Η μαλακία και η ευτέλεια.

Παραφράζοντας   το γνωστό » την προδοσία πολλοί  ηγάπησαν  ,τον προδότη  ουδείς »  διάβασα  τις προάλλες  το »τη μαλακία πολλοί αγάπησαν, το μαλάκα ουδείς »   από τη χιουμοριστική ιστοσελίδα  slang.gr .Πέρα από την πλάκα  ,αν το καλοσκεφτείς  , έχει και τον προβληματισμό του. Όλες  οι εποχές   έχουν τον μαλάκα  τους . Ιδιαιτέρως  όμως , τον μαλάκα  έχει τιμήσει  η Ελληνική γλώσσα  και οι Ελληνες  ,που ανέπτυξαν   την μαλακοτροφία .Τον μαλάκα  ψάχνει μέσα στον χρόνο και ο φιλόπονος  ερευνητής Ν.Σαραντάκος  – » Από πότε υπάρχουν μαλάκες ;   »https://sarantakos.wordpress.com/2016/06/07/malakas/                                                                 Συμπέρασμα οριστικό δεν βγάζει το κείμενο ,γιατί η  μαλακία προηγείται του μαλάκα .    Ο μαλάκας από τη μαλάκα και η μαλάκα από το επίθετο μαλακός, η, ον.                  bandicam 2016-06-07 18-40-21-380  J.B.HOFMAN – » Ετυμολογικόν  Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής ».                         Μαλακός { < μαλάσσω,μαλάττω } = βλάξ , μαλθακός.

Ι. ΠΑΝΤΑΖΙΔΗ- » Ομηρικόν Λεξικόν ».                                                                                           Μαλακός  { παράγωγα } .

LIDDELL-SCOTT = ‘‘ Μέγα Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                    Από το μαλακός –>  ο  μάλαξ –> ο  βλάξ.

 ΠΑΝ.Ε. ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ – » Λεξικό Ρημάτων της Αρχαίας Ελληνικής ».          Μαλάσσω / μαλάττω .

 ΔΑΜ. ΣΤΡΟΥΜΠΟΥΛΗ – » Ετυμολογικό Λεξικό της Ελληνικής γλώσσης ».                            Η  ρίζα  *ΜΛ-   [ Μαλακός] . 

 ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ -ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ- » Έλλην Λόγος ‘‘.                                                                      Μαλακός  { παράγωγα } .

LIDDELL-SCOTT – » Μέγα Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                  Η  μαλακία. 

ΠΛΑΤΩΝΟΣ- » Πολιτεία » { 398e-399a }.                                                                                            Η μαλακία , η μέθη και η αργία .

AΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – »Ηθικά Νικομάχεια ».{ 1116a }.                                                                           Μαλακία το [απο] φεύγειν τα επίπονα.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – » Ηθικά Νικομάχεια ».{ 1150 a }.                                                                         Η μαλακία είναι κάποιου  είδους τρυφή{ τρυφηλότητα }.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – » Περί αρετών  και  κακιών » .{ 1251 a }.                                                  Ακρασία και Μαλακία.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – » Περί  αρετών  και κακιών ».{ 1251 a }.                                                        Δειλία και Μαλακία.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – » Μεγάλα   Ηθικά »,{ 1202 b }.                                                                             Ακρασία και μαλακία.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – »Ρητορική ».{ 1384 a }.                                                                                           Σημεία μαλακίας { θηλυκότητας } το να μην υπομένουμε τους πόνους .

ΗΣΥΧΙΟΥ  του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – »Λεξικόν».                                                                                     Μαλακία = νόσος , βλακεία.

ΦΩΤΙΟΥ  – » Λέξεων  συναγωγή ».                                                                                                       Μαλακία= νόσος .Μαλακός = μαλθακός.

ΣΟΥΔΑ ή  ΣΟΥ’Ι’ΔΑ – » Λεξικόν».                                                                                                         Μαλακία =ραθυμία , νόσος.

ΑΝΤ.ΗΠΙΤΟΥ- »ΛΕΞΙΚΟΝ  ΕΛΛΗΝΟΓΑΛΛΙΚΟΝ & ΓΑΛΛΟΕΛΛΗΝΙΚΟΝ  ».                                  Η μαλάκα = η μαλάκυνσις . Ο μαλάκας = ο πάσχων από μαλάκυνση { ramolli }.

ΑΝΘ.ΓΑΖΗ – » Λεξικόν  της  Ελληνικής  Γλώσσης ».                                                                         Μαλακία { < μαλακός }.

ΣΚΑΡΛ.ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – ‘‘ Λεξικόν  της  Ελληνικής  Γλώσσης ».                                                         Η Μαλακία , ο μαλακίας και το μαλακίζω.

ΓΡΗΓ.ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗ – » Λεξικόν  Ερμηνευτικόν ».                                                                         Μαλακίζομαι { < μαλακός } = γίνομαι μαλακός ,εκθηλύνομαι ,δεικνύω αδυναμία.

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ – » ΙΣΤΟΡΙΑΙ »,{ Β’ -42}.                                                                                                 Μαλακίζομαι = δείχνω δειλία.

Ν.Π.ΑΝΔΡΙΩΤΗ – ‘‘ Ετυμολογικό  Λεξικό της κοινής  Νεοελληνικής ».                                        Η μαλάκα , ο μαλάκας και η μαλακία.

ΔΗΜ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα  Λεξικόν της Ελληνικής  γλώσσης ».                                            Μαλακία = το αποφεύγειν τους πόνους { κόπους }, το να μήν υπομένεις τις συσχέρειες, μαλθακότητα, εκθήλυνση ,χαυνότητα, ανανδρία.ΑΝΤΙΘ. Η καρτερία.

ΠΑΠΥΡΟΥ – » Λεξικό  της  Ελληνικής   γλώσσας ».                                                                          Μαλάκας = αυτός που αυνανίζεται, αποβλακωμένος , διανοητικά νωθρός.

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ – »Ετυμολογικό  Λεξικό της  Νεάς  Ελληνικής γλώσσας ».                           Μαλάκας και μαλακία.

ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ-»ΑΝΩΜΑΛΑ  ΡΗΜΑΤΑ  της  Αρχαίας  Ελληνικής  γλώσσης ‘.      Μαλακίζομαι.

ΜΑΡΙΟΥ  ΒΕΡΕΤΤΑ – ‘‘Τα  βρωμόλογα  των  Αρχαίων  Ελλήνων ».                                              Μαλακίας, μαλακίζω,μαλακίων και μαλακοποιώ.

Στην Καινή Διαθήκη   και  ειδικά  στο Ευαγγέλιο  του Ματθαίου  { μαθητής του Χριστού  και  πρώην  τελώνης  ,δλδ.φοροεισπράκτορας }  υπάρχουν  τρεις  αναφορές   περί  μαλακίας .Είναι το γνωστό : Δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν .Πολλοί δε  εσφαλμένως  νομίζουν,  ότι είναι  αρχαιοελληνικό  ρητό. 

ΚΑΤΑ  ΜΑΤΘΑΙΟΝ  ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ : ( Δ’ 23, Θ’ 35 και Ι’ 1) .                                                          Δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν;                                     

Παρακολουθήσαμε  πώς από το ρήμα ΜΑΛΑΤΤΩ/ΜΑΛΑΣΣΩ  προέρχεται η  λέξις  μαλακία .Αλλά  πώς  γεννήθηκε ο μαλάκας  [ με την ιερή αρωγή της Χριστιανικής Ηθικής  } με  την  άλλη σημασία  του αυνανισμού. ;                                                                                                                                       ΠΗΔΑΛΙΟΝ

bandicam 2016-06-08 18-30-47-561 bandicam 2016-06-08 18-35-56-896ΠΑΝ. ΑΛ. ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΟΥ – » ΛΕΞΙΚΟ  ΑΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΡΗΜΑΤΩΝ » .                                  Το   ΜΑΛΑΚΟΣ   και  τα  παρεμφερούς  σημασίας  ρήματα.

1.ΜΑΛΑΚΙΖΟΜΑΙ =εκθηλύνομαι,δείχνω αδυναμία ή δειλία.  2.ΜΑΛΑΚΥΝΟΜΑΙ =μαλακίζομαι ,γίνομαι μαλακός .3.ΜΑΛΑΣΣΩ [ΜΑΛΑΤΤΩ]=κάμνω τι μαλακόν. 4.ΜΑΛΘΑΚΙΖΟΜΑΙ =μαλακίζομαι , γίνομαι χαύνος  ,μαλθακός ,κάμπτομαι .                      Ας  δούμε τώρα την επίμαχη  και τόσο πολυσυζητημένη φράση από τον »Επιτάφιο» του Περικλέους {ή του Θουκυδίδου }.                                                                                             ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ – » ΙΣΤΟΡΙΑΙ »,{  Β’ -40} [απόδ. : Ελ.Βενιζέλου ]

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ -» ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ».[απόδοσις  :I.Θ.Κακριδής ]

ΕΛΛΗ ΑΓΓΕΛΙΔΟΥ :  bandicam 2016-06-07 18-40-21-380 Προσέξτε τις  τρείς διαφορετικές  αποδόσεις  στο κείμενο  του ‘ Επιταφίου ‘. Είναι αυτό ,που λέμε χαμένοι στην μετάφραση.Γιατί  περί μεταφράσεως ,παραφράσεως πρόκειται . Με την διαφορά ,ότι δεν κάνουμε μετάφραση από παλιά μορφή της ΙΔΙΑΣ  γλώσσας σε νεώτερη  μορφή της.Αυτό  λέγεται απόδοση. Μετάφραση  κάνουμε  από μια  γλώσσα  σε μια άλλη γλώσσα . Η πρώτη  λοιπόν απόδοση  είναι πιο ποιητική .Η δεύτερη πιο λιτή κι απέριττη .Η τελευταία ..εκτός τόπου  και χρόνου.!*                                                                                                     Αλλά επειδή »αρχή σοφίας  η των ονομάτων επίσκεψις» ..                                                    ας  επισκεφτούμε  τα  Λεξικά. bandicam 2016-07-24 20-53-24-319                       1.Η φιλοκαλία  και  ο  φιλόκαλος.                                                                                                    Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης».   

                                                          Τι  εστί  ΚΑΛΟΝ img564Για περισσότερα δείτε  το  » ΚΑΛΟΣ Κ’ΑΓΑΘΟΣ »   .                                                                2.  Ο φιλόσοφος  και  το φιλοσοφείν .                                                                                              Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ- » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης».

ΑΡΠΟΚΡΑΤΙΩΝΟΣ – »Λεξικόν».

3.Η  ευτέλεια   { ευ + τέλος }                                                                                                              Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ – » Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης».

4.Η  ευθηνία  {= ευ + θηνέω-ώ }  ή  Ευθενία {= ευ + θενέω-ώ } [δλδ. η φτήνια].                      Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ- » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης».

                                   Η  Ευτέλεια  η μαλακία  και  τα  αντίθετά τους.img550 ΚΡΑΤΕΡΟΣ / ΚΑΡΤΕΡΟΣ  { κάρτος } =ισχυρός ,ρωμαλέος,δυνατός,σταθερός.                     Επειδή και ο ΒΛΑΞ  εκ του μαλακός .                                                                                                  LIDDELL-SCOTT – » Μέγα Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ – » Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης».

θα  κλείσω  με ένα περίφημο  δοκίμιο του [ αποστόλου  της  αξιοκρατίας ] Ε.ΛΕΜΠΕΣΗ – » Η  ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ  ΜΑΖΑ και η τεραστία  κοινωνική σημασία των βλακών εν τω  σύγχρονω βίω »,για να θαυμάσουμε  και να αναφωνήσουμε  όλοι: τα πάντα  εν  σοφία εποίησεν  ο Δημιουργός..!

Πρόλογος { Παν.Φωτέας }  img856

* »δουλεύουμε »  την ομορφιά ; [μεροδούλι  – μεροφάι ,που  λέει ] ..να την συγχέουμε  με  την  πολυτέλεια ; [ στο συγχυσμένο  μου  μυαλό ;] …κυνηγάμε {;} την γνώση και την σοφία ; [ κυνήγι  με  σκυλιά  ή χωρις ;]..                                                                                                                                              Γιάννης Μηλιώκας – Χαραμοφάης -Με τον μαλακα   λαλασ    ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ : 

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ , ΕΛΕΓΧΕΤΕ  ΤΙΣ  ΠΗΓΕΣ .

 

 

 

                                         

                   

 

                                                                                        

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο ξένος , ο Ξένιος και η ξενία.

Αφορμή  για το σημερινό σχόλιο  ήταν το άρθρο του Γ.ΧΑΡΗ στην  Κυρ.εφημερίδα @EFSYN img746.jpg Θα εστιάσω στο σημείο ,που γράφει για τους ‘ΕΠΗΛΥΔΕΣ’ και την προσπάθεια του  να  διευκρινίσει   τις  λεπτές αποχρώσεις των εννοιών στις  ‘συνώνυμες ‘ λέξεις΄.       img747    Το αποτέλεσμα είναι ο  αχταρμάς. »Λίθοι ,πλίνθοι  και κέραμοι  ατάκτως ερριμμένα ».   Το ,ότι δεν αρχίζει με την ετυμολόγηση  των λέξεων ,είναι και το βασικό λάθος στρατηγικής του αρθρογράφου. Οταν  μάλιστα  επιθυμεί  να δρέψει  δάφνες  γλωσσομαθείας. Γιατί »Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις »-Αντισθένης. Επειδή  ΔΕΝ υπάρχουν συνωνυμες  λέξεις ,ας δούμε ,τι σημαίνουν ετυμολογικά αυτές με αρωγό τα  Μεγάλα Λεξικά της Ελληνικής γλώσσης { Etymologicon  Magnum Lexicon  [Thomas Gaisford  S.T.P]-Μέγα  Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης [ Liddell & Scott]-Μέγα Λεξικόν  της Ελληνικής Γλώσσης [Δ.Δημητράκου ].1.Επήλυδες  {έπηλυς  από το επήλυθον =επι + έρχομαι }.                                                                  

 

 

 

 

 

 

                 Η  λέξη ‘ έπηλυς ‘ έχει το δικό της   νόημα ,το δικό της νοηματικό φορτίο. Ανεξάρτητο  των ιδεολογικών ‘προσήμων’ ή  αγκυλώσεων του εκάστοτε μαθητευόμενου  μεν  ημιμαθή  δε  Προκρούστη της Ελληνικής  .Διότι το αντίθετο του επήλυδος  είναι ο αυτόχθων. Αφου  λοιπόν, ο αυτόχθων επαινείται ως  καλόν ,το αντίθετό του ,ο έπηλυς  μπορεί να ‘ναι  κι αυτός  τι  καλόν ; ΄Η είναι  δάκτυλος  Μπαμπινιώτη  ;        ΠΑΡΑΓΩΓΑ [ του ρήματος έρχομαι }

Τι είναι η Επηλυσία /επηλυσίη ; Ποιος είναι ο επήλυτος ; 

Μήπως  και το »ΟΜΗΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟΝ » έχει. . επηρεαστεί από  το ‘αρνητικό φορτίο του  όρου’  [ έπηλυς ] κατά Γ,Χάρη  ;

 

Το μεγάλο μπλέξιμο, λόγω ραθυμίας υποθέτω κι όχι από ιδεολογικοκομματικά   κριτήρια, εντοπίζεται στο τσουβάλιασμα  των λέξεων : ξένος-αλλοδαπός -ετερόχθων-έποικος .Λέξεις με διαφορετικές εννοιολογικές  αποχρώσεις μικρές ή μεγάλες.  Ας κάνουμε μερικές »ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ » …                                                                            2.Ποιος είναι ο ΞΕΝΟΣ ;                        

 

 

Είναι δυνατόν ο ΞΕΝΟΣ  να  ήταν ο  ΑΛΛΟΔΑΠΟΣ ;                                                                Αυτόν,  εννοεί  το επίγραμμα του  Σιμωνίδου ;ΞΕΙΝ 2         Ο  ξένος έχει προστάτη του τον Ξένιο Δία.

Ξένιος Ζεύς: Ὁ ὁρισμὸς τῆς φιλοξενίας στὴν Ἀρχαία Ἑλλάδα.                ξενιοσ               Τι  ήταν  η  Ξενία ;   {Φιλο} Ξενία   προσέφεραν οι Ελληνες μόνο στους Ελληνες .Γιατι  πίστευαν στον Ξένιο Δία  , στον Πατέρα Θεών τε και ανθρώπων.  Είναι χαρακτηριστικό το περιστατικό με τον Σόλωνα και τον Σκύθη  Ανάχαρσιν.  Ο σοφός Σόλων δεν του προσέφερε  ξενία  γιατί  νόμισε ότι  ήταν ..ΑΛΛΟΔΑΠΟΣ { ενώ ήταν μιξοβάρβαρος }  και δεν επιτρεπόταν  η [ φιλο]ξενία .!

ΑΝΑΧΑΡΣΙΣ ο Σκύθης.

ΞΕΝΟΣ-ΑΛΛΟΔΑΠΟΣ.

 

Ο  ξένος  είναι ικέτης του Διός.

Ο  μη  Ελληνας   ξένος= Ηostis.

ΞΕΝΙΟΣ  ΖΕΥΣ , ΙΚΕΤΗΣΙΟΣ  ΖΕΥΣ.

3. Aλλοδαπός  { άλλος+δα [=γη] }= από άλλη γη.    =/=  ποδαπός ,ημεδαπός ,έντόπιος .   4.Ετερόχθων { έτερος + χθων*} = από άλλη  χώρα   =/=  αυτόχθων, γηγενής, ιθαγενής ,ο αναφυείς  έξ  αυτής της χθονός.  5.Έποικος { επι + οίκος } = ο εγκατασταθείς  μεταξύ  ξένων, ο παρεπιδημών  { άνευ βίας μετανάστευσις  }    Αποικος { από+οίκος } =  μετανάστης  κατόπιν βίας ,σε οργανωμένη  μορφή ,μεγάλου πληθυσμού .Εχει  [μικρή ή μεγάλη ] εξάρτηση από την Μητρόπολη .   *Χθών :  Δεν είναι ακριβώς η γη αλλά η  θεά  Γαία.            

 

 

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ- » Ρητορική Τέχνη ».τομ.Α’ {1360 b}  Ευγενείς  είναι οι αυτόχθονες.

Η Ελληνική γλώσσα είναι πλούσια ,όχι μόνον για το πλήθος των λέξεών της αλλά μάλλον γιατί κυριολεκτεί  [ ικανότητα να  κατονομάζει  το κάθε τι με την κατάλληλη λέξη] Γι αυτό τον λόγο ΔΕΝ  έχει  συνώνυμα..Ο πραγματικός Δάσκαλος αναλύει ετυμολογικά και ανασυνθέτει -σε νέα βάση – το νόημα της λέξεως  χωρίς να την αντικαθιστά με κάποια ‘συνώνυμη’Οι δοκησι΄σοφοι και αμαθείς  πράττουν το ακριβώς αντίθετο ,με ειδικότητα στο τσουβάλιασμα των λέξεων ,θελωντας να κρύψουν την γνωστική γύμνια τους…              ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ  ΣΟΛΩΜΟΣ – » Ο Πόρφυρας»                 σολωμοσ

    ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :       

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.