» ..και το εύδαιμον το ελεύθερον , το δ’ ελεύθερον το εύψυχον ..»

Η  περίφημη αυτή  φράση  είναι από τον Επιτάφιο λόγο του  Περικλέους  , την οποία  διασώζει  ο  Θουκυδίδης  στην  Ιστορία του .Τον χειμώνα του 431 π.χ. [ πρώτη χρονιά  του Πελοποννησιακού πολέμου ] οι Αθηναίοι τηρώντας τις πατρογονικές συνήθειες  οργάνωσαν δημοσία ταφή για τους πρώτους  πεσόντες υπέρ πατρίδος .Εκεί εκφωνείται και ο  επιτάφιος  λόγος   , από τον  Περικλή. Ο παραμυθητικός   λόγος  έχει σκοπό αφ’ ενός  μεν να  αποτίσει  φόρο τιμής  στους πεσόντες  και αφ’ ετέρου δε   να εμψυχώσει τους εκεί παρόντες   για την συνέχιση  του καταστροφικού  εμφυλίου πολέμου. Εν τέλει όμως  στον  λόγος  αυτό ο Θουκυδίδης  θέλει να απαθανατίσει  την αξία της δημοκρατίας   και να αναγείρει ένα αιώνιο  μνημείο για  τον  Περικλή .Είναι  ένα  διπλό  μνημόσυνο : και για τους  αποθανόντες  και για τον μεγάλο ηγέτη της   Αθηνα’ι’κής  Δημοκρατίας.  Στο κεφάλαιο  [43]  λοιπόν , ο Περικλής  αφού εκθειάσει τις αρετές των νεκρών απευθύνεται στους ζωντανούς και λέγει το ανεπανάληπτο << ανδρών  επιφανών , πάσα  γη  τάφος >>  και παρακάτω το φιλοσοφικό << το δε εύδαιμον το ελεύθερον , το δ’ ελεύθερον  το εύψυχον >> στους συγγενείς  των αποθανόντων . Τι εννοεί όμως ο Θουκυδίδης με αυτή την φράση ; Συνήθως  η καταφυγή  στις μεταφράσεις  φαίνεται μονόδρομος.                           Ι.Θ. ΚΑΚΡΙΔΗ – » Περικλέους Επιτάφιος », { Κεφ.43 }                                                                     << Ευτυχία  θα πει  λευτεριά >>.Είναι όμως η ευδαιμονία ευτυχία ;  Η λευτεριά είναι θέμα καλής τύχης  ;

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ -» Ιστορίαι », { Β’-43 }                                                                                                   < < θεμέλιον  της ευτυχίας είναι η ελευθερία >>. Είναι το ίδιο  η ευδαιμονία  με την ευτυχία ; Κάθε ελεύθερος είναι  και  καλότυχος ;

ΓΡ.ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗ – » Λεξικόν Ερμηνευτικόν ».                                                                                 Ευδαιμονία = Ευδαιμονία. << κρίνοντες  την   ελευθερίαν   ως  [ αληθινή]  ευδαιμονία , την  δε  ευψυχίαν  ως την ελευθερία.>>

                                                      ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ – [1].Σάρωση_20170914 (2)  ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Πολιτικά », [Η’] , {1323 b }.                                                                              Διαφέρει η ευδαιμονία της ευτυχίας. Η ευτυχία ανήκει στα εξωτερικά αγαθά και είναι αποτέλεσμα της τύχης αυτομάτως , χωρίς να καταβάλλουμε προσπάθεια. Ουδείς  όμως  γίνεται σώφρων και   δίκαιος ούτε  από τύχης   ούτε εξ αιτίας της τύχης.

ΓΡ.ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗ – » Λεξικόν Ερμηνευτικόν ».                                                                                Όλβιος =ο εκ πλούτου ευτυχής. Ευτυχής = ο έχων την εύνοια της τύχης. Ευδαίμων =ο ευτυχής από την προστασία του δαίμονος , ο μακάριος.

                                                 ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ  – [2].Σάρωση_20170914 (25)

Αναλυτικά για το <<ΕΥ>> στο άρθρο  :  Το ‘ ΕΥ ‘ .    Το αντίθετο του ΕΥ  είναι το ΚΑΚΩΣ.                                                                                                                                                                                                                                  ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ – [3].Σάρωση_20170914 (17)  Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – » Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                                 o,η Εύς και Ηύς , το Εύ  και  Ηύ.= Καλός , γενναίος , ευγενής.

THOMAS  GAISFORD  -» Etymologicon  Magnum Lexicon ».                                                        Χάζω ,χάζομαι  > χακός > κακός = ο υποχωρών  και  φεύγων , ο δειλός ο ευτελής , ο πονηρός.   

I ]. ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ  – ΚΑΚΟΔΑΙΜΟΝΙΑ .                                                                                            THOMAS  GAISFORD  -» Etymologicon  Magnum Lexicon ».                                                       α].Δαίω [ =μανθάνω] =ο δαήμων. β].Δαίω[=γινώσκω] = δαίμων ,ο παντογνώστης ,ο αίμων. γ].Δαίω = μερίζω, αυτός που μοιράζει στον καθένα.    

ΗΣΙΟΔΟΥ – » Θεογονία » , { στ.121-123 }                                                                                            << Δαίμονες αγνοί >> = πνεύματα  αγνά .  Δαίμονες  < δαίομαι = μοιράζω.

ΗΣΙΟΔΟΥ – » Θεογονία » , { στ.121-123 }.                                                                                          Δαίμονες = πνεύματα.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ – » Συμπόσιον », { 23 . 202 e}.                                                                                         Ο Έρως  είναι κάτι μεταξύ θεού και ανθρώπου : Δαίμων. Άλλωστε κάθε τι δαιμονικόν βρίσκεται μεταξύ θεού και ανθρώπου. { περισσότερα για το δαίμονα Έρωτα στο άρθρο  << Έρως ανίκατε μάχαν..>>

α ]. ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ                                                                                                                                  Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – » Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                                 Ευδαίμων [ ευ + δαίμων ] = ο έχων ευ διακείμενον τον δαίμονα , ο έχων αγαθό δαίμονα  , ο μακάριος ,  ο καλότυχος .{ felix }

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                                  » Αγαθού  δαίμονος » = πρόποσις  στα συμπόσια { το πρώτο ποτήρι ως είθισται }.

                                                             ΑΓΑΘΟΔΑΙΜΩΝ.

ΣΤΟΒΑΙΟΥ – » Ανθολόγιον » .  { τομ.  Α’ }                                                                                           70. ΑΡΧΥΤΑ ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΟΥ – » Περί ανδρός αγαθού  και ευτυχισμένου ».                               Ο καταστάσεις  του  βίου {=  καιροί }  είναι τρείς [3]. 1]. Περίοδος  ευτυχίας  2].Περίοδος δυστυχίας  3].Η περίοδος μεταξύ των δύο. …..Ευδαιμονία  δεν είναι η κτήση  της αρετής αλλά η χρήση της.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Πολιτικά » , [ Η’] ,{ 1332a -12}                                                                         Οι άνθρωποι  πιστεύουν , ότι   ΑΙΤΙΑ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑΣ  είναι τα εξωτερικά αγαθά.Όπως  αν πιστεύαμε , ότι το ωραίο παίξιμο της κιθάρας οφείλεται στο μουσικό όργανο και όχι στην επιδεξιότητα του κιθαρωδού.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Πολιτικά » , [ Η’] ,{ 1325 a-3 }                                                                           Είναι αδύνατον αυτός που  πράττει μηδέν να  ευτυχεί , η δε ευπραξία  και η ευδαιμονία είναι το ίδιο.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Ηθικά Μεγάλα Α’  », { 1184 b } .                                                                       Ευδαιμονείν   =  ευ ζην  + ευ  πράττειν  .  Ευ ζην = κατ’αρετάς  ζην. Η ευδαιμονία είναι ζωή σύμφωνα με την αρετή.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Ηθικά  Ευδήμεια »,τομ.Α’ , { 1219 a }                                                               Η ευδαιμονία είναι το άριστον . << Ευδαιμονία ζωής τελείας ενέργεια  κατ’αρετήν τελείαν >>  =  η ευδαιμονία θα πρέπει να είναι ενέργεια τελείας ζωής , συμφώνου  προς την  τελείαν  αρετήν .

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Ηθικά Νικομάχεια », [Ι’], { 1177 a}.                                                                  Ευδαίμων βίος , ο κατ’ αρετήν βίος.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – »  Όργανον  – Τοπικά Β’  », { 112 a }.                                                                  Ευδαίμων ,αυτός που έχει σπουδαία ψυχή. Διότι αυτή είναι ο δαίμων του κάθε ανθρώπου.

ΣΠ.ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ  -‘  Ευριπίδη   Μήδεια  », { στ.1228 – 1230 }.                                                     Κανείς από τους θνητούς  δεν είναι ευδαίμων [ όχι ευτυχισμένος] άνδρας. Όταν ρέει ο πλούτος ο άλλος  θα μπορούσε να  γίνει  πιο ευτυχής από τον άλλο , ευδαίμων [ όχι ευτυχισμένος}  όμως όχι.

ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ  –  » Μήδεια », { στ.1228 – 1230 }.                                                                                     Διαφέρει  η ευτυχία της ευδαιμονίας  και ο ευτυχής του ευδαίμονος.

ΟΜΗΡΙΚΟΙ ΥΜΝΟΙ – » Είς Αθηνάν », { XI }                                                                                      Τύχη { ευ }   και Ευδαιμονία.

BLAISE  PASCAL  – » Στοχασμοί «, [73] , σελ.91                                                                                 Ευτυχία  και Ευδαιμονία.

β]. ΚΑΚΟΔΑΙΜΟΝΙΑ

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                              Κακοδαιμονία ,κακοδαίμων  = δυστυχής , κακότυχος.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – » Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                                Κακοδαίμων {= κακός + δαίμων }  – δυσδαίμων {= δυσ + δαίμων } , κακοδαιμονία – δυσδαιμονία { προσοχή ! άλλο δεισιδαιμονία  και άλλο η δυσδαιμονία }.

ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ  – » Ιππόλυτος », {στ. 13611363 }.                                                                                    Κακοδαίμονας = κακότυχος  [κακορίζικος ].

II }.  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ  –  ΔΟΥΛΕΙΑ 

α]. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ                                                                                                                                             THOMAS  GAISFORD  -» Etymologicon  Magnum Lexicon ».                                                Ελευθερία =το ελευθείν όπου ερά τις. 

                                             ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ  &  ΣΩΤΗΡ  ΖΕΥΣ 

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                               Ελευθέρου  αντίθετον  Δούλος .» Ελεύθερον ήμαρ »=/= »Δούλειον  ήμαρ ».                            Ελευθώ = Ειλείθυια = Ελευσία.

ΣΤΕΦ. ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ – » Συναγωγή   Λέξεων  αθησαυρίστων  ».                                               Ελευσία = Ειλείθυια .

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν »                                                                                    Ελεύσομαι /   είμι = μέλλων του έρχομαι.  Ελευθέριος Ζεύς.  Ελευθώ.

                                                                      Η ΕΛΕΥΘΩ

β].ΔΟΥΛΕΙΑ                                                                                                                                             ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ  –<< Ο εν τη λέξει Λόγος >>.                                                Δειλός { < δέω / δένω } = ο δεμένος.  Ανδράποδον {  ανήρ  + πούς } = δούλος εξ αιχμαλωσίας .

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                                 Δούλος { <  ~ δέω } = ο εκ γενετής δούλος  κυρίως. Αντίθετο  του δεσπότης.

                                                  [  ΑΝΔΡΕΙΑ -ΔΕΙΛΙΑ  ].

                                                   ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ – [4]  Σάρωση_20170914 (24)   1.ANΔΡΕΙΑ                                                                                                                                       LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                               Ανδρεία = γενναιότης.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ   – » Περί Αρετών  και Κακιών » , { 1250a } , { 1250 b }                                      Ανδρεία εστί  αρετή του Θυμοειδούς , που κάνει τους ανθρώπους απτόητους από τον φόβο του θανάτου θαρραλέους στα δεινά , εύτολμους στους κινδύνους και μάλλον προτιμούν << τεθνάναι καλώς  >> παρά  << σωθήναι  αισχρώς >> . Την ανδρεία ακολουθεί η ευτολμία και η ευψυχία.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ- » Περί αρετών και κακιών » Το τριμερές της ψυχής.                                                                                    ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ-  [5].Σάρωση_20170917 (7)

2.ΔΕΙΛΙΑ

THOMAS  GAISFORD  -» Etymologicon  Magnum Lexicon ».                                                       Δειλία : α].Δέος  > δειλός  β]. Δείδω —-> δείσω  > δειλός.

ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ  – » Ο εν τη λέξει Λόγος ».                                                     Οι υιοί του Άρεως : Φόβοςη φυγή εκ δειλίας. Προσδοκία κακού. Δέος ή  Δείμος = φόβος που σε δένει .

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ   – » Περί Αρετών  και Κακιών » , { 1250a } , { 1250 b }                                       Δειλία εστί κακία του Θυμοειδούς , κατά την οποίαν οι άνθρωποι καταπλήττονται { παραλύουν } από τους φόβους και μάλιστα από τον φόβο θανάτου ή από τον φόβο της σωματικής αναπηρίας. Συνοδεύεται από μαλακία , ανανδρία , απονία , φιλοτομαρισμό.

                                        [ ΑΝΔΡΕΙΑ – ΔΕΙΛΙΑ -ΘΡΑΣΥΤΗΣ  ]

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Ηθικά  Ευδήμεια »,τομ.Α’ ,{ 1221 a }                                                               Η ανδρεία είναι η μεσότης  μεταξύ δύο  άκρων. Μιας υπερβολής και μιας ελλείψεως . Η θρασύτης  είναι άκρο , άρα κακία , της υπερβολής .Η δειλία είναι  άκρο , άρα κακία ,της ελλείψεως.

Θρασύς ,  εκείνος  που δεν φοβάται  ούτε εκείνα που πρέπει , ούτε όταν πρέπει , ούτε όπως πρέπει. Δειλός , εκείνος που φοβάται και  εκείνα που δεν πρέπει  να φοβάται , και όταν δεν πρέπει , και όπως δεν  πρέπει.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ   – » Ηθικά Νικομάχεια », [ B’ ], { 1107 b }.                                                           Η ανδρεία είναι  μεσότης  μεταξύ του Θράσους { υπερβολικό θάρρος } και της Δειλίας { έλλειψη θάρρους }.

                                           ΠΙΝΑΞ  ΗΘΙΚΩΝ  ΑΡΕΤΩΝ .                                                                       Η Αρετή είναι  μεσότης των Ηθικών αρετών .Ήθος από το έθος [ έθιμα , εθισμός , συνήθειες ] .΄Έχει σχέση με την  βούληση και την πράξη και όχι με τον Νού και την διανόηση.Σάρωση_20170915 (17)

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ  – » Ιστορίαι » ,{ Γ’ -82 }                                                                                                 << Η αλόγιστος τόλμα  εθεωρήθη  ανδρεία , η δε προμηθής μέλλησις εθεωρήθη εύσχημος δειλία >>.Αυτά όταν μεταβάλλεται κατά το πολιτικό δοκούν η σημασία των λέξεων.!

[ H σχέση του δειλού με το δειλινό , με το δείλι και  με την δείλη  είναι ένα σαγηνευτικό ταξίδι , μα δεν είναι του παρόντος.]

III.] ΕΥΨΥΧΙΑ – ΚΑΚΟΨΥΧΙΑ.                                                                                                          Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ  – »  Μέγα  Λεξικόν   της Ελληνικής  γλώσσης ».                                             Ψυχή { < ψύχω }  =  πνέω. Η αναπνοή είναι σημάδι ζωής. Στον Όμηρο διαστέλλονται ως τα δύο συστατικά στο σώμα του ζωντανού ανθρώπου ,η ΨΥΧΗ  και ο ΘΥΜΟΣ. Η έδρα του θυμού εντοπίζεται στο ήτορ [=καρδιά] ή  στας  φρένας {= διάφραγμα } και από αυτό εξαρτώνται η διανόησις , οι αισθήσεις  και οι ενέργειες. Η ψυχή δεν διαφαίνεται να έχει κάπου  κέντρον  ή εκδήλωσις αλλά μόνον πόρος εκφυγής αυτής από του σώματος κατά την στιγμή του θανάτου. Η ψυχή εκλαμβάνεται ως λεπτή αεριώδης ύλη ,διακεχυμένη στο σώμα και εξερχομένη τούτου ασύλληπτος και αθέατος δια της εκπνοής κατά την στιγμή του θανάτου.

α].ΕΥΨΥΧΙΑ : 

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                               Εύψυχος { animosus < animus-i [=ψυχή] <  anima-ae [ =ψυχή }= γενναιόψυχος ,θαρραλέος , εύτολμος.

ΓΡ.ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗ – » Λεξικόν Ερμηνευτικόν ».                                                                                Εύψυχος = ο έχων ψυχή [ θάρρος ], ανδρείος , γενναιόκαρδος.

ΣΟΥ’Ί’ΔΑ ή ΣΟΥΔΑ – » Λεξικόν ».                                                                                                       Ευψυχία = ευτολμία . Εύψυχος = τολμηρός.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Νόμοι », [ Ζ ‘ -795 e]                                                                                                   Μαθήματα παίδων  δύο :  1].Γυμναστική , που βοηθάει την ανάπτυξη του σώματος και 2]. Μουσική , που καλλιεργεί την ψυχή [ ευψυχία].

β].ΚΑΚΟΨΥΧΙΑ

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                               Κακοψυχία  : η δειλία , η ολιγοψυχία.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Νόμοι », [ Ζ ‘ -791 c ]                                                                                                   Τόσο το μη δυσάρεστο [  μη δύσκολον  ] όσο και το δυσάρεστο [  δύσκολον ] μέσα στην ψυχή , θα μπορούσε  να είναι συστατικό στοιχείο  ,μη ευκαταφρόνητο ,γενναιοψυχίας [ ευψυχίας ]  και μικροψυχίας [ κακοψυχίας ].

                                           [ ΑΡΕΤΗ –  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΤΟΛΜΗ ]

Α.ΚΑΛΒΟΥ- » Ωδαί », { Είς  Σάμον }                                                                                                      Φόβος – Δουλεία , Αρετή -Τόλμη – Ελευθερία                                                                          

1.ΑΡΕΤΗ                                                                                                                                                   Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – » Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                                 Από την ρίζα *αρ- προήλθαν τα  : Άρης , Αρετή , άρι- , αρείων , άριστος , διότι η πρώτη εκδήλωση  της  εννοίας του καλού , της αρετής , συνέπιπτε με την έννοια της Ανδρείας , της γενναιότητας  στις πολεμικές επιχειρήσεις.  

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ   – » Ηθικά Νικομάχεια », [ B’ ], { 1107 a}.                                                             H αρετή είναι ψυχική έξις προαιρετική , που τηρεί την μεσότητα ,σε σχέση με μας , η οποία καθορίζεται από την λογική  και κατά τρόπον , που θα μπορούσε να την προσδιορίσει ο φρόνιμος άνθρωπος. Αυτή είναι μεσότης  μεταξύ δύο κακιών, εκ των οποίων η μεν μία υφίσταται από υπερβολήν , η δε άλλη από έλλειψιν.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΑΓΩΓΗ  – »Οι 12 Ηθικές  αρχές του Αριστοτέλους ».                                                Η αρετή είναι μεσότης  , μεταξύ μιάς υπερβολής και μιάς ελλείψεως.

2.ΤΟΛΜΗ                                                                                                                                                  ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ  – » Ο εν τη λέξει Λόγος ».                                                 Τολμηρός < τόλμη < τλάω= αντέχω , υπομένω .Τόλμη είναι να υπομένεις τον κίνδυνο.

ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΥ  ΣΟΦΙΣΤΟΥ – » Λεξικόν  κατά  στοιχείον  Ιλιάδος  και Οδυσσείας ».                  Τλήναι < τλάω-ώ  < ταλάω = υπομένω , τολμώ.

THOMAS  GAISFORD  -» Etymologicon  Magnum Lexicon ».                                                      Τολμήσαι = το υπομείναι.

ΦΩΤΙΟΥ  – » Λέξεων  συναγωγή ».

ΑΝΘ.ΓΑΖΗ  – » Λεξικόν  της  Ελληνικής  γλώσσης ».                                                                       Τόλμα ή Τόλμη = θάρρος , αποκοτιά , αφοβία. Τολμάω – ώ  { ΤΛΑΩ- ΤΑΛΑΩ }= καρτερώ , υπομένω επιχειρώ ,αποκοτώ.

                                           [  ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ – ΚΑΛΒΟΣ  ]

Ι.Θ. ΚΑΚΡΙΔΗ – » Περικλέους Επιτάφιος », { Κεφ.43 }.                                                                     <<  Το εύδαιμον  το ελεύθερον , το δ’ ελεύθερον  το εύψυχον .>>    <<  Η εν τω [ μετά του ] μαλακισθήναι  κάκωσις   αλγεινοτέρα  ή ο  αναίσθητος  θάνατος  μετά ρώμης  και  κοινής ελπίδος  άμα γιγνόμενος.>>.

Α.ΚΑΛΒΟΥ- » Ωδαί », { Είς  Σάμον }.                                                                                                    <<  Θέλει  αρετήν και τόλμη η ελευθερία. Ζυγόν δουλείας ας έχουσι , όσοι το χάλκινο χέρι του φόβου  βαρύ αισθάνονται. >>  << Αφ ‘ υψηλά έπεσε κι  απέθανεν  ελεύθερος . Φρικτός ο τάφος ,αν γένης  άτιμον  σφάγιον  ενός τυράννου.>>

Μετά από προσεκτική μελέτη ο αναγνώστης μπορεί να αντιληφθεί τις μεγάλες ομοιότητες του Κάλβου με την ιστορία του Θουκυδίδη .Βαθύς γνώστης της ιστορίας και της αρχαιοελληνικής γραμματείας ο Κάλβος [ ή νέος Πίνδαρος ] γράφει τα ίδια νοήματα με τον Θουκυδίδη   με τον δικό του ποιητικό τρόπο βέβαια και με τα εξαίσια Ελληνικά του. Χωρίς τόλμη δεν λογαριάζεται ευψυχία .Χωρίς αρετή δεν υφίσταται ευδαιμονία .Χωρίς τον μέσο όρο , την κρηπίδα της ελευθερίας δεν μπορούν να συναντηθούν οι άκροι όροι.                                                                                                                                                               ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ – [6].Σάρωση_20170917 (8)                                                                                                                                                 ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Πολιτεία », { Θ’ – 586 a -b }.                                                                                       H αρετή  και η  φρόνησις.  Όσοι είναι άπειροι και δεν ξέρουν τι είναι η αρετή και η φρόνηση , και ζουν με πάντα με ευωχίες και γλέντια  φέρονται προς τα κάτω  , το πολύ μεχρι το μέσον , ανεβοκατεβαίνοντας  μεταξύ των δύο αυτών σημείων  βρισκόμενοι σε πλάνη  σ’ όλη τους τη ζωή. Αδυνατούν να υπερβούν αυτό το όριο γι’ αυτό και ουδέποτε ύψωσαν το  βλέμμα τους προς το < αληθώς άνω > ούτε γεύτηκαν ηδονή καθαρή και βεβαία. Αντίθετα  σαν τα ζώα ,βλέποντες πάντα προς τα κάτω ,βόσκουν σκυμμένοι στη γη και στα τραπέζια , χορταζόμενοι  και ερχόμενοι σε σεξουαλική  επαφή , και από την πλεονεξία τους ,αλληλολακτίζονται  και χτυπιούνται με σιδερένια κέρατα  και οπλές , επειδή αδυνατούν να γεμίσουν με αθάνατες αξίες το < όντως όν >[= το λογιστικόν ] το οποίον μπορεί  να τις χαλιναγωγήσει.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Πολιτεία », { Θ’ – 586 a -b }- [Απόδοσις].

Σάρωση_20170918 (2)                                                                                                                                                                ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ : 

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

                           ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ  –  ΕΛΕΓΧΕΤΕ  ΤΙΣ  ΠΗΓΕΣ .

 

 

 

 

 

 

 

Ύβρις δε πολυώνυμον.

Βρίζω  στην σημερινή εποχή  σημαίνει εκτοξεύω απρεπείς χαρακτηρισμούς εναντίον κάποιου , βλαστημώ { έχει σχέση με την προσβολή ιερών ,λατρευτικών συμβόλων }, βωμολοχώ { αυτός που ελλοχεύει στους βωμούς }, περιυβρίζω { νεκρούς ,αρχές κτλ. } , υβρίζω  .Είχε όμως  το ίδιο νόημα και στο παρελθόν  ;                                                               ΑΚΑΔΗΜΙΑ  ΑΘΗΝΩΝ  – » Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής γλώσσας ».                              Ενδιαφέρον παρουσιάζει η νοηματική προσέγγιση  του βρίζω στην  φράση :  βρίζω / χέζω πατόκορφα {sic } βλ. πατόκορφα .Γιατί δηλαδή << βλ.  πατόκορφα >> μόνο  ; Το ρήμα  << χέζω >> δεν παρουσιάζει τινά ενδιαφέρον ; Απορώ και  εξίσταμαι … { βρίζω < βρίζω μεσν }

Βρισιά  στη σημερινή εποχή σημαίνει λέξεις ή φράσεις που προσβάλλουν την τιμή και την υπόληψη κάποιου .Είχε όμως  την αυτή έννοια  στο παρελθόν ;                                           ΙΔΡΥΜΑ ΜΑΝ.ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ – » Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής »                                Υβρίζω  >  υβρισία  >  Βρισιά.

Τι είναι όμως η * ύβρις  και ποια η σχέση της με την αλαζονεία ;  Διότι απαντήσεις για το ποιόν της Ύβρεως  και για το ετυμολογικό της  παρελθόν δεν μας  παρέχουν  τα σύγχρονα μεγάλα {!} λεξικά .Όμως ‘ Αρχή Παιδεύσεως η των Ονομάτων Επίσκεψις ‘- { ΕΠΙΚΤΗΤΟΣ }.  HIERONYMUS  BOSCH  – » Θείο Βρέφος  με < περπατούρα> «, { 1500 }.Σάρωση_20170928                                                                                                                                                          Ι.ΠΑΝΤΑΖΙΔΟΥ  – » Λεξικόν  Ομηρικόν  ».                                                                           Ύβρις ,  { συγγ.της ΥΠΕΡ } ,υπερ-οψία  , αυθαιρεσία ,αυθάδεια  προερχομένη  ή από την συναίσθηση της υπεροχής των δυνάμεων μας  ή  από τον πλεονασμό των σαρκικών επιθυμιών μας. Συνδυάζεται με την Βία ,όθεν κακοπραγία , βιαιοπραγία.

ΦΩΤΙΟΥ  – » Λέξεων  συναγωγή ».                                                                                                      Ύβρις :  η  αικία =βάσανος, κακοποίηση με πληγές  μετά α] προπηλακισμού { προ+πηλός}=πετάω λάσπη,ονειδίζω και  β] επηρείας{ επί + αρειά/ αρά }=χλευασμός, φοβέρες.

ΑΜΜΩΝΙΟΥ – » Λεξικόν  Ομοίων  και  Διαφόρων  λέξεων ».                                                     Αικία  , Προπηλακισμός  και Ύβρις  διαφέρουν.

ΣΟΥ’Ί’ΔΑ ή ΣΟΥΔΑ – » Λεξικόν ».                                                                                            Ύβρις  , υπόβαρίς τις ούσα ή παρά το ύειν  βάρος . Δια της ύβρεως  ανανεούται ο τύραννος .

ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ  – »Οιδίπους  Τύραννος », { στ.873-879 }                                                                 Ύβρις φυτεύει τύραννον = Η αλαζονεία γεννά τον τύραννο.

ΔΩΡΙΚΟΥ , ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΑΚΗ – » Το  δίγαμμα [ F ] ».                                                                    Υπέρ >  super { s = δασεία + υπέρ }.

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                               Υπέρ / υπείρ / ούπερ —> super . Ύβρις =αυθάδης βία  πηγάζουσα εξ υπεβολικής συναισθήσεως δυνάμεως ή εκ πάθους .

ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ  –<< Ο εν τη λέξει Λόγος >>.                                                Υπέρ —>  ύπερις  —->  ύπρις  —>  ύβρις. Η ύβρις παράγεται από την πρόθεση υπέρ γιατί υπερβαίνει το μέτρο. Καλείται και  Υπερβασία  ή  υπερβολία.

ΓΡ.ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗ – » Λεξικόν Ερμηνευτικόν ».                                                                               Ύβρις { υπέρ , superbia } = η υπέρβασις του ορθού μέτρου.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Φαίδρος », { 238 a }                                                                                                    Ύβρις δε δη ΠΟΛΥΏΝΥΜΟΝ -πολυμελές  γαρ και πολυμερές  = Η  ύβρις όμως έχει πολλά ονόματα , διότι έχει πολλά μέλη  και  πολλά μέρη.Και από τις μορφές της ύβρεως , αν κάποια τύχει και επικρατήσει σ’έναν  άνθρωπο ,παρέχει σε αυτόν το όνομά  της , το οποίο δεν είναι ούτε καλό  ούτε επάξιο για αυτόν που το απέκτησε.

CARAVACCIO  – » Medusa », { 1597 }.Σάρωση_20170926 (7)

EΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ  – » Λεξικό  Ελληνο-Λατινικό »                                                                     Supra /  super  >   Superbia= ύβρις , arrogantia= αλαζονεία , supercillium = υπεροψία , injuria =αδικία , convicium = λοιδορία .

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – » Περί Αρετών και Κακιών », { 1249 b }                                                            Το τριμερές της ψυχής.

Σάρωση_20170917 (7)

ΣΤΟΒΑΙΟΥ ΑΝΘΟΛΟΓΙΟΝ – » Περί Αρετής», [64. Μετώπου Πυθαγορείου Μεταποντίνου ]. Το  διμερές της  ψυχής.

Σάρωση_20170926 (6) HNIOXOΣ-ΑΡΜΑ ΨΥΧΗΣ-ΛΕΥΚΟΣ &ΜΕΛΑΣ ΙΠΠΟΣ < ενα ομορφο αμαξι με δυο αλογα >

Ύβρις  είναι το υπέρ. Όλα τα  υπέρ {super } είναι ύβρεις. Όλα τα υβρίδια είναι μικρές ύβρεις , διότι  υπερβαίνουν το μέτρο Επειδή  δε < η ύβρις  είναι πολυώνυμον >  θα εξετάσουμε ενδεικτικά   τέσσερις περιπτώσεις υπερβάσεως του μέτρου και τα ονόματα που προκύπτουν ανάλογα με το ποιόν της  υπερβολής.                                                                                                                        1.ΣΩΦΡΟΣΥΝΗ                                                                           ΘΕΟΓΝΙΔΟΣ  – » Θεογνίδεια »,{ 378-380 }                                                                                        Σωφροσύνη = σύνεσις ;  Όχι , διότι  η  σωφροσύνη είναι  αρετή του επιθυμητικού . Η σύνεσις  [= ικανότης κατά το μανθάνειν } είναι αρετή του Λογιστικού .Ύβρις = αφροσύνη ; Όχι , διότι η αφροσύνη είναι κακία  του Λογιστικού και το Λογιστικόν δεν έχει μέτρον / μέσον .Άρα δεν υπάρχει και ύβρις , διότι  ύβρις είναι  η  υπερβολή του μέτρου στις ηθικές Αρετές .

Η  σωφροσύνη είναι το μέσον ανάμεσα σε αναισθησία  και  ακολασία.

bandicam 2017-09-22 16-42-00-304                                                                                                                                                                     ΘΕΟΓΝΗ – »Ελεγείες »,{ στ. 378-380 }                                                                                                 H  σωφροσύνη είναι το αντίθετον της ύβρεως  , όπως προελέχθη , διότι είναι αντίστοιχα αρετή και κακία του επιθυμητικού { βουλητικού }.Η φρόνησις είναι αρετή του Λογιστικού μέρους της ψυχής. Άρα <<.. είτε στη σωφροσύνη είτε στην ύβρη στρέψει ο νούς …>>

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Φαίδρος », { 238 a }                                                                                                    Της επιθυμίας λέγεται , υπάρχουν δύο είδη .Πρώτον η έμφυτος επιθυμία των ηδονών και δεύτερον η επίκτητος επιθυμία η επί τη βάσει της λογικής διαμορφουμένη  τάσις  προς το άριστον .Η πρώτη ,η αλόγιστος μορφή προς την ηδονή { φαύλες ηδονές } , λέγεται ακολασία .Η δευτέρα ροπή , η υπό του λογικού κατευθυνόμενη τάσις του ανθρώπου προς το άριστον ,λέγεται σωφροσύνη.

Σάρωση_20170927 (2)          SALVADOR  DALI  – » The Enigma of My Desire» , { 1929 }.Σάρωση_20170928 (2)                                                                                                                                                                                                                                     2.ΑΔΙΚΙΑ                                                                                 Γ.ΛΑΘΥΡΗ – » ΣΠΕΥΣΙΠΠΟΥ  ΟΡΟΙ »                                                                                                   Ύβρις = αδικία , που οδηγεί στην ατιμία.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Περί Αρετών και Κακιών », { 1251 a }                                                        Υπάρχουν τρία είδη αδικίας : η ασέβεια , η πλεονεξία και η ύβρις. Ύβρις είναι να επιδιώκει κάποιος τις ηδονές ,σε βάρος των άλλων  οδηγώντας τους  σε ατιμία {όνειδος}.

Σάρωση_20170922 (13)                                                                                                                                                                                MICHELANGELO  – »  Last Judgment », Sistine Chapel, { 1534-1541}. Σάρωση_20170923 (6)                                                                                                                                                                                                                                  3. ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ  Inkedbandicam 2017-09-26 16-40-09-916_LIΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  -» Ηθικά Ευδήμεια ‘ ,{ 1221 a }.                                                                             Η αλήθεια είναι το μέσον  μεταξύ των δύο άκρων { μιας υπερβολής  και μιας ελλείψεως } , της ειρωνείας { είρων, ο προσποιούμενος ότι έχει λιγότερα απ’όσα έχει }και της αλαζονείας { αλαζών , ο προσποιούμενος ότι έχει περισσότερα απ’ όσα έχει}.

HIERONYMUS  BOSCH  – » Παράδεισος και Κόλαση », { 1490 }.                                                                  Σάρωση_20170923 (7)

                                                                 4. ΟΛΙΓΩΡΙΑ                                                                             ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – » Ρητορική Τέχνη », { 1378 b}                                                                             Τρία είναι  τα είδη της ολιγωρίας { ολίγη +ώρα =φροντίδα } : η καταφρόνησις , ο επηρεασμός και η ύβρις .Ύβρις εστί  το βλάπτειν {= το να βλάπτει } και λυπείν {= το να λυπεί  κάποιος  τον άλλο ] με πράγματα για τα οποία  αισχύνεται αυτός που τα υφίσταται.

Σάρωση_20170921  ΘΕΟΓΝΙΔΟΣ  – »Ελεγείες » , {στ. 153-154 }                                                                                    Τίκτει κόρος ύβριν = ο κορεσμός γεννά ύβριν .

Σαπφώ Νοταρά – » τι να τα κάνεις τα λεφτά βλάχος άνθρωπος ; »                                             Όλες οι τραγωδίες του Αρχαίου Ελληνικού θεάτρου στηρίζονται σε αυτό το τρίπτυχο : bandicam 2017-09-23 18-43-13-93812522982_660175497418316_5723917906117191523_nΑΠ.ΤΖΑΦΕΡΟΠΟΥΛΟΣ -»Ετυμολογικές και Σημασιολογικές ανιχνεύσεις»,{ σελ. 305-306 }  H Ύβρις {υπέρ} =η υπέρβασις των νόμων και του φυσικού δικαίου. Αντίθετον η ευνομία. Η Νέμεσις { αυτή που νέμει , διανέμει το δίκαιον } δηλώνει το νεμεσάν , την δίκαιη αγανάκτηση και οργή.Η Άτη { αάω ,Ατέων = παράφρων }, η σύγχυσις φρενών, η φρενοβλάβεια , η ορμή από πλάνη.

ΑΙΣΧΥΛΟΥ  – » Πέρσες », { στ.820-822 }                                                                                          Ύβρις γάρ εξανθούσ’ εκάρπωσεν στάχυν άτης= όταν ανθίσει η υπεροψία { ύβρις } μεστώνει της καταστροφής { άτη } το στάχυ.

ΑΙΣΧΥΛΟΥ  – » Αγαμέμνων », { στρ. δ’- 740 }.                                                                                    Ύβρις , Θράσος , Άτα.

ΣΩΚΡ.ΤΖΙΒΑΝΟΠΟΥΛΟΥ – » Λεξικόν Ελληνικών και Ρωμα’ι’κών  Αρχαιοτήτων »                   Ύβρεως  γραφή .Η καταγγελία  επί ακολάστων και επονειδίστων ύβρεων [ δι’ αισχρουργία ή δι’ επιθέσεως  και πληγών }.

Ι.ΠΑΝΤΑΖΙΔΟΥ  – » Λεξικόν  Ομηρικόν  ».                                                                                    Το {υ}βρίζω στην καθομιλουμένη περιορίστηκε στην ατίμωση δια των λόγων .Βρισιά = λοιδορία.

M.C.ESCHER  – » Relativity », { 1953 }Σάρωση_20170923 (8)

*ΥΒΡΙΣ  και ΥΒΡΗ  διαφέρουν. Ύβρις = αφηρημένο ουσιαστικό , η ιδέα . Κατάληξη -ις { ις-ινός = η δύναμις  να.. , η ικανότης  να .. }.Ύβρη =συγκεκριμένο ουσιαστικό .Κατάληξη { ος-η-ον = αυτός , αυτή , αυτό }.                                                                                                                                                       ΠΙΝΑΞ  ΗΘΙΚΩΝ ΑΡΕΤΩΝ { 14 }.bandicam 2017-09-27 14-20-00-849

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ : 

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

                                 ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ   –   ΕΛΕΓΧΕΤΕ  ΤΙΣ  ΠΗΓΕΣ.

 

Φαρμακοί -Καθάρματα -Περιψήματα.{β’}

2.ΤΑ  ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ                                                                                                                               Κάθαρμα : υβριστικός χαρακτηρισμός ανθρώπου πάρα πολύ ανέντιμου ή ανήθικου .-Αυτός είναι μεγάλο κάθαρμα .-Με πρόδωσαν / με έκλεψαν τα καθάρματα. Αυτά γράφει το  < Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής > του Α.Π.Θ. Τι σημαίνει ετυμολογικά και ιστορικά η λέξη δεν μας αναφέρει. Η λέξη όμως δεν είχε πάντα την αυτή σημασία.             Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  –  » Λεξικόν  της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                             Κάθαρμα { < καθαίρω }.1.Ακαθαρσία ,ό,τι ρίχνεται  μακριά κατά τον καθαρισμό, ,απόπλυμα. 2.[μτφ] απόρριμμα κοινωνίας , απόβρασμα , ανάξιος , τιποτένιος.3. Έδαφος  καθαρισμένο [εξαγνισμένο ] , για κατάλληλες τελετές.

 ΙΩ.ΤΖΕΤΖΗΣ  (1110 μ.χ – 1180 μ.Χ. ) ήταν Βυζαντινός λόγιος, συγγραφέας και ποιητής (γραμματικός).

ΙΩ .ΤΖΕΤΖΟΥ – »Χιλιάδες » [E-23]. » Τι το κάθαρμα. »                                                                      Ο Ιωάννης Τζέτζης { 12ος αι. μ.Χ. } αναπαράγει τα ίδια με το Λεξικό του Σούδα [ 10ος αι.μ.χ. } : Φαρμακός = κάθαρμα. Είναι απορίας  άξιον ,  πώς  ο   Ι.Τζέτζης  εκλαμβάνει τοις μετρητοίς όσα γράφει ο σατυρικός  ποιητής   Ιππώναξ  για την  τιμωρία των αγυρτών -μάγων { αν έχουν  στοιχεία αλήθειας }  και  τα  αναφέρει ως τεκμήριο. Όμως ,όπως ο Αριστοφάνης έτσι  και ο Ιππώναξ  ,είναι ποιητές  της κωμωδίας  και της  Σάτυρας .Ως  εκ τούτου δεν λαμβάνεται  η  ποίησή τους   ως ιστορική  απόδειξη  αλλά  σαν κωμικά δρώμενα με σκοπό το γέλιο . Οι ιστοριογράφοι έχουν αυτό το προνόμιο , γιατί ως ειδήμονες  αναζητούν τα αίτια  και την αλήθεια των παραδόσεων.

ΙΩ .ΤΖΕΤΖΟΥ – »Χιλιάδες » [E-23]. » Τι το κάθαρμα. »                                                                     Στην αρχή   μας  διηγείται  μία φανταστική ιστορία περί του  Φαρμακού  με σαφή επηρεασμό από τον ιαμβογράφο Ιππώνακτα  τον Εφέσιο , ο οποίος  όμως  δεν αναφέρει καθόλου  τα Θαργήλια.  Περιγράφει δε  μια  {υποτιθέμενη ; } τιμωρία   φαρμακού – ψευτομάγου- αγύρτη -γόη , μη  θανατηφόρα αλλά  μάλλον γελοιοφόρα  : <<  επτάκις  γαρ  ραπίσαντες εις το πέος >> ,, !! [ Είναι αυτό, που νοιώθει ο αναγνώστης  από την ισχύ των επιχειρημάτων : σεξουαλική ανατριχίλα ]  Προσθέτει βέβαια  και  την προσωπική του γνώμη : 1].<< ήγον  ως  προς θυσίαν  των πάντων  αμορφότερον *{ = ασχημότερον }  και 2].<< τέλος  πυρί κατέκαιον εν ξύλοις >> . Και οι δυο αυτές ,είναι απόψεις  άνευ αποδείξεων , όπως θα διαπιστώσετε . Συνεχίζει  με  ένα αμφίβολης αξίας  απόσπασμα  του Λυκόφρονος του Χαλκιδέως   απ΄ το < σκοτεινό> ποίημά του  » Αλεξάνδρα  ή  Κασσάνδρα » . Το ποίημα [εάν είναι του Λυκόφρονος ]  είναι  όντως σκοτεινό , δυσανάγνωστο έως μυστικιστικό. Τέλος δίνει ορισμούς για τις λέξεις φαρμακουργός  , φαρμακεύς , φαρμακός. Σάρωση_20170831 (7)           ΑΡΧΑΙΟΙ   ΕΛΛΗΝΕΣ   ΛΥΡΙΚΟΙ [6] –  Ιππώναξ ».                                                                             Η  Τιμωρία των αγυρτών.  α].Πώς τιμωρούσαν τους αγύρτες , ψευτομάγους ; Τους γύμνωναν ,τους έβαζαν να καθίσουν ιππαστί σε μια διχάλα συκιάς και τους χτυπούσαν με συκόφυλλα στα γεννητικά  όργανα. Η Τιμωρία των αποδιοπομπαίων.  β].Πώς τιμωρούσαν τους αποδιοπομπαίους , για να σωθεί η πόλη  από το κακό ; Έπιαναν ως αποδιοπομπαίο τον πιο άσχημο και κακοφτιαγμένο και αφού τον μπούκωναν ψωμί , τυρί και σύκα τον χτυπούσαν  εφτά φορές στα αχαμνά . Τέλος τον έκαιγαν  σε φωτιά από ξύλα άγρια   –για να καεί μαζί του  η κακοδαιμονία της πόλεως  – και έριχναν την τέφρα του στη θάλασσα.  Πώς  ξέρει τόσες λεπτομέρειες ο Ι.Τζέτζης  μετά από τόσους αιώνες ; Έχει  αδιάσειστα στοιχεία και ατράνταχτα  ντοκουμέντα ;  Δυστυχώς  στηρίζει  την  θεωρία του στον σκωπτικό ποιητή  Ιππώνακτα  !! Παίρνει στα σοβαρά δηλαδή  τα σκωπτικά του ποιητή  ,αφού προσθέσει κι αυτός το κάτι τι : την καύση των Φαρμακών δλδ. των πιο αμόρφων, ασχήμων , αναπήρων της πόλεως  !! Πουθενά όμως  ο Ιππώνακτας δεν κάνει λόγο για καύση των  Φαρμακών.                                                                                       ΑΡΧΑΙΟΙ   ΕΛΛΗΝΕΣ   ΛΥΡΙΚΟΙ [6] –  Ιππώναξ ».

ΑΡΧΑΙΟΙ   ΕΛΛΗΝΕΣ   ΛΥΡΙΚΟΙ [6] –  Ιππώναξ ».                                                                Φαρμακός = ψευτομάγος , αγύρτης.

W.BURKERT – » Ελληνική  Μυθολογία  και Τελετουργία » .                                                      To  ελληνικό αντίστοιχο του αποδιοπομπαίου τράγου  ήταν ο φαρμακός.  Ο Τζέτζης λέγει τελικά ότι έκαιγαν τον  Φαρμακό , αλλά αυτό πρέπει να αποτελεί παρεξήγηση .Τα Θαργήλια   ήταν η γιορτή των πρώτων καρπών στην αρχή του θερισμού. Η  τελετή εξαγνισμού στα  Άβδηρα δεν  κατέληγε σε καύση  αλλά σε  αποπομπή του φαρμακού.

ΛΥΚΟΦΡΩΝ ο Χαλκιδεύς  .Έλληνας γραμματικός  και ποιητής από την Χαλκίδα της Ευβοίας , έζησε στο πρώτο μισό του 3ου αι. [ ~  330 π. χ }   στην Αλεξάνδρεια. Ο Λυκόφρων  έγραψε ογκώδες έργο για την Ελληνική  κωμωδία  κατά  παραγγελία του Πτολεμαίου του Φιλαδέλφου ,έργο που δεν σώζεται Έγραψε και ο ίδιος τραγωδίες και θεωρείται ένας από την Πλειάδα { επτά Αλεξανδρινοί τραγωδοί }.                                            Γ .ΛΑΜΨΑ – » Λεξικό του αρχαίου κόσμου ».                                                                         ΛΥΚΟΦΡΩΝ ο Χαλκιδεύς  – » Κασσάνδρα  ή  Αλεξάνδρεια ».Ποίημα γραμμένο σε 1.474 ιαμβικούς στίχους .Μακρύς μονόλογος της Κασσάνδρας , που προφητεύει την πτώση της Τροίας , σε σκοτεινό  ύφος.

Lycophronis Chalcidensis   – » Alexandra  ή   Cassandra ».                                                         [ Σχόλια εις Λυκόφρονα, Ισαακίου και Ιωάννου του Τζέτζου  ]. ΥΠΟΘΕΣΙΣ :                             Ένας υπηρέτης  αποκαλύπτει  στον βασιλιά  Πρίαμο , αυτά που κρυφάκουσε  από την μάντισσα  Κασσάνδρα. Η  Κασσάνδρα θυμάται τα δυσάρεστα γεγονότα  του βιασμού της στην Τροία.Μονολογεί , ότι θα φέρει πένθος σε πολλές γυναίκες .Παρθένες από την Λοκρίδα  θα στέλνονται στην Τροία , ως ιέρειες της θεάς  Αθηνάς { Γυγαία  Αγρίσκα } για  χίλια χρόνια  , ώσπου  να εξιλεωθεί ο βιασμός της από τον Αίαντα [ Λοκρό  ή  Μικρό }.

Lycophronis Chalcidensis   – » Alexandra  ή   Cassandra ».                                                         [ Σχόλια εις Λυκόφρονα, Ισαακίου και Ιωάννου του Τζέτζου  ].

ΛΥΚΟΦΡΩΝΟΣ  –  » Αλεξάνδρα » .                                                                                                         Oι Λοκροί μετά από χρησμό του μαντείου των Δελφών, έστελναν  δύο παρθένες ως  ιέρειες  στο ναό της Αθηνάς στην Τροία. Όταν οι παρθένες έφταναν εκεί οι Τρώες τις λιθοβολούσαν . Όσες σκότωναν δε ,  τις έκαιγαν  χωρίς ταφικές  τιμές  [ ακτέριστος και  άταφος ] και μετά σκορπούσαν τη σποδό στη θάλασσα.

ΛΥΚΟΦΡΩΝΟΣ  –  » Αλεξάνδρα » , { στ.  1157-1158 } , { στ. 1159 ].

ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ  – » Μαρτυρίαι , Αίτια »,{ 35 ft. } Αίτια : [ Locrides  Virgines ].

ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ  – » Μαρτυρίαι , Αίτια »,{ 35 ft. } Αίτια : [Λοκρίδες  Παρθένες ].                        Η οργή της Αθηνάς.

 ΑΠΟΛΛΟΔΩΡΟΥ  –  » Ελληνική  Μυθολογία » , Επιτομή -{ V – 22 }.                                              Ο βιασμός της Κασσάνδρας από τον Αίαντα ,τον Λοκρό.

ΟΜΗΡΟΥ  – » Οδύσσεια » , { β  499-504 }. Αίας ο Λοκρός.

Lycophronis Chalcidensis – »Alexandra  ή   Cassandra ».

Συμπέρασμα  από το σκοτεινό ποίημα της Κασσάνδρας ή Αλεξάνδρας  δεν νομίζω ότι μπορεί να εξαχθεί. Ο Λυκόφρων με την αινιγματική και μυστηριώδη  γραφή του μάλλον συσκοτίζει τα πράγματα παρά τα  φωτίζει. Η  Κασσάνδρα  μιλάει  για μια μυθική [παμπάλαια ] εποχή  στην Τροία και  για τον [υποτιθέμενο ] βιασμό της. Μια εποχή , όπου οι θεοί συνευρίσκονταν   με τους θνητούς. Αποδεικνύεται δε , πως  δεν υπάρχει κανένας συσχετισμός με τα Θαργήλια  .Ούτε ασφαλώς  η  καύσις  των νεκρών Λοκρίδων  τελείται για θρησκευτικούς σκοπούς.

                                                      AIAΣ   ΚΑΙ   ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ.

 

ΙΠΠΩΝΑΞ  {6ος – 5ος αι.π.χ. }Αρχαίος Έλληνας σατιρικός, ιαμβικός ποιητής  ,εφευρέτης του χωλιάμβου  και της παρωδίας .Πέθανε από την  πείνα  , κατά την παράδοση  , ήταν δε  κακάσχημος με δύστροπο χαρακτήρα. Είχε μεγάλη αντιπάθεια στους αγαλματοποιούς Βούπαλο και Άθήνιδα  και λέγεται , ότι από τους καυστικούς στίχους του  αυτοκτόνησαν.  Γ .ΛΑΜΨΑ – » Λεξικό του αρχαίου κόσμου ».  

ΑΡΧΑΙΟΙ   ΕΛΛΗΝΕΣ   ΛΥΡΙΚΟΙ [6] –  Ιππώναξ ».                                                                 Φαρμακοί = αγύρτες που κάνουν τους μάγους. * Σημειωτέον , τα Θαργήλια δεν εορτάζονταν ποτέ  μες τον χειμώνα. Ο ποιητής μιλά σκωπτικά.

ΑΔ. ΚΟΡΑΗ  – » Άτακτα », τομ .3.                                                                                                        Ο Βούπαλος , ήταν γλύπτης και έπλασε τον Ιππώνακτα , εκ φύσεως άσχημος , πολύ  τερατωδέστερον ,δια το γελοίον .Ο  Ιππώναξ  τότε  τον εκδικήθηκε με τους καυστικούς  και βλάσφημους   στίχους  του .

ΑΡΧΑΙΟΙ   ΕΛΛΗΝΕΣ   ΛΥΡΙΚΟΙ [6] –  Ιππώναξ ».                                                                  Ποιος ήταν ο  Βούπαλος  και γατί  έγινε στόχος του Ιππώνακτος  ;

ΙΠΠΩΝΑΞ – ΒΟΥΠΑΛΟΣ

ΣΩΚΡ.ΤΖΙΒΑΝΟΠΟΥΛΟΥ – » Λεξικόν Ελληνικών και Ρωμα’ι’κών  Αρχαιοτήτων ».               Οι φαρμακοί – καθάρματα. Το λεξικό  κατά  Ουλλιέλμον Σμίθ μεταφρασθέν υπό Σ.Τζιβανοπούλου , αναπαράγει τα ίδια επιχειρήματα και < αποδείξεις>  με τον Ι.Τζέτζη και με  το λεξικό Σούδα , τα οποία και εκτενώς ερευνήθηκαν στο προηγούμενο άρθρο. Ενδιαφέρον όμως  έχει το τελευταίο μέρος του λήμματος . << Κατ’ αρχαιότερους   χρόνους δεν ήσαν οι θυσιαζόμενοι κακούργοι , αλλά  ήτοι  έμπηροι  {;}[Σύμφωνα με τα σχόλια του Ι. Τζέτζου στον Αριστοφάνη – Βάτραχοι { στ. 773 } –  τα οποία προηγουμένως  σχολιάσθησαν ]  ή  άλλοι εκουσίως προσφέρονταν για θυσία υπέρ της χώρας  ! [ Αθήναιος .Θ’370  &  Σούδα : παρθένοι ].

    Ποιος είναι ο έμπηρος , που προτιμάται { κατά Τζέτζη } ως  φαρμακός – κάθαρμα ;       Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  –  » Λεξικόν  της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης »

ΠΑΝ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ – » Αρχαίο  Ελληνικό  Δίκαιο ».                                                         Ατόπημα μέγα ! Στην Κλασσική Αθήνα , όχι μόνο δεν τιμωρούσαν τους αναπήρους [ κάνοντάς τους αποδιοπομπαίους  φαρμακούς  ] αλλά τουναντίον ήταν υποχρεωτική βάσει Συντάγματος της Αθηναίων πολιτείας η χορήγηση ημερησίου βοηθήματος.{ άρθρο 45 }.

ΑΘΗΝΑΙΟΥ – » Δειπνοσοφισταί », τομ. Θ’ [ 370 b ] , 9.Κράμβη .                                                     Ηλίου φαεινότερον , ότι ο Αθήναιος ,που γράφει για την κράμβη* και ο Ιππώναξ , που παρωδούσε την επική ποίηση δεν είναι και οι πιο κατάλληλοι  να προσφέρουν  ισχυρά  επιχειρήματα για την θυσία των  Φαρμακών . 1.<<Φαρμακού  ή φαρμάκου >> ;  2.Ποιά ήταν η Πανδώρα ;

1.ΑΜΜΩΝΙΟΥ  –»  Λεξικόν ομοίων και διαφόρων λέξεων  .                                                     Φάρμακος  , ο φαρμακεύς = ο διαφθείρων  με φάρμακα. Φαρμακός =αυτός που ρίχνεται  {;} για την κάθαρση της πόλεως.

2.ΣΟΥ’Ί’ΔΑ ή ΣΟΥΔΑ – » Λεξικόν ».  Παρθένοι , οι  εξ [6] θυγατέρες του  Ερεχθέως , εκ των οποίων η Πρωτογένεια και η Πανδώρα θυσιάστηκαν υπέρ της χώρας.[;]

ΑΘ.ΣΤΑΓΕΙΡΙΤΗ  – » Ωγυγία  ή Αρχαιολογία ».                                                                                 Ο Ερεχθεύς  και οι [4] κόρες του. Δεν αναφέρει ούτε την Πρωτογένεια , ούτε την  Πανδώρα.!    [Το   αυτό  γράφει  και  ο  ΑΝ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ  – »Λεξικό  κυρίων ονομάτων ».]

ΣΟΥ’Ί’ΔΑ ή ΣΟΥΔΑ – » Λεξικόν ».                                                                                                        Ο στίχος { 746 ? } ΔΕΝ υπάρχει στο κείμενο της κωμωδίας   του Αριστοφάνη !                   ἀναιρῶ τινα = βγάζω από τη μέση, φονεύω.

Aristophanis  – » Ranae ».{ στ.746 }

ΣΟΥ’Ί’ΔΑ ή ΣΟΥΔΑ – » Λεξικόν ».                                                                                                       Οι Αθηναίοι  έκαναν καθαρμούς στην πόλη τους με μικρά χοιρίδια , που τα ονόμαζαν καθάρσια. Αυτοί δε  , που ποιούσαν τους καθαρμούς ονομάζονταν Περιεστίαρχοι { ή από του  περιστείχειν  ή  από της εστίας }.

ΠΟΛΥΔΕΥΚΟΥΣ  – » Ονομαστικόν ».                                                                                                     Περιεστίαρχοι. Αυτοί , που εκάθαιρον με μικρά χοιρίδια την εκκλησία [ του Δήμου ] και το θέατρο. Το δε χοιρίδιον  καλούσαν καθάρσιον .

ΓΡ.ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗ – » Λεξικόν  Ερμηνευτικόν ».                                                                               Καθαρμός  χοιροκτόνος .

ΑΙΣΧΥΛΟΥ – » Ευμενίδες »{ στ. 282-283  }.                                                                                             << στου  Φοίβου  [Απόλλωνος } το βωμό  με  μια  θυσία  χοίρου  [ χοιροκτόνον ]  το ξόρκισα [ καθάρισα ].

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                                Το κάθαρμα {<  καθαίρω }: ό,τι απορρίπτεται κατά τον καθαρμό .

ΑΙΣΧΥΛΟΥ – » Χοηφόροι »{ στ. 98 } Καθάρματα.                                                                                                   << σαν εκείνον , που εκπέμπει  ακαθαρσίες [ καθάρματα ] από μακριά >>

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ  – » Μέγα  Λεξικόν   της Ελληνικής  γλώσσης ».Κάθαρμα.

3.ΤΑ ΠΕΡΙΨΗΜΑΤΑ                                                                                                                ΣΟΥ’Ί’ΔΑ ή ΣΟΥΔΑ – » Λεξικόν ».                                                                                                         << περίψημα  ημών γενού >> ήτοι σωτηρία και απολύτρωσις.

Eusebii Pamphili {Ευσέβιος ο Καισαρείας } -» Historiae ecclesiasticae »,libri X,Τόμος 3. Περίψημα.

ΦΩΤΙΟΥ  – » Λέξεων  συναγωγή ».                                                                                                        Περίψημα : κάταγμα ή υπό  τα ίχνη ή  απολλύτρωσις.

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ». Περίψημα : το αποσπογγιζόμενον , περιττόν πράγμα , σκουπίδι .

ΚΑΙΝΗ  ΔΙΑΘΗΚΗ  – » Προς Κορινθίους », κεφ. Δ’ , στιχ. 13.                                                            Περικαθάρματα =καθάρματα,. Περίψημα = αποσπόγγισμα ακάθαρτον.

J.HASTINGS – » Encyclopedia  of Religion  ahd  Ethics »,[vol. XI , p.207 ].                                  Η Ελληνική στάση απέναντι στην Τελετουργία είναι διαφορετική.

ΕΚΔ. ΑΘΗΝΩΝ  – »  Ιστορία του Ελληνικού Έθνους  ».τομ. 2                                                           Οι απάνθρωπες  λατρευτικές συνήθειες [ ανθρωποθυσία ] είχαν εκλείψει πολύ πρό των Κλασσικών χρόνων .Οι ευλαβείς Έλληνες είχαν μια απροκάλυπτη αποστροφή – όχι μόνο προς την ανθρωποθυσία αλλά και γενικά προς τις αιματηρές θυσίες.

untitled     *ΚράμβηBrassica oleracea  είναι το άγριο λάχανο [ή κράμβη].Ένας μεθυσμένος ξεμεθάει γρήγορα τρώγοντας  ωμό λάχανο. Αυτή η ιδιότητα του λάχανου οφείλεται στην φαινόλη που περιέχει.  Το γνώριζαν  οι αρχαίοι μας πρόγονοι και έτρωγαν βραστό λάχανο πριν τα συμπόσια, ως ασπίδα ενάντια στη μέθη.cauliflower                                                                                                                                            ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

                                     ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ     –   ΕΛΕΓΧΕΤΕ  ΤΙΣ  ΠΗΓΕΣ .

Οι ζάπλουτοι της Νεοδημοτικής.

Διαβάζω  καθημερινά την ιστοσελίδα του  αγαπητού  Ν.Σαραντάκου , ΕΙΔΙΚΆ ΜΕ ΤΑ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΆ ΘΈΜΑΤΑ. ‘  .Παραμένει άλλωστε εις  εκ  των  κορυφαίων τροφοδοτών  αυτής της  ταπεινής  ιστοσελίδας. Διάβασα  λοιπόν  σήμερα  το  < Ζάπλουτοι και πάμπλουτοι >  και δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό της μεζεδοπιατέλας. Καταρχήν  δεν είναι ούτε  μπορεί  να χαρακτηριστεί  ως  σολοικισμός η λέξη < ζάπλουτος>. Είναι άλλο πράγμα ο σολοικισμός .Ο ζάπλουτος  είναι λέξη της Αρχαίας Ελληνικής  , μητρός της Δημοτικής  βέβαια  και όχι της σημερινής »νέο-δημοτικής». bandicam 2017-09-05 19-10-10-474 Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  –  » Λεξικόν  της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                           Τί είναι σολοικισμός ; αμάρτημα περί την σύνταξιν των προτάσεων  , συντακτικό σφάλμα.

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                                 ΖΑ : 1]. Διά { σπανίως ως πρόθεση }. Συνήθως  σε σύνθετες λέξεις : ζαβάλλω = δια+βάλλω = , ζάβατος = δια+βατός , ζάδηλος= διά+δηλος  , ζαελεξάμην = δια+ ελεξάμην > διελεξάμην , ζάημι = δια +άημι  , ζανεκώς = δια + ήνεγκα [ αόρ.φέρω } 2]. Δα- { αχώριστο προθεματικό  μόριο } ,ως τα άρι- , έρι- , άγα-{άγαν}, πολύ.  Ζαής =  λίαν  + άημι [=πνέω] Ζάθεος = άγαν + θείος, ηγάθεος , ζάκοτος  = λίαν + κότος { =οργή }  , ζατρεφής = λίαν +  τρέφω   ,  ζαμενής  =  λίαν   + μένος *, ζαφλεγής=  λίαν  + φλεγής , μεγαλοφεγγής ζάπλουτος = λίαν  + πλούσιος , μεγαλοπλούσιος ,βαθύπλουτος. Ουδείς λέει και γράφει  διάπλουτος . Διότι  συγχέεται με τον διάπλου των πλοίων ,αποφεύγεται.

 Ι.ΠΑΝΤΑΖΙΔΟΥ { Κρουσίου } – » Ομηρικόν  Λεξικόν »                                                                  Προσέξτε τι γράφει ο Κρούσιος  στο τέλος του λήμματος .<< Η μετάβασις  [ από ΔΙΑ- σε ΖΑ- } έγινε με την μεσολάβηση του { j , δjα—-> ζα } !!!!

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                                Το [j] είναι νεκρό γράμμα ΥΠΟΘΕΤΙΚΟΝ. Το  ΥΠΟΘΕΤΙΚΟΝ γράμμα τούτο ουδέποτε , ουδαμού της Ελληνικής γης ή γλώσσης εύρηται  ουδέ μνημονεύεται .! Σώνει και καλά να μας πασάρουν το [ j ]  για να γίνουμε …Ευρωπαίοι.! Ε, δεν υπήρξε , ούτε υπάρχει , ούτε θα υπάρξει τέτοιο νεκρό γράμμα  στην Ελληνική γλώσσα.

ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ  – » Ο εν τη λέξει Λόγος ».                                                   Κυττάξτε  το σχήμα του Ζ στα Ελληνικά  αλφάβητα.     

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – » Μετά τα Φυσικά », { Α’- 993 a }                                                                         Το γράμμα [ Ζ ].

ΓΡ.ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗ – » Λεξικόν Ερμηνευτικόν ».

ΓΙΑΝ. ΠΡΙΝΙΑΝΑΚΗΣ – » Η  γλώσσα  των  Ελλήνων  είναι η γλώσσα που ομιλεί η φύση ».

   ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν » .                                                                                  Ζά = μέγα , ισχυρόν, πολύ. Ζάπλουτος = μεγαλόπλουτος .

ΑΝ.ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ-ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο εν τη λέξει Λόγος ».                                              Ζάπλουτος = ο πολύ πλούσιος .{ ζα=λίαν }.

Η μόνη αναφορά της λέξεως < διάπλουτος > βρίσκεται στο Μ.Ε.Λ και επειδή δεν υπάρχει σώμα  κειμένων  με την λέξη αυτή καταγεγραμμένη , αύτη παραμένει στην  ιδεατή σφαίρα των  υποθέσεων . Η μη χρήση της νομίζω επιβάλλεται για την αποφυγή συγχύσεως με την λέξη διάπλους.                                                                                                      THOMAS  GAISFORD  -» Etymologicon  Magnum Lexicon ».    

ΦΩΤΙΟΥ  – » Λέξεων  συναγωγή ».

ΑΝΘ.ΓΑΖΗ  – » Λεξικόν  της  Ελληνικής  γλώσσης ».

ΣΚΑΡΛ.ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν  της Ελληνικής γλώσσης ».

Άρα  Ζάπλουτος { ζα [=πολύ] + πλούτος }= πάμπλουτος  & όχι  Ζάπλουτος { ζα [= διά ]  + πλούτος } = διάπλουτος.  Δυστυχώς ή ευτυχώς  στην γλώσσα δεν γυρίζουμε  ρουλέτα  ποντάροντας στα σπάνια νούμερα , που δεν έχουν βγει.

ΗΡΟΔΟΤΟΥ  ΙΣΤΟΡΙΑΙ – » Κλειώ », { 1.32.5 }                                                                         «Πολλοὶ μὲν γὰρ ζάπλουτοι ἀνθρώπων ἀνόλβιοί εἰσι». Απόδοση :<< Διότι πολλοί  από τους πάμπλουτους  δεν έχουν  ευτυχία σ’ όλον  τον βίον τους >.>.                                          Διαφέρει η ευτυχία  { ευ + τύχη }  από τον όλβον.                                                           ΗΡΟΔΟΤΟΥ  ΙΣΤΟΡΙΑΙ – » Κλειώ » , { 1.32.5-1.32.7 }.

ΗΡΟΔΟΤΟΥ  ΙΣΤΟΡΙΑΙ – » Κλειώ » , { 1.32.5-1.32.7 }[ απόδοσις }.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  –  » Λεξικόν  της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                           Όλβος = όλος + βίος.

ΑΜΜΩΝΙΟΥ  – » Λεξικόν ομοίων και διαφόρων λέξεων » .                                                     Διαφέρει ο πλούσιος του ευπόρου , ολβίου  και ευτυχούς.

EURIPIDES – » Fragments «, Antiope { 910 }.                                                                                   << ὄλβιος ὅστις της ιστορίας  ἔσχε  μάθησιν >> =<<  ευτυχής  σ’ όλο  του τον βίο   , όποιος είχε μάθει  ιστορία >>.

*    Ζαμενής.                                                                                                                                                                   bandicam 2017-09-05 15-28-54-395                                                                                                                                                    Προσοχή  στο διαδίκτυο .Προσοχή  στα Fake News  .Προσοχή στις επιπόλαιες γλωσσικές ετυμολογίες από ιστοτόπους  επιστημονικοφανείς και δεν εννοώ τον Ν.Σ, γιατί δεν είναι χαραχτηριστικό  δείγμα.  .Όμως , όταν το λάθος αποκαλείται » λα’ι’κός τύπος μειωμένου κύρους » [  δηλαδή  ΟκτώΜβριος  – αντΑπεξέρχομαι ] και  καταλαμβάνει την  θέση του σωστού , χάνεται  η αλήθεια της λέξης. Ετυμολογία ίσον Αληθολογία  [ Έτυμον = το  Αληθές ].Η αλήθεια είναι και αλάθεια { =α [στερ.]  + λάθος } .Μας υπενθυμίζει να μην ξεχάσουμε [ α{ στερ. }+λήθη ] τα λάθη μας { α{στερ. }+ λάθος }. Μην  είστε  ευκολόπιστοι σε δήθεν επιστήμονες της γλώσσας  , εάν  πρώτα δεν διαπιστώσετε  τις πηγές τους.  Άρθρα για την γλώσσα  χωρίς πηγές για την ελληνική  γλώσσα είναι άνευ σημασίας. Κατόπιν  ελέγχετε  τις πηγές ,γιατί συχνά διαστρεβλώνονται ή αποκρύπτονται στοιχεία.   Προστατεύοντας  την γλώσσα σου  , προστατεύεις την σκέψη σου.                   ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ : 

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

                              ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ     —     ΕΛΕΓΧΕΤΕ ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ .