Πώς μι το ‘ πες ;

Θυμάστε τον περίφημο Ζήκο στην κωμωδία << Της κακομοίρας>> ;  Κλασσική , υπέροχη ταινία με τον αξέχαστο  Κ. Χατζηχρήστο   ,που  είχε αυτήν την  ιδιόμορφη  χωριάτικη  προφορά και προξενούσε ασταμάτητο γέλιο με τα < ασουπή >του.  Ένα ενδιαφέρον  βιβλίο  υπάρχει στο διαδίκτυο  του  Μ.ΣΟΦΙΑΝΟΥ – » Πώς το είπες ; » το οποίο ασχολείται με την <σωστή>εκφορά  του προφορικού  λόγου  { π. χ   κουνάβγια , αβγουστος , κοζμος , συνχαρητήρια κ.τ.λ }  postoeipes.gr,     Το e-book  εκτός των άλλων γλαφυρών  περιλαμβάνει  και τις  γνωστές παραπλανητικές    θεωρίες  .1] Την  ανιστόρητη  θεωρία  περί  Φοινικικού αλφαβήτου   2] Την  θαμμένη  από τον χρόνο   θεωρία της Ερασμιακής προφοράς.

  1. Για  το υποτιθέμενο  φοινικικό αλφάβητο { υποτιθέμενο , διότι αλφάβητο χωρίς  φωνήεντα δεν είναι αλφάβητο } ή μάλλον για τα  << φοινικήια  γράμματα >>  υπάρχουν πολλές  και ποικίλες πηγές ικανές να σε οδηγήσουν σε τεκμηριωμένο συμπέρασμα. Γιατί αγνοούνται  αυτές  ; Το φάρμακο  στις  ασαφείς ,  θολοκουλτουριάρικες  { ίσως  εσκεμμένα  } θεωρίες  είναι η έρευνα. Μη  καταπίνετε αμάσητο  ό,τι διαβάζετε. Βάλτε κρησάρα στο  νού  σας. Δια-χωρίστε  την ήρα από  το στάρι.  Αφήστε να περάσουν  μόνο οι λεπτοφυείς σταρένιες  ιδέες , κατάλληλες για νοητική βρώση. Πετάξτε την  ατεκμηρίωτη  ήρα , κατάλληλη  για ζωοτροφές .Το  <Λόλιο το μεθυστικόν > { ήρα}  είναι δηλητηριώδες για τους ανθρώπους.                                                                                                                         ΣΟΥΔΑ ή ΣΟΥ’Ί’ΔΑ  – » Λεξικόν ». Tα  ονόμασαν  Φοινικήια   γράμματα  ή  από τον Φοίνικα του  Αγήνορος  [όπως λένε Λυδοί  και  Ίωνες  ] ή  κατά τους Κρήτες  από τα πέταλα του  φοίνικος , όπου έγραφαν  ή  από την Φοινίκη  κόρη του Ακταίωνος.

ΦΩΤΙΟΥ  –  » Λέξεων  Συναγωγή ».Φοινικήια  γράμματα. Και εδώ καταγράφονται τρείς πιθανές  εκδοχές για τα < φοινικικά>  γράμματα.

2. Για την κατασκευασμένη   ψευτο- φοινικική  θεωρία  διαβάστε εδώ.  :   << » Ψεύσμα Φοινικικόν » και … Φοινικολαγνεία. >>   

Για το πώς  βέλαζαν τα πρόβατα  και  για  την Ερασμιακή προφορά ,  διαβάστε  το αναλυτικό άρθρο με όλες τις αποδείξεις.     << Πώς σαλαγούσε ο αρχαίος ποιμήν ;>>

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα  Λεξικόν   της Ελληνικής  γλώσσης » Βληχώμαι =βελάζω / μπελάζω  ,φωνάζω βέ -βέ { μπέ-μπέ }.

ΝΙΚ.ΑΝΔΡΙΩΤΗ – »Ετυμολογικό Λεξικό της  Κοινής Νεοελληνικής »Βελάζω , ονοματοποιημένο  από τη φωνή των προβάτων ,το βέλασμα.

ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ  ΖΑΜΠΕΛΙΟΥ – » Πηγές της Νεοελληνικής  εθνότητας »  { Κεφ.18 ,σελ.527-528.}  <<..Ο αυτός φθόγγος  , η αυτή  λέξη  ενίοτε   προφέρονται ΠΟΙΚΙΛΟΤΡΟΠΑ  από τους  διάφορους  λαούς της Ελλάδας .>>

Αθανάσιος Χριστόπουλος – Κατά της ερασμιακής προφοράς.

ΣΥΝΙΖΗΣΗ , η συνεκφώνηση  δύο φωνηέντων ή φωνήεντος και διφθόγγου σε μια συλλαβή. Σε πολλές λέξεις όταν ακολουθεί φωνήεν  ύστερα από το φθόγγο ι [ η,υ,ει,οι ] ή το φθόγγο ε  { αι } , τα δύο φωνήεντα μπορούν να προφέρονται μαζί σε μια συλλαβή.         LIDDELL & SCOTT – »Μέγα  λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ». Συνίζησις { συνιζάνω } = καταβύθιση , βούλιασμα .

THOMAS  GAISFORD  -» Etymologicon  Magnum Lexicon ». Συνίζησις , μεταφορική η λέξη .Όταν το ένα φωνήεν συνιζάνει  και συγκάθεται  συγκρυπτόμενο  από το έτερο φωνήεν .Το δίς  ,από το δυάκις  και το τρίς από το  τριάκις.

ΜΑΝ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ – » Νεοελληνική  Γραμματική ». ΣΥΝΙΖΗΣΗ , η συνεκφώνηση  δύο φωνηέντων ή φωνήεντος και διφθόγγου  σε μια  συλλαβή.

ΜΑΝ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ – » Νεοελληνική  Πολυτονική  Γραμματική ». Στις λέξεις αυτές , που έγινε συνίζηση ,τα συμπλέγματα των φωνηέντων που γράφουμε ,λέγονται Καταχρηστικοί  δίφθογγοι.

Ακολουθεί πίνακας ομοήχων λέξεων   , οι  οποίες όταν υπόκεινται σε συνίζηση  , αλλάζει και το νόημα τους !!  Αυτό για  να ισχύει,  προϋποθέτει  την ύπαρξη  διαφορετικών  γλωσσικών ριζών . Διότι η αυτόνομη συνίζηση δεν  νοηματοδοτεί   διαφορετικά το περιεχόμενο των λέξεων. Άλλωστε στο γραπτό  λόγο εφαρμόζεται η γραμματική τέχνη και η αναζήτηση του  ετύμου , όχι  στον προφορικό. Δουλειά  και δουλεία για παράδειγμα  , διαφέρουν ή ομοιάζουν  βάσει  ετυμολογίας και όχι  συνίζησης ;  Προσέξτε τον παρακάτω πίνακα και προσπαθήστε να διακρίνετε την ετυμολογία των λέξεων .Η συνίζηση δεν αλλάζει την αλήθεια των λέξεων.

                                 ΠΙΝΑΚΑΣ  ΟΜΟΗΧΩΝ { με ή χωρίς συνίζηση } bandicam 2017-06-27 21-44-32-782                                     ΠΙΝΑΚΑΣ  ΟΜΟΗΧΩΝ  με   ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ.Σάρωση_20170706 (3)                                            ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΗ  ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ .

1.Άδειος ,Άδεια, Άδειο { επίθ.} :  α] Από το Αδειάζω { =κενώνω}   ——-    Άδεια { ουσ.}:  I]. A [στερ.]  + Δέος {=φόβος , σεβασμός }. II]. A[στερ.] + Δέομαι {= χρειάζομαι, έχω ανάγκη } . Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ – » Λεξικόν  της  Αρχαίας  Ελληνικής  γλώσσης ».

ΑΝΘ.ΓΑΖΗ – » Λεξικόν της  Ελληνικής  γλώσσης ». 1.] Αδεής = α[στερ.] + δέος  2.] Αδεής = α[στερ.] + δέω .

ΝΙΚ.ΑΝΔΡΙΩΤΗ – »Ετυμολογικό Λεξικό της  Κοινής Νεοελληνικής »Άδεια  <  α -δεής  = α[στερ.] + δέος .   Άδειος  <  αδειάζω { υποχωρητικό }

ΑΜΜΩΝΙΟΥ – » Λεξικόν  Ομοίων  και  Διαφόρων  λέξεων ». Διαφέρει το δέος από τον φόβο. Δέος είναι πολύχρονη  υπόνοια κακού. Φόβος δε  είναι   παραυτίκα   πτόησις {=πτώση ηθικού}.

2.Ακρίβεια { ουσ.} : Άκρα + βαίνω ———————Ακρίβεια = ακριβώς { επιρ.}                         Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ – » Λεξικόν  της  Αρχαίας  Ελληνικής  γλώσσης ».

ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν  της  Ελληνικής  γλώσσης ». Ακριβής  { άκρος  + βαίνω } ή { α [επιτατικό ] + κρίνω .

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ  – » Μέγα  Λεξικόν   της Ελληνικής  γλώσσης ».  Ακρίβεια =/= Φτήνια { =ευθηνία  }

3 .Βιός [I] [το], ουσιαστικό : από την Βία { Fις  —> Vis —> Ις  }= Ισχύς , δύναμις.       ——————— Βίος [II] [ο] ,ουσιαστικό : από το βίος. Βιός [III] {o}, ουσιαστικό  : το τόξο { ως βιοποριστικό εργαλείο ,< από της κατά την έντασιν βίας >- Ησύχιος }.                                  I .ΠΑΝΤΑΖΙΔΟΥ – » Ομηρικό λεξικό ». Βίος = η ζωή . Βιός  = η περιουσία , το τόξο .

THOMAS  GAISFORD  -» Etymologicon  Magnum Lexicon ». Βίος ή βιωτή = το μετά βίας και ανάγκης ζην  ή παρά  το  βέω {= πορεύομαι } ,βίος η οδός  και η πορεία.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ – » Λεξικόν  της  Αρχαίας  Ελληνικής  γλώσσης ». Βία / βίη { vis } = η σωματική δύναμη , η ρώμη. Βιάζω = εκβιάζω , μετέρχομαι βίας.

ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  -ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ  – »Ο εν τη λέξει Λόγος ».  Ζωή <  ζέω  {= είμαι ζεστός , θερμός , βράζω } και  Βίος. < [ F]ις { =δύναμη , βία }.

ΑΜΜΩΝΙΟΥ – » Λεξικόν  Ομοίων  και  Διαφόρων  λέξεων ». Βίος είναι η λογική ζωή. Βίον  έχουν μόνο τα  έλλογα ,τουτέστιν οι άνθρωποι . Ζωή και τα  άλογα  και  τα  έλλογα.

4. Έννοια  & Έννοια  . Αυτή που βρίσκεται εντός του  Νου  .                            ΝΙΚ.ΑΝΔΡΙΩΤΗ – »Ετυμολογικό Λεξικό της  Κοινής Νεοελληνικής ». Έννοια = εν + νούς .

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ  – » Μέγα  Λεξικόν   της Ελληνικής  γλώσσης ». Έννοια [ εν + νοώ ]  = το  εντός  του  νού  . Σκέψη  , διαλογισμός , λογισμός , σκοτούρα,  έγνοια.

Γ.ΛΑΘΥΡΗΣ – » Λεξικό  Εννοιών της Πλατωνικής  Φιλοσοφίας »{οι όροι του Σπευσίππου}. Έννοια= συντονισμός της  διανοίας.

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα  Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ». Συντονία , { συν + τόνος } = η σύντονος ενέργεια της διανοίας. Η ένταση  της διανοίας , η δραστικότητα  αυτής . Αντίθετο  της  ανέσεως .

ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ  – » Ο εν τη λέξει Λόγος ». Νούς  < Νέω {=πορεύομαι }  –   Έννοια < εν + νούς   {=παράστασις [αφηρημένη] εντός του νοός }  –  Διάνοια < διά + νους {=λόγος , ο εντός της ψυχής , προς εαυτήν  γινόμενος διάλογος ΑΝΕΥ ΦΩΝΗΣ }

5. Ήπια  { ρήμα  αόρ. }: Πίνω , { αρχ. αόρ. β’ -Έπιον  }———————Ήπια=ηπίως { επιρ.}  ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν »Ήπιον = πράον , προσηνές , μαλθακό , ημερο , ήσυχο.

THOMAS  GAISFORD  -» Etymologicon  Magnum Lexicon ». Ασκληπιός ο Ήπιος.                 Ήπιος [ο λογισμός] , από το έπω [ =λέγω ] > έπιος  > ήπιος .

                                                                    ΑΣΚΛΗΠΙΟΣ.Asclepius                                                                                                                                                           ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν  της  Ελληνικής  γλώσσης ».                           Ήπιος { από το έπος }= μαλακτικός , καταπραϋντικός, πράος.

6. Λόγια  &  Λόγια :   εκ του  Λόγιος – α -ον { επιθ.} <  Λέγω.                              Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ – » Λεξικόν  της  Αρχαίας  Ελληνικής  γλώσσης ».  Λόγιος-α-ον { εκ του λόγος }=επιτήδειος στους λόγους , πεπαιδευμένος. Λόγιος [ουσ.] = πεζογράφος =/= ποιητής. Ο ευφραδής , εύγλωττος.

7.Mαλλάκια : { υποκ.}:  τα  μαλλιά            —————–     Μαλάκια : {ουσ.} : τα  μαλάκια < μαλακός-η -ον { επιθ.}  .Αντίθετο , τα οστρακόδερμα.

8.α] Ποίον ; { Ερωτ. αντωνυμία } :Ποίος -α-ον    β] Ποιόν { ουσ.} : το ποιόν , η ποιότητα.  γ] Ποιόν { Αορ. αντωνυμία }: Ποιός-ά-όν.                                                                                    ΑΧ. ΤΖΑΡΤΖΑΝΟΥ – » Γραμματική  της Αρχαίας  Ελληνικής  γλώσσης ». Με το πολυτονικό σύστημα βάζουμε περισπωμένη και οξεία. Έτσι αποφεύγουμε την σύγχυση.

9.Σκιάζω :   Σκιά , σκιαίνω , σκιάζω .                                                                                 I .ΠΑΝΤΑΖΙΔΟΥ – » Ομηρικό λεξικό ». Σκιά/ σκιή = 1.κάθομαι σε σκιά  2.Σκιά=η ψυχή των πεθαμένων.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ – » Λεξικόν  της  Αρχαίας  Ελληνικής  γλώσσης ».Σκιά / σκιή = ο ίσκιος , η σκιά δένδρων , η σκιερή τοποθεσία  , το φάντασμα , το φάσμα νεκρού.

I .ΠΑΝΤΑΖΙΔΟΥ – » Ομηρικό λεξικό ». Σκιάζω / σκιάω  =επισκιάζω , εκφοβίζω δια σκιάς .

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα  Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ». Σκιάω = Σκιάζω. Από την σκιά : σκιερός , σκιάς , σκιάδειον , σκηνή , σκότος , σκέπω , σκέπας , σκέπη .

ΑΓΓΕΛΟΥ  ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ – » Ο Αλαφρο’ί’σκιωτος».- Η Φωνή.

ΝΙΚ.ΑΝΔΡΙΩΤΗ – » Η  ιστορία της Ελληνικής γλώσσας ».<<…Δανειζόμαστε ξένες λέξεις όταν είναι σημασιολογικά  αναντικατάστατες. >>.Δανειζόμαστε λέξεις , όταν δεν έχουμε την αντίστοιχη ελληνική λέξη  και η δάνεια ξένη λέξη είναι σημασιολογικά ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΗ. Έχετε αναρωτηθεί πόσες από αυτές είναι πραγματικά αναντικατάστατες ;  Πολλές  είναι  κατάλοιπα των  εκάστοτε βαρβαροφώνων κατακτητών , που υποδούλωσαν την πατρίδα μας. Ο αοίδιμος  διαφωτιστής , διδάσκαλος του Γένους,  Αδ. Κοραής  καθάρισε την γλώσσα μας από τις ξένες λέξεις και τις αντικατέστησε με ελληνικές. Έξ ου και η καθαρεύουσα. Πολέμησε δε  τους ραγιάδες  τουρκολάγνους  και τα ευρωλιγουρια  της εποχής .Δυστυχώς η  ιστορία επαναλαμβάνεται με άλλα πρόσωπα.

Α.Ε.ΜΕΓΑ – » Ιστορία του γλωσσικού  ζητήματος » . Χαρ.Τρικούπης  : Αξιέπαινος  όποιος  εμπλουτίζει  , αξιόμεμπτος όποιος μεταποιεί κατά την όρεξίν του , την γλώσσα του έθνους.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

                         ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ , ΕΛΕΓΧΕΤΕ  ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ.