο αυτό  όμως  ,γίνονται όλες οι αλλοιώσεις .Διότι κάποιοι προσπαθούν να συμπληρώσουν και να ολοκληρώσουν το ελλιπές  κείμενο. Όλα λοιπόν  τα κατοπινά συμπεράσματα [ άνευ αποδείξεων} δεν είναι παρά εικοτολογίες : δόξες  μεν, μη ορθές  δε. Πάντως το  ελλιπές αυτό κείμενο , δεν γράφει  τίποτα για ανθρωποθυσίες.

 

ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ – » Ανώμαλα Ρήματα της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας ».

Διαφέρει το Ρίπτω από  το Βάλλω  και το  Ίημι .Τι σημαίνει η μετοχή  << ριπτόμενος >>;

 

A. LENTZ  – » Herodiani   Technici   Reliquiae  ».  [ Aelius Herodianus ]

Φαρμακός , ο επί καθαρμώ της  πόλεως τελευτών .Φάρμακος , ο γόης .

 

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν »

Φαρμακοί = καθαρτήριοι. Οι περικαθαίροντες  την  πόλιν. Φαρμακή = χύτρα , την οποία ετοίμαζαν αυτοί που καθάριζαν την πόλη. Δεν υπάρχει καμμία αναφορά σε ανθρωποθυσίες . << περικαθαίροντες >>= αυτοί που καθαρίζουν γύρω -γύρω την πόλη .

 

Για τον φαρμακό  γράφει -αναλυτικά – ο ΑΡΠΟΚΡΑΤΙΩΝ   και  αντιγράφει  ο ΦΩΤΙΟΣ , το  λεξικό  ΣΟΥ’Ι’ΔΑ , ο Ι.ΤΖΕΖΗΣ  , ο Ι.ΖΩΝΑΡΑΣ  κ.α.  .Ο Αρποκρατίων   αντλεί τις πληροφορίες του από τον  Ίστρο τον  Καλλιμάχειο  και από τον Λυσία , τον ρήτορα .<<  Ο  Λυσίας ισχυρίζεται , ότι στην Αθήνα έδιωχναν  μακριά  από την πόλη  δύο άνδρες  ,αυτούς  που   θα  γίνονταν  τα καθάρσια  της πόλεως  , κατά την εορτή των  Θαργηλίων   . Ένας {ως  καθάρσιο } για τους άνδρες και ο άλλος { ως  καθάρσιο } για τις γυναίκες .Γιατί καλούνται Φαρμακοί ; Διότι  ο  Φαρμακός   [ κάποτε ] έκλεψε  τις ιερές φιάλες του Απόλλωνος , αλλά  αφού  τον έπιασαν οι άνδρες του Αχιλλέως [ όχι ο του Ομήρου ] , για την ιεροσυλία του καταδικάσθηκε σε θάνατο δια λιθοβολισμού. Οι καθαρμοί  λοιπόν  των Αθηνών  κατά την εορτή των Θαργηλίων  ,αποτελούν ‘απομιμήματα’ { = συμβολική μίμηση όχι  πραγματική }  εκείνου του γεγονότος. >>. Συνεπώς δεν τεκμηριώνεται  ο ψόγος  περί ανθρωποθυσιών  και θανατώσεως των φαρμακών  στην Κλασσική Ελλάδα ,παρά μόνον μια »μίμηση πράξεως , σπουδαίας και τελείας’, ένα δρώμενο ιερουργικό κατά την εορτή των Θαργηλίων .

  ΑΡΠΟΚΡΑΤΙΩΝ  ΒΑΛΕΡΙΟΣ  (1ος ή 2ος αι. μ.Χ.). Αλεξανδρινός γραμματικός. Είναι συγγραφέας του » Λεξικόν  των  Δέκα Ρητόρων ». , που  σώθηκε ημιτελές. Οι εργασίες του έχουν γραμματικό και λεξικογραφικό χαρακτήρα. Γνωρίζουμε ελάχιστα για τη ζωή του Χρησιμοποίησε ως πηγές του τους ατθιδογράφους και τους γραμματικούς, μεταξύ των οποίων ο Διονύσιος τον Αλικαρνασσεύς.                                                                                            

ΑΡΠΟΚΡΑΤΙΩΝΟΣ  – » Λεξικόν  των  Δέκα Ρητόρων ».

Φαρμακός. [ αυτά γράφει ο Λυσίας στο  »Κατ’ Ανδοκίδου  ασεβείας», εάν  είναι γνήσιος ο λόγος ].Εδώ  υπάρχει αναφορά  στον  δικανικό λόγο του Λυσία » κατ’ Ανδοκίδου  ασεβείας», με επιφυλάξεις για την γνησιότητα του λόγου.

 

ΦΩΤΙΟΥ – » Λέξεων συναγωγή ».

Φαρμακός :  << και τα τοις Θαργηλίοις  αγόμενα τούτων ΑΠΟΜΙΜΗΜΑΤΑ  έστιν. >>  Ούτε ο Ίστρος αναφέρει κάτι περί ανθρωποθυσιών

 

Ι. ΖΩΝΑΡΑ  – » Λεξικόν ».

Φαρμακός.

 

ΣΟΥ’Ί’ΔΑ ή ΣΟΥΔΑ – » Λεξικόν »

Φαρμακός. Το λεξικό του Σούδα προσπαθεί να επιχειρηματολογήσει χρησιμοποιώντας αποσπάσματα από …τις κωμωδίες του Αριστοφάνη! Χωρίς να έχω καμμία  διάθεση ειρωνείας , νομίζω ότι οι κωμωδίες και δη του Αριστοφάνη , ως αποδεικτικά στοιχεία τέτοιων θεμάτων , όχι μόνο αδυνατίζουν την επιχειρηματολογία  αλλά προξενούν  το ευτράπελον ,από  μειδίαμα έως γέλωτα. Όλοι γνωρίζουν άλλωστε , ότι στοιχείο της κωμωδίας είναι η υπερβολή , η ακρότητα  και η αλληγορία .

 

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ  – » ΒΑΤΡΑΧΟΙ », {στ. 733}.

Η αναφορά στους φαρμακούς  δεν είναι ικανή να τεκμηριώσει την ανθρωποθυσία. Η  α’ απόδοση είναι : φαρμακοί = σκουπίδια.

 

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ  – » ΒΑΤΡΑΧΟΙ ».

Η β’ απόδοση από τον μεγάλο ποιητή είναι : φαρμακοί = σφαχτάρια εξιλασμού. Άστοχες αποδόσεις -κατ’εμέ και οι δύο. Διότι παρακάτω στον Λυσία θα δούμε ότι γράφει  << φαρμακόν  αποπέμπειν >> και όχι << αποκτείνειν >>.Άρα δεν συνάγεται από τας γραφάς η ανθρωποθυσία.

 

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ – » Ιππής »,{στ.1123-1130}

» βούλομαι  τρέφειν   έναν προστάτην   κλέπτοντα»   =  Θέλω  νά τρέφω ένα προστάτη  κλέφτη. Εδώ ο Αριστοφάνης σατυρίζει τους πολιτικούς που πλουτίζουν  με κλεψιές από το δημόσιο ταμείο και κορο’ι’δεύουν τον δήμο. O λαός  όμως ξέρει καλά τι κάνει .Διότι αφού  διαλέξει και θρέψει -μέχρι να μπουκώσουν-τους εκάστοτε προστάτες του  ,εν συνεχεία  τους  χτυπάει κάτω  σηκώνοντάς τους  πρώτα ψηλά { πατάσσω  διαφέρει του αποκτείνω }.

 

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ – » Ιππής »  { 1131-1140 }

Ο δε χορός επαινεί τον Δήμο για τις σοφές  επιλογές του , να τους θυσιάζει για επιδόρπιο ,όταν τραφούν δεόντως.  Ασφαλώς  δεν  κυριολεκτεί. Δεν έχουμε καννιβαλισμό στην Αρχαία Δημοκρατία της Κλασσικής εποχής. Ουδεμία επίσης  αναφορά κάνει  σε θάνατο για εξιλασμό της πόλεως [κατά την εορτή των Θαργηλίων ] ούτε περιγράφει τους καθαρμούς . Ο παραλληλισμός – του λεξικού Σούδα-  των  φαρμακών   με τους πολιτικούς είναι άστοχος. Επειδή είναι δημόσια τρεφόμενοι [ οι πολιτικοί ] δεν σημαίνει ότι θα θυσιαστούν πραγματικά σαν τα οικόσιτα ζώα. Oύτε οι φαρμακοί  τρέφονταν στην Πνύκα προοριζόμενοι για καθαρμό της πόλεως  θυσιαζόμενοι   , ούτε οι καθαίροντες  την πόλη θυσιάζονταν.

 

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ – » Ιππής ».

»θύσας επιδειπνείς»[ τον σφάζεις και ταράτσα τηνε κάνεις] =  τρώς  ως επιδόρπιον  αφού  θυσιάσεις . Επιδειπνώ=επί του δείπνου ,δεύτερο γεύμα ,το επιδόρπιον.

 

K.J.DOVER – » Η κωμωδία  του Αριστοφάνη ».

Τρέφω = συντηρώ , υποστηρίζω παιδιά ,ανύπαντρη θεία, σκύλο κτλ. Η πάταξη του προστάτη.

 

ΣΟΥ’Ί’ΔΑ ή ΣΟΥΔΑ – » Λεξικόν ».

Φάρμακος  .

 

ΙΩ .ΤΖΕΤΖΟΥ – »Χιλιάδες »,{ VIII , 909-919 }.

Κάθαρμα= φαρμακός.

 

THOMAS  GAISFORD  -» Etymologicon  Magnum Lexicon ».

Φαρμακός.

 

Η έλλειψις  πραγματικών και επαρκών πληροφοριών- από πηγές – για την συγκεκριμένη ιεροτελεστία των Φαρμακών  μπορεί να οδηγήσει σε λάθος συμπεράσματα. Χρειάζεται   προσπάθεια για να αποφύγει κανείς τις παρανοήσεις και τις  ευφάνταστες  μάλλον  τερατώδεις  παραμυθολογίες  διαφόρων εικοτολόγων  , οι οποίοι  στηρίζονται αποκλειστικά  στις  αστυνομικές υποθέσεις  ελλείψει  πληροφοριών.

W.DURANT – » Παγκόσμιος  ιστορία του πολιτισμού ». [IV]-Λατρεία ,{σελ.205 }.

Ο Durant  αρχίζει με την αμφιβολία για το αν γίνονταν πραγματικές ή συμβολικές ανθρωποθυσίες κατά τα Θαργήλια  και καταλήγει [ στην υποσημείωση ]  ότι είναι συζητήσιμο , εάν  πράγματι σφάζονταν οι Φαρμακοί.

 

J.HASTINGS – » Encyclopedia  of Religion  ahd  Ethics »,[vol. XI , p.207 ].

<< Δεν υπάρχουν αποδείξεις , ότι γίνονταν ποτέ ανθρωποθυσίες στην Ελλάδα  σαν ένωση με την θεότητα ή σαν μήνυμα προς τους θεούς.>>

 

Άλλο  Legends { <  lego  <  λέγω = συλλέγω παραδόσεις  , εξ ου και συλλέκτης  }    και   άλλο   Μyths { Μύθος }. Στην Αγγλική : Legend = 1.Θρύλλος , 2.Μύθος  και Myth = 1.Μύθος , 2.Παραμύθι ..!  Εννοιολογικά   βεβαίως  διαφέρει  και  ο  θρύλος  { όχι  ο Ολυμπιακός ..} από  τον  μύθο . Όπως  και το παραμύθι  από τον μύθο.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  –  » Λεξικόν  της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».

 

ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ  ΛΑΕΡΤΙΟΥ  – » Βίοι  Φιλοσόφων ».Βίος  Ευριπίδου .

Ο Ευριπίδης  γεννήθηκε την 6η Θαργηλιώνος , κατά τον καθαρισμό της πόλεως. Ο Διογένης δεν γράφει  τίποτα για ανθρωποθυσίες.

 

ΟΙ ΑΤΘΙΔΟΓΡΑΦΟΙ.

Γ .ΛΑΜΨΑ – » Λεξικό του αρχαίου κόσμου ».

Ατθιδογράφοι,  οι χρονικογράφοι των Ατθίδων. Ατθίδες , χρονικά ή ιστορίες για την Αττική. Ατθίς , παρθένος κόρη του πανάρχαιου βασιλιά  των Αθηνών  Κραναού.

ΑΤΘΙΔΕΣ.

 

ΑΘ.ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ – » Κυπριακά ».

Ο  Ίστρος [ 2ος αι.π.χ. } αρχικά ήταν δούλος , μετέπειτα έγινε μαθητής του Καλλιμάχου . Σπουδαιότερο έργο  του  ήταν τα ‘‘Αττικά ‘η Ατθίδες ή Συναγωγή Ατθίδων  »  [14] βιβλία  ,αυτά  χρησιμοποιήθηκαν από τον Αρποκρατίωνα  Βαλέριο { 2ος αι.μ.χ. } στο λεξικό του, το οποίο  όμως σώθηκε σε ατελή μορφή. Διασώζει  αδιασταύρωτα  στοιχεία από τις ‘Ατθίδες’ του Ίστρου , έργο το οποίο- επαναλαμβάνω – δεν διασώζεται.

 

APOLLODORI  BIBLIOTHECA – » Fragmenta historicorum graecorum »,[Τόμ. 1].[33].IΣΤΡΟΥ – » Αι Απόλλωνος επιφάνειαι ». Το διασωθέν απόσπασμα { frag.} είναι από τον Αρποκρατίωνα.  Δεν έχει διασωθεί το έργο του Ατθιδογράφου  Ίστρου.

 

ΛΥΣΙΟΥ  – » Κατά  Ανδοκίδου  ασεβείας », { εισαγωγή }.

Η γνησιότητα του λόγου  αυτού έχει αμφισβητηθεί  έντονα , ήδη από την Αρχαιότητα. Το γράφει και ο Αρποκρατίων .Ο λόγος δεν σώζεται ακέραιος . Αυτά , που [ίσως] γράφει ο Ίστρος και τα μεταφέρει ο Αρποκρατίων , για τα Θαργήλια , τους Καθαρμούς και τους Φαρμακούς δεν υπάρχουν στο διασωθέν κείμενο. Μόνο το < Φαρμακόν αποπέμπειν >.

 

ΛΥΣΙΟΥ  – » Κατά  Ανδοκίδου  ασεβείας », { 53 }.

<< .Φαρμακόν αποπέμπειν >>= Απομακρύνετε τον μιαρόν , τον κακό για τον εξιλασμό της πόλεως . ‘Άλλο το αποπέμπειν {=διώχνω μακριά } και άλλο το  φονεύειν  . Η υπόθεση αφορά την ασέβεια , που διέπραξε ο  τυχοδιώκτης και ρήτωρ Ανδοκίδης με τον ακρωτηριασμό των Ερμών{ Ερμοκοπίδες } .Ο κατήγορός του προτείνει να καθαρισθεί  η πόλη από τον μιαρό Ανδοκίδη και αυτός ο βέβηλος  να διωχθεί ως αποδιοπομπαίος  τράγος.

 

ΑΝΔΟΚΙΔΟΥ  – » Περί της εαυτού καθόδου ».[εισαγωγή].

Είναι η απολογία  του Ανδοκίδου   στην εκκλησία του  Δήμου  για την βεβήλωση των μυστηρίων , τον ακρωτηριασμό των Ερμών  και την προδοσία που διέπραξε έναντι των συντρόφων του με σκοπό  να σώσει τον πατέρα του.

 

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ   – »  Κατ’  Αριστογείτωνος  Α’ » , { 80 }.

Φαρμακός = ο δηλητηριαστής. Αυτός που σε φαρμακώνει. Διότι δεν απέχει πολύ το  φάρμακο από το  φαρμάκι. Είναι ζήτημα ποσότητας.

 

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ  – »   Κατά  Στεφάνου  ψευδομαρτυριών Β’ , [16 ].

Φαρμακών , ο υπό φαρμάκων βεβλαμμένος.

 

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ  – » Μέγα  Λεξικόν   της Ελληνικής  γλώσσης ».

Φαρμακός , ο γόης , ο μάγος , ο αγύρτης, ο φαύλος , ο κακούργος , το απόβρασμα της κοινωνίας.

 

ΟΔ.ΕΛΥΤΗ – » Η αποκάλυψη »  [ Αποκάλυψις  Ιωάννου  , ΚΑ’-8 ].

Φαρμακός = ο μάγος .

 

ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ – » Αίτια»  ,[ Δ’ – 90 ].

Φαρμακός  =  εξιλαστήριον θύμα.  Αγινεί { < άγω <  αγινέω-ώ =συνοδεύω , φέρω ,ελαύνω }.Το κείμενο το υπόλοιπο δεν υπάρχει .Με εικασίες  σίγουρα  δεν μπορούν να στηριχθούν  τα επιχειρήματα.

 

ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ – »Αίτια » , [ Διήγησις -εισαγωγή ].

ΆΒΔΗΡΑ .Στα  Άβδηρα ένας αγορασμένος δούλος χρησιμεύει ως καθάρσιο για την πόλη. Στο  τέλος , λιθοβολείται από τον βασιλιά και τους άλλους ,έως ότου  εκδιωχθεί από τα σύνορα της πόλεως.

 

ΙΧΩΡ – » Ο μύθος των ανθρωποθυσιών στην Αρχαία Ελλάδα ».

ΛΕΥΚΑΔΑ , τελετουργικό καθαρμού της πόλεως. Ο  δούλος  Βουλιμός.

 

Εξετάσαμε βάσει των αρχαίων κειμένων την μία [ η άλλη ειναι του Ι.ΤΖΕΤΖΟΥ ] από  τις δύο αναφορές για τους Φαρμακούς .Μετά την  εκτενή  έρευνα στα του  Λεξικού  Σου’ί’δα  διαπιστώνουμε  ότι  δεν  αποδεικνύονται   και συνεπώς   δεν τεκμηριώνονται οι  υποθέσεις  για τις ανθρωποθυσίες των φαρμακών . Οι φαρμακοί  διώχνονται { αποπέμπειν} από την πόλη , αλλά  δεν θανατώνονται. Δεν είναι τυχαίο ότι και οι δύο αναφορές είναι Βυζαντινές. Η κατάργηση  και η δυσφήμιση των Εθνικών εορτών και δη  των θυσιών ήταν μέσα στα πλαίσια της επικρατήσεως της νέας   θρησκείας  του Χριστιανισμού. Έτσι μπορεί να κατανοηθεί , λαμβάνοντας  υπ’ όψιν   το κλίμα της εποχής και τον πόλεμο  μεταξύ Εθνικών  και Χριστιανών , γιατί δεν  υπάρχουν πηγές και συγγράμματα προς διασταύρωση των μεταγενεστέρων κειμένων.

ΑΦΡ.ΚΑΜΑΡΑ– » Η  αντιπαγανιστική  νομοθεσία  της Ύστερης Ρωμα’ι’κής  Αυτοκρατορίας ». Οι  ποινές της  αντιπαγανιστικής  νομοθεσίας.

 

Z.MIGNE – »Patrologiae  Cursus Completus »    ,{ Socrates  et  Sozomenus  }.

Ο Θεοδόσιος , ο Ελλάδιος   και  ο Αμμώνιος.

 

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ    : ΙΠΠΗΣ  – ΒΑΤΡΑΧΟΙ .

ΤΑ  ΘΑΡΓΗΛΙΑ 

ΑΘ.ΣΤΑΓΕΙΡΙΤΗ  – » Ωγυγία  ή  Αρχαιολογία ».

<< Τα  Θαργήλια  τα εόρταζαν οι Αθηναίοι την  6η  και 7η του μηνός Θαργηλιώνος.   Θαργήλια  καλούνται εκ των θαργηλίων. Θαργήλιοι = πάντες οι καρποί. Θαργήλιος = η χύτρα , που βράζουν οι καρποί. Ιεροί  ήσαν   οι πρώτοι καρποί που έβραζαν στη χύτρα και προσφέρονταν στους  θεούς. Την δεύτερη μέρα των Θαργηλίων {;}  γινόταν ο καθαρισμός της πόλεως. Ο καθαρισμός γινόταν ως εξής. Διορίζονται δύο άνδρες ή  κατ’ άλλους  ένας άνδρας  και μία γυναίκα ,ως μεσίτες  δηλαδή και των δύο φύλων ,οι οποίοι καλούνταν Φαρμακοί  ή  Σύμβακχοι {= συν + Βάκχος }.Και ο μεν άνδρας είχε στον τράχηλό του μαύρα σύκα η δε γυναίκα λευκά. Μετά εκόμιζαν  το Ιερείον {;} στον  διορισμένο τόπο , όπου είχαν τυρί , πόππανα {=Πόπανα: επίπεδο ψωμί με ένα έπαρμα (κουμπί) στο κέντρο (ο ομφαλός) ή περισσότερα (μονόμφαλα ή πολυόμφαλα) } και σύκα. Μετά , αφού γινόταν η θυσία , το χτύπαγαν αυτό [ Ιερείον ]  εφτά φορές με θαλασσοκρέμμυδο , με σύκα ήμερα και με άλλους καρπούς .Τέλος το έκαιγαν με ήμερα ξύλα και λίχνιζαν την τέφρα στη θάλασσα. Αυτοί οι καθαρμοί  γίνονταν   πάντοτε και παντού  για την  αποτροπή κακού { λοιμός , λιμός κ.τ.λ }

 

ΣΩΚΡ.ΤΖΙΒΑΝΟΠΟΥΛΟΥ – » Λεξικόν Ελληνικών και Ρωμα’ι’κών  Αρχαιοτήτων ».

Γιατί ονομάστηκαν Φαρμακοί ; Υπάρχουν δύο εκδοχές : α] Κατά τον Ίστρο  [ ή τον Αρποκρατίωνα } ονομάσθηκε από τον Φάρμακον , ο οποίος έκλεψε τις ιερές φιάλες του Απόλλωνος και αφού τον έπιασαν , τον τιμώρησαν -ίσως – δια θανατηφόρου  λιθοβολισμού. Και τα  ,αγόμενα{;} στα Θαργήλια  τούτων απομιμήματα  είναι. β] Κατά τον  Ελλάδιον  οι εξιλαστήριες θυσίες  έγιναν  κατά πρώτον  για τον  καθαρισμό της πόλεως από επιδημική νόσο  , επειδή  ενέσκηψε  λοιμός  στους   Αθηναίους μετά τον θάνατο του Ανδρόγεω από την Κρήτη.

 

BOYTHΡA / BΡETOY /ΒΑΦΕΙΑΔΟΥ  – » Λεξικόν  Ιστορίας  και Γεωγραφίας ».

Ελλάδιος ο Αλεξανδρεύς ήταν ιερέας του Διός. Χρημάτισε δάσκαλος  Σωκράτους  του ιστορικού ,επί  Θεοδοσίου του μικρού. Συνέταξε << Λέξεων συναγωγή >> το οποίον έχει χαθεί.

 

ΑΘ.ΣΤΑΓΕΙΡΙΤΗ – » Ωγυγία ή Αρχαιολογία «.

Ο Φαρμακός ονομάζεται και κάθαρμα και κραδησίτηςΚραδίης νόμος= το αυλητικό   μέλος , το αδόμενον  στην τελετή αυτή.

 

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν ».

<< εκπεμπομένοις φαρμάκοις >>.Τους  φαρμακούς ,έδιωχναν έξω από τα όρια της πόλης.Ούτε τους φόνευαν , ούτε τους έκαιγαν..!

 

ΦΙΝΕΑ – » Γιορτές Αρχαίων Ελλήνων ».

Η συμβολική θυσία των Φαρμακών .Τα γενέθλια της Αρτέμιδος .Η Δήμητρα Χλόη .Ο »κραδίης  νόμος ».

 

Ι.ΠΑΣΣΑ – » Νεώτερον   Εγκυκλοπαιδικόν  Λεξικόν   ‘ΗΛΙΟΥ’.

Κατά τους Κλασσικούς χρόνους φαίνεται ότι περιορίζεται  η θυσία αυτή  σε εικονική αναπαράσταση .Η αρχική  αιτία  της  θυσίας  μας  είναι  άγνωστος. Επίσης είναι άγνωστον εάν οι θυσίες αυτές γίνονταν περιοδικώς  ή ετησίως ή εάν τελούνταν μετά  από κάποια θεομηνία.

 

Π.ΚΑΒΒΑΔΙΑ  – » Προ’ι’στορική  Αρχαιολογία », [σ.748] .Θρησκείες  και  Λατρεία.

Η στο θείον απονεμομένη λατρεία κατά τους Κρητομυκηνα’ι’κούς  χρόνους ΟΥΣΙΩΔΩΣ δεν διαφέρει της λατρείας κατά τους ιστορικούς χρόνους .!

Σάρωση_20170829 (11) { συνεχίζεται }                                                                                                                   ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ  :

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

                       ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ  –  ΕΛΕΓΧΕΤΕ  ΤΙΣ  ΠΗΓΕΣ.