Ο Πλανήτης των Πιθήκων.

Το 1968 ήταν έτος σταθμός για τον κινηματογράφο και ειδικά για τους λάτρεις των ταινιών επιστημονικής φαντασίας [ sci-fi ].Δύο ταινίες ορόσημο εμφανίστηκαν τότε στις κινηματογραφικές αίθουσες ,που κατά σύμπτωση και οι δύο ταινίες είχαν ως αντικείμενο τις  μυστηριώδεις σχέσεις ανθρώπου και πιθήκου. H ταινία του Στάνλε’ι’ Κιούμπρικ 2001 ,Η Οδύσσεια του διαστήματος ‘‘ και του Φράνκλιν ΣάφνερΟ πλανήτης των πιθήκων ή Ο άνθρωπος που ήρθε από το μέλλον ‘‘. Η ταινία του Φ. Σάφνερ βασίστηκε στο  ομώνυμο μυθιστόρημα του Γάλλου Πιερ Μπούλ « La Planète des singes »{1963}. Για την ταινία ο ιδιοφυής  Τζέρι Γκόλντσμιθ έγραψε ένα περίφημο αβανγκάρντ σάουντρακ και ο Ροντ Σέρλινγκ – δημιουργός της « Ζώνης του Λυκόφωτος » ανέλαβε το σενάριο. Η ιστορία έχει ως εξής : ένα αστροσκάφος στο οποίο επιβαίνουν τρεις Αμερικανοί αστροναύτες συντρίβεται σε έναν άγνωστο πλανήτη, όπου  τον κυβερνούν οι πίθηκοι και οι άνθρωποι είναι σκλαβωμένοι σε αυτούς.Οι ‘ νοήμονες ‘ αυτοί πίθηκοι ,αφού τους αιχμαλωτίσουν , θα τους πουλήσουν στα σκλαβοπάζαρα και στο τέλος μόνον ο Τέ’ι’λορ   [στο βιβλίο λέγεται Ulysse= Οδυσσέας ] θα καταφέρει να επιβιώσει  Ενδιαφέρον ιδιαίτερο έχει το σοκαριστικό φινάλε { από τα πιο  ανατρεπτικά στην ιστορία του κινηματογράφου} : Ο Τέιλορ {Τσάρλτον Ίστον }- αφού κατάφερε να δραπετεύσει  από τους πιθήκους -μπαίνει στην Απαγορευμένη Ζώνη και τότε, φτάνοντας  μπροστά στο μισοθαμμένο  Άγαλμα της Ελευθερίας, διαπιστώνει με φρίκη πως ο άγνωστος πλανήτης δεν είναι άλλος από την Γη το 3978 μ.Χ. ,η οποία  έχει  καταστραφεί από κάποιον πυρηνικό πόλεμο .Η μεγάλη  σεναριακή  επέμβαση : oι σεναριογράφοι της ταινίας Μ.Γουίλσον και Ρ.Σέρλινγκ [»Ζώνη του Λυκόφωτος »] προσέθεσαν το δικό τους  φινάλε ανατροπής ,αντικαθιστώντας την μεγάλη  ανατροπή του συγγραφέα .Έτσι οι δύο αφηγητές στο μυθιστόρημα του Π.Μπούλ ,που μας διηγούνται την ιστορία του αστροναύτη ,τελικά είναι και οι ίδιοι πίθηκοι κι όχι άνθρωποι!                                                P.BOULLE – » Planet of the Apes », { Part II ,Κεφ.12, σελ.200}.

Ενώ στο εμπνευσμένο φινάλε του  Ρ.Σέρλινγκ ,ο αστροναύτης δεν ταξίδεψε στο χώρο αλλά στο χρόνο κι ο πλανήτης των πιθήκων είναι η Γη μετά από κάποιον καταστροφικό πυρηνικό πόλεμο . Στην ταινία αυτή έχουμε την πλήρη αντιστροφή των ρόλων μεταξύ ανθρώπου και πιθήκου.O άνθρωπος [ έλλογο ον ] είναι έρμαιο στις ορέξεις του πιθήκου [ άλογο ον ].! Πρόκειται για μια παραβολή  της ζωώδους  φύσεως του ανθρώπου και της ακόρεστης  επιθυμίας του για κυριαρχία ;Είναι μια απαισιόδοξη  προφητεία για την το ανθρώπινο γένος ; Είναι πιθανόν ο πολιτισμός να καταστραφεί  από την αλαζονεία και την απληστία του ανθρώπου ; Διόλου απίθανο. Όταν το παράλογο  κυριαρχήσει στον ανθρώπινο Λόγο ,είναι ικανό  ‘ες έδαφος φέρειν ‘ ακόμη και τo οικοδόμημα του ανθρωπίνου  πολιτισμού.!                                                                                                  ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – » Πολιτικά », { 1253 a }.                                                                                        Άνθρωπος άνευ αρετής  είναι το ανοσιώτατο  ,το αγριώτατο και το χείριστο απ’ όλα τα όντα. 

a].PIERRE  BOULLE , { 1912 -1994 }.

b].JERRY GOLDSMITH,{ 1929 -2004 }.

ΣΤ.  ΒΑΛΟΥΚΟΥ  – » Ιστορία του  κινηματογράφου ».                                                            c].FRANKLIN  SCHAFFNER,{1920-1989 }.


1.ΠΙΘΗΚΟΣ.                                                                                                                                            ΗΛΙΟΥ – » Νεώτερον  εγκυκλοπαιδικόν  λεξικόν ».                                                                    Γ.ΚούμαρηςΑνθρωπίδαι και Ανθρωποειδή . Ο όρος ανθρωποειδείς ή ανθρωπόμορφοι υποδεικνύει την ομοιότητα  όχι μόνο σώματος ,αλλά και ψυχής                [ εγκεφαλικής λειτουργίας ] των ανωτάτων τούτων πιθήκων προς τον άνθρωπο.

ΗΛΙΟΥ – » Νεώτερον  εγκυκλοπαιδικόν  λεξικόν ».                                                                Πίθηκος και Λεμούριος. Ο πίθηκος λόγω της μοχθηρίας και της κακίας του καθίσταται πολύ επικίνδυνος για τα ασθενέστερα ζώα ,τα οποία ή τραυματίζουν ή φονεύουν σε κάθε περίπτωση.

cf83ceaccf81cf89cf83ceb7_201811211

ΗΛΙΟΥ – » Νεώτερον  εγκυκλοπαιδικόν  λεξικόν ».                                                                        Άπις   &  Ape                                                                                                                          Άπις .Ένας από τους τέσσερεις γιούς του Ώρου  ,οι οποίοι φρουρούσαν τα σπλάχνα του νεκρού [ ειδικότερα προστάτευαν το ήπαρ και ένα από τα τέσσερα αγγεία ,το οποίον περιείχε το όργανο τούτο και το οποίον είχε συνήθως ως κάλυμμα κεφαλή κυνοκεφάλου πιθήκου }. Ο Χαπί  ή Χαπύ  ή Άπις είχε κεφάλι μπαμπου’ί’νου και  προστάτευε τους πνεύμονες του νεκρού .

53b2a6f3cf2907c79844abe62096a4e7


ΑΡΧΙΛΟΧΟΥ  – »Ελεγείες  και  Ίαμβοι », {Ίαμβοι  89 ,91 }                                                               Η σκυτάλη : κομμάτι κυλινδρικού ξύλου που το τύλιγαν με δέρμα. Πάνω στο δέρμα είχαν γραμμένα  σημάδια και μηνύματα {Το  Ολυμπιακό άθλημα της σκυταλοδρομίας ήταν η εξάσκηση των τότε… γραμματοκομιστών }.Στην σκυτάλη αυτή  [τάχα] υπήρχε γραμμένος ο μύθος του πιθήκου [ υπονοεί τον Λυκάμβη ] και της αλεπούς { υπονοεί τον Αρχίλοχο }.Το απόσπασμα αυτό αναφέρεται στον διασυρμό του Λυκάμβη από τον Αρχίλοχο ,διότι κάποτε ο Αρχίλοχος είχε μνηστευθεί την Νεοβούλη {κόρη του Λυκάμβη} , αλλά ο Λυκάμβης διέλυσε την μνηστεία .Τελικώς ο Λυκάμβης  οδηγήθηκε στην αυτοκτονία μαζί με τις κόρες του. Όταν η ιαμβική ποίηση γίνεται ..φονικό όπλο!

ΣΗΜΩΝΙΔΟΥ {Αμοργινού }  – » Ιάμβων Α’ και Β’ », [στ.70-71 , 79-80 }.                                        O Σημωνίδης  είχε καταγωγή από την Σάμο ,αλλά λέγεται Αμοργίνος ,διότι ο πατέρας του αποίκισε την Αμοργό ,όπου ίδρυσε τρεις πόλεις. Στην Μινώα { η ανασκαφή έφερε στο φως τμήματα ισχυρού τείχους , λείψανα Σταδίου και Γυμνασίου και ενός ναού του Διονύσου }γεννήθηκε { ~ 7ος αι. π.Χ.} και μεγάλωσε ο ποιητής .Οι πληροφορίες για την ζωή του είναι ελάχιστες.Έγραψε ιάμβους και ελεγείες μα ελάχιστα σώζονται. Από το [ολόκληρο ] έργο του » Ίαμβοι γυναικών »  και το παρακάτω απόσπασμα ,όπου σατιρίζει τις γυναίκες παρομοιάζοντας αυτές με διάφορα ζώα { γουρούνα ,αλεπού,σκύλα, γα’ι’δάρα, ,γάτα ,φοράδα,πίθηκος } ή έντομα { μέλισσα ,την οποία εκθειάζει } ή στοιχεία της φύσεως {θάλασσα , χώμα }.

C.HALM – » Αισωπείων μύθων  συλλογή ».                                                                              Πίθηκος  και Αλιείς .  » Πίθηκος : μιμητικόν ζώον είναι τούτο » .

ΠΙΝΔΑΡΟΥ – » Πυθιόνικοι », [2 ].                                                                                                        Οι  Πυθιόνικοι είναι επινίκιοι ύμνοι του Πινδάρου, Οι Πυθιόνικοι αποτελούν πολύ καλή πηγή πληροφοριών για τους νικητές στα Πύθια. Ο  Πυθιόνικος Β’ { αμφισβητείται αν όντως αφορά  την νίκη του τυράννου  των Συρακουσών Ιέρωνα στους Δελφούς } είναι αφιερωμένος στον αρματοδρόμο Συρακούσιον Ιέρωνα. Πίθων =μικρός πίθηκος, πιθηκάκι.

ΓΡ. ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗ – » Λεξικόν Ερμηνευτικόν ».                                                                          Πίθων : νουθετεί ο ποιητής [ Πίνδαρος ],ότι δεν πρέπει να πιστεύει κάποιος στους  κόλακες  και να χαίρεται όπως ο μικρός πίθηκος ,ακούγοντας  πάντοτε από τα παιδιά [ότι είναι ] καλός ,απ’όπου και το καλλίας { τα παιδιά και στην Αθήνα και στην Σπάρτη τον άσχημον πίθηκον ονόμαζαν κατ’ ευφημισμόν  καλλίαν  ,εκ του »πίθων αεί καλός » }.

ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΥ  ΣΟΦΙΣΤΟΥ  – » Λεξικόν κατά στοιχείον Ιλιάδος και Οδυσσείας ».                  Πιθήσας = πιστεύσας { < πιστεύω < πιστός < πείθω }.

Ι.ΠΑΝΤΑΖΙΔΟΥ – » Ομηρικόν Λεξικόν  ».                                                                                          Πιθέω-ώ [ παρασχηματισμός του πείθω ] =1.υπακούω { Δ-398: » θεών τεράεσι πιθήσας = υπακούοντας στα σημεία [τέρας =μετέωρον,διοσημεία ] των θεών » } 2.πείθομαι { φ-369 : » οι δε οι ουκ απίθησαν = εκείνοι δεν απείθησαν }.

THOMAS  GAISFORD  S.T.P  – » Etymologicon Magnum Lexicon ».                                            Πίθηκος { < πιθήσω < πιθώ } : διότι μας πείθει το ζώον να στρέψουμε τα μάτια πάνω του ,επειδή είναι δύσμορφο.

ΗΕΝRICUS  STEPHANUS  – » Θησαυρός της Ελληνικής  γλώσσης ».                                  Simia ,{ Imitatrix hominis } = Mα’ι’μού  {μιμώ }, μιμούμενη τον άνθρωπο .            Πίθηκος : a]. παρά το πείθειν ημάς [ επειδή μας πείθει ] b]. παρά το πείθεσθαι υφ’ ημών [ επειδή πείθεται από εμάς , υπακούει σε εμάς ].

ΑΝΝΗΣ  ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-‘‘ Αρχιγένεθλος Ελληνική γλώσσα ».                          1.Simius  <  simus  <  σιμός   2.Imitor  <  μιμήτωρ.

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ  – » Εκκλησιάζουσαι» στ. 617-618 }.                                                                Σιμότερες = οι έχουσες την ρίνα πεπλατυσμένη. [ Φαύλες ,σιμές = αισχρές. Αισχρός =/= σεμνός. Αισχρός =/=καλός ].

J.SCAPOULAE – » Lexicon Greco -Latimum ».                                                                                  Πίθηξ : simia ,[ imitatrix hominis ] , Πιθηκίζω : simiam imitari , Πιθηκισμός ,Πίθων , Δημοπίθηκος  :  αυτός που κάνει  μα’ι’μουδίστικες  επιδείξεις  στον λαό  με σκοπό ή να τον εξαπατήσει[ δόλος ] ή να τον κολακεύσει.

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ  – » Σφήκες »,{ στ.1291 }.                                                                                        Πιθηκίζω =μιμούμαι τον πίθηκον ,κολακεύω.

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ  – » Βάτραχοι »,{ στ.1083-86 }.                                                                          Δημο-πίθηκος =  ο δια κολακειών απατών τον δήμον ,αγύρτης ,απατεών.

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν ».                                                                                Πιθανόν =αληθινόν, πιστόν, ευπειθές .Πιθανολογία =διάλεξις αληθής.                          Πιθήσας = πιστεύσας , πισθείς , πιστωθείς.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – »  Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης «.                                                Πίθηκος / πίθακος { < πείθω ?} =μα’ι’μού { Λατ.Simius }.Πας ο φερόμενος ως πίθηκος, ο έχων τρόπους πιθήκου ,ο μίμος.

LIDDELL & SCOTT» Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                            Πίθηκος = 1.πίθηκας ,’μα’ι’μού [ μιμώ ] 2.είδος  σελαχώδους  ζώου.

J.B.HOFMANN  – » Ετυμολογικόν λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής » .                                    Πίθηκος {< πίθος }  =δυσειδής ,δύσμορφος.Καλλίας [ κατ’ευφημισμόν ] = ο ημερωμένος πίθηκος .Foedus[ Λατ.]=δυσειδής,βδελυρός.

I.A.E  SCHMIDT – » Eπίτομον Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                          Πίθων = μικρός πίθηκος { για κόλακες }. 1.Πιθών  { < πίθος }= τόπος πλήρης πίθων               2.Πιθών  { < πείθω } = πιθεών.

ΣΟΥ’Ι’ΔΑ /  ΣΟΥΔΑ  – » Λεξικόν ».                                                                                                        Πίθηξ = η μιμώ  ,παρά το πιθήσω { < πιθώ }, πείθει γαρ ημάς το ζώον.                        Παροιμία : » πίθηκος εν πορφύρα ».

ΒΑΒΡΙΟΥ  – » Μυθίαμβοι  Αισώπειοι »,[στίχοι χωλιαμβικοί ].                                                      [81].Η αλεπού  και ο πίθηκος .

ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ  ΛΑΕΡΤΙΟΥ  – » Βίοι φιλοσόφων ».                                                                                 »γέρων πίθηκος ουχ αλίσκεται πάγη »=  ο γεροπίθηκος  [~ πολύπειρος ] δεν περιπίπτει εις παγίδαν .

PAROEMIOGRAPHI  GRAECI  – » Διογενιανός », [7, 94 ].                                                              »πίθηκος  εν πορφύρα » = επί του κρύπτοντος  όπισθεν της επιφανειακής αίγλης αισχρότητα ,πονηρίαν ,βδελυρόν χαρακτήρα.                                                                                  »όνος εν πιθήκοις »= αισχρός εν αισχροίς ,παλιάνθρωπος μέσα παλιανθρώπους.

 ΑΔ.ΚΟΡΑΗ – » Άτακτα ».                                                                                                                      Το πίθηκος [ Ελληνιστ. Πίθηκος και Πίθηξ ] είναι γενικόν όνομα του ζώου ,όπως και το χυδαίον  μα’ι’μού ,από του παρακμάζοντος Ελληνισμού  το Μιμώ , δια το μιμητικόν [ ικανότης μιμήσεως ] του ζώου .Μούνα { <  mona [Iσπ.] } = κήβος [ γένος πιθήκων με ουρά ] = Κερκοπίθηκος { > cercopithecus }. Πιτζάς { < πίθηξ }= νάνος , βραχύς ανθρωπίσκος .

ΑΝΘ. ΓΑΖΗ  – » Επίτομον λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                                    Πίθηκος και πίθηξ  { < πείθω }:  1.ζώον τετράποδον ,η μα’ι’μού  2. χλευαστικόν  παρωνύμιο του ασχήμου [ παρατσούκλι ] 3.είδος σελαχιού .

ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ Δ. του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                          Πίθηκος { < πείθω } : το γνωστόν μιμητικόν ζώον, η μα’ι’μού. 2.ανθρωπος άσχημος 3. είδος ιχθύος σελαχώδους.

Γ.ΛΑΜΨΑ – » Λεξικό του Αρχαίου κόσμου ».

ΑΝΝΗΣ  ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο εν τη λέξει  Λόγος ».                                            Πίθηκος { < πείθομαι } = ο υπάκουος.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Των περί τα ζώα ιστοριών », { Β’- VIII }.                                                    Ο πίθηκος  , ο κήβος  και ο κυνοκέφαλος   επαμφοτερίζουν  ανάμεσα  στον άνθρωπο  και  στα  τετράποδα .Οι πίθηκοι είναι τριχωτοί μπροστά ,επειδή είναι όντως ανθρωποειδή και τριχωτοί στην πλάτη, επειδή είναι όντως τετράποδα.

 ΑΙΛΙΑΝΟΥ – » Περί ζώων ιδιότητος » , { ΙΣΤ’ – 10 }.                                                           Semnopithecus entellus = Σεμνοπίθηκος ο ανθρωπόνους.

ΠΑΠΥΡΟΥ – » Λεξικό της Ελληνικής γλώσσας ».                                                                      Πίθηκος [ ΝΜΑ ] και πίθηκας [Ν] και πίθακος [Α].                                                            ΕΤΥΜΟΛ. λέξις αγνώστου  ετυμολογίας  ,η οποία εμφανίζει επίθημα με άηχο ουρανικό -κ- ,το οποίο απαντά και σ’άλλα ονόματα ζώων .Η λέξις είναι πιθανόν δάνεια. Η παλαιότερη άποψη που συνδέει το ‘‘πίθηκος’‘  με το Λατ.» foedus »{ = άσχημος , δυσειδής } δεν θεωρείται πιθανή .Η άποψις αυτή στηριζόταν στην κατ’ ευφημισμόν  χρήσιν της λέξεως καλλίας { < κάλλος } για τον πίθηκο.

A.Π.Θ {Ιδρ. Μαν.Τριανταφυλλίδη} – » Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής ».                              

ΑΚΑΔ.ΑΘΗΝΩΝ – » Χρηστικό λεξικό της Νέο-ελληνικής γλώσσας ».

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ  – » Ετυμολογικό  Λεξικό της νέας Ελληνικής  γλώσσας ».                           Πίθηκος ,αγνώστου ετύμου [;] μάλλον πρόκειται για δάνειο [;]. Με όλο τον σεβασμό στον εξαίρετο καθηγητή ,το ‘πίθηκος’ δεν μπορεί να είναι αγνώστου ετυμολογίας , διότι έχουν καταγραφεί ετυμολογήσεις της λέξεως .Συνεπώς μάλλον πρέπει να γραφεί ,ότι υπάρχουν αβέβαιες,  μη παραδεκτές ή αμφιλεγόμενες  ετυμολογήσεις αντί  αγνώστου ετυμολογίας  .Το δε » μάλλον πρόκειται για δάνειο»  εμπίπτει στην σφαίρα των επιστημονικών υποθέσεων και όχι στην επιστημονική απόδειξη.

ΣΤΕΦ.Α. ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ –  » Λατινο-Eλληνικόν Λεξικόν «.                                                        Fides ={ < [ Fid -] Ell. [ πιθ-] }= πίστις ,πειθώ. Fidius -ii { < fido } = πίστιος. Fido = πείθω. φίντις = φίλος [Δωρ.]. Fidelis,e =πιστός,αληθινός,ειλικρινής. Foedus ,a,um =αισχρός { την όψιν } ,δυσειδής ,βδελυρός,μιαρός,αηδής. Simus,a,um = σιμός . Simia-ae [ < simus ] = πίθηκος ,μιμώ, πιθηκοειδής άνθρωπος.

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ  – » Όρνιθες », { στ.439-442 }.                                                                           << ….όχι,αν συμφωνία δεν κάμουν σαν εκείνη που ο μαχαιράς, αυτή η μαϊμού, είχε κάνει με τη γυναίκα του : …  >>                                                                                                           { αναφορά ίσως σε κάποιον άσχημον ,ο οποίος  μάλλον ήθελε ν’αποφύγει τις πολλές διαχύσεις της  συζύγου του κι έκλεινε συμφωνίες μαζί της }..

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ  – » Αχαρνής », { στ. 905-907 }.                                                                              » …σαν πίθηκον με κακίες γεμάτον ».

ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ  – » Ιχνευταί », { στ. 121-122 }.                                                                                   Oι » Ιχνευταί »  είναι το μόνο  σατυρικό δράμα του ποιητή ,το οποίο σώζεται  όχι ολόκληρον,αλλά περίπου το μισό.»σαν πίθηκος που σκυφτά { κύβδα < κύπτω }ξεφυσάει ».

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ – » Υπέρ Κτησιφώντος  περί  του στεφάνου », { 242 }.                                     O Kτησιφών προτείνει να τιμηθεί ο Δημοσθένης για τις υπηρεσίες του στην πόλη.Ο Αισχύνης  όμως προσέβαλε αμέσως την πρόταση με  »γραφή παρανόμων» υποστηρίζοντας ότι έρχεται σε αντίθεση με προηγούμενους νόμους. Ακολουθεί η εκδίκαση της υπόθεσης ,όπου εκεί αποκαλείται ο Αισχύνης » αυτοτραγικός πίθηκος ».

ΑΡΠΟΚΡΑΤΙΩΝΟΣ  –  » Λεξικόν των Δέκα Ρητόρων  ».                                                                  Tραγικός πίθηκος ,έτσι  φαίνεται να  χαρακτηρίζει  ο ρήτορας τον Αισχύνη και για τις ατυχείς υποκριτικές του  ικανότητες ,» και μιμουμένου μάλλον τραγωδούς ή τραγωδείν δυναμένου ».

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Πολιτεία », { Ι’-620 c }.                                                                                              Στο [ Ι’ ]  και τελευταίο βιβλίο της »Πολιτείας » του, ο Πλάτων, παραθέτει τον εσχατολογικό μύθο του Ηρός.,δια του οποίου ζωντανεύουν οι  περιπέτειες της ψυχής στον άλλο κόσμο.Στο σημείο που οι ψυχές επιλέγουν την επόμενη  ενσάρκωση τους ,ο Ήρ είδε την ψυχή  του παλιάτσου και δύσμορφου Θερσίτη να ντύνεται με μορφή  μα’ι’μούς.!

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Ιππίας  Μείζων », { 289 a}.                                                                                      » Ο ομορφότατος  [ κάλλιστος ] των πιθήκων είναι άσχημος  [ αισχρός ] αν τον συγκρίνουμε με το γένος των ανθρώπων » .

ΛΥΚΟΦΡΟΝΟΣ  – » Αλεξάνδρα », { στ. 1000-1 }.                                                                    Λυκόφρωνγραμματικός και ποιητής τραγωδιών .To »Αλεξάνδρα  ή Κασσάνδρα’‘ είναι  απ’ τα σκοτεινότερα  αλλά και  διασημότερα  ποιήματα της ελληνικής αρχαιότητας.  H Αλεξάνδρα είναι η Κασσάνδρα, η κόρη του Πριάμου με ικανότητες προφητικές και αλάνθαστες. H Κασσάνδρα-Αλεξάνδρα φυλακίζεται κι εκεί προφητεύει με έναν μακρύ μονόλογο. ..Πιθηκόμορφος = ο έχων μορφήν πιθήκου.

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ  – » Πως αν τις διακρίνοιε  τον κόλακα του φίλου », { 7 }.                               »ο  πίθηκος  επιχειρεί  να μιμηθεί  τον άνθρωπο ».


ΠΑΝ.ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ –»Λεξικό Ρημάτων της Αρχ. Ελληνικής γλώσσας».                 Πείθω = αποδεικνύω ,πιστεύω. Πείθομαι =υπακούω.

ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ – » Ανώμαλα Ρήματα της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».    Πείθω : ρ.[πειθ-] και κατά *μετάπτωσιν —–> [πιθ- ] και  [ποιθ-].                                            ΠΑΡΑΓ. : Πειθώ,πεποίθησις ,πίστις [< πιστεύω ] ,πιστός, πιθανός, εύπιστος,δύσπιστος.    ΑΝΤΙΘ. : βιάζομαι.απειθώ,απειθαρχώ.

cf83ceaccf81cf89cf83ceb7_20181204.png

ΠΑΝ.ΚΟΛΛΙΑ – » Λεξικόν των Βασικών Ρημάτων της Αττικής Πεζογραφίας ».              Πείθω = παραπλανώ ,απατώ,καθησυχάζω,παρορμώ,αποδεικνύω. Πείθομαι =υπακούω.

ΠΑΝ.ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΟΥ – » Λεξικόν  ρημάτων εις τους Αττικούς πεζολόγους ».                Πείθω = πείθω,καταπείθω τινά.

ΚΥΑΝΟΠΙΘΗΚΟΙ ,{τοιχογραφία – Ακρωτήρι Σαντορίνης } 300px-Akrotiri_blue_monkeys


2.ΠΙΘΗΚΟΥΣΣΕΣ [ ΙΣΚΙΑ ].                                                                                                                Φλεγραίες Νήσοι (Iταλ. sole Flegree) . Βρίσκονται στο βόρειο τμήμα του κόλπου της Νάπολης ,που είναι μέρος του Τυρρηνικού πελάγους [Περιφέρεια Καμπανίας] .Τα κύρια νησιά του συμπλέγματος είναι η  Ίσκια { Ischia } [ ή Πιθηκούσσες , όπως την ονόμασαν οι πρώτοι Ευβοείς  άποικοι . Ήταν η  πρώτη αποικία των αρχαίων Ελλήνων στη Δύση ], η Προτσίντα { Procida = Προχύτη } και η Νησίδα { Nisida }. 

ΤΙΤΟΥ  ΛΙΒΙΟΥ – » Ιστορία της Ρώμης  από την ίδρυση της πόλης », { VIII-22 }.                        Τον 8ο αι. π.Χ. οι Ευβοείς ίδρυσαν αποικία σε νήσο την οποίαν ονόμασαν Πιθηκούσσες. Ήταν η πρώτη αποικία που ίδρυσαν οι Ευβοείς  στην Δύση . Λίγα χρόνια αργότερα πέρασαν από τις Πιθηκούσσες  στην απέναντι ακτή ιδρύοντας την αποικία Κύμη.. » Αφού αποβιβάστηκαν πρώτα στα νησιά Aenaria [Αιναρία] και Pithecusae [Πιθηκούσσες], έπειτα αποτόλμησαν να μεταφέρουν τους οικισμούς τους στην ηπειρωτική χώρα ».

ΣΤΡΑΒΩΝΟΣ  –  » Γεωγραφικά » { E’ – 4.9 }.                                                                                        Η νήσος Προχύτη ,  είναι κομμάτι το οποίο αποσπάσθηκε από τις Πιθηκούσσες                  { Προχύτη και Ισχία λέγονταν Πιθηκούσσες } .Αυτές κατοικήθηκαν από αποίκους της Ερέτριας και της Χαλκίδας.

PAROEMIOGRAPHI  GRAECI  – » Zηνόβιος ».                                                                                »Μη συναντήσεις τυχαία μελάμπυγον [ μελάμπυγος, ο έχων μέλαινα πυγή [=οπίσθια] ]»  : »μη συναντήσεις τυχαία κάποιον ανδρείον και ισχυρόν [ στον δρόμο σου ]» .Η παροιμία  προήλθε από εδώ : Η Θεία ,θυγατέρα του Ωκεανού ,γέννησε δύο παιδιά .Αυτοί τους περαστικούς χρησιμοποιώντας βία αδικούσαν .Τους παραινούσε δε η μητέρα τους να μην αδικοπραγούν  ,μήπως συναντήσουν κάποιον μελάμπυγον και τους τιμωρήσει. Κάποτε στη σκιά ενός δέντρου  κοιμόταν ο Ηρακλής .Όταν οι Κέρκωπες δοκίμασαν να του κλέψουν τα όπλα ,ο Ηρακλής ξύπνησε ,τους έπιασε ,τους έδεσε από τα πόδια με το κεφάλι προς τα κάτω από ένα ραβδί και στήριξε το ραβδί στους ώμους του. Οι κέρκωπες δεν έχασαν την ευθυμία τους και  βλέποντας τα τριχωτά οπίσθια του ήρωα γέλασαν ,ενθυμούμενοι τα λόγια της μητέρας τους για τον μελάμπυγον .Αφού δε πληροφορήθηκε ο Ηρακλής την αιτία των γέλιων τους ,τόσο πολύ ευχαριστήθηκε που τους άφησε ελεύθερους [ σε άλλη παραλλαγή ,ο Ηρακλής οργισμένος τους σκοτώνει ].  

ΑΘ.ΣΤΑΓΕΙΡΙΤΟΥ  – » Ωγυγία ή Αρχαιολογία », { Βιβλ.Ε’,σελ.121-122 }.                                      Οι Κέρκωπες ήσαν μόνιμοι κάτοικοι των λεγομένων Πιθηκουσών νήσων ,κοντά στην Καμπανία.Αναφέρονται δε πολλά γένη αυτών.Οι δε μόνιμοι κάτοικοι των νήσων αυτών ήσαν μεν πολλοί ,αλλά αναφέρονται μόνον δύο επισημότατοι ,που τους ονόμαζαν  Κάνδουλο  και Άτλαντα  και τους θεωρούσουν  γιους της Θείας ,κόρης του Ωκεανού.Ονομάστηκαν δε Κέρκωπες από τα επιχειρήματά τους ,επειδή ήσαν δόλιοι,  ψεύτες ,κόλακες , πανούργοι όπως οι αλεπούδες και εξαπατούσαν όλους τους ανθρώπους. Κάποτε λοιπόν  που πολεμούσε  ο Δίας με τους Τιτάνες ,έπεισε τους Κέρκωπες να συμμαχήσουν έναντι χρημάτων. Αλλά αυτοί  εξαπάτησαν ακόμη και τον Δία ,διότι και τα χρήματα πήραν και δεν πήγαν στον πόλεμο. Εξ αιτίας αυτού του γεγονότος αγανάχτησε ο Δίας και τους απολίθωσε {τους μεταμόρφωσε σε νησάκια } ή τους μεταμόρφωσε σε πιθήκους ,και γι’ αυτό ονομάστηκαν τα νησιά αυτά Πιθηκούσες.

ΟΒΙΔΙΟΥ – » Μεταμορφώσεις », { XIV ,89-100 }.                                                                                » Ο Δίας μεταμόρφωσε τους Κέρκωπες σε άσχημα ζώα ,ώστε ανόμοια με τους ανθρώπους να είναι και όμοια με αυτούς να δείχνουν. Τους πήρε δε το χάρισμα της ομιλίας και τους άφησε την πλασμένη για ψευδορκίες γλώσσα ,για να μπορούν να κλαψουρίζουν με βραχνιασμένους  κριγμώδεις  ήχους ».

LIDDELL & SCOTT» Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                            Κέρκωψ { < κέρκος } : a] Μυθώδεις ανθρωποπίθηκοι ή άνθρωποι πανούργοι b]. μεταφορ. άνθρωπος δόλιος ,πανούργος απατεών  // πίθηκος μικρόουρος  [ cercops ].

 ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ  – » Ειρήνη »,{ στ.1054 }.                                                                                         Κερκοσκοπία .Πολλάκις οιωνίσματα ελαμβάνοντο εκ της κέρκου του θυσιαζομένου ζώου. [δηλ. εξέταζαν την ουρά του ζώου , για να δουν τα μελλούμενα ].

                                                                                                                                                        Ι.ΚΑΚΡΙΔΗ – » Ελληνική Μυθολογία »,,{ σελ.111 }.                                                                         ΗΡΑΚΛΗΣ  και ΚΕΡΚΩΠΕΣ.  


                                       Τους οφθαλμούς  ανοίξατε . Εκάς  οι αμύητοι. 


xxx


3. ΠΙΘΗΚΟΣ  ΚΑΙ  ΑΝΘΡΩΠΟΣ .                                                                                                      Σε τι  μοιάζουμε  και σε τι διαφέρουμε από τον πίθηκο ;                                                      JOHN & MARY GRIBBIN – Η κοινωνιοβιολογία του ανθρώπου ».                                          Ευρωπαίοι επιστήμονες, που «διάβασαν» τον γενετικό κώδικα και κατάφεραν  να αποκωδικοποιήσουν το γονιδίωμα , διαπίστωσαν ότι οι χιμπατζήδες είναι οι πιο στενοί συγγενείς μας  [κατά 99% του DNA ] κι ακολουθούν  οι γορίλες [κατά  98% ], οι ουρακοτάγκοι [ κατά 97% ] και τέλος οι γίββωνες [κατά 96% ].   

Ομοιάζει ο άνθρωπος  με τον πίθηκο και γενετικά και στην ικανότητα της μιμήσεως, μιμητικόν γαρ το ζώον »] γι’ αυτό μάλλον κι ο πίθηκος προσπαθεί να  ομοιάσει του ανθρώπου μιμούμενος αυτόν ,χωρίς να αποκλείεται και το αντίθετο [εάν o άνθρωπος πιθηκίζει] ειδικά σε  εποχές παρακμής ,σήψεως και εντροπίας. Ο πίθηκος  μεν είναι μιμητικώτερον [ των άλλων ζώων ],ο άνθρωπος δε είναι μιμητικώτατον .

a].Η ΜΙΜΗΣΙΣ .                                                                                                                                    ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Περί Ποιητικής », { 1448 b }, IV. Γένεσις της ποιήσεως.                            << Η μίμησις είναι σύμφυτος στους ανθρώπους από παιδιά και κατά τούτο υπερέχουν των άλλων ζώων ,επειδή ο άνθρωπος είναι μιμητικότατον  και τις πρώτες μαθήσεις αποκτά δια της μαθήσεως >>. Συνεπώς η μίμησις στον άνθρωπο  είναι πολύ σημαντική,διότι μέσω αυτής ο άνθρωπος λαμβάνει τα πρώτα μαθήματα και εξ αιτίας της μιμήσεως αισθάνεται χαρά για τα μιμήματά του. Άρα μάθησις ίσον μίμησις  ,μίμησις  ίσον ευχαρίστησις .! Άρα η μάθησις δεν είναι η απόκτησις στείρων γνώσεων ,στα θρανία κάποιου σχολείου, αλλά είναι κάτι περισσότερο. Μανθάνω =μετέχω παντοιοτρόπως του πράγματος ,στο οποίον απευθύνεται η γνώσις. Μάθησις = συμμετοχή ,επικοινωνία, ενεργός μέθεξις σε ό,τι προσεγγίζουμε.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Ρητορική  Τέχνη », { Α’- 1371 b }.                                                                   » Αφού η μάθησις κι ο θαυμασμός είναι ευχάριστα πράγματα ,κατ’ ανάγκην είναι ευχάριστα και τα όμοιά τους : οι μιμητικές τέχνες ».

ΠΛΑΤΩΝΟΣ -» Θεαίτητος », { 155d }.                                                                                                 » τὸ Θαυμάζειν· οὐ γὰρ ἄλλη ἀρχὴ φιλοσοφίας ». Αρχή φιλοσοφίας ο θαυμασμός !

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Προβλήματα 3 »,{ Λ’- 6 }.[ Όσα περί φρόνησιν και νούν και σοφία]. Γιατί  πρέπει να εμπιστευόμαστε περισσότερο τον άνθρωπον από κάθε άλλο ζώο ; Μήπως επειδή απ’όλα τα ζώα είναι το μόνον ,που ξέρει να μετράει  ή μήπως επειδή είναι το πιο μιμητικόν απ’όλα ; Πράγματι ,η ιδιότητα αυτή του επιτρέπει να μαθαίνει.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ – » Επινομίς », { 977 c }.                                                                                                   Η » Επινομίς » ,ουσιαστικά συμπληρώνει τους »Νόμους » του Πλάτωνος. Εδώ ο μεγάλος  μαθηματικός -φιλόσοφος […]υπογραμμίζει την ιδιαίτερη σημασία της επιστήμης των αριθμών. Ο Πλάτων πιστεύει πως μόνο αυτή αξίζει να θεωρείται σοφία. Έτσι : α]. δεν υπάρχει αρετή χωρίς κρίση ,ούτε κρίση χωρίς την επιστήμη των αριθμών.Άρα δεν υπάρχει και αρετή χωρίς την επιστήμη των αριθμών β]. δεν υπάρχει ευτυχία χωρίς αρετή ,ούτε αρετή χωρίς σοφία,άρα δεν υπάρχει ευτυχία χωρίς την μαθηματική επιστήμη. Συνεπώς οι αριθμοί είναι το αίτιο τόσο της σοφίας όσο και της ευτυχίας { πρόλογος }. Αν αφαιρέσουμε τον αριθμό από την ανθρώπινη φύση δεν είναι ποτέ δυνατόν να γίνουμε λογικοί. 

RENE  MAGRITTE  – » The son of man » . rené-magritte-le-fils-de-lhomme-son-of-man

b}.O ΛΟΓΟΣ.                                                                                                                                            ΙΠΠΟΛΥΤΟΥ  ΡΩΜΗΣ – » Φιλοσοφούμενα ή κατά πασών αιρέσεων έλεγχος »                          [ IX ,9 ]  & απόσπασμα [50] -Ηρακλείτου.                                                                                          <<  Επειδή ακούσατε  όχι εμένα αλλά  τον Λόγον, είναι σοφία  να συμφωνήσετε  ,ότι τα πάντα αποτελούν ενότητα [ ένα]  >>.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Πολιτικά », { Α’-1253 a }.                                                                                 » ο άνθρωπος φύσει πολιτικόν  ζώον », » ο άπολις διά φύσιν και ού διά τύχην ήτοι φαύλός εστιν ή κρείττων ή άνθρωπος », » αφρήτωρ,αθέμιστος,ανέστιος », »ουθέν μάτην η φύσις ποιεί », ‘‘ λόγον μόνον άνθρωπος έχει των ζώων »,»ο δε λόγος επί τω δηλούν  έστι το συμφέρον και το βλαβερό,ώστε και το δίκαιον και το άδικον »,» άνθρωπος ,το μόνον            [ ζώον] αγαθού και κακού και δικαίου και αδίκου και των άλλων αίσθησιν έχειν ».

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Πολιτικά », { Α’-1253 a }.                                                                                  » ο άνθρωπος είναι εκ φύσεως προορισμένος να διαβιοί σε πολιτειακώς οργανωμένη κοινωνία », » ο  άπολις εκ φύσεως και όχι εκ τύχης είναι ή φαύλος ή ανώτερος του ανθρώπου [ υπεράνθρωπος ] », »χωρίς οικογένεια ,χωρίς νόμους ,χωρίς εστία », » ουδέν ασκόπως η φύσις ποιεί », » εξ όλων των ζώων ,μόνον ο άνθρωπος έχει το χάρισμα του λόγου ‘‘, » ο λόγος υπάρχει για να φανερώνεται [εκφράζεται] το συμφέρον και το βλαβερό [επιζήμιο] συνεπώς το δίκαιο και το άδικο » , » [ το αποκλειστικό γνώρισμα του ανθρώπου σε σχέση με τ’άλλα ζώα ] μόνον αυτός έχει το αίσθημα [ αντίληψη] του αγαθού και του κακού ,του δικαίου και του αδίκου και των άλλων συναφών [αξιών]».

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Ρητορική προς Αλέξανδρον »,{ 1421 a }.                                               Τούτο [ ο λόγος ] είναι ,στο οποίο διαφέρουμε από τα υπόλοιπα ζώα.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Περί ζώων Γενέσεως »,{ Ε’-VII,20 }.                                                                Η φύσις απέδωσε στους ανθρώπους  την τιμή να είναι οι μόνοι από τα ζώα ,που χρησιμοποιούν τον λόγον. Η δε ύλη [ υλικό ] του λόγου είναι η φωνή.

ΘΕΩΝΟΣ  ΣΜΥΡΝΑΙΟΥ  – »«Των κατά  μαθηματικήν  χρησίμων εις την του Πλάτωνος  ανάγνωσιν » ,[ ιη’ ].                                                                                                                        Κατά τον Πλάτωνα ,με τέσσαρες τρόπους λέγεται ο λόγος :

Σάρωση_20181204 (2)ΑΝΝΗΣ  ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο εν τη λέξει  Λόγος ».                                              ΛΕΓΩ σημαίνει εξ [6]  :

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Σοφιστής »,{263 c }.                                                                                        Διάνοια και Λόγος ταυτίζονται και διαφέρουν . Διάνοια = ο εντός της ψυχής  μυστικός διάλογος με το εαυτό της ,άνευ φωνής [ σκέψις ].

H ΚΑΙΝΗ  ΔΙΑΘΗΚΗ  – » Το κατά Ιωάννην », { Α’-1,2 }.                                                                  { Λόγος – Θεός }                                                                                                                                   1].»Στην αρχή ήταν ο Λόγος ,και ο Λόγος ήταν προς τον Θεόν ,και Θεός ήταν ο Λόγος.         2]. Αυτός ήταν από την αρχή προς τον Θεόν »…Θεός είναι ο Λόγος και ο Λόγος  είναι προς τον Θεόν . Ο άνθρωπος  είναι το μόνον έλλογον ζώον του πλανήτη.

THE NEW TESTAMENT – ‘‘  John ,chapter 1 » .                                                                                Προσέξτε την μετάφραση του Λόγου στην Αγγλικήν.  Λόγος = Word {;}!.Μα ο Λόγος [logical } ξεπερνάει την λέξη [ word ] !.Λόγος είναι πολλά περισσότερα από το Word.    Και η σύγχυση που προξενεί στην νόηση η ταύτιση του αφηρημένου[ Word ]  με το συγκεκριμένο [ word ] παγιδεύει την διάνοια σε αδιέξοδη οδό.

                                                     ΑΓΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ.ca9456ad89fef6c66a71b99b32dfe05e_L



[*].Ετεροίωσις :                                                                                                                                      η κατά ποιόν  μεταβολή  των φωνηέντων και των διφθόγγων των λέξεων .Αποτελεί μέρος του γενικότερου φαινομένου της μεταπτώσεως και προήλθε από παλαιότερο τονισμό.Κατά την ετεροίωση τρέπεται το θεματικό φωνήεν ή η δίφθογγος της λέξεως σε άλλο φωνήεν ή δίφθογγο αντίστοιχα.                                                                              ΑΧ.ΤΖΑΡΤΖΑΝΟΥ – » Γραμματική της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».




Kαλά  Χριστούγεννα και Καλή  Χρονιά.

BIBΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ  , ΕΛΕΓΧΕΤΕ  ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ.

Συνέπεια και ασυνέπεια.

Η συνέπεια μπορεί να χαρακτηριστεί ως το μεγάλο αίτημα της εποχής μας .Επειδή δε υπάρχει σοβαρό έλλειμμα συνεπείας ,κυριαρχεί η ασυνέπεια εμφανιζόμενη μάλιστα ως… αλλαγή εκσυγχρονιστική.Συνέπειαείναι το να τηρεί κάποιος τούς λόγους [υποσχέσεις] του ή να δρα σύμφωνα με τις ιδέες του / αυτός που έχει ακολουθία λόγων και έργων/ αυτός που φέρεται σύμφωνα με την λογική. Σήμερα μάλλον δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ,ότι η συνέπεια είναι ένα προτέρημα που χαρακτηρίζει τις σχέσεις των ανθρώπων. Η δε αύξηση ή μείωση της συνεπείας ,στις σχέσεις των ανθρώπων ,μεταβάλλει αναλόγως  το κύρος και την αξιοπιστία των προσώπων . Στον συνεπή  υπάρχει συμφωνία  λόγων και έργων. Οι δε σκέψεις και  πράξεις του δεν καθοδηγούνται από τον άνεμο του καιροσκοπισμού [ οπορτουνισμός ], που καταλήγει με μαθηματική ακρίβεια στον απεχθή αμοραλισμό . Κλασσικό παράδειγμα ασυνεπείας είναι οι πολιτικοί .Άλλα υπόσχονται προεκλογικά κι άλλα πράττουν μετεκλογικά. Κάνουν μάλιστα και εύκολες μεταγραφές μεταπηδώντας από το ένα κόμμα [αριστερό σε άλλο δεξιό και τανάπαλιν ] στο άλλο ,θυμίζοντας έντονα  ποδοσφαιρική δραστηριότητα. Κι όταν είναι στο ένα κόμμα υποστηρίζουν λάβρως τις θέσεις του  κόμματος αυτού , όταν όμως μεταγραφούν στο άλλο κόμμα υποστηρίζουν ενθέρμως τις αντίθετες  άλλες »χωρίς  περίσκεψιν χωρίς αιδώ». Δεν είναι λοιπόν καθόλου τυχαίο ,που ο λαός  μιλάει για ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής ζωής του τόπου. Βεβαίως ,για να μην αδικούμε τους ποδοσφαιριστές ,αυτό το κάνουν επειδή είναι επαγγελματίες και κυττάζουν το  ατομικό συμφέρον τους. Άρα είναι δίκαιο και σωστό να κάνουν μεταγραφές. Βεβαίως ,για να μην αδικούμε και τους βουλευτές{ ή βολευτές κατά τον Εθνάρχη },αυτό το κάνουν διότι κι αυτοί κυττάζουν το συμφέρον τους . Άρα καλώς πράττουν, ως προς τις  μεταγραφές. Άλλωστε σ’ ένα ολιγαρχικό ή αριστοκρατικό πολίτευμα  προστατεύονται τα συμφέροντα των ολίγων κι όχι των πολλών. Συνεπώς είναι λογικό και επόμενο, ο ‘άριστος’ βουλευτής να προστατεύει πρώτα απ’ όλα τα ‘άριστα’ συμφέροντά του. Γι’ αυτό  μπορεί  ο βουλευτής να λέει ,ότι υπηρετεί τον Δήμο [ λαό] και την Δημοκρατία ή ότι εκπροσωπεί τον λαό δια των κομμάτων ,αλλά αυτό  είναι ή ένα  ψέμα με ιδιοτέλεια ή μια μοσχαναθρεμμένη  αυταπάτη , προ’ι’όν αμαθείας. Διότι  στο πολίτευμα της  πραγματικής δημοκρατίας του Περικλέους  ΔΕΝ εξέλεγαν τους βουλευτές με ΨΗΦΟ αλλά με ΚΛΗΡΟ .Η εκλογή δια ΨΗΦΟΥ  ανήκει στο Ολιγαρχικόν ή {κατ’ ευφημισμόν} Αριστοκρατικόν πολίτευμα. Εξέλεγαν δε τους βουλευτές [ κι όχι μόνον αυτούς  ] δια ΚΛΗΡΟΥ ,διότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ ,όπως η ιατρική, η ρητορική ή η ζωγραφική τέχνη.Ο κάθε πολίτης είναι ικανός να υπερασπίσει μόνος τα συμφέροντά του χωρίς αντιπροσώπους και χωρίς την μεσολάβηση κομμάτων.Σίγουρα η Δημοκρατία δεν έχει σχέση  με κόμματα ούτε έχει ανάγκη τους ‘αντι-προσώπους.  Απεναντίας  έχει ανάγκη τα ΠΡΟΣΩΠΑ  που απαρτίζουν τον δήμο,τους πολίτες .  [βλ. Παλαιά και Νέα Δημοκρατία. ].                                                                  ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΩΝ   – » Χρυσά  Έπη », { 13 }.                                                                                      »έργω τε λόγω τε »= και με λόγια και με έργα.

Ο συνεπής  καλλιεργεί τη συνεργασία, τον αμοιβαίο σεβασμό, την αποφυγή του ψέματος και την υποκρισία. Διότι η υποκριτική  είναι χρήσιμη για το θέατρο και την ρητορική.Η συνέπεια επίσης οδηγεί στην αυτοκριτική, στον αυτοέλεγχο, στον αυτοσεβασμό και την αυτοκυριαρχία.                                                                                                                    ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΩΝ    – » Χρυσά  Έπη », { 42 }.                                                                                     Οι Πυθαγόρειοι πριν πέσουν για ύπνο εξέταζαν τρεις φορές τις πράξεις της ημέρας.

Η συνέπεια βοηθάει και στην ηθικοποίηση των ατόμων. Στις μέρες μας- που  κυριαρχεί ο καιροσκοπισμός κι η εκμετάλλευση – ο δυσεύρετος συνεπής ξεχωρίζει ,καθώς επιδιώκει να έχει αρχές κι αρετές που τις τηρεί  και εκουσίως να δεν τις παραβιάζει .          1].ΣΥΝΕΠΕΙΑ :                                                                                                                            ΗΕΝRICUS  STEPHANUS  – » Θησαυρός της Ελληνικής  γλώσσης ».                                   Συνέπεια : contextus verborum { = συνάφεια λόγων }. Μερικοί θεωρούν ,ότι συνάγεται από το  » συν  + έπομαι » και  όχι από το  » συν + έπος ».


EΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ – » Λεξικόν Λατινο-Ελληνικόν ».                                                        Contextus -us  { <  contexo } =συνάφεια ,αλληλουχία.                                                                  Verbum -i = ρήμα ,λόγος ,έπος ,λέξις .

Α. VILLOISON  – » Anecdota Graeca » , [ Πορφυρίου – » περί προσωδίας », τομ.2 ,σελ.112 ].  <<  Τι έστιν συνέπεια ; Η σύμφρασις και συνακολούθησις του λόγου  >>.

ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ  ΑΛΙΚΑΡΝΑΣΣΕΩΣ  – » Του  περί συνθέσεως ονομάτων », { 23 }.                          Η καλλιέπεια και η χάρις  αυτού  του ύφους οφείλεται στην συνέχεια { δ.γρ. συνέπεια }και την ομαλότητα της συνθέσεως .

ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΥ  ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ  { Δύσκολος } – » Περί  συντάξεως », { Α’ -1,12 }.                 << Του ρήματος του χαίρειν ,περί ου της συντάξεως και όλως τα της  συνεπείας κατά το δέον ειρήσεται >>

ΠΡΟΚΛΟΥ  – » Υπόμνημα εις τα Ησιόδου Έργα και Ημέρας » , { στιχ.18 }                           Συνέπεια = συνέχεια.

ΑΡΙΣΤΟΝΙΚΟΥ  – » Περί σημείων Ηλιάδος », { εις την ραψ.  Η’ }.                                          Δίδυμος [γραμματικός ] : << Τους στίχους τούτους ου προσίενται ένιοι ,ώσπερ ουδέ Ζηνόδοτος , αλλά το της συνεπείας ούτως έχει παρ’ αυτώ ,ώσπερ και ο Αριστόνικος εκτίθησιν >>.

ΦΩΤΙΟΥ [ ΠΑΤΡ.ΚΩΝ/ΠΟΛΕΩΣ ] – » Μυριόβιβλος ή  Βιβλιοθήκη »,τομ.5 , { 83 }.     Συνέπεια = ακολουθία.


LIDDELL & SCOTT» Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                       Συνέπεια { < έπος } = συναφή ,συνειρμός λέξεων ή στίχων .

ΑΝΘ. ΓΑΖΗ  – » Επίτομον λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                             Συνέπεια { < έπος } = συνέχεια στίχων ή λέξεων.

ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ Δ. του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                      Συνέπεια  { συν + έπος } = συνέχεια [ αλληλουχία ] λέξεων ή φράσεων  2.Συμπλοκή λόγου 3.Περικοπή στίχων { tirade }.

ISID.MASTROMICHALAKI  – ‘‘ Μοντέρνο Γαλλο-Ελληνικό & Ελληνο-Γαλλικό λεξικό ».  Tirade [θηλ.]= περικοπή , απόσπασμα.

ΣΤΕΦ. Α. ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ  – » Συναγωγή νέων λέξεων ».                                                       Συνέπεια { Γαλλ. suite ,consequence }. Tην λέξιν αυτήν ,την από δεκαετίες  πολυχρησιμοποιημένη από εμάς ,τα Λεξικά της αρχαίας ελληνικής   την καταγράφουν μόλις  από τον  Διονύσιον τον Αλικαρνασσέα  ,επειδή { στο » περί συνθέσεως ονομάτων » } πρώτη  φορά αναφαίνεται , και εκεί όχι με βεβαιότητα .Διότι παρεδέχθησαν  κάποιοι εκδότες,  ότι είναι  συνέχεια και όχι συνέπεια ,όπως ο Schott.

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                             Συν : το ομού . Συνέπεια { < συν  + έπος } :  1. σύνδεσις ,συρραφή ,συνειρμός των λέξεων ή των στίχων 2. παν ό,τι συνέπεται  , το παρεπόμενον , το αποτέλεσμα.

ΠΑΠΥΡΟΥ –  » Λεξικό της Ελληνικής  γλώσσας ».                                                            Συνέπεια < συν + έπεια { <, -επής  <έπος } : 1. επακολούθημα ,αποτέλεσμα,απόρροια  ,επίπτωσις  2.Λογική ακολουθία  3.Το να είναι κανείς πιστός στον λόγο του, στις υποχρεώσεις του , στο καθήκον του.  // { Αρχ. – Μεσ. } συνέπεια = σύνδεσις ,συνειρμός λέξεων ή στίχων .

Ν.Π. ΑΝΔΡΙΩΤΗ  – » Ετυμολογικό  λεξικό της κοινής Νεοελληνικής ».                         Συνέπειασυνεπής { = σύμφωνος με τα λόγια του }.

Ο.Ε.Ε ΑΤΛΑΣ  – »  Σύγχρονον  Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                      Συνέπεια  [ΑΚΔ]  : 1.Η αλληλουχία εις τα νοήματα  2. Το επακόλουθον  3.»κατά συνέπειαν » = επομένως. Συνεπής-ες [ΑΚΔ] : που έχει ακολουθίαν , λογικώς σύμφωνος  2. που τηρεί τον λόγον του ή τις ιδέες του 3. συνεπώς = επομένως , κατ΄ ακολουθίαν.

A.Π.Θ {Ιδρ. Μαν.Τριανταφυλλίδη} – » Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής «.                  Συνέπεια : σημασιολογικό δάνειο {= λέξη που προϋπάρχει σε μια γλώσσα και που αποκτά μια νέα σημασία την οποία δανείζεται από λέξη άλλης γλώσσας } της γαλλικής  suite ,consequence. Συνεπής : μεταφραστικό δάνειο { = λέξη που δημιουργείται σε μια γλώσσα και που μεταφράζει την λέξη μιας άλλης γλώσσας } της γαλλικής consequant .

ISID.MASTROMICHALAKI   – » Μοντέρνο Γαλλο-Ελληνικό & Ελληνο-Γαλλικό λεξικό ».        Suite= ακολουθία ,συνέχεια  .Consequance =συνέπεια ,συμπέρασμα // en consequence =κατά συνέπειαν . Consequent ,ente = συνεπής   //  par consequent = συνεπώς , επομένως.

 ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ – » Σύγχρονο  λεξικό της Νεοελληνικής γλώσσας ».                             Συνέπεια . Συνεπής -ες

ΑΚΑΔ.ΑΘΗΝΩΝ { Χρ.Χαραλαμπάκη }– » Χρηστικό λεξικό της Νέο-ελληνικής γλώσσας ».  Συνέπεια : 1. οτιδήποτε προκύπτει ως αποτέλεσμα ,επίπτωση ,επακόλουθο  2.σταθερότητα σε αξίες ,απόψεις και η ανάλογη συμπεριφορά και στάση ζωής  3.ακρίβεια και υπευθυνότητα στην τήρηση συμφωνιών. ΕΤΥΜ. συνέπεια  < μτγν. συνέπεια ‘ακολουθία λέξεων ‘ < Γαλλ. consequnce.

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ  – » Ετυμολογικό λεξικό της νέας Ελληνικής γλώσσας ».                       Α’. Συνέπεια = ακολουθία [ λόγων και έργων ], αξιοπιστία. Β’.Συνέπεια = επίπτωση ,επακόλουθο- { λογ.1844 }. Συνέπεια < συν + έπομαι =ακολουθώ ,που πλάστηκε καταχρηστικά { δηλ. χωρίς να συμφωνεί με τους κανόνες παραγωγής της Ελληνικής γλώσσας }κατ’αναλογία προς το ήδη υπάρχον συνέπεια ,προκειμένου να αποδοθεί το γαλλικό  consequence { = επακόλουθο ,επίπτωση }.Συνεπής {λογ.1871 }.Συνεπώς { λογ.επιρρ.1858 }.

InkedΣάρωση_20181111 (2)_LIΣΤΕΦ.Α. ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ –  » Λατινο-Eλληνικόν Λεξικόν «.                                                   Con-sequor , sequutus { secutus } =ακολουθώ κάποιον ,συν-έπομαι .Consequia-ae =συνέπεια .Consequentia-ae = ακολουθία .Consecutio-onis =επακολουθία,συνέπεια.

ΑΝΤ. HΠΙΤΗ  – » Λεξικόν  Ελληνο-Γαλλικόν & Γαλλο-Ελληνικόν ».                                       Συνέπεια : εκείνο ακριβώς που έπεται ,η συνέχεια { suite } , εκείνο το οποίον είναι δυνατόν να συμβεί κατόπιν [μετά] ,η συνέπεια { consequence }.Συνεπής -ές  : ο ακριβής σε κάτι, ο επόμενος  { consequent }.

ΕΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ  – » Ελληνo – Λατινικό  Λεξικόν ».                                                      1.Συνέπεια { < έπος }= contextus verborum  2.[νεοελ.] Συνέπεια { < έπομαι } = consecutio -onis , consequentia-ae .»Kατά συνέπεια »= consequenter.

ΣΟΦ .ΕΥΑΓΓ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ – »Greek lexicon of the Roman and Byzantine periods ».      Συνέπεια { < έπομαι } : sequence { < Λατ. sequor } = τάξη, σειρά,αλληλουχία . Connection { <  Λατ. connecto } = σύνδεση ,σχέση  . Context { < Λατ. contexo } = συμφραζόμενα.

Μ.ΜΑΡΤΕΝ – » Η γλώσσα του κινηματογράφου », {σελ.349}.                                                      Σεκάνς { sequence }=σύνολο αλληλουχίας σκηνών.

ΠΑΝ.ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ – » Λεξικό Ρημάτων της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας».    Έπομαιακολουθώ,έρχομαι ,καταδιώκω κάποιον. Ετυμολογία : Το ρ. έπομαι { έπω } < ρίζα ΣΕΠ-  [ σπ ]+όμαι [ω]  = σέπομαι  {=>μετατροπή του [σ] σε δασεία } = έπομαι{έπω}. [Αλλαχού  και  Παρακείμηκολούθηκα και Υπερσ.  ηκολουθείκειν ,διότι δανείζεται τους χρόνους αυτούς ,ως ελλειπτικόν ρήμα }.

bandicam 2018-11-13 00-12-04-303

ΠΑΝ.ΚΟΛΛΙΑ – » Λεξικόν των Βασικών Ρημάτων της Αττικής Πεζογραφίας ».             Έπομαι { αποθετικό του έπω } = ακολουθώ , συνοδεύω ,διώκω ,υπακούω  ,συμφωνώ,εννοώ,υποτάσσομαι. . Από την ρ.[ ΣΕΠ- ] :α] οπάζω {= ακολουθώ } εξ ου οπαδός  και β] όπλο.  Έπω { πάντοτε σύνθετον } = ασχολούμαι εις τι ,φροντίζω.

ΠΑΝ.ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΟΥ – »Λεξικόν απάντων των ρημάτων εις τους Αττικούς πεζολόγους».  Έπομαι = ακολουθώ .ΕΤΥΜ. Η ρίζα είναι :1.Ισχυρή[σεπ-] –> Λατ.sequor ,Λατ. sec-undus{ =βοηθός } ,Λατ.soc-ius { =εταίρος } 2.Ασθενής [σπ-],εκ της οποίας ο Αορ.β’ ε-σπ-όμην. Εκ της αυτής ριζ. και όπλον και οπαδός και το ομηρικόν αοσσητήρ {= βοηθός },[Χ-333]. Αντιδιαστέλλεται εις το ηγούμαι,το ηγεμονεύω ,το προηγούμαι και το άρχω .

OMΗΡΟΥ  – » Οδύσσεια », [ κ’ , 435-436 ].                                                                                       Ομηρική  ασύνθετος μορφή του μεταγενεστέρου συνέπομαι[ =συν-ακολουθώ ]»…συν…είπετο..»  =>  συν + έπομαι  = συνέπομαι [συν-ακολουθώ ].

ΑΝΝΗΣ ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Αρχιγένεθλος  Ελληνική γλώσσα»’ .             Έπω,έκω  > sequor { < έπομαι } > secundus { = ακολουθών }. 

LIDDELL & SCOTT» Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                    Α’.Έπω { < FΕΠ- } = λέγω.   Β’.Έπω { < ΣΕΠ- / ΕΠ- } = ασχολούμαι ,καταγίνομαι εις τι. Έπομαι = έρχομαι κατόπιν  ,ακολουθώ.

Σάρωση_20181111ΓΡ.Ν.ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗ – » Λεξικόν Ερμηνευτικόν ».                                                                     Έπω < {ρ.*[ ΣΕΠ-] ,πρβ. sequor } = ειμί περί τι ,ασχολούμαι σε κάτι ,φροντίζω. Συνήθως σύνθετον : περι- ,αμφι- ,δι- ,εφ-, μεθ- [ έπειν ].

ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ – » Ανώμαλα Ρήματα της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».      Έπω = ασχολούμαι εις τι ,φροντίζω { πάντοτε σύνθετον : δι-έπω, αμφ-ιέπω  κ.α.}.Ρίζα        *[ΣΕΠ-] , πιθανώς εκ ρίζης συγγενούς προς την του Λατινικού : sepelio =φροντίζω νεκρόν ,ενταφιάζω.

2].AΣΥΝΕΠΕΙΑ :                                                                                                                                      O ασυνεπής ,αντιθέτως του συνεπούς , αναγκαστικά φτάνει στο σημείο να ψεύδεται, διότι προσπαθώντας να καλύψει μια ασυνέπειά του, προκαλεί μια σειρά από άλλες ασυνέπειες, προσπαθώντας δε να τις δικαιολογήσει καταφεύγει σε  άλλα ψέματα αράδα .                          ΕΜΜ.ΚΡΙΑΡΑ  – » Νεοελληνικό  λεξικό ».                                                                                   Ασυνέπεια { ασυνιζ.} = ασυμφωνία λόγων και έργων ,έλλειψη συνέπειας .                       Ασυνεπής -ης-ες = που δεν είναι συνεπής { συνων.ανακόλουθος }.

Α.ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ  – » Υπερλεξικό της Νεοελληνικής γλώσσας ».                                Ασυνέπεια : 1.έλλειψη  συνέπειας ή λογικής  σειράς στη σκέψη ή στον λόγον 2.παραβίαση  παλιάς ή προηγούμενης συμφωνίας.                                                                     Συνεπής -ης-ες : αυτός που δεν είναι καθόλου συνεπής προς τα λόγια ή τις υποσχέσεις του ,αυτός που άλλα λέει και άλλα κάνει. 


Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ – » Λεξικό Συνωνύμων & Αντωνύμων της Νέας  Ελληνικής  γλώσσας  ».  Αποτέλεσμααπόρροιαεπακόλουθο συνέπεια  επίπτωση. 

K.Π.KABAΦH  – » Τα  ποιήματα ».                                                                                                       » Εν μεγάλη Ελληνική αποικία , 200 π.Χ. », { 1928 }.



»ΑΜ’ΕΠΟΣ ΑΜ’ ΕΡΓΟΝ ‘‘                                                                                                                    Ο Κριός είναι το έμβλημα του Μηχανικού στον Ελληνικό Στρατό [ΜΧ] ,ο οποίος συμβολίζει την πολιορκητική και επιθετική μηχανή των αρχαίων Ελλήνων. Πάνω από τον κριό υπάρχει το επίγραμμα:   »ΑΜ’ ΕΠΟΣ ΑΜ’ ΕΡΓΟΝ».

1200px-Hellenic_Army_Engineer_Corps.svgΤΑΚΗ ΝΑΤΣΟΥΛΗ  – » 3.000 λέξεις  &  φράσεις παροιμιώδεις ».                                            »Άμ’ έπος άμ’ έργον »  –  Κάτι που γίνεται αμέσως ,δίχως αναβολή .                   [Λατ]»dictum factum» =λεχθέν εκτελεσθέν.

I]. To έπος .                                                                                                                                  Σ.ΔΩΡΙΚΟΥ  & Κ.ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΑΚΗ  – » Το Δίγαμμα F ».                                                  [F]έπος =έπος . Λατ. Voco= καλώ  [Vox-vocis =φωνή ].Όσσα =φωνή.

Ι.ΠΑΝΤΑΖΙΔΟΥ – » Ομηρικόν  Λεξικόν ».                                                                                      Έπος { Fέπος } : λόγος ,εν γένει παν δια λόγου εκφραζόμενον  1]. λόγος,υπόσχεσις 2].συμβουλή ,γνώμη  3]. χρησμός  4]. διήγησις ,άσμα αοιδού  5]. επιθυμία ,προσταγή 6].λόγος κατ’ αντιδιαστολήν προς το έργον 7].το περιεχόμενον του λόγου  το οποίον συνάπτεται μετά του μύθου. Μερικοί θεωρούν  ότι έπος μάλλον σημαίνει το περιεχόμενο ,την υπόθεση .Ο δε  μύθος την πνευματική μορφή του λεγομένου .Τουναντίον άλλοι θεωρούν πως μύθος είναι κάτι το υποκειμενικό  ενώ έπος κάτι το αντικειμενικό.  

ΟΜΗΡΟΥ – » Ιλιάς », { Θ’-7~8 , Ξ’-44 , Τ-242 }.                                                                               Έπος = λόγος . Έπος = υπόσχεση . Μύθος – Έργον.

ΗΡΟΔΟΤΟΥ -»  Ιστορίαι » – » Θάλεια », { Γ’-134,6 }.                                                                          << άμα  έπος τε ,και έργον >>.

ΤΕΡΕΝΤΙΟΥ   – »  Ανδρία  { στ.381-382 }  – Αυτοτιμωρούμενος { στ.760 }».                                << dictum  factum ~   αμ’ έπος , αμ’ έργον  >> .

ΙΙ]. Το έργον.                                                                                                                                    Σ.ΔΩΡΙΚΟΥ  & Κ.ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΑΚΗ  – » Το Δίγαμμα F ».                                                      Aπό  ρ.*[Fεργ-] : έργον ,ρέζω {=πράττω },όργανον,εόργη / FέFοργα ,{Κρητ.}Fεργάζομαι.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ – » Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                                   Έργον { < έργω [ Β ] = έρδω } =έργον ,εργασία.                                                                       Έργω [Α] = εγκλείω,περιορίζω.                                                                                             Έργω [Β] = πράττω έργον , εργάζομαι.

Σάρωση_20181112 Ι.ΠΑΝΤΑΖΙΔΟΥ – » Ομηρικόν  Λεξικόν ».                                                                                     Έρδω { < Fέρδω  } ποι.{ FΕΡΓ- } =1. ποιώ,πράττω, 2.τελώ, θυσιάζω                                          Ρέζω  { <  [Fεργ-],κατά μετάθεσιν [Fρέγ]-j-ω } = 1.πράττω,διαπράττω ,εκτελώ  2.θυσιάζω.

  RENE MAGRITTE – » The Secret  Player », { 1927 }.Σάρωση_20181111 (4)                                                                                                                                                 BIBΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ  , ΕΛΕΓΧΕΤΕ  ΤΙΣ  ΠΗΓΕΣ .

Όμβρος και ομβρέλλα.

Φθινόπωρον ή μετόπωρον { μετά την οπώραν } ή χινόπωρο [ιδιωμ.] ήταν ,όπως γράφει ο λεξικογράφος Ησύχιος , »ο από της πεντεκαιδεκάτης [15] Αυγούστου μηνός έως της πεντεκαιδεκάτης Δεκεμβρίου [ή από 22 /8 -22/12] ‘‘.Οπώρα [ ή οπάρα Λακων.] ,το μέρος του έτους το μεταξύ της επιτολής του Σειρίου και της του Αρκτούρου [δηλ. από τα μέσα Ιουλίου ,όλος ο Αύγουστος και μέρος του Σεπτεμβρίου ] .Όπερ σημαίνει το δεύτερο μισό του θέρους.Αυτή είναι και η πιο πρόσφορη ώρα  του έτους προς πέπανσιν [=ωρίμανση ]των καρπών και των αγρών και των δένδρων.Αρχικά λοιπόν οπώρα ήταν η ώρα  των καρπών, μετέπειτα όμως κατέληξε  να σημαίνει και τον ίδιο τον καρπό. Μνημονεύονται   [ 7 ] επτά ώρες  : έαρ ,θέρος ,οπώρα,φθινόπωρον ,σπορητός ,χειμών , φυταλιά . Οι παλαιές  τρεις ώρες ήσαν πιθανώς όλες ίσες στο μήκος , αλλά  οι Αθηναίοι υπολόγιζαν το μεν έαρ και την οπώρα από δύο μήνες εκάστη ,το δε θέρος και τον χειμώνα ,από τέσσερις μήνες. Χαρακτηριστικό γνώρισμα του φθινοπώρου, εκτός των άλλων,είναι τα πρωτοβρόχια. Tο γνωστό εξάρτημα δε για την βροχή είναι το αλεξιβρόχιο κοινώς ομπρέλα. Ήταν άραγε πάντοτε η χρήσις της ομπρέλας για την βροχή ή μήπως όχι;              Η ΒΡΟΧΗ                                                                                                                                          Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ – » Λεξικόν της Αρχαίας  Ελληνικής γλώσσης ‘.                                                  Διαφέρει  το βρέχω {= υγραίνω την επιφάνεια } από το τέγγω {= »μουσκεύω » σε βάθος }.  Το τέγγω δεν είναι σε χρήση στην εποχή μας αλλά έμεινε  η χρήσις των λέξεων τεγκτός [= ο δυνάμενος να εμποτισθεί ,να μουσκευτεί ,να μαλακώσει } και ά-τεγκτος { = σκληρός , μη δυνάμενος να μαλακώσει } για να  μας το υπενθυμίζει .

 ΑΧ.ΤΖΑΡΤΖΑΝΟΥ – » Γραμματική της Λατινικής γλώσσης ».                                                     Τέγγω  : Tingo [ tinguo ] – tinxi – tinctum -tingere .

ΗΕΝRICUS  STEPHANUS  – » Θησαυρός της Ελληνικής  γλώσσης ».                                      Διαφέρει το βρέχω από το τέγγω. Διότι  βρέχεται  μεν το ξύλο ή ο λίθος  ,δηλαδή το επιφανειακό .Τέγγεται [ μουσκεύεται ] δε ο σπόγγος ή το ιμάτιον ,δηλαδή αυτό που η υγρασία φτάνει σε βάθος.

ΑΓΓ. ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ  – » Λυρικός  βίος », [Β’].


1.O OMBΡΟΣ .                                                                                                                                        Ι.ΠΑΝΤΑΖΙΔΟΥ – » Λεξικόν Ομηρικόν » .                                                                                       Όμβρος = ραγδαία βροχή ,καταιγίδα.  Εν γένει υετός , ψιλή βροχή  ακόμη δε και σφοδρός νιφετός ,χιών άπλετος .

THOMAS  GAISFORD  S.T.P  – » Etymologicon Magnum Lexicon ».                              Όμβρος : 1.{ ομού  + ρείν => ομόροος => όμορος => όμρος  + [β] > όμβρος } = ο ομού ρέων και  κατερχόμενος. 2. { φέρω => φρός /  βρός + [ ο ] => όβρος  + [ μ ] => όμβρος }.                    3. { βάρος => βρος + [ ο,μ ] => όμβρος }.

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ  – » Νεφέλαι », { στ. 335 – 338 }.                                                                             << ὄμβρους θ᾽ ὑδάτων δροσερᾶν Νεφελᾶν = και για βροχές  μιλούν «δροσερών Νεφελών»· >>.

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν ».                                                                             Όμβρος = χοιρίδιον [ <  όβρος > ] ή  υετός. Ιβρίκαλοι { < οβρ- } = χοίροι. Ο χοίρος [ υς ] σχετίζεται με τον υετόν ,διότι  όπως  το γουρούνι  αγαπά το ρυπαρόν  της λάσπης και εκφράζει το αυξητικό  [ »αύξει’‘  και »πλήθει »] με  το ασελγές [ »ατιμάζει »] έτσι κι η  δυνατή  βροχή ,που λασπώνει το έδαφος και τα χωράφια βιαίως ,αποτελεί αυξητικό παράγοντα γι’ αυτά ευνοώντας την ανάπτυξη της βλαστήσεως που οργιάζει και πληθαίνει.

 Γ.ΕΞΑΡΧΟΥ / Μ.ΦΩΤΙΑΔΟΥ  – » Ιωάννου Ζωναρά Λεξικόν ».                                                       Ιβρύκαλος  =  χοίρος.

ΗΕΝRICUS  STEPHANUS» Θησαυρός της Ελληνικής  γλώσσης ».                                          Όμβρος  { Imber  , Pluvia , [ Nimbus ] } =  Xoιρίδιον , υετός . »Ομβροτόκος  νεφέλη» .

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – »  Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης «.                                    Όμβρος { imber } = θύελλα μετά βροχής . Όμβρος  <  αφρός {*} .

ΑΝΘ. ΓΑΖΗ  – » Επίτομον λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                                     Όμβρος { imber } = βροχή , καταφορά  υετού. Όμβρος : συγγενές πιθανώς με το Umbra .

KΩΝ. Μ. ΚΟΥΜΑ  – » Λεξικόν ».                                                                                                  Βρέχω : ρήμα  πεποιημένον  εκ του ήχου του καταπίπτοντος  υετού . Όμβρος : όβρος είναι το πρωτότυπον . Όβρος —{ ρ<—> β}—> ορβός –{ β–> φ } -> ορφός  –> όμβρος.

ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ Δ. του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                          Όμβρος { συγγενές  του όρφνος  όθεν το Λατ. umbra } = ραγδαία βροχή [πλην όχι διαρκής με βροντές κι αστραπές }» Όμβροι και υετοί». Ορφνός { < ερέφω =σκεπάζω ,καλύπτω} = μαύρος ,σκοτεινός .Όρφος { < ορφνός, δια το μαύρον χρώμα του } = ορφός > ροφός { ειδ.ιχθύος }.

 ΗΕΝRICUS  STEPHANUS – » Θησαυρός της Ελληνικής  γλώσσης ».                                       Το ορφνόν , σημαίνει το σκοτεινόν.

ΔΑΜ. ΣΤΡΟΥΜΠΟΥΛΗ  – » Ετυμολογικό λεξικό της Ελληνικής ».                                            ρ. *[ΡΕ- ], ΡΕΩ.

ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ‘‘ Αρχιγένεθλος  ελληνική γλώσσα ».                        Umbra  < όμβρος { βροχή , νέφος }. Όμβρος  —[ o —> u ]—-> umbra .                          Αντιδάνειον : ομπρέλλα.

ΕΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ  – » Λεξικό  Λατινο-Ελληνικόν  ».                                                  Umbra-ae : [ι]σκιά , Umbro :  [ι]σκιάζω .

ΕΚΔ.ΣΙΔΕΡΗ   -» Dizionario Italiano Greco-Greco Italiano ».                                                         Ombra { ουσ.} : 1.σκιά ,ίσκιος   2. σκοτάδι ,σκότος  3. φάντασμα.

ΕΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ  – »  Λεξικό  Ελληνο – Λατινικόν  » .                                                      Όμβριος,ον : pluvius -a -um. » Όμβριον ύδωρ »= aqua  pluvia . Όμβρος  : imber -bris.

ΣΤΕΦ.ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ – » Λεξικόν  Λατινο-ελληνικόν ».                                                          Pluo { < πλύω  < φλύω :  υπερχειλίζω , κατακλύζω} = ύω. Pluvia { < pluo } = υετός ,ύδωρ.

Κ.ΔΟΥΚΑ  – » Λεξικόν  Διεθνών  λέξεων  του Ομήρου ».                                                          Όμβρος = ραγδαία βροχή ,καταιγίδα : Ombrella =ομβρέλλα ,αλεξιβρόχιον Umbra = σκιά[ πλανήτου ].

ΑΡ..ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ – » Η οικουμενική διάσταση της ελληνικής γλώσσας ».                    Ombro – όμβρο – < όμβρος =βροχή.

ΠΑΠΥΡΟΥ –  » Λεξικό της Ελληνικής  γλώσσας ».                                                                       Έχει  διατυπωθεί και η άποψις  ότι τόσο οι τύποι αυτοί ,όσο και η ρίζα της λέξεως ‘ Όμβρος ‘συνδέονται με την ρίζα [*nebh-]  των νέφος ,νεφέλη.

ΕΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ  – ‘‘  Λεξικό  Ελληνο – Λατινικόν  » .                                                Nimbus-i  : 1.γνόφος / δνόφος ,η από θυέλλης φερομένη ζοφερά ομίχλη  2.ομίχλη ,νεφέλη ,μελανία,νέφος   3.υετός , όμβρος.   Imber -bris : όμβρος ,υετός ραγδαίος { πρβλ. pluvia }.Εντ. [π.]  a] = ύπομβρος νεφέλη [ caeruleus -] , b] =όμβριον ύδωρ ,ύδωρ. Caerueus  & [π.] caerulus-a-um : κυανούς [ επί αντικειμ. θαλασσίων  ,περί άλλων κυανών αντικειμένων  } 2. κυανούς , κελαινός , μέλας   3. κυανίζων.

ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Αρχιγένεθλος  ελληνική γλώσσα ».                                 Nύβω   >  nubo = καλύπτω  .  Nubo  > nubes   &  nubela . Νύβω > νύμφη  & νέφος.

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                            Όμβριος ΌμβραΟμβρική γη .

ΟΔ.ΕΛΥΤΗ  – » Το  Άξιον εστί ».

Ο Θρόνος του Όμβριου Δία



                     Tας  θύρας κλείσατε ,τους οφθαλμούς λύσατε , εκάς οι βέβηλοι .


xxx.png

2. Ο YETOΣ                                                                                                                                       ΕΚΔ.ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ  – » Ανώμαλα ρήματα της Αρχ. Ελληνικής γλώσσης ».      Βρέχω {υγραίνω ιδίως την επιφάνεια ενός αντικειμένου ,ραντίζω,ρίπτω βροχήν} και  ύω.

ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ Δ. του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                          Υετός { < ύω } = βροχή ραγδαία και διαρκής  .Υετός : a]. πρώιμος ,ο ανοιξιάτικος b]. όψιμος , ο φθινοπωρινός.

THOMAS  GAISFORD  S.T.P  – » Etymologicon Magnum Lexicon ».                                          Υετός { < ύω = βρέχω  > υ-τός  + ε  > υ-ε-τός }.Ύης : επίθετον του Διονύσου .Ύης  : επίθετον της Σεμέλης . Υάδες : oι τροφοί του Διονύσου . Υιός  { < ύω } .

ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ  ΛΑΕΡΤΙΟΥ – » Βίοι Φιλοσόφων  », Ζήνων  ο Κιτιεύς ,[153].                         Υετός πάχνη χαλάζιχιόνι.

 OMHΡΟΥ  – » Ιλιάς», { Κ’ , 5-7 }.                                                                                                 Όμβρος χάλαζα –  νιφάδες –  χιών .

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  –  » Περί κόσμου », { 394 a , 25-30  }.                                                                    Το νέφος [ σύννεφο ] είναι πυκνός και ατμώδης σχηματισμός που παράγει νερό. Ο όμβρος [ βροχή ]προκαλείται από την πίεση νέφους που είναι πολύ πυκνό ,και ποικίλλει τόσο όσο και οι πιέσεις του νέφους.Αν δηλαδή η πίεση είναι ήπια σκορπίζει αραιές σταγόνες [ ψεκάδες ], αν όμως είναι έντονη ,πιο μεγάλες.Τούτον τον ονομάζουμε υετόν    [ νεροποντή ]διότι είναι μεγαλύτερος από τον όμβρον  [βροχή ] και ρίχνει συνεχόμενες σταγόνες βροχής πάνω στην γην.

ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο εν τη λέξει Λόγος », { σελ.275-76 }.                          Υετός  {< ύω  + ετός } = η ραγδαία βροχή .

ΔΑΝΑΗ  ΚΑΙ  ΧΡΥΣΗ ΒΡΟΧΗ .                                                                                                  ΠΙΝΔΑΡΟΥ – ‘‘  Πυθιόνικοι »,  [ XII ] ,< Στον  Ακραγαντίνο  Μίδα  αυλητή >.                          << .. της Δανάης ο υιός που από χρυσή  βροχή γεννήθηκε .>>

TIZIANO  VECELLIO   – » Δανάη »,{1545 }.

Σάρωση_20180929 (5) ΑΠΟΛΛΟΔΩΡΟΥ  – » Ελληνική  Μυθολογία », { Β’ – IV }.                                                                 Όταν ο Ακρίσιος  ερώτησε το μαντείο να του πει ,πώς θα μπορούσε να αποκτήσει  αρσενικά παιδιά ,ο θεός του απάντησε ,ότι η θυγατέρα του [ Δανάη ] θα γεννήσει ένα αγόρι ,που όμως θα τον φονεύσει .Τρομαγμένος ο Ακρίσιος ,από αυτό, έχτισε μια χάλκινη κάμαρη κάτω από την γη και φύλαγε μέσα την Δανάη…Ο Ζεύς  όμως μεταμορφώθηκε σε χρυσάφι κύλησε από την οροφή μέσα στους κόλπους της Δανάης και συνουσιάστηκε μαζί της.

Ι. ΡΙΣΠΕΝ  – » Ελληνική  Μυθολογία » , { Α’ ,σελ.60  }.                                                                    Η Δανάη , η  χρυσή βροχή και η γέννησις του Περσέως.

Ι.ΚΑΚΡΙΔΗ  –  » Ελληνική  Μυθολογία », { Γ’ – 182 }.                                                                     Η  γονιμοποίησις της Δανάης από τον Δία μυθοποιεί μιαν άλλη ,συγγενική ,θεολογική σκέψη : πώς ο ουρανός κάνει την γη να καρπίσει.

Δανάη   και  Δίας  [ ως  χρυσή βροχή ].

» ΥΕ , ΚΥΕ ».                                                                                                                                           Το ‘‘ ύε,κύε » ήταν η πιο γνωστή  ρητή τελετουργική επίκληση  κατά την  εορτή  και  μυστηριακή  τελετή της  λιτανικής  πομπής για  την Ελευσίνα προς τιμήν της θεάς της γεωργίας  και  της  γονιμοποιήσεως  Δήμητρας και της  Κόρης { Περσεφόνης ; } – και όχι μόνο.  ΜΕΤΩΠΗ από τα μικρά  Προπύλαια της Ελευσίνος.                                                        α]. Δεμάτιον από στάχυα ,σύμβολον αθανασίας  β]. Το άνθος  της Ελευσίνος , σύμβολο των ιεροφαντών  [ο αριθμός 8]  γ]. Μυστηριακή Κύστις  [ περιέχουσα τα 7 παίγνια του Διονύσου ] ,σύμβολο των 7 ψυχικών κέντρων  δ]. Το φυτό  »Νάρθηξ » της Ελευσίνος από το οποίον εξέρχεται το »ουράνιον πυρ »,συμβολισμός του θείου πνευματικού οργανισμού.

Γ.ΠΡΙΝΙΑΝΑΚΗ – » Γλώσσα Ελληνική : η γλώσσα των γλωσσών » , { σελ.86 }.                          Το ρήμα ύω έχει την βασική σημασία του βρέχω και παράγωγό του είναι η λέξις υετός , που δηλώνει την βροχή..Αφού η βροχή όμως εκφράζει κατά δεύτερο λόγο το γενετήσιον  και  αυξητικόν , η λέξις υετός δηλώνει και τον γόνο και το γέννημα.

ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ – » Βάκχαι », {στ. 275-278 }.                                                                                            Μιλάει ο  μάντης Τειρεσίας στον Πενθέα: » Δήμητρα ή  Γη ,ή όπως θέλεις πες  την ».

ΚΩΝ. ΚΟΥΡΤΙΔΟΥ  – » Αρχαία  Ελληνικά  Μυστήρια », { σελ.128 }.                                            ‘Ύε , κύε » : τελετουργική  μυστική επίκληση των Ελευσινίων μυστηρίων με σκοπό την γονιμότητα. Το μενύε’  αναφέρεται στον Δία και σημαίνει »βρέχε» ,το δε κύε» αναφέρεται στην Γαία  [ Δήμητρα ] και σημαίνει »τίκτε».

ΔΙΟΔΩΡΟΥ  ΣΙΚΕΛΙΩΤΟΥ  – » Ιστορική  Βιβλιοθήκη ‘, { Γ’ -62 }.                                            Γενικά από τους αρχαίους ποιητές και μυθογράφους η Δήμητρα ονομάζεται »Γη Μήτηρ ». Αλλά δεν είναι επιτρεπτό να εξιστορούμε αυτά λεπτομερώς στους αμύητους.

 Δ.Π.ΠΑΠΑΔΙΤΣΑ / Ε.ΛΑΔΙΑ – » Ομηρικοί Ύμνοι »,  Εις Δήμητραν , [ στ.476-479 ]                    << ..τα πάνσεπτα όργια ,που κανείς δεν πρέπει να ερευνά κι ούτε να παραβαίνει ,ούτε να τα κοινολογεί. >>

 ΠΑΝ. ΜΑΡΙΝΗ  – » Η Ελληνική  θρησκεία », { σελ.294 }.                                                          Λέγει πάλιν , ο Rohde : » Η  Ελευσίς εδίδασκε τους ανθρώπους , όχι ότι η ψυχή επιζεί  ,αλλά το πώς επιζεί » .

ΕRWIN  ROHDE   – » Ψυχή », { σελ.193 }.                                                                                             » Η Ελευσίνα  δεν  δίδασκε ότι η ψυχή  ,απαλλαγμένη από την παρουσία του σώματος ,θα ζει από δω και στο εξής , αλλά πώς θα ζήσει . .».


Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – «  Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης «.                                      {*}Aφρός : αφρός της θάλλασσας   <  Imber = όμβρος  <  Νebh –  <  νέφος ,νεφέλη .

LIDDELL & SCOTT» Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                          Aφρός { ΙΙΙ } ή αφύη  ή αφρύη : Ο θαλάσσιος  γόνος . Αφρός , ίσως συγγενής  της λ. όμβρος [ imber ]. Σανσκρ. abhram [ = νεφέλη } και ambu { = ύδωρ}.

Francesco Podesti  – ‘‘ The Triumph of Venus » ,{ 1833 }.