Σοσιαλισμός και Κομμουνισμός.

Οι σοσιαλιστικές ιδέες ,ο σοσιαλισμός σαν σύστημα οικονομικοπολιτικό ,όπως και ο κομμουνισμός ,το επόμενο στάδιο του σοσιαλισμού { σύμφωνα με τους θεωρητικούς του Μαρξισμού } δεν είναι κάτι το καινοφανές στην ανθρώπινη ιστορία .Το σοσιαλιστικό όνειρο  πάντα γοήτευε και προσέλκυε πολύ κόσμο ,γιατί αποτελούσε ένα είδος καταφυγίου πολλών ανθρωπιστών αλλά και κάθε λογής αδικημένων  ,ενίοτε δε και   αποτυχημένων .Το όνειρο της »σοσιαλιστικής» κοινωνίας δηλαδή ,δεν είναι δημιούργημα αποκλειστικό του Μαρξ και των κάθε λογής οψίμων μαρξιστών. Από τα αρχαία χρόνια γεννήθηκε στην σκέψη φωτισμένων οραματιστών  μία ιδεώδης κοινωνία ανθρώπων ,που θα συνδύαζε την ευημερία με την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ελευθερία .Στην φανταστική  αυτή κοινωνία δεν θα υπάρχουν οι αντιθέσεις πλουσίων και πτωχών ,εχόντων και μη εχόντων ,διότι θα έχουν εξαλειφθεί οι περίφημες ταξικές διακρίσεις. Επίσης θα εκμηδενιστεί η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και ενός λαού από άλλον λαό. Ακόμη δεν θα υπάρχει κανενός είδους καταπίεση{οικονομική , πολιτική ,κοινωνική και πνευματική}.Στην ιδεατή αυτή πολιτεία  θα έπαυαν οι αδικίες , θα καταργούνταν οι πόλεμοι ,θα τελείωναν οι στερήσεις και γενικά  θα εξαλείφονταν όλα τα δεινά ,που καταδυναστεύουν ανέκαθεν την ανθρωπότητα. Αυτήν την ιδανική ‘πολιτεία δικαίου’ [ μετέπειτα την βάφτισαν »σοσιαλιστική» ]  πρώτοι την  φαντάστηκαν  οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι .                                                                                                                               1.ΙΣΤΟΡΙΚΗ  ΑΝΑΔΡΟΜΗ.                                                                                                                ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΟΙ – » Αντιφών »,[ περί αληθείας ] – »Ανώνυμος  Ιαμβλίχου ».                            Ο πρώτος φιλόσοφος »σοσιαλιστής » της αρχαιότητας είναι ο Αντιφών ο Σοφιστής { άλλος από τον ρήτορα },που δίδαξε την κατάργηση των ταξικών διακρίσεων. Ο Ανώνυμος του Ιαμβλίχου πάλι ανέπτυξε την άποψη ,ότι τα πολιτικά προβλήματα έχουν  πολύ συχνά οικονομικά και κοινωνικά-ταξικά αίτια .Άποψη που ο μαρξισμός αργότερα την κατέστησε πυρήνα της φιλοσοφίας του.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Πολιτικά », { Β -1266 a-b }.                                                                                Ο φιλόσοφος  Φαλέας εκ Χαλκηδόνος ήταν πιθανώς σύγχρονος του Σωκράτους .Το όνομά του δεν αναφέρεται πουθενά αλλού παρά μόνον στα »Πολιτικά »του Αριστοτέλους. Ασχολήθηκε με τα κοινωνικά προβλήματα  και πρώτος αυτός  καταφέρθηκε εναντίον του θεσμού της ατομικής ιδιοκτησίας ,την οποία θεωρούσε ως αιτία κάθε δυστυχίας και κακοδαιμονίας στην πόλη.

 ΑΛΚΙΔΑΜΑΝΤΟΣ  – » Απόσπασμα  Μεσσηνιακού λόγου ».                                                        Ο Αλκιδάμας ο Ελα’ί’της { από την Ελαία της Αιολίδος, στην Μικρά Ασία } ήταν σοφιστής και ρητοροδιδάσκαλος. Από τον παραινετικό Μεσσηνιακό του λόγο έχει σωθεί το απόσπασμα ,που περιέχει την γνωστή ρήση του περί ελευθερίας και ισότητος  όλων των ανθρώπων βάσει του »φυσικού  δικαίου».

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ  – » Λυκούργος » .                                                                                                        Το καθεστώς που εφάρμοσε ο Λυκούργος στην Σπάρτη είχε πολλά »σοσιαλιστικά » χαρακτηριστικά με βασικό αυτό της κοινοκτημοσύνης.!

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ  – » Σόλων ».                                                                                                                  Ο σοφός νομοθέτης  Σόλων διαίρεσε την αθηνα’ι’κή κοινωνία σε τάξεις ή κατηγορίες με οικονομικά κριτήρια 2.500 χρόνια πριν τον Μάρξ . Με την διαγραφή δε των χρεών σε μια ειδική κατηγορία πολιτών { σεισάχθεια } και την  επιβολή της προοδευτικής  φορολογίας ,ο Σόλων μπορεί να θεωρηθεί ως ο πρώτος πολιτικός ηγέτης ,που εφάρμοσε στην πράξη βασικές αρχές του σοσιαλισμού και μάλιστα αναίμακτα .!

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Πολιτεία », { Δ’ – 434 c  }                                                                                            O  Πλάτων  προτείνει ένα  ιδιότυπο σύστημα »αριστοκρατικού  σοσιαλισμού»  , η οποία στηρίζεται στην αρχή της κοινοκτημοσύνης .Χωρίζει δε  την ιδανική πολιτεία  σύμφωνα με την τριμερή διάκριση των μερών της ψυχής : ἐπιθυμητικόν-θυμοειδές- λογιστικόν. Κατά το σχέδιο αυτό θα υπάρχουν τρείς χωριστές τάξεις : α] των »φιλοσόφων ή αρχόντων » ,που θα ασκούσαν όλη την εξουσία , β] των ‘‘επικούρων ή φυλάκων », που θα ήσαν τα εκτελεστικά όργανα των πρώτων {στρατός,αστυνομία,κρατικός μηχανισμός} και γ]  των »παραγωγών » ,των εργαζομένων αγροτών και χειροτεχνών. Η κάθε τάξη έχει τον δικό της προορισμό και μόνον η πολυπληθής  τρίτη τάξη { των παραγωγών } θα έχει ατομική ιδιοκτησία και οικογένεια .Οι δύο πρώτες τάξεις πρέπει να κυβερνούν τους πολλούς { παραγωγούς }.Τα μέλη όμως των δύο πρώτων τάξεων  όφειλαν να απαλλαγούν από κάθε είδους ιδιοτέλεια γι’ αυτό μεταξύ τους θα ίσχυε η κοινοκτημοσύνη.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Πολιτεία »,{  Θ’-592 b }.                                                                                             Ο Πλάτωνας στο τέλος του Θ’ βιβλίου του -δια των λεγομένων από τον Γλαύκο – διατυπώνει την αμφιβολία ,ότι πολιτεία όπως την περιγράφει είναι μάλλον δύσκολο να επιβληθεί σε κοινωνίες ανθρώπων . Αυτό αποδείχθηκε όταν επιχείρησε ματαίως να θέσει σε εφαρμογή τις θεωρίες του περί ‘Πολιτείας’ στις Συρακούσες, όπου πήγε τρεις φορές  πλησίον των δύο Διονυσίων { Τύραννοι των Συρακουσών } και  πραγματικά  θαλασσοπνίγηκε , ώστε  αναγκάστηκε αργότερα να γράψει στους ΄Νόμους’  του ότι: << δια να δεχθούν  οι άνθρωποι να ζήσουν υπό παρόμοιαν πολιτείαν ,πρέπει προηγουμένως να καταστούν ,να γίνουν, τέκνα θεών >>.

ΔΙΟΔ. ΣΙΚΕΛΙΩΤΟΥ  – » Βιβλιοθήκη Ιστορική », {Βιβλίον  Β’ }.                                                     Ο Ιαμβούλος στην »Ηλιούπολή » ,περιγράφει την μυθική χώρα των Μακάρων ,όπου οι άνθρωποι υπηρετούν ο ένας των άλλον και μοιράζονται τα αγαθά δίκαια .Στην χώρα αυτή ,τα σιτηρά φυτρώνουν άνευ καλλιέργειας και τα δένδρα είναι μονίμως γεμάτα καρπούς . Αλλά αν κανείς γίνει ανάπηρος ή γενικά έχει κάποιο φυσικό ελάττωμα στο σώμα ,τον αναγκάζουν -σύμφωνα με έναν αυστηρό νόμο – να τερματίσει μόνος την ζωή του.Επίσης νόμος  τους υποχρεώνει να ζουν έναν ορισμένο αριθμό ετών ,που άμα τον συμπληρώνουν φεύγουν εκουσίως [57].Δεν νυμφεύονται  τις γυναίκες, αλλά τις έχουν κοινές και τα παιδιά που γεννιούνται τα έχουν από κοινού και τα αγαπούν όλα εξ ίσου.Σε κάθε κοινωνική ομάδα την αρχηγία την έχει ο γεροντότερος,ακριβώς σαν να ήταν βασιλιάς,και τον υπακούουν  όλοι [58].Ακολουθεί το [59,6].

ΝΕΩΤ.ΕΓΚΥΚΛ.ΛΕΞΙΚΟΝ »ΗΛΙΟΥ»  –  » Οι Λαοί της Ανατολής ».                                                Η »Ιερά αναγραφή » του Ευημέρου.Περί το 280 π.Χ. ο Μεσσήνιος φιλόσοφος Ευήμερος εξέδωσε σύγγραμμα από τρία βιβλία με τον τίτλο »Ιερά  αναγραφή »το οποίο έχει χαθεί. Αναφέρει όμως αυτό ο Φλάβιος Ιώσηπος στο »Κατ’ Απίωνος », ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης στα σχόλιά  του επί της  Ιλιάδος  και ο Διόδωρος ο Σικελιώτης σε αποσπάσματα χωρίς να μνημονεύει την πηγή του.  Η νήσος Παγχαία .

ΔΙΟΔ. ΣΙΚΕΛΙΩΤΟΥ  – » Βιβλιοθήκη Ιστορική », {Βιβλίον Ε’-45 }                                                  Στην  Παγχαία νήσο ,δεν επιτρέπεται να έχει κανείς τίποτα δικό του ,εκτός από το σπίτι και τον κήπο του. Οι ιερείς μοιράζουν δίκαια στον καθένα μερίδιο από τις σοδειές.

ΠΑΝΑΓΗ ΛΕΚΑΤΣΑ – » Η πολιτεία του Ήλιου ».                                                                              Το »σοσιαλιστικό ιδεώδες » ενέπνευσε και την μεγάλη επανάσταση της Περγάμου ,όπου αρχηγός της  ήταν ο Αριστόνικος. Η μοναδική  για την Αρχαιότητα και συνδυασμένη από κοινού ,επανάσταση των δούλων και των ακτημόνων της Μικράς Ασίας κατά την περίοδο όπου το κράτος της Περγάμου περνούσε στην Ρωμα’ι’κή εξάρτηση.Η επανάσταση διήρκεσε αρκετά χρόνια { 133 – 128 π.Χ. } και σχημάτισε την ‘Ηλιούπολη‘ . Ο ίδιος ο ηγέτης του κινήματος , Αριστόνικος , απεικονίζεται σαν κάτι μεταξύ τυχοδιώκτη και κοινωνικού αναμορφωτή { σελ. 39,40 }.

ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΟΙ – » Πυθαγόρας  » .                                                                                           »Σοσιαλιστικά’‘ μέτρα εισηγήθηκε και ο μέγας μύστης -φιλόσοφος Πυθαγόρας στις πόλεις της Μεγάλης Ελλάδος . Στην  περίφημη σχολή του  »ομακοείον’‘ ή »ομακό’ι’ον » ,που ίδρυσε στον Κρότωνα ,τα πάντα ήσαν κοινά.

ΔΙΟΔ. ΣΙΚΕΛΙΩΤΟΥ  – » Βιβλιοθήκη Ιστορική », {Βιβλίον Ε’,7-10 }                                               Ένα από τα κυριώτερα σοσιαλιστικά πειράματα έγιναν και στις νήσους των Λιπάρων        { βορείως της Σικελίας }.Εκεί το 580 π. Χ.  Ρόδιοι και Κνίδιοι ίδρυσαν κοινοβιακή κοινωνία ,η οποία έζησε μέχρι το 251 π.Χ. όταν οι Ρωμαίοι κατέλαβαν τα νησιά.

bandicam 2018-08-04 02-17-02-286

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ – » Τιβέριος , Γά’ι’ος  Γράκχος  ».                                                                      Γράκχοι ή Γράγχοι  ήταν επίθετον αρχαίας ρωμα’ι’κής οικογενείας  πληβείων του γένους των Σεμπρωνίων ,που ανέδειξαν πολλούς επιφανείς άνδρες με κυριωτέρους τους  δύο αδελφούς  και  μεγάλους μεταρρυθμιστές  – δημάρχους  Τιβέριο Σεμπρώνιο Γράκχο  και Γά’ι’ο  Σεμπρώνιο Γράκχο .

Τ.ΜORE – » Ουτοπία ».                                                                                                                        Το 1516 ο Θωμάς Μορ { 1480-1535 } γράφει την »Ουτοπία »του. Το φανταστικό νησί του το αποκαλεί » Ουτοπία » από τις ελληνικές λέξεις  [ου + τόπος ].Σ΄αυτό το νησί οι κάτοικοι ζουν ευτυχισμένοι χάρις στο ιδιόμορφο ‘‘σοσιαλδημοκρατικό ‘‘,όπως θα λέγαμε σήμερα, καθεστώς τους. Από το έργο του Μορ ονομάστηκε αργότερα ως »ουτοπικός σοσιαλισμός » όλος ο προμαρξιστικός σοσιαλισμός .

TΟΜΑΖΟ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΑ  –  Η Πόλη  του Ήλιου », { σελ. 40-45 }.                                                Η Πόλη του Ηλίου { La citta del sole ,1602 μ.Χ. } είναι μια από τις κλασσικές ουτοπίες της ύστερης Αναγέννησης ,που προανήγγειλαν τον ουτοπικό σοσιαλισμό.Ο Τομάζο Καμπανέλλα  ήταν μελετητής του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού ,εκφραστής του ουμανιστικού πνεύματος και προάγγελος της σύγχρονης επιστήμης.Το ουτοπικό του σχεδίασμα είναι το θεωρητικό συμπέρασμα μιας εξέγερσης,που συνετρίβη πριν ακόμη εκδηλωθεί.Ήθελε να δημιουργήσει μια πολιτεία ,όπου όλοι θα είχαν τα αναγκαία  να ζήσουν από κοινού.

ΦΡΑΝΣΙΣ  ΜΠΕ’Ι’ΚΟΝ – » Νέα Ατλαντίδα ».                                                                                     Ο Σερ Φράνσις Μπέικον {1561 -1626 μ.Χ.} ήταν Άγγλος φιλόσοφος, πολιτικός, επιστήμονας και συγγραφέας .Μεταξύ των δοκιμίων του Βάκωνος κατατάσσεται και η μυθική  ιστορία για το νησί της Ατλαντίδας, την οποίαν  συνέγραψε κατά τας δυσμάς του  βίου του γι’ αυτό δεν την  αποτελείωσε κι έτσι παράμεινε ημιτελής. Στην μυθική αυτή πολιτεία της» Νέας  Ατλαντίδος »ήταν ανεπτυγμένη  σε ύψιστο βαθμό η καλλιέργεια της επιστήμης και της τεχνικής. Ήδη σ’αυτή την μαγευτική ,του Νοτίου Ειρηνικού ,οι σολομωνικοί μάγοι είχαν εφεύρει μικροσκόπια ,τηλεσκόπια ,αυτοκουρδιζόμενα ρολόγια ,υποβρύχια,αυτοκίνητα και αεροπλάνα. Είχαν εφεύρει αναισθητικά ,ύπνωση και τρόπους συντηρήσεως της ζωής καθώς και τρόπους επιμηκύνσεως του βίου.Ακόμη βρήκαν τρόπου να εμβολιάζουν τα φυτά ώστε να παράγουν νέα είδη, να μετατρέπουν μέταλλα και να μεταβιβάζουν μουσική σε μεγάλες αποστάσεις .Στον οίκο του Σολομώντος  η κυβέρνηση και η επιστήμη είναι μαζί συνδεδεμένες  και όλα τα όργανα και η οργάνωση της έρευνας είναι μέρος του κρατικού εξοπλισμού.Η νήσος είναι οικονομικώς ανεξάρτητη και αποφεύγει το εμπόριον με τους ξένους ως παγίδα για πόλεμο.Εισάγει την γνώση όχι όμως και τ’αγαθά.

WILL& ARIEL DURANT– » Παγκόσμιος ιστορία του Πολιτισμού », τομ.{Ζ’},                          Κεφ. [V] .Η φιλοσοφία ενός πολιτικού ανδρός ,{σελ.202 }.                                                            Ο Βάκων έγραψε την »Νέα Ατλαντίδα ‘‘ το 1624 μ.Χ. χωρίς να καταφέρει ποτέ να την ολοκληρώσει.Ήθελε με το έργο του να δώσει ένα υπόδειγμα οργανώσεως ενός ιδανικού κράτους με κύριο σκοπό την καλλιέργεια των επιστημών  και τις  εφευρέσεις.Την μυθολογική αυτή χώρα την ονομάζει Ατλαντίδα δανειζόμενος την ονομασία από τον διάλογο του Πλάτωνος ‘‘Κριτίας »,όπου ο Αθηναίος φιλόσοφος περιγράφει ιδεώδη πολιτεία ,που είχε ιδρυθεί στο νησί Ατλαντίδα.

Σάρωση_20180812                                                                                                                                                                    ΖΑΝ-ΖΑΚ ΡΟΥΣΣΩ – » Η καταγωγή και οι βάσεις της ανισότητας μεταξύ των ανθρώπων ».  Ζ.Ζ.Ρουσσώ {1712 – 1778 } :  Ελβετός φιλόσοφος,συγγραφέας, συνθέτης .Οι πολιτικές ιδέες του επηρέασαν την ανάπτυξη της κομμουνιστικής,της σοσιαλιστικής θεωρίας αλλά και της ιδεολογίας του εθνικισμού.

ΝΙΚ. ΜΠΟΥΧΑΡΙΝ  – » Το αλφάβητο του κομμουνισμού ».                                                          Ο Νικολά’ι’ Μπουχάριν { 1888-1938 }ήταν από τους πρωτεργάτες Μπολσεβίκους της  Οχτωβριανής επανάστασης. Ήταν νομικός ,οικονομολόγος  και θεωρητικός του Μαρξισμού  Επίσης κομματικός  και πολιτικός ηγέτης του Κ.Κ.Σ.Ε. όπως και  ακαδημαϊκός. Διετέλεσε συντάκτης της Πράβντα και  συντάκτης της εφημερίδας Ιζβέστια Ουσιαστικά, ήταν ο κυριότερος ιδεολόγος του κόμματος. Η ιδανική  ‘πολιτεία’ του Ν.Μπουχάριν περιλαμβάνει αρκετά κι επιλεγμένα  δομικά υλικά  από τις προγενέστερες  ουτοπικές  πολιτείες – περισσότερο από τη Πλατωνική – που θεωρητικώς  αξιοποιούνται  κατά το δέον ,για το χτίσιμο της φουτουριστικής κομμουνιστικής πολιτείας.                Πλατωνισμός – Κομμουνισμός : ομοιότητες  και διαφορές.                                                   Η ‘πολιτεία  ή  περί δικαίου »του Πλάτωνος και η  ‘κομμουνιστική  κοινωνία’  παρουσιάζουν πολλά κοινά  και διαφορές . Κοινός είναι ο στόχος : ν’ απαλλαγεί ο άνθρωπος από τα δεινά του και οι κοινωνίες να γίνουν ανθρωπινώτερες .Στα μέσα διαφωνούν. Ο Πλάτων πίστευε ότι η ιδεώδης  πολιτεία μπορεί να πραγματωθεί δια της συστηματικής εκπαιδεύσεως του ανθρώπου και δια της πειθούς βασικά , χωρίς να αποκλείει και την δια βιαίων μέσων ακόμη  καλλίτερη διαμόρφωση της κοινωνίας και της πολιτείας. Καταργεί  ο Πλάτων περίπου την απόλυτον ελευθερία του ατόμου και τις πρωτοβουλίες των πολιτών ,διότι θέλει την πολιτεία» πειθαρχημένη».Το σύστημα αυτό θα το ονομάζαμε σήμερα »ολοκληρωτικό». Αντίθετα από τον Πλάτωνα ,οι εμπνευστές και ηγέτες του επαναστατικού σοσιαλισμού δίδαξαν ,ότι οι κοινωνίες μπορούν να διορθωθούν και να γίνουν καλλίτερες ,δια της χρησιμοποιήσεως βιαίων μέσων. Στο  ολοκληρωτικό σύστημα  όμως συμφωνούν .Ο Πλάτων ζητεί στην ‘πολιτεία’ του την κατάργηση της ιδιοκτησίας  και την διανομή των αγαθών{ των προ’ι’όντων της παραγωγής } από το κράτος. Όπως και οι κομμουνιστές απαιτούν την κρατικοποίηση των μέσων παραγωγής και  κατανάλώσης .Επίσης ο Πλάτων εισάγει τον θεσμό της κοινογαμίας  και η ανατροφή των παιδιών  -από μικρή ηλικία-  τίθεται υπό  την επίβλεψιν του  κράτους .Οι σεξουαλικές μάλιστα συνευρέσεις πρέπει να γίνονται υπό την εποπτεία του κράτους ,διότι σκοπόν έχουν την γέννηση αρτίων και αρίστων τέκνων { ευγονική } πάντα  προς όφελος της κοινωνίας. Ακόμη ο Πλάτων ήταν υπέρ της συμμετοχής των γυναικών στα της πόλεως και στον πόλεμο , γι ‘ αυτό πρέπει να τυγχάνουν ίδιας  αγωγής με τους άρρενες. Τα ίδια γράφει και το »κομμουνιστικό μανιφέστο» για τον θεσμό της οικογένειας , της ανατροφής των τέκνων και για την  χειραφέτηση των γυναικών. Η μεγάλη διαφορά είναι ότι ο ‘σοσιαλισμός’ του Πλάτωνος  είναι …’αριστοκρατικός’ .Ως εκ τούτου υποστηρίζει ότι η επανάσταση πρέπει να προέλθει από τα πάνω { φιλόσοφοι-βασιλείς,Φύλακες  } .Οι δε μαρξιστές -Λενινιστές  και κομμουνιστές υποστηρίζουν ,ότι η επανάσταση  πρέπει να προέλθει από τα κάτω ,δια της χρησιμοποιήσεως του προλεταριάτου ,αποσκοπώντας στην εγκαθίδρυση της δικτατορίας του προλεταριάτου.

Όλες οι ρομαντικές απόπειρες, που έγιναν  για την πρακτική εφαρμογή των ποικίλων σοσιαλιστικών ιδεών οικουμενικά απέτυχαν.Διότι οι ιδέες αυτές ,όπως απέδειξε η πείρα αιώνων ,είναι  στην καθαρή μορφή τους ανεδαφικές .Γι αυτό δεν μπορούν να εφαρμοσθούν σε μεγάλη  κλίμακα.Χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι οι ιδέες τούτες δεν επηρεάζουν το ιστορικό γίγνεσθαι και τους πόθους των λαών για έναν καλλίτερο κόσμο ,περισσότερο δίκαιο.Οι ιδέες αυτές αποτελούν αναμφίβολα ,έναν από τους παράγοντες που επιδρούν { άλλοτε θετικά κι άλλοτε αρνητικά } στην κοινωνική εξέλιξη. Επίσης ,αντίθετα από τους ισχυρισμούς των μαρξιστών ,ο υλισμός δεν είναι αναγκαίος  σαν βάση του σοσιαλισμού. Διότι οι σοσιαλιστικές ιδέες υπήρξαν κατά βάσιν απόρροια του ιδεαλισμού.Διότι ο σοσιαλισμός ,τόσο σαν ιδεώδες { κοσμοθεωρία , βιοθεωρία }, όσο και σαν κίνημα { συνδικαλιστικό ,πολιτικό } δεν ταυτίζεται με τον μαρξισμό .Ο σοσιαλισμός  προϋπήρξε του μαρξισμού. Αυτό σημαίνει ,ότι δεν είναι αναγκαίο να είναι κανείς μαρξιστής και κομμουνιστής για να είναι σοσιαλιστής. Τέλος , το σπουδαιότερο έργο του Κ.Μαρξ -‘Κεφάλαιο’ βρίθει από αναφορές στους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους.                    EΛΛΗΣ  ΠΑΠΠΑ – » Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς στο ‘Κεφάλαιο’ του Μάρξ ».                        { πρόλογος :  Έλλη  Παππά ,συντρόφος του Νίκου Μπελογιάννη }

Διότι ,όπως γράφει και ο πανεπιστήμων -φιλόσοφος  Αριστοτέλης ,παρθενογένεση στην γνώση δεν υπάρχει.                                                                                                               ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Αναλυτικά  Ύστερα », { Α’-71a }.                                                                      <<  Κάθε διανοητική { δια του νου ,νοερώς } διδασκαλία { δι-δά-σκα-λος =αυτός που δίδει δάδα[=μεταλαμπαδεύει το πνευματικό φως ] στον οίκο } και κάθε διανοητική  μάθηση { μαθ-ητής = αυτός  που παίρνει την δάδα [= το πνευματικό φως ]  και μανθάνει }, γίνεται  από γνώση που  προϋπάρχει. >> Άλλωστε το πνευματικό φως της γνώσεως  απλώς μεταλαμπαδεύεται από δάσκαλο σε μαθητή .Κανείς  άνθρωπος δεν είναι κάτοχος και ιδιοκτήτης της απολύτου και εξ αποκαλύψεως γνώσεως.Όποιος δε το ισχυρίζεται αυτό μάλλον ομοιάζει με οδοποιό στους κακοτράχαλους δρόμους της επιστημονικής έρευνας ή το κάλλιον , με σκυταλοδρόμο  στον δρόμο αντοχής της επιστημονικής αληθείας.



{*}  G. POLITZER  – » Βασικές  αρχές  της  φιλοσοφίας ».                                                              Aπό τον σοσιαλισμό στον κομμουνισμό.                                                                          α].Σοσιαλισμός : o καθένας απολαμβάνει ανάλογα με την εργασία που προσφέρει .            β].Κομμουνισμός : ο καθένας θα προσφέρει ανάλογα με τις ικανότητές του και θα παίρνει ανάλογα με τις ανάγκες του.



2.ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΙΣ    bandicam 2018-08-12 00-43-36-751I].ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ.                                                                                                                ΣΤΕΦ.ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ  – » Λεξικόν Λατινο-ελληνικόν »                                                       Socius -a-um =κοινός ,,συμμαχικός  .Socius -ii = κοινωνός ,εταίρος ,σύμμαχος .                     Societas -atis =κοινωνία ,εταιρεία ,συμμαχία.  Socialitas -atis = κοινωνία.  

ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ -ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ  – » Αρχιγένεθλος  Ελληνική  γλώσσα ».                                  Σώκος  { =ισχυρός , βοηθός } > socies { =αοσσητήρ, σύντροφος [κυρ.] στην μάχη }.

 J.B.HOFMANN  – » Ετυμολογικόν Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής ».                                       Αοσσέω { = βοηθώ , επικουρώ } > αοσσητήρ  socius { = σύμμαχος }.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – »  Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης «.                                           Αοσσητήρ = βοηθός ,σύμμαχος ,σωτήρ , υπερασπιστής  [1.] Αοσσέω  < Α αθρ.. + οσσέειν { < αοσσητήρ  } [2.] Αοσσέω   =  αοζέω { =υπηρετώ } [3.] Αοσσέω < Α αθρ.+  οθομαι {= φροντίζω ,μεριμνώ }.

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν ‘‘.                                                                                Αοσσητήρ =βοηθός . Σωκώ = βοηθώ , είμαι ισχυρός .Σώκον = δυνατόν.

Ι.ΠΑΝΤΑΖΙΔΟΥ  – » Ομηρικόν Λεξικόν ».                                                                                           Σώκος { < σαόω =σώζω } : 1.{ ίσως } Σωτήρ ,επίθετο του θεού Ερμού   2.Σώος ,ακέραιος 3.Ισχυρός,κρατερός.

  ΕΡΜΗΣ ΔΗΛΟΣ 450 400ΠΧ                                                                                                                                       ΕΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ – » Λεξικό  Ελληνο-Λατινικό » .                                                                   Σύντροφος : socius, sodalis.

ΟΥΝΕΣΚΟ{ υπό την αιγίδα }   – » Λεξικό  κοινωνικών  επιστημών ».                                          Ο Σοσιαλισμός { socialism }.

varvarothta

II].ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ.                                                                                                       ΣΤΕΦ.ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ  – » Λεξικόν Λατινο-ελληνικόν »                                                            Από το ‘com+munis ‘  > [1] communio  &  [2] communitas.

ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ -ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ  – » Αρχιγένεθλος  Ελληνική  γλώσσα ».                         Communis  { con + munis  = συν + μούνος ,η,ον } = συμμονή, το παραμένειν ομού .

ΕΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ – » Λεξικό – » Λατινικό-Ελληνικόν   ».                                                        Con = cum. Cum = ξυν . Cum =/= sine.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – »  Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης «.                                                Μούνος [ ιων.}= μόνος.

ΕΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ – » Λεξικό  Ελληνο-Λατινικό » .                                                          Koινός :  communis-e  . Κοινότης ,κοινωνία = communitas .

ΣΤΕΦ. ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ  – » Συναγωγή Νέων  Λέξεων ».                                                                Η λ. ‘κοινοκτήμονες’ αναφέρεται στον Ιόν.κωδ.{ 1851 } αλλά με την σημασία της » κοινής κτήσης κτημάτων μετά των ανδρών των ».Η  ίδια λέξη με άλλη έννοια όμως  χρησιμοποιήθηκε  ως μετάφραση της λ.communistes {= κοινοκτημονιστές.}.Ο Δ.Χαντζερής έψεξε την λέξη {διότι ενώ δηλώνει άλλο νόημα , εντούτοις  έχει άλλη χρήση }και πρότεινε αντί για ‘κοινοκτήμονες’ οι ‘communistes’  να αποκαλούνται  ‘κοινωτικοί’Κοινωνισμός  ,1834 { < γαλ. socialisme } .Κοινωτιστές ,1877 { <  γαλ .communistes  ή socialistes }.Ο Π.Καρολίδης {1892}διαχωρίζει τους σοσιαλιστές ως »Κοινωνιστές» από τους  communistes ως »Κοινοτιστές » .

ΟΥΝΕΣΚΟ { υπό την αιγίδα } – » Λεξικό  κοινωνικών  επιστημών ».                                          Ο Κομμουνισμός { communisme }.

paris-commune                                                                                                                                              III].ΚΟΙΝΩΝΙΑ                                                                                                                                       LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                  Κοινός  ή  ξυνός  { ξυν  = συν } = ο ανήκων σε πολλούς ομού { μαζί }, ο κατεχόμενος από πολλούς ομού . Κοινός =/= ίδιος { < ιδιώτης  και ιδιωτεία }.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – »  Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης «.                                              Ο τύπος ‘ ξυν ‘ είναι παλαιότερος του  ‘συν’  . Ξυνός  { < ξυν  }= κοινός. Η ‘ξυν’ στα λατ. είναι η ‘cum’.

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                      Ώναιος  { < ονίνημι } = ωφέλιμος .

ΑΝΘ.ΓΑΖΗ  – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                                                         Κοινός { <ξυν }   >  κοινωνός { = σύντροφος ,συνοδοιπόρος ,συμβοηθός ,μέτοχος }               >  κοινωνέω  { =[συμ] μετέχω ,έχω μέρος από κάτι. Μεταλαμβάνω των Θείων Μυστηρίων [εκκλ.]  >  κοινωνία { =[συμ]μετοχή ,κοινότητα ,συντροφικότητα,ένωση,συναναστροφή.

ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ Δ. του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                       Κοινωνέω-ώ : 1. είμαι ή γίνομαι κοινωνός [ μέτοχος σύντροφος ]σε κάτι , έχω κάτι κοινό με κάποιον ,λαμβάνω μέρος [μετέχω] και εγώ από..2. είμαι σύμφωνος με κάτι,ομολογώ .      Κοινωνία : το κοινωνείν ,ένωση ,συμμέθεξη ,συμβίωση,συναναστροφή ,συντροφιά, εταιρία, η μεταξύ των συζύγων σχέση , η μεταξύ των πιστών οικειότητα ,η μετάληψη των Θείων Μυστηρίων .

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Γοργίας », { 507 e }.                                                                                                     <<…διότι  -τέτοιου είδους άνθρωπος – δεν  θα μπορεί να έχει επικοινωνία . Και όποιος στερείται την επικοινωνία  με τους άλλους , αδύνατον να έχει και  φιλία.  >>

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Νόμοι », { Δ’ – 721 a }.                                                                                                Αρχικό δε στάδιο των γενέσεων σε όλες τις πόλεις δεν είναι τάχα η γαμήλια σμίξη κι η επικοινωνία ;

AΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Πολιτικά », { Γ’ – 1280 a }.                                                                                Η  οικογένεια είναι η κοινωνία που που εκ φύσεως έχει συγκροτηθεί ώστε να παραμένει όλο τον καιρό { Η οικογένεια έχει άμεση σχέση με την κοινή τράπεζα και με αυτούς που συντρέφονται δηλ. συντρόφους }.Αυτούς που την αποτελούν ,ο Χαρώνδας αποκαλεί  ‘ομόσιτους ‘ , ενώ ο Επιμενίδης ο Κρης  ονομάζει ‘ομοτράπεζους’.

AΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – » Πολιτικά », { Α’ – 1252 b }.                                                                                Η πόλη δεν συστάθηκε μόνο για να ζει κανείς  ,αλλά για να ζει καλά.

Σε πολλές ταραγμένες ιστορικά εποχές ή σε μεταβατικές { όπου το παλαιό δεν έχει παλιώσει αρκετά ,αλλά ούτε και το νέο έχει κατορθώσει να παραμείνει νέο } ή σε σκοταδιστικές ,{ όπου ο πνευματικός Μεσαίωνας μοιάζει ακλόνητος και ανίκητος, αψηφώντας αλαζονικά τα διδάγματα της ιστορίας } εμφανίζεται η διάθεση φυγής από την αλλοτρίωση που προξενεί  σκληρή πραγματικότητα.Τότε αναδύεται από την φαντασία  των οραματιστών συγγραφέων ένα  μαγευτικό νησί στον ωκεανό της αλλοτρίωσης,  ιδανικό και με τέλειους ανθρώπους ,χωρίς ανθρώπινα ελαττώματα παρά μόνο προτερήματα. Όμως ο μέγας ποιητής και φιλόσοφος Πλάτων  -μετά τα γεμάτα   απογοήτευση  ταξίδια του στις Συρακούσες- αποδοκίμασε την ιδανική  ‘Πολιτεία’ του  και στα γεράματα συνέγραψε τους ‘Νόμους’ ,διότι η τέλεια πολιτεία θα χρειαζόταν και τέλειους πολίτες να την υπηρετούν .Όλοι οι πολίτες όμως είναι άνθρωποι και ως γνωστόν οι άνθρωποι ,εκ φύσεως ,δεν είναι τέλειοι και αυτάρκεις ,αλλά  ατελείς και  με ανθρώπινες αδυναμίες  .Άρα οι άνθρωποι ,λόγω της φυσικής τους ατελείας , είναι αδύνατον να ιδρύσουν ή να ζήσουν σε μια τέτοια ιδανική πολιτεία.Παρ’ όλα αυτά η ελπίδα μαζί με το όραμα και την πίστη που προσφέρουν οι ουτοπικές  πολιτείες είναι κάποιου είδους σεβαστά επιχειρήματα  και σίγουρα  υπολογίσιμα κίνητρα για τον δρόμο προς την καλλιτέρευση της ανθρώπινης κοινωνίας.      image004.gif-αθηνα-ακροπολη-μοσχα-διαλεξη-ιστορια

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

 ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ , ΕΛΕΓΧΕΤΕ  ΤΙΣ  ΠΗΓΕΣ.

ΝΟΥΣ ΥΓΙΗΣ ΕΝ ΣΩΜΑΤΙ ΥΓΙΕΙ .

Πολλοί  Έλληνες  γνωρίζουν το εν λόγω ρητό και κατανοούν την σημασία του ,λίγοι όμως αναγνωρίζουν -λόγω της αρχαιοπρεπούς  μεταφράσεώς  του – ότι δεν είναι ελληνικόν αλλά λατινικόν.                                                                                                                      Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – »  Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης «.



Οι  Λατίνοι μπορεί να ομιλούσαν  την Ελληνική γλώσσα και να εδέχθησαν μεγάλη επιρροή από την ακτινοβολία  του ελληνικού πολιτισμού , αλλά αυτό δεν σημαίνει πως οτιδήποτε Λατινικόν ήταν απομίμησις του πολιτισμού των Ελλήνων . Ιδιαιτέρως δε ,εάν αυτό έχει υποστεί αλλοίωση -από τους μεταγενεστέρους -και έχει χρησιμοποιηθεί  προς εξυπηρέτηση ιδεολογικών ή  άλλων  σκοπών.                                                                                  NΕΩΤΕΡΟΝ  ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ » ΗΛΙΟΥ » .                                                          Η ρωμα’ι’κή ποίηση σχηματίστηκε με βάση την ελληνική. Δεν θα ήταν όμως ορθό να υποστηριχθεί ,ότι η γραμματική λατινική δημιουργία δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ξηρά και δουλική μίμηση της ελληνικής

ΑΘ.ΣΤΑΓΕΙΡΙΤΟΥ  – » Ωγυγία ή Αρχαιολογία », { σελ.495 }.                                                          Οι δε Λατίνοι τότε ωμίλουν την Ελληνικήν γλώσσαν άποικοι όντες οι πλείστοι των Ελλήνων.Όθεν η Λατινική γλώσσα είναι η περισσοτέρα Ελληνική μιγείσα ύστερον.

ΚΩΝ.ΓΡΟΛΛΙΟΥ  – » Οράτιος ,οι Ωδές », { εισαγωγή, σελ. ιε’-ιστ’}.                                                Έτσι δεν θ’ αργήσει η ελληνική γλώσσα να γίνει η δεύτερη γλώσσα στα σχολεία της Ρώμης κι εντρύφημα των μορφωμένων.

ΚΩΝΣΤ.Ι.ΒΟΥΡΒΕΡΗ  – »  Μαθήματα εισαγωγής εις την Κλασσικήν Αρχαιογνωσίαν ».        Στην ιστορία του πολιτισμού οι Ρωμαίοι κατέλαβον την πρώτην μετά τους Αρχαίους  Έλληνες θέσιν .Ο Ρωμα’ι’κός  πολιτισμός είναι δημιούργημα της πρώτης διαλεκτικής αναμετρήσεως των Ρωμαίων με τους Έλληνας , αλλά δεν είναι ούτε αντίγραφον ούτε μίμησις δουλική του πολιτισμού των ΕλλήνωνΤο αλφάβητον οι Λατίνοι παρέλαβον παρά της Κύμης 

ΑΛ.ΡΙΖΟΥ  ΡΑΓΚΑΒΗ – » Ιστορία της Αρχαίας Καλλιτεχνίας », τομ. Α’,{ σελ. 3, 55 }.                O Ρωμα’ι’κός πολιτισμός , η Ρωμα’ι’κή φιλολογία  και προ πάντων η Ρωμα’ι’κή τέχνη είχαν τις ρίζες τους στην Ελλάδα .Η επικληθείσα Ρωμα’ι’κή  τέχνη ήταν  ουσιαστικώς μια άλλη φάση της Ελληνικής τέχνης  , παρακμαζούσης και διαστρεφομένης  όμως από τους Ρωμαίους ….Η Ρωμα’ι’κή τέχνη  λοιπόν ,αυτή που καλλιεργήθηκε στην Ρώμη και στην Ελλάδα επί Ρωμα’ι’κής  κυριαρχίας, ήταν αυτή η Ελληνική , διεφθαρμένη  και αλλοιωμένη  από τους Ρωμαίους, άνευ οξείας  αισθήσεως της αρμονίας και χωρίς μεγάλη ικανότητα διακρίσεως και εκτιμήσεως του κάλλους.

 Π.ΚΑΒΒΑΔΙΑ – » Ιστορία της Ελληνικής Τέχνης », { σελ. 19,20 }.                                               Οι Ρωμαίοι ούτε ικανότητα είχαν ,ούτε φυσική κλίση προς άσκηση και προαγωγή της τέχνης, διότι ουδεμία εσωτερική ανάγκη προς τούτο αισθάνονταν.Και παρήγαγε μεν η τέχνη κατά τους χρόνους αυτούς κάποια αξιόλογα έργα { πρός επίδειξιν πολυτελείας μάλλον },αλλά τούτα δε εποιήθησαν από τους Έλληνες  καλλιτέχνες της Ρώμης και κατά μίμησιν των αριστουργημάτων του παρελθόντος.



Το ρητό αυτό είναι απόσπασμα από το έργο του  Ρωμαίου Σατιρικού ποιητή  Δέκιμου Ιούνιου  Γιουβενάλη {~ 52-135 μ.Χ.} » Σάτυρες », απ’το οποίο προέκυψε το μεταφρασμένο και με αλλοιωμένο νόημα »  νους υγιής εν σώματι υγιεί ». Διότι ο στίχος ολόκληρος  από την » Σάτυρα  [ Χ ] είναι << orandum est ut sit mens sana in corpore sano.>> δηλαδή <<  «ευκταίον { γερουνδιακό } εἰ νους υγιής εν σώματι υγιεί» >> .          D.J .JUVENALIS  – » Saturae »,[ X ] .

WILL DURANT – » Η Παγκόσμιος  Ιστορία του Πολιτισμού », τομ.Γ’, ΡΩΜΗ.                            ΙΙ.ΙΟΥΒΕΝΑΛΙΟΣ, { σελ.510-513 }. Ο Ιουβενάλιος είναι ο μείζων των Ρωμαίων σατιρικών, όπως ο Τάκιτος είναι ο μείζων των ιστορικών της Ρώμης,

ΕΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ  – » Λατινο-Ελληνικόν Λεξικόν ».                                                           Satur -satura -saturum { < satis ,& sat = άλις ,αφθόνως, ικανώς } =κορεστός , κεκορεσμένος , πλήρης ,άφθονος,πλούσιος. Satura-ae : 1.λοπάς [ =γαβάθα }παγκαρπίας    { =κάθε είδος καρπού } μεστή, το πολυμιγές ,ανάμικτο , άνευ σχεδίου  2. Satira-ae               { = σατίρα } , είδος ποικίλου και πολυμίκτου υποθέσεως ποίημα : α]. Satira Menippea :  είδος αστείων στίχων δραματικού τύπου ,φαιδρά αμοιβαία άσματα  β]Satura -ae                  {= σάτυρα }, το άνευ δραματικού τύπου και με δακτυλικό εξάμετρο σκωπτικό και χλευαστικό των ανθρωπίνων μωριών και κακιών ποίημα του Λουκιλίου και μάλιστα του Ορατίου .Είναι δε η σάτυρα όλως ξένη προς τους Έλληνες και γνήσιο Ρωμα’ι’κό  προ’ι’όν. 

Γ.Ν.ΓΙΑΝΝΑΚΗ – »Εισαγωγή στην Ποιητική  Ρωμα’ι’κή  Σάτιρα », { σελ.17,18,29,30,33,34}    Η λογοτεχνική σάτιρα διακρίνεται σε : α] μικτή σάτιρα  και β] καθαρώς ποιητική σάτιρα , η οποία αποσκοπεί στο να σκώψει τα ανθρώπινα ελαττώματα ελαττώματα συνδυάζοντας το σοβαρό με το αστείο {= το σπουδαιογέλοιον }.Η ρωμα’ι’κή  σάτιρα είναι εξέλιξη των ιάμβων – μιμιάμβων{ * } και των άλλων.

ΓΙΑΝΝΗ  ΛΑΜΨΑ – » Λεξικό του Αρχαίου κόσμου [ Ελλάδα -Ρώμη ].                                           Ουάρρων { Varro } και Μένιππος.

ΠΟΛ.ΑΔΑΜ-ΒΕΛΕΝΗ – » Θέατρο και θέαμα στον Ρωμα’ι’κό  κόσμο », { σελ.28 }.                    Η σάτιρα ήταν  το πρώτο και μοναδικό, ίσως ,είδος Ρωμα’ι’κού »θεάτρου», το οποίον εξέπεσε στην συνέχεια σε λόγιον είδος απαγγελλόμενο και όχι αναπαριστάμενο.

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                    Σατυρικόν  δράμα = δράμα στο οποίον ο χορός συνίστατο  από Σατύρους {διαφορετικόν από το Λατινικό  Satura ή Satira }.Το σατυρικόν δράμα αποτελούσε το τέταρτο μέρος της τραγικής τετραλογίας { τρεις τραγωδίες και ένα σατυρικό δράμα } και λέγεται ότι επινοήθηκε από τον Πρατίνα ως ικανοποίηση { satis-faction } δια τον αποκλεισμό του Διονυσιακού στοιχείου από την τραγωδία.


my-way-1bandicam 2018-06-25 23-13-03-583ΣΤΕΦ.ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ  – » Λεξικόν  Λατινο-Ελληνικόν ».                                                                Mens-mentis { < μένος } =1. Νους. Mens et animus { < άνεμος } = νους και ψυχή .Mens animi = o νους της ψυχής  2.Βουλή , διάνοια ,σκοπός  3. Ενίοτε , η ψυχή , ο θυμός.                Corpus-oris =1.σώμα  2.σάρξ  3. σώμα , ο νεκρός. 4.σώμα , ο άνθρωπος.                                  Sanus ,a, um { < σάος } =1.υγιής , σώος  2.σως , ακέραιος , αβλαβής 3.υγιής τας φρένας, σώφρων , έμφρων, φρόνιμος.

Εάν εξαιρέσει κανείς , ότι το ρητό αυτό δεν είναι ελληνικό αλλά λατινικό , δικαίως μπορεί ν’ αναρωτηθεί ,γιατί δεν μπορεί να υιοθετηθεί από έναν σώφρονα  άνθρωπο. Μήπως δεν εκφράζει ένα ιδεώδες  ή μια καλή ευχή ; Εκ πρώτης  όψεως  μπορεί  κάποιος να συμφωνήσει .Αλλά τα φαινόμενα πολλάκις εξαπατούν. Ας εξετάσουμε τις εξής περιπτώσεις : α]. Νους υγιής σε σώμα υγιές  β]. Νους ασθενής σε σώμα ασθενές  γ]. Νους υγιής σε σώμα ασθενές δ].Νους ασθενής σε σώμα υγιές. Οι δύο πρώτες είναι ακραίες περιπτώσεις , ενώ οι δύο τελευταίες είναι οι συχνές μεσαίες καταστάσεις. Ποιό εξαρτάται από ποιό  , μεταξύ Νου και σώματος ; Ο υγιής νους από το υγιές σώμα  ή το υγιές σώμα από τον υγιή νου  ; Διότι στην πραγματικότητα δεν αναπτύσσεται αναλογικά ο υγιής νους μέσα σε ένα υγιές σώμα { παράδειγμα οι κάθε είδους ‘φουσκωτοί ‘ ,που δεν διακρίνονται ιδιαιτέρως για την ευφυ’ί’α τους } ούτε ένα ασθενές σώμα συντελεί στην ανάπτυξη ενός ασθενούς νου { παράδειγμα ο αείμνηστος Βρετανός  φυσικός  Στήβεν  Χόκινγκ ,που έπασχε από εκφυλιστική διαταραχή του νευρικού συστήματος }.Σάρωση_20180706

Νεώτ. Εγκ. Λεξικόν »ΗΛΙΟΥ » – Το  Αρχαίον  Ελληνικόν   Πνεύμα ».            Ο ΚΩΝΣΤ.Ι.ΒΟΥΡΒΕΡΗΣ  (1899 – 1978) φιλόλογος, πανεπιστημιακός και συγγραφέας, αναλύει την περίφημη »πολιτεία » του Πλάτωνος  και σχολιάζει την εκπαίδευση των Φυλάκων ,που έγκειται στην μουσικήν και στην γυμναστικήν  αγωγή τους. << Κατ’ αρχήν διαπιστώνεται , ότι η υγίεια και η αρετή του σώματος εξαρτάται κυρίως από την αρετή της ψυχής. Οι Ρωμαίοι αργότερα είπαν το αντίθετο » mens sana in corpore sano».H αντίθεση αυτή είναι πολύ χαρακτηριστική του διαφόρου πνεύματος εκάστου εκ των δύο λαών. Γι αυτό ο Πλάτων επιδιώκει την δια της παιδείας ισόρροπη  και αρμονική θεραπεία και του σώματος και της ψυχής ,συμβουλεύοντας την αποφυγή των μονόπλευρων επιδόσεων στην γυμναστική και την μουσική.Διότι η άκρατος γυμναστική κάνει τους νέους αγριωτέρους  του δέοντος  αλλά και η υπερτροφική μουσική παιδεία απεργάζεται μαλακωτέρους του δέοντος τους τροφίμους της. Το μέτρο διασφαλίζει την ισορροπία και προάγει την σωματική ρώμη και την ψυχική υγίεια.>>


Σάρωση_20180702 (2)



Η ΥΓΙΕΙΑ .                                                                                                                                               LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                               Η λέξις ΔΕΝ ορθογραφείται ως υγεία ,αλλά ως  υγίεια ή υγιεία { σχ. γι ‘ αυτό γράφουμε υγιής και  υγιεινή } . Γράφεται υγεία από τους μεταγενεστέρους και αδοκίμους συγγραφείς.  Υγίεια  φρενών = υγιής  κατάστασις ή διάθεσις ψυχής.

ΣΟΥΔΑ ή ΣΟΥ’Ι’ΔΑ  – » Λεξικόν » .                                                                                                      Υγίεια  =  η συμμετρία των πρώτων σωματικών δυνάμεων  { θερμότης – ψυχρότης , υγρότης – ξηρότης} .Υγιής = ο υγριής , ο δίυγρος και ζών .Αλίβαντες  { α+ λείβω < ρ.ΛΙΒ- } = οι νεκροί , επειδή δεν έχουν λιβάδα [= υγρασία ].

ΓΑΛΗΝΟΥ  – » Περί κράσεων », { A’ -522-23  }.                                                                                Ο θάνατος οδηγεί τα σώματα των ζώων σε ξηρότητα και ψύξη. Οι νεκροί ονομάζονται » ξεροί» [= αλίβαντες ],επειδή δεν έχουν πλέον καμμία υγρότητα ,καθώς έχει εξατμιστεί με την αποχώρηση του θερμού και έχουν παγώσει από την ψυχρότητα. Η ζωή αντιθέτως είναι θερμή και υγρή

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν ».                                                                          Aλίβαντες  = οι νεκροί , επειδή είναι ξηροί και υγρασία δεν έχουν.

NΕΩΤΕΡΟΝ  ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ » ΗΛΙΟΥ » .                                                        Αλίβας όνομα της  θρησκείας των Καυκόνων, σχετικώς με τον Άδη. 1.] Όνομα κύριον  2.] Ποταμός του Άδη ,ταυτιζόμενος με τον Κωκυτόν  { Σου’ί’δας }. Υπήρχε φυλή νεκρών Αλίβαντις  και κάτοικοι του Άδη .Οι νεκροί στον Άδη  ονομάζονταν Αλιβαντίδες { διότι δεν μετείχoν σταγόνων ύδατος }.

THOMAS  GAISFORD  S.T.P  – » Etymologicon Magnum Lexicon ».                                           Αλίβας : 1. ο νεκρός { ο μη έχων λιβάδα [=υγρότητα ] μήτε θερμότητα .Διότι οι ζώντες είναι υγροί  2. το όξος [=ξύδι ]. Α-λίβας ,παρά το μη λείβειν , ο μη λειβόμενος ή σπενδόμενος [< σπένδω = κάμνω  σπονδή, χύνω υγρόν ως προσφορά εις θεόν ].

ΑΝΝΗΣ ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο εν τη λέξει Λόγος ».                                  Υγίεια  [ < θ.ΥΓ-] .Υγιηρός = υγρός ,υδρός { αιολική τροπή [δ] —> [γ] }. Υγριής = ο υγιής. Υγίεια εστί η ευκρασία των εν ημίν χυμών .Ευκρασία = η καλή κράσις [ανάμειξις ] των υγρών του σώματος, το οποίον περιέχει αίμα , φλέγμα, ξανθή χολή , μαύρη χολή. Η υγίεια προυποθέτει σωστή αναλογία και καλή ποιότητα των υγρών αυτών { Ιπποκράτης}. Αρίστη η θερμή και υγρά κράσις { Γαληνός }.

ΚΛΑΥΔΙΟΥ  ΓΑΛΗΝΟΥ  – » Άπαντα ‘‘,[ τομ. XIX ] , ‘Όροι Ιατρικοί .                                        Yγίεια :  η ευκρασία των πρώτων κατά φύσιν εν ημίν χυμών  ή η απαραπόδιστος [= ανεμπόδιστος ] ενέργεια των φυσικών δυνάμεων. Υγίεια = η ευκρασία των τεσσάρων πρώτων στοιχείων ,απ’ τα οποία έχει φτιαχτεί το σώμα :  θερμού ,ψυχρού , υγρού , ξηρού.

ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ  – » Περί παθών »,[ 1 ].                                                                                                Όλα τα νοσήματα στους ανθρώπους προκαλούνται από την χολή και το φλέγμα.Η χολή και το φλέγμα προκαλούν τις ασθένειες  ,όταν μέσα στο σώμα ή υπερ-ξηραίνονται ή  υπερ-υγραίνονται ή υπερ-θερμαίνονται ή υπερ-ψύχονται.  

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Περί Ψυχής », { Α’-4  }.                                                                               Θεωρούν την ψυχή  είδος αρμονίας , διότι η αρμονία είναι κράσις [ συνένωσις ] και σύνθεσις εναντίων , και το σώμα σύγκειται από ενάντια. Περισσότερο αρμόζει να μιλάμε για αρμονία στην περίπτωση της υγιείας και των σωματικών αρετών παρά στην περίπτωση της ψυχής. 

ΑΙΣΧΥΛΟΥ  – » Αγαμέμνων », { στ. 977-980 }.                                                                                    Της  τρανής υγιείας δεν έχει τέρμα η ανεχόρταγη δίψα. Όμως στον ίδιο τοίχο ακουμπά η αρρώστια.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – » Ηθικά Ευδήμεια ‘, {  Η.XV  } .                                                                             Δεν είναι επαινετόν πράγμα η υγίεια , διότι ούτε το έργο της είναι επαινετόν, όπως της σωφροσύνης.

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ – » Ηθικά », Περί παίδων αγωγής , {8}.                                                                 Η υγίεια είναι πολύτιμη , αλλά ευκολομετάβλητη. Γι’ αυτό αν κάποιος καυχιέται για την ρώμη του σώματος , ας μάθει ότι στην γνώμη του λαθεύει.



                                        Τους οφθαλμούς ανοίξατε , εκάς  οι αμύητοι.



xxx


bandicam 2018-06-24 15-55-05-588



1.} O ΝΟΥΣ :                                                                                                                                            ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ  – » Γνώμαι  Μονόστιχοι ».                                                                                          Νους = θεός.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ – » Φίληβος », { 28 c }.                                                                                                      Ο νους είναι βασιλιάς και του ουρανού και της γης .

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – » Περί Ψυχής », { Γ-430 a  }.                                                                                  Νους παθητικός: δια του οποίου τα πάντα σχηματίζονται .Νους ποιητικός { έξις } ,ο οποίος τα πάντα πραγματοποιεί [ όταν αυτά είναι »εν δυνάμει» ]. Ο νους αυτός [ ο ποιητικός ] είναι ουσιαστικά »εν ενεργεία ».Χωρισθείς δε ο ποιητικός νους είναι μόνον  αυτό που είναι ,και αυτό μόνον είναι α’ί’διον και αθάνατον.

Σάρωση_20180704 (5)                                                                                                                                                 ΠΡΟΚΛΟΥ – » Σχόλια εις τον Κρατύλον Πλάτωνος », { 107.50 }.                                                    Ο καθαρός νους  δίνει υπόσταση στην άχραντον  τάξιν { <[ α[στερ.] + χραίνω ]=αγνή τάξη ] και ηγείται του όλου νοητικού κόσμου.

Σάρωση_20180704 (2)                                                                                                                                                       ΠΡΟΚΛΟΥ – » Σχόλια εις τον Κρατύλον Πλάτωνος », { 108-109 }                                                  Κάθε νους ή είναι ακίνητος { οπότε είναι νοητός ,ως ανώτερος της κίνησης }, ή κινείται { οπότε είναι νοερός [ νοητικός ] ,ή και τα δύο { οπότε είναι και νοητός και νοερός ταυτόχρονα }.Ο πρώτος είναι ο Φάνης [ μόνο εστηκώς ] ,ο δεύτερος  ο Ουρανός { και κινούμενος και εστηκώς }, και ο Κρόνος / Χρόνος  { μόνο κινούμενος}.

Σάρωση_20180704                                                                                                                                                        ΝΙΚ.ΓΥΖΗ – » Σπουδή για το Πνεύμα », { 1895-99}Σάρωση_20180624 (9)                                                                                                                                                                2.] ΤΟ  ΣΩΜΑ :                                                                                                                                        ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ  – » Ηλέκτρα », { στ.387-388  }.                                                                                        Αυτά που δεν είναι παρά σάρκες  δίχως νου { φρένες } ,καθόλου δεν διαφέρουν από τα αγάλματα της αγοράς.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΟΥΣ  – » Γνώμαι Χρυσαί ».                                                                                              Το κάλλος του σώματος είναι ζωώδες , εάν δεν υπάρχει ο νους.

ΦΩΤΙΟΥ – » Λέξεων Συναγωγή ».                                                                                                Σώμα , αυτό που είναι νεκρό .Δέμας ,αυτό που είναι ζωντανό, επειδή συνδέεται με την ψυχή, όπως  είπεν ο Όμηρος.

 ΣΟΥΔΑ ή ΣΟΥ’Ι’ΔΑ  – » Λεξικόν » .                                                                                                     Σώμα , κάθε τι που έχει πεθάνει.                                                                                            

 ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ  ΛΑΕΡΤΙΟΥ – » Βίοι Φιλοσόφων », Ζήνων ο Κιτιεύς . { Ζ-56 }.                                  Διότι κάθε τι που ενεργεί { που παράγει ένα αποτέλεσμα } σώμα είναι.                                 

Γ.ΕΞΑΡΧΟΥ / Μ.ΦΩΤΙΑΔΟΥ  – » Ιωάννου  Ζωναρά Λεξικόν ».                                                    Σώμα = παν το τεθνηκός {πεθαμένο ]. Δέμας { < δέω / δένω }=το του ζώντος {ζωντανό}. Επειδή δένεται { συν-δέεται } με την ψυχή.

M.E.MILLER -» Etymologicum Magnum de Florence»[Melanges de Litterature Grecque].  Δέμας { < δόμα  } το  δώμα της ψυχής ,επί των ζώντων. Σώμα ,επί των νεκρών και των πτωμάτων .

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Κρατύλος  », {  400 c  }.                                                                                               Σώμα = Σήμα [1] .Ο τάφος της ψυχής { Ορφικοί }.Διότι η ψυχή εξαγνίζει τα σφάλματά της ,για τα οποία είναι τιμωρημένη και με το σώμα σώζεται σαν είδος  φυλακής  { σώσμα }.     [ σχ. Θυμηθείτε  το δημόσιον σήμα {= νεκροταφείο } του Κεραμεικού ] .Σώμα =Σήμα [2]. Διότι η ψυχή δια του σώματος εκφράζει [σημαίνει ]τις εκδηλώσεις της.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ –  »  Γοργίας », { 492 e-493 a  }.                                                                                      Το σώμα είναι ο τάφος μας.

ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ – » Φρίξος » , [ αποσπάσματα ].                                                                                      » Ποιός  ξέρει ,αν είναι  ζωή αυτό που λέμε θάνατο κι αν θάνατος είναι η ζωή ;»

ΜΙΧ.ΠΕΡΑΝΘΗ  – » Μεγάλη Ελληνική Ποιητική Ανθολογία ».                                                      Γ.Δροσίνης  – » Φωτερά  Σκοτάδια » ,{ 1915 }.

ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΥ  – » Αποσπάσματα »,{ 62 }.                                                                                 Αθάνατοι θνητοί , θνητοί αθάνατοι.

ΠΡΟΚΛΟΥ – » Σχόλια εις τον Κρατύλον Πλάτωνος », { 155 }.                                                        Οι φιλοσώματοι. Είναι πολύ καλλίτερο για τον άνθρωπο που πέθανε να ζει κατά φύση στον Άδη ,από το να ζει παρά φύση την σωματική ζωή και να εμποδίζεται στην νοητική του ενέργεια.

ΝΙΚ.ΓΥΖΗ – » Αρχάγγελος », { 1894-5 }.  Σάρωση_20180624 (6)                                                                                                                                                      3.] H  ΨΥΧΗ                                                                                                                                      ΩΡΙΩΝΟΣ  ΘΗΒΑΙΟΥ – » Ετυμολογικόν ‘.                                                                                         Ψύχος = πνεύμα { < πνέω }= πνοή ,αέρας , φύσημα.  ‘‘Ψύχεος ιμείρων » = πνεύματος  ποθώντας. Ιμείρω {< ίμερος  = πόθος ,σφοδρά επιθυμία}, { Οδ. κ-555 }. »Ήκα μάλα Ψύξασα» = ελαφρά πολύ  φυσήσασα { φυσώντας }, { Ιλ. Υ-440 }.

ΠΑΝ.ΛΟΡΕΝΤΖΑΤΟΥ  – » Ομηρικόν  Λεξικόν ».                                                                         Ανα-ψύχω = πνέω , φυσώ, δροσίζω ,αναψύχω{ > αναψυχή }.

ΤΑ  ΟΡΦΙΚΑ  – » Ήρας  θυμίαμα », [ xvi ].                                                                                          Η Ήρα{=αήρ } παρέχει στους ανθρώπους αύρες που τρέφουν τις ψυχές {Ψυχοτρόφους}.

ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ   – » Περί φυσών », { 3 }.                                                                                        Το σώμα και των ανθρώπων και των άλλων ζώων τρέφεται με τρία είδη τροφών: σίτα { = φαγητά } , ποτά , πνεύματα { = αέρια }.Το αέριο λέγεται φύσα ,όταν είναι μέσα στο σώμα, και αέρας ,όταν είναι έξω από το σώμα. Ο αέρας είναι ο μέγιστος δυνάστης όλων.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Νόμοι », { Ε’-743 e }.                                                                                                   Tρία είναι τα πράγματα ,για τα οποία κάθε άνθρωπος ενδιαφέρεται : A’.Ψυχή  Β’.Σώμα  Γ’. Χρήματα : λέγομεν πάντα όσων αξία νομίσματι μετρείται – Αριστοτέλης , Ηθ. Νικ. 4.1,2

Σάρωση_20180702 (4) ΠΛΑΤΩΝΟΣ – » Νόμοι », { E’-726  }.                                                                                                  H ψυχή είναι μετά τους θεούς το πιο θε’ι’κό πράγμα , απ’όσα διαθέτει ο άνθρωπος, γιατί είναι το πιο οικείο.

ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ  ΛΑΕΡΤΙΟΥ – » Βίοι Φιλοσόφων », Αριστοτέλης ,{ Ε’-17 }.                                 Όπως οι οφθαλμοί φωτίζονται από το φως έξωθεν ,έτσι και η ψυχή φωτίζεται από τα μαθήματα.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ – » Φαίδων », { 107 d  }.                                                                                                    Η ψυχή έρχεται στον Άδη χωρίς να έχει τίποτε άλλο μαζί της πέρα από την παιδεία και την ανατροφή της. { σχ. ως γνωστόν τα σάβανα δεν έχουν τσέπες }.

    ΝΙΚ.ΓΥΖΗ – » Η Ψυχή του Καλλιτεχνη ». { 1893 }.
Νικόλαος-Γύζης-Ψυχή-1893
                                                                                                                                                                    Α. ΠΟΙΑ  Η  ΣΧΕΣΗ  ΨΥΧΗΣ  ΚΑΙ ΝΟΥ                                                                                       ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ  ΛΑΕΡΤΙΟΥ – » Βίοι Φιλοσόφων », Δημόκριτος  [ Θ’ – 45].                                        Ο Δημόκριτος  ,ταυτίζει  την ψυχήν με τον νουν { το λογικόν }.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Περί Ψυχής », { Γ’ – 429 a }.                                                                              Ο νους  της ψυχής είναι εκείνος  δια του οποίου η ψυχή διανοείται και συλλαμβάνει τις έννοιες. Η ψυχή είναι τόπος ‘ειδών’ { μορφών }.Όμως μόνον της νοητικής και όχι όλης της ψυχής.

ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ  – » Γνώμαι  Μονόστιχοι ».                                                                                      Μεγάλο χαλινάρι ο νους για  την ψυχή μας.

Β. ΠΟΙΑ  Η  ΣΧΕΣΗ  ΝΟΥ  ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ;                                                                                    ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Φίληβος », { 65 c-d } .                                                                                               Η  αλήθεια  συγγενεύει  πιο πολύ με τον νου παρά με την ηδονή. Ο νους είναι ο ίδιο πράγμα με την αλήθεια  ή είναι το πιο όμοιο απ’όλα και το πιο αληθινό.

Γ. ΠΟΙΑ  Η  ΣΧΕΣΗ   ΣΩΜΑΤΟΣ  – ΨΥΧΗΣ ;                                                                                   ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Πολιτεία » , {  Γ’- 403 d  }.                                                                                          Δεν είναι το σωστό σώμα εκείνο που με την αρετή του θα κάνει καλή και την ψυχή , αλλά αντίθετα  η καλή ψυχή είναι αυτή , που με την αρετή της κάνει το σώμα όσο γίνεται πιο καλό. Αν διαπλάσσουμε  σωστά την ψυχή και της αναθέσουμε πλήρως την φροντίδα του σώματος , θα κάναμε καλά.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Πολιτικά » , { Η’ – 1334 b }.                                                                                 Η ψυχή έχει δύο μέρη : 1] Το Λογικόν και 2] Το μη Λογικόν . Όπως το σώμα κατά την ανάπτυξή του προηγείται της ψυχής , έτσι και το άλογον μέρος της ψυχής προηγείται του λογικού.


Σάρωση_20180626 ΣΤΟΒΑΙΟΥ  – »Ανθολόγιον », τομ.Α’ ,Περί αρετής ,{ 22 }.                                                               Προτίμησε να είσαι στην ψυχή ισχυρός μάλλον παρά στο σώμα.

ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ  – » Γνώμαι  Μονόστιχοι ».

ΣΤΟΒΑΙΟΥ  – »Ανθολόγιον »,τομ.Α’ ,Περί αρετής ,{39}.                                                                  Οι άνθρωποι πρέπει να μεριμνούν περισσότερο για την ψυχή τους παρά για το σώμα τους.

ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ  – » Αγησίλαος  », { XI -14   }.                                                                                    Η μεν ισχύς  του σώματος γηράσκει , η δε ρώμη της ψυχής των αγαθών ανδρών είναι αγέραστη.

ΙΣΟΚΡΑΤΟΥΣ  – » Αποσπάσματα »., [ 37 ].                                                                                          Όμορφο σώμα και κακή ψυχή ,καλό καράβι μα κυβερνήτης κακός.


fa18d019-9430-4b0f-b122-a3d00eb1149a



Η ΠΑΙΔΕΙΑ.                                                                                                                                        ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ – » Ηθικά », Περί παίδων αγωγής , {8 }.                                                                   Η παιδεία ,μόνη απ’ τα ανθρώπινα είναι πράγμα αθάνατο. Ο νους και ο λόγος [ λογική] είναι τα πιο σπουδαία απ’όλα  στην ανθρώπινη φύση. Και ο νους είναι ο κυβερνήτης του λόγου και ο λόγος υπηρετικός του νου. Διότι μόνον ο νους όσο παλιώνει ξανανιώνει κι ο χρόνος αφαιρώντας όλα τ’άλλα προσθέτει στα γεράματα την επιστήμη.

RENE  MAGRITTE – » The Art of Conversation », { 1950 }.Σάρωση_20180624 (6)                                                                                                                                                                    ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΥ – » Απαντα »,{frαgm.4}.                                                                                             Το απόσπασμα  διασώζει ο Albertus Magnus  κι αποτελεί κατάκριση των σωματικών ηδονών, τις οποίες χαρακτηρίζει ως ζωώδεις.


{*} ΓΙΑΝΝΗ  ΛΑΜΨΑ – » Λεξικό του Αρχαίου κόσμου [ Ελλάδα -Ρώμη ].                                   Ίαμβοι , Μίμος , Μιμίαμβοι.

 ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ  , ΕΛΕΓΧΕΤΕ  ΤΙΣ  ΠΗΓΕΣ .

Σοβαρός και αστείος.

Ως σοβαρός   χαρακτηρίζεται-στην εποχή μας – o συγκρατημένος ,αξιοπρεπής,υπεύθυνος ,φρόνιμος ή ο αυστηρός ,επιβλητικός ,λιγόλογος ,ο χωρίς διαχυτικότητες ,σημαντικός και αξιοπρόσεκτος -όπως μας πληροφορεί το σύγχρονο λεξικό της Νεοελληνικής γλώσσας.    ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ – » Σύγχρονο λεξικό της Νεοελληνικής  γλώσσας ».

1.ΣΟΒΑΡΟΣ-Η-ΟΝ   :                                                                                                                              Το τελευταίο και μάλλον το  χαρακτηριστικότερο  θεατρικό έργο του Όσκαρ  Γουά’ι’λντ { Oscar  Fingal O’Flahertie Wills Wilde , 1854-1900}  είναι το‘ The Importance of  Being Earnest » { ‘Η σημασία του να είναι κανείς σοβαρός’ ή ‘Ο σοβαρός κύριος Ερνέστος } [1895] , το οποίο ανέβηκε στο Σεντ Τζέιμσεντ Θήατερ με τον Τζ.Αλεξάντερ ως  Τζον Γουέρθινγκ’ . Ή ‘σοβαρότητα ‘ στο έργο  βέβαια  καταρρέει  μέσα  από τους κίβδηλους  κώδικες της  αριστοκρατικής ευπρέπεια και στο τέλος όλοι οι ήρωες αποδεικνύονται στυγνοί υποκριτές. Ο Οscar Wilde με το »Η σημασία να είναι κανείς σοβαρός» προσεγγίζει την κορυφή μιας πνευματώδους κωμωδίας.                                                          ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ – » Λεξικό του Θεάτρου » , { σελ.111}                                »Ο σοβαρός  κ.Ερνέστος »  .

Τι σημαίνει όμως το επίθετο σοβαρός-η-ο ; Ποιός είναι άραγε αυτός ο σοβαρός και τι σόι πράγμα είναι αυτή η σοβαρότητα ,που διαθέτει ; Ας συμβουλευτούμε ,κατ’ αρχήν, το σύγχρονο λεξικό της Ακαδημίας Αθηνών ή αλλιώς χρηστικό, για να μας διαφωτίσει.             ΑΚΑΔ.ΑΘΗΝΩΝ  – » Χρηστικό λεξικό της Νέο-ελληνικής γλώσσας ».

Το καλό ‘xρηστικό ‘ λεξικό  ερμηνεύει μεν τι σημαίνει σοβαρότητα {seriousness} και σοβαρός {serioso} ,με παραδείγματα μάλιστα ,χωρίς να φθάνει δε στην ουσία της λέξεως ,ήτοι στην ετυμολογία της.                                                                                                                   ΕΚΔ.ΣΙΔΕΡΗ   -» Dizionario Italiano Greco-Greco Italiano ».

A.Π.Θ {Ιδρ. Μαν.Τριανταφυλλίδη} – » Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής «.                              Σοβαρός-η-ο : πομπώδης ,επηρμένος { Ιταλ. serioso }.

Το ίδιο συμβαίνει και με Λεξικό της κοινής Νεοελληνικής .Δεν υπάρχει καμμία αναφορά στην ετυμολογία της λέξεως σοβαρός παρά μόνο ερμηνείες μετά παραδειγμάτων.                  ΣΤΕΦ.Α. ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ –  » Λατινο-Eλληνικόν Λεξικόν «.                                                           Serioso < serietas {= σπουδαιότης } <  serius { ίσως κατά συγκοπήν εκ του severus } =αυστηρός, σπουδαίος,σεμνός.

ΣΟΦ .ΕΥΑΓΓ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ – »Greek lexicon of the Roman and Byzantine periods ».          Αυστηρία = severity { < severus }.

 ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ  – » Λεξικόν ».                                                                             Σεβερός = ευσεβής , δίκαιος.

 Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ  – » Ετυμολογικό λεξικό της νέας Ελληνικής γλώσσας ».                    Σοβαρός  : { < σοβέω-ώ [= απομακρύνω]  } σοβ-αρός . Σοβαρότητα < ελνστ. σοβαρότης , αρχ.σημασία : αλαζονεία , ύφος αγέρωχο.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – »  Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης «.                                               Σοβαρός -α-ον { < σοβέω } = 1.Ο εκφοβίζων και δια του εκφοβισμού αποδιώκων πτηνά  2. παταγώδης ,μεγάλαυχος ,πομπώδης ,επιδεκτικός ,υπεροπτικός ,αυθάδης,υβριστικός  3.[επί πραγμάτων ] βίαιος,ταχύς,σφοδρός. Σοβέω =εκπέμπω το συριστικό επιφωνηματικό σύμπλεγμα ‘‘σού,σού » για να εκφοβίσω και να αποδιώξω πτηνά {όσοι είστε από χωριό ή έχετε πάει σε χωριό  που έχουν κοτέτσια , μπορεί να έχετε εικόνα , του πώς διώχνουν οι νοικοκυρές τα κοτερά { κότες} από την αυλή του σπιτιού  προφέροντας το χαρακτηριστικό  επιφώνημα  » σ,σ,σ,σ,….σ,σ,σ,..» }.Σοβάς-άδος [ θηλ. του σοβαρός ] = αυθάδης, αναιδής. Σόβη = η ουρά του ίππου { αλογοουρά }.

LIDDELL & SCOTT  – » Μέγα λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                            Σοβαρός { < σοβέω } κυρίως ο αποδιώκων πτηνά . 1]. Σοβαρότης = η αλαζονεία , το αγέρωχον ύφος .Σοβαρόφρων = αλαζών. Σόβητρον { Σόβη  + τρόν }=ξεμυγιαστήρι .[-τρόν =εργαλείο π.χ. άρο-τρον].

LIDDELL & SCOTT  – »  » Μέγα λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                      . Σοβαρός  <  *[ ΣΟΒ-]  ή * [ ΣΟΥ– {= ΣΟF } ] συγγενής της * [ ΣΥ-], σεύω , έσσυμαι { παθ.παρακ.του σεύομαι}  . Σού, σού ήταν κραυγή προς αποσόβηση πτηνών.     

Σ.ΔΩΡΙΚΟΥ &  Κ.ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΑΚΗ – » Το  δίγαμμα [ F ] ».                                                      ΣέFω = σείω , σεύω { Λατ. sistrum=σείστρο }, σείριος.

ΠΑΝ. ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ – «Λεξικό ρημάτων της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας ».      Σοβέω { < σέβω < *[σεβ-}  = απομακρύνω κάποιον με τη βία .

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – »  Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης «.                                      Μυιοσόβη { μυία + σόβη } = μυιαστήρι , μυγιαστήρι ,μυγοδιώκτρα .                        Μυιοσόβος  { μυία + σοβέω-ώ }= ο αποδιώκων  τις μύγες.

 Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                          Yδροσόβη { ύδωρ + σοβώ } = νεροδιώχτης.

                                                         Φυσικά  Μυγοαπωθητικάbandicam 2018-05-24 21-42-36-006

J.B.HOFMANN  – » Ετυμολογικόν λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής » .                                        Σοβέω  {< σέβω } = βάλλω [ θέτω ] κάτι μακριά από μένα ,απομακρύνω ταχέως ,αποδιώκω ,απο-σοβώ.

ΕΚΔ.ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ  – » Ανώμαλα ρήματα της Αρχ. Ελληνικής γλώσσης ».          Σέβω .Παράγωγα :σέβας {>σεβάζομαι },σεβίζω,σεμνός { < σεβ-νός},σεπτός {< σεβ-τός } ,ευσεβής ,ασεβής.

ΔΑΜ. ΣΤΡΟΥΜΠΟΥΛΗ  – » Ετυμολογικό λεξικό της Ελληνικής ».

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ  – » Νεφέλαι », { στ. 406 }                                                                                        » έξω φέρεται σοβαρός » = πετάγεται έξω ορμητικά  [ ο αέρας ].

 CLAVDII  AELIANI [ sophistae ] – » Varia Historia et Fragmenta  » .                                     Σοβαρά αναθήματα = λαμπρά,ακριβά αφιερώματα { διακόσμησε τον ναόν}.

ΑΙΛΙΑΝΟΣ – » περί ζώων ιδιοτήτων », { XVI – 32 }.                                                                        »Σοβαροτέρα  τη τιμή » =σε  υψηλότερη τιμή, πιο ακριβά.

AΘΗΝΑΙΟΥ – » Δειπνοσοφισταί »,  { Θ’ -15 c  ,Όρνεις }.                                                                  Σοβέω-ώ  { τας όρνιθας } = απομακρύνω [ τις κότες ].

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ  – » Λεξικόν ».                                                                                 Σοβάδες = υπερήφανοι ,άστατοι, μαινόμενοι. Σοβαρός { <  σέβας }[1] = υπερήφανος ,αυθάδης ,σεμνός .Σοβαρός [2] = συβαρός {<  Συβαριτών }  και πλούσιος.  Σοβείν { < σοβέω-ώ } =διώκειν , τρέχειν, απελαύνειν.

ΦΩΤΙΟΥ  – » Λέξεων Συναγωγή ».                                                                                          Σοβαρός = όχι ο σεμνός αλλά ο καταπληκτικός. Σοβαρός = λαμπρός , επαιρόμενος , τολμηρός, αυθάδης ,αυτός που συμπεριφέρεται απρεπώς. Το δε σοβαρός λέγουν ,οι μεν από τους Συβαρίτες {σοβαρός <  συβαρός } ,οι δε από το σέβας { σοβαρός < σέβας }.Άλλοι όμως λένε ,ότι ονομάστηκε σοβαρός από το σοβείν { σοβαρός < σοβέω-ώ },το οποίο σημαίνει ακριβώς : προχωρώ με σεμνότητα. Την λέξη αυτή χρησιμοποιούσαν  συνήθως οι Κυνικοί. Σοβεί = διώκει  και κομπάζει .

Σάρωση_20180526 THOMAS  GAISFORD  -» Etymologicon Magnum Lexicon ».                                             Σοβαρός { < σοαρός + [β] με πλεονασμό } = ο σοβών και μετά σεμνότητος  προ’ι’ών.

Σάρωση_20180528 (3)  ORION  THEBANUS { ΩΡΙΩΝ ο ΘΗΒΑΙΟΣ } – » Etymologicon ».                                                Συβαρός { < σεσοβείσθαι } .Συώ > συαρός + β [πλεον. ] = συβαρός.

ΣΟΥΔΑ ή ΣΟΥ’Ι’ΔΑ  – » Λεξικόν » .                                                                                          Σοβαρός [1] = λαμπρός , επαιρόμενος ,τολμηρός ,αυθάδης , ο συμπεριφερόμενος έξω του δέοντος [=απρεπώς }  Σοβαρός [2] = ο υπερήφανος .Διότι έλεγαν πως οι Συβαρίτες υπερέχουν στον πλούτο και την τρυφηλότητα. Από του Συβαρίτου λοιπόν [ ονομάσθηκε ] ο σοβαρός. Σοβαρός [3] = από το κράτος των Συβαριτών  μεταφέρθηκε  το όνομα . Άλλοι μεν  λένε ότι [ο σοβαρός ] παράγεται από το σέβας , άλλοι δε από το σοβείν , το οποίο σημαίνει ακριβώς : το να βαδίζει  κάποιος με  σεμνότητα.

ΑΝΘ.ΓΑΖΗ  – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                                                           Σοβαρεύομαι { < σοβαρός } = είμαι σοβαρός ,επαίρομαι { Ησύχιος }. Σοβαροβλέφαρος = υπερήφανος ,υπερόπτης. Σοβαρός-α-ον =1. ελαφρός ,λεπτός , ογλήγορος { =γρήγορος } 2.υπερήφανος, αυθάδης ,υψηλόφρων,μάταιος,μεγαλοπρεπής { κατά το εξωτερικόν και επί πραγμάτων },λαμπρός ,πολύτιμος{ Αιλιανός }. Σοβάς-άδος { ποιητικό θηλυκό του σοβαρός }=οξεία, ορμητική, άγρια 2.Μάταιη ,υπερήφανη , που αγαπάει τις μεγαλοπρέπειες .Σοβέω-ώ { < ΣΑΩ ,σόω,σέω,σεύω} =1].εξιππάζω,φοβίζω ,κυνηγώ ,απομακρύνω , αποβάλλω 2].υπερήφανα ή καμαρωτά βαδίζω . Σόβη { < σοβέω} =1]. η ουρά του ίππου { ίππουρις }, δια της οποίας αποδιώκει τις μύγες από το σώμα του 2].η φούντα ,ο θύσανος από τρίχες ουράς ίππου για διακόσμηση περικεφαλαίας 3].παχιά φούντα από τρίχες ,πυκνή χαίτη.

LIDDELL & SCOTT  – »  » Μέγα λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                     Σόω  { < σαόω } = σώζω.


ΙΠΠΟΥΡΙΣ:                                                                                                                                            Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – » Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                            α].Ίππουρις { ίππος + ουρά } =επίθετο της  κόρυθος { περικεφαλαία} η διακοσμημένη με λοφίο από τρίχες αλογοουράς.

 β].Ίππουρις (cauda equina) το σύνολο των νεύρων που κατεβαίνουν μέσα στο σπονδυλικό σωλήνα, στην περιοχή της οσφύος (μέσης) με μορφή σαν την ουρά του αλόγου (εξ’ ου η λέξις  ίππουρις).

γ].Ίππουρις [Equisetum arvense] {2} εκουιζέτο ή πολυκόμπι,κοντυλόχορτο,πολυτριχιά,πολυκόνδυλο,ιππουρίδα των αγρών.Ο Διοσκουρίδης αναφερόμενος στο πολυκόμπι το συνιστούσε ως επουλωτικό των πληγών και γι’ άλλες φαρμακευτικές χρήσεις.Επίσης χρησιμοποιείται ως φυτοφάρμακο στην αμπελουργία και στην κηπευτική.

 Ι. ΠΑΣΣΑ  – » Νεώτερον  Εγκυκλοπαιδικόν  Λεξικόν »ΗΛΙΟΥ».                                              Tα πέντε είδη της ιππουρίδος .


ΚΩΝ. Μ. ΚΟΥΜΑ – » Λεξικόν ».                                                                                                    Σοβαρός-ά-όν { < σοβάω, σοβέω }: 1.] αυτός που κινείται  εδώ κι εκεί γρήγορα.{ = ευκίνητος }, αυτός που ελαφροπερπατάει , ο γρήγορος  2.] όποιος υπερηφανεύεται { =φαίνεται υπέρ, καμαρώνει } , συμπεριφέρεται με μεγαλοπρέπεια. Ίππος σοβαρός = ο καμαρωτός και υπερήφανος }.Σοβαρός  < σόω , σόομαι -σοούμαι , σύομαι  κατά το νύσος = νόσος. Σοβέω  -ώ =  1].κινώ : κινώ πόδα εν κύκλω [= *κυκλοσοβέω = φέρνω γυροβολιά σε κυκλικό χορό ] , διώκω, αποβάλλω.  Σοβείν την κόνιν = τινάζω ή σκουπίζω τον κονιορτό  2]. Βάδισμα : το ταχύ και σφοδρό περπάτημα του υπερηφάνου. 3]. Το σοβείν : το να περπατάει κανείς γρήγορα και υπερήφανα [ υπεροπτικά ].Σοβέω – ώ  < σόω – σόομαι + [β] = σόβω , σοβέω.

ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ Δ. του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                Σοβαρός-α-ον { < σοβέω }:  [ κατά λέξη } αυτός που περπατάει με κουνηστά χέρια { δηλ. ο καμαρωτός ή βιαστικός , [ επί πραγμάτων ] ορμητικός ,{ συνεκδοχικά } αγέρωχος ,υπερήφανος ,πολυέξοδος .Σοβαρότης = το ύφος ,ο χαρακτήρας του σοβαρού.

Ν.Π. ΑΝΔΡΙΩΤΗ  – » Ετυμολογικό  λεξικό της κοινής Νεοελληνικής ».                          Σοβαρός < σοβώ.

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                              Σοβαρός -η-ο[ν] { < σοβέ-ώ }.

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                          Σοβαρότης -ητος = 1.αλαζονεία ,αγέρωχον ύφος  2.η ιδιότητα του σοβαρού ,αξιοπρέπεια,σπουδαιότητα , εμβρίθεια ,βαρύτητα 3.{ συνεκδοχικά } και επί καταστάσεως ή ασθενείας.

 ΕΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ  – » Ελληνo – Λατινικό  Λεξικόν ».                                                   Σοβαρότης =gravitas -atis , Fastus-us.

ΕΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ  – » Λατινο-Eλληνικόν  Λεξικόν .                                                             Fastus-us =όγκος ,φρόνημα,υπερηφάνεια , το θρυπτικόν { = ο θραύων, ο ικανός να συντρίβει κάτι } .Gravitas -atis  { < gravis }= βαρύτητα , βάρος, τραχύτητα ,εμβρίθεια,σεμνότητα , σπουδαιότητα, αυστηρότητα.



Aστείος – στην εποχή μας -είναι ο έξυπνος, ο ευτράπελος αλλά και ο ασήμαντος ,ο μηδαμινός ,ο μη σοβαρός ,ο ανάξιος λόγου ,ο γελοίος ,ο κωμικός- όπως μας πληροφορεί το Νεοελληνικό λεξικό της σύγχρονης ελληνικής δημοτικής.                                                         ΕΜΜ.ΚΡΙΑΡΑ  – » Νεοελληνικό  λεξικό ».                                                                                          Αστείος : 1.αυτός που προκαλεί γέλιο , έξυπνος και ευχάριστος  2. που του λείπει η σοβαρότητα , γελοίος,κωμικός  3.ανάξιος λόγου ,ασήμαντος.                                       ΑΝΤΙΘ. : σοβαρός{;},σημαντικός. 

2.ΑΣΤΕΙΟΣ-Α-ΟΝ :                                                                                                                                  Ποιό είναι το αντίθετο του επιθέτου  σοβαρός-η-ον ;  Ασφαλώς όχι  ο αστείος-α-ον,             όπως πολλοί λανθασμένα νομίζουν . Το αντίθετο του επιθέτου  σοβαρός-η-ον  είναι ο ήσυχος-η-ον, ο ήρεμος-η-ον .                                                                                                               LIDDELL & SCOTT  – »  » Μέγα λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                              Σοβαρός = [1]. ο ταχύς ,ορμητικός και βίαιος άρα το αντίθετό του δεν μπορεί παρά να είναι ο ήσυχος , ήρεμος  [2]. Ο αλαζόνας , πομπώδης , υπερήφανος { αρνητική σημασία }.

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ – ‘‘ Νεφέλαι » ,{ στ. 404-407 }                                                                              Ο Στρεψιάδης  ρωτάει τον Σωκράτη τί είναι κεραυνός . Σοβαρός = ορμητικός.

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ – ‘‘ Ειρήνη »,{ στ. 82-86 } και { στ. 943-947 }.                                                       Ο Τρυγαίος εμφανίζεται στην σκηνή καβάλα σ’ένα τεράστιο σκαθάρι { κάνθαρος } σαν τον Βελλερεφόντη  ,που ίππευσε τον Πήγασο και ανέβηκε στον ουρανό. Ο μπούρμπουλας { σκαθάρι} ως γνωστόν είναι κοπροφάγος  και εκπέμπει δυσωδία , αφού τρώγει βρώμες ,κάτι το οποίο φοβίζει τον Τρυγαίο.  Σοβαρώς  χώρει =προχώρα  ταχέως ,ορμητικώς. Σοβαρά αύρα = γρήγορη ,ορμητική.

Ι.Α.Ε. ΣΜΙΔΙΤΙΟΥ [ SCHMIDT }  – » Επίτομον Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                    Σοβαρεύομαι = φέρομαι σοβαρώς { = υπερηφάνως }.Σοβαρός = ο περιπατών με κουνητά χέρια ,ο καμαρωτός ,βιαστικός ,ορμητικός αγέρωχος ,υπερήφανος. Σοβέω = βάλλω εις ταχείαν κίνησιν , φοβίζω ,αποδιώκω {ιδιαιτ.} τινάζω , κουνώ.

Επειδή ο σοβαρός [μτγν.]  εμφανίζεται ως σπουδαίος και εμβριθής, το αντίθετό του εκφράστηκε στην νεώτερη ελληνική με τον …ελαφρόνεπιπόλαιον και ελαφρόμυαλον.   Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».

Προσέξτε την αλλοίωση του νοήματος της λέξης. Από το Αριστοφανικό σοβαρό= ελαφρό ,πτερόεν ,ευκίνητο  στο νεώτερο σοβαρό , που είναι το αντίθετο του ..ελαφρού και επιπόλαιου.! Είναι αυτό ,που μαρξιστικά ονομάζεται ‘πέρασμα στο αντίθετό του’.              AΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ  – Αχαρνής »,{ στ.675 }.                                                                                           σοβαρόν  μέλος = ελαφρά μελωδία  { προς το αγροικότερον }.

Το αντίθετο του επιθέτου  αστείος-α-ον { < άστυ } είναι ο,η  άγροικος- το άγροικον { μεταγ .αγροίκος } < αγρός + οίκος .                                                                             bandicam 2018-06-04 20-21-27-456  Σ.ΔΩΡΙΚΟΥ &  Κ.ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΑΚΗ – » Το  δίγαμμα [ F ] » .                                             Άστυ { < [F]άστυ }. Vestia = Εστία.

ΣΤΕΦ. ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Εθνικά ».                                                                                                  Άστυ , η κοινώς λεγομένη πόλη .Διαφέρει το άστυ από την πόλιν .Άστυ = κτίσμα. Πόλις = κτίσματα { άψυχα} και  πολίτες { έμψυχα }.Ονομάστηκε δε άστυ,  ‘‘εκ του συνελθείν και στήναι’‘,  επειδή πρωτύτερα ήσαν νομάδες και ζούσαν πότε εδώ και πότε εκεί . Τότε εκ της πλάνης { = περιπλάνηση νομάδων } εις τας κοινάς οικήσεις {εγκαταστάθηκαν μονίμως }, απ’ όπου δεν μετανάστευσαν. Πρώτοι από τους άλλους οι Αθηναίοι κατοίκησαν πόλεις και εύρηκαν  άστη. Από το άστυ {γεν. άστεος }:o αστείος , ο οποίος αντιδιαστέλλεται στον αγροίκον , το αστείζω και ο αστεισμός { είδος ειρωνείας }.

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ  – » Ετυμολογικό λεξικό της νέας Ελληνικής γλώσσας »                              Aστείος και αγροίκος.

ΦΩΤΙΟΥ  – » Λέξεων Συναγωγή ».                                                                                              Αστείος =ευσύνετος,ευπρόσωπος,χαρίεις ,καλός ,γελοιώδης.  Αστείζεσθαι = το χαριεντίζεσθαι . Αστε’ι’ζόμενος = αγλα’ι’ζόμενος,ωρα’ι’ζόμενος.

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                                  Αστε’ι’σμός : α].ευφυολόγημα και ευτραπελία. β].Ρητορ. είδος  ειρωνείας ,δια του οποίου διακοσμείται και ιλαρύνεται { φαιδρύνεται} ο λόγος ή σκώπτεται { σκώπτω =περιπαίζω,’πειράζω’ }εύστοχα ο εναντίος { =ο αντίος ,ο απέναντι }.

ΑΙΛΙΟΥ ΗΡΩΔΙΑΝΟΥ  – » Περί Σχημάτων ».                                                                                      Σχήμα λόγου είναι και ο αστε’ι’σμός.  Αστεισμός = προσποίησις πιθανή του μη λέγειν ή μνημονεύειν ημάς ά λέγομεν.

 EIΔH EIΡΩNEIAΣ :                                                                                                                       AΛΕΞΑΝΔΡΟΥ  { Σοφιστού } – » » Περί Σχημάτων ».                                                                        Ειρωνεία  = λόγος προσποιούμενος το εναντίον λέγειν. Είδη της ειρωνείας {4} : αστεισμός ,μυκτηρισμός , σαρκασμός , χλευασμός.

ΑΝΝΗΣ ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο εν τη λέξει Λόγος ».                                    Ειρωνεία { < είρω = λέγω } = ο παίζων και διαχλευάζων διά λόγων . Ειρωνεία είναι : α].η προσποιητή άγνοια { σωκρατική ειρωνεία } και β].σαρκασμός μετά λεπτότητος. Η ειρωνεία έχει [4] είδη:

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Ηθικά Νικομάχεια » , { 1108 a } .                                                                   Στην  ηδονή { το ηδύ } ,την σχετική με τα παιγνίδια και τις διασκεδάσεις,ο μέσος  είναι ο ευτράπελος και η ευτραπελία. Το μεν ένα άκρο [ της υπερβολής ] λέγεται βωμολοχία { αισχρολογία} το δε άλλο άκρο [ της ελλείψεως ] λέγεται αγροικία { τραχύτητα }.

Το ηδύ { ηδονή , τέρψις } έχει μεσότητα και άκρα { το ένα άκρο είναι η έλλειψις  και το άλλο η υπερβολή } .Σε σχέση με την παιδιά η μεσότης λέγεται ευτραπελία ενώ τα άκρα λέγονται αγροικία{τραχύτητα } μεν για την έλλειψη και βωμολοχία { αισχρολογία} για την υπερβολή .Σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα πράγματα { θέματα } του ανθρωπίνου βίου η μεσότητα λέγεται φιλία και φίλος ο ευρισκόμενος στο μέσον.Ενώ στα άκρα βρίσκονται ο μεν δύσκολος { παράξενος} και δύσερις { δυσ + έρις } =φίλερις ,ο δε κόλαξ { αυτός που αποβλέπει στην ιδική του ωφέλεια }.
bandicam 2018-06-09 15-57-32-563ΑΜΜΩΝΙΟΥ  – »  Λεξικόν Ομοίων  και Διαφόρων  λέξεων ».                                               Γελοίον=το λεγόμενον , που διαχέεται στους ακροατές χωρίς κάποια ύβρη { προσβολή}. Ευτράπελον {= το ευ τρέπεσθαι τον λόγον } : αυτό που λέγεται με σεμνότητα και χάρη.