» ΚΑΛΟΣ ΚΆΓΑΘΟΣ »

Το πρότυπο του Τελείου Ανθρώπου στην Αρχαιότητα  { τελείως σπουδαίος-Αριστοτέλης } ήταν ο Καλός  και ο Αγαθός .Σήμερα  δεν συναντάμε συχνά  το ρητό αυτό  στον γραπτό ή προφορικό λόγο  αλλά  έχει διασωθεί στην καθομιλουμένη  ενωμένο  ως καλοκάγαθος.                                          Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα Λεξικόν  της Ελληνικής  γλώσσης ».  Ο καλοκάγαθος :
Η καλοκαγαθία λοιπόν  είναι η αρμονική σύνδεση  του σωματικού κάλλους { ΚΑΛΟΣ} με την ηθική ακεραιότητα{ΑΓΑΘΟΣ } με στόχο να γίνει »τελείως σπουδαίος». Αυτό ,όμως  είναι αρκετό ; Ένας  ορισμός { λέγεται  ορισμός ,γιατί ορίζει δια της τοποθετήσεως ορίων τα όρια μίας έννοιας ή ενός πράγματος  με την χρήση  καταλλήλων λέξεων } προσπαθεί να αποκωδικοποιήσει {;} την λέξη χωρίς πάντα να το καταφέρνει. Ο ασφαλής  οδός  είναι η κατανόηση της λέξεως  με την ανάλυση της ιδίας της λέξεως .Αυτή είναι  η επιστήμη της Ετυμολογίας  δηλ. της Αληθολογίας.{ Έτυμος,η,ον= αληθινός,η,ον-βέβαιος,α,ον-πραγματικός,η,ον }  Η σοφία  αρχίζει με την επίσκεψη των ονομάτων . Όσο περισσότερο αναλύουμε  τα ονόματα ετυμολογικά τόσο βελτιώνεται η σκέψη μας ,η κρίση μας [ όχι  η crisis ] και μειώνονται  οι πιθανότητες  εξαπατήσεως, αποπλανήσεως και γητείας από τους δημαγωγούς ,τους λαοπλάνους.                                                                                                                           Γ.ΛΑΘΥΡΗΣ – » Λεξικό  Εννοιών της Πλατωνικής  Φιλοσοφίας »{ οι όροι του Σπευσίππου }.  Τι είναι  ΄Ονομα ;
                                                                ΑΝΤΙΣΘΕΝΗΣ :αντισθενησ Άς ξεκινήσουμε το μαγικό ταξίδι των λέξεων  από την ετυμολόγησή  τους. Για να γίνει  ολοκληρωμένη η αποστολή μας θα φτιάξουμε  πρώτα  τα εννοιολογικά δίπολα.{ θα βρούμε τις αντίθετες  έννοιες  από αυτές που ζητάμε }.Ποιο είναι το αντίθετο του ΚΑΛΟΣ ; Ποιο είναι το αντίθετο  του ΑΓΑΘΟΣ ; Μερικοί   ίσως να έχουν έτοιμη την εύκολη απάντηση, αλλά είναι εύκολη ; img202
Α. ΚΑΛΟΣ-ΑΙΣΧΡΟΣ.      ΑΝΝΗΣ ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ -ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο εν τη λέξει λόγος ».                            1.Τι εστί »ΚΑΛΟΝ» ;
Από το καλός  το κάλλος .Γιατί όμως έχει  δύο λάμδα [-λλ] ; Γιατί  ο συγκριτικός και ο υπερθετικός βαθμός  του επιθέτου  αναδιπλασιάζει το [λ] ως προ’ι’όν συγκρίσεως. Η λέξη καλλιστεία  για παράδειγμα έχει δύο {λλ} γιατί βραβεύονται οι πιο όμορφες και ευειδείς καλλονές κατόπιν διαγωνισμού .  ΑΧ.ΤΖΑΡΤΖΑΝΟΥ – » Γραμματική  της  Αρχαίας  Ελληνικής  γλώσσας ».-  
Αρα   ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΣ -Η -ΟΝ [με δυό  -λλ  και όχι  καλύτερος-η-ο ].            Κάλλος  έχουν τρία :                      α] Το εύμορφον {π.χ  καλλονή  } β] Το χρήσιμον { π.χ εργαλείο} γ] Το ωφέλιμον { π.χ  νόμοι }.Θα  τα αναλύσουμε σε άλλο άρθρο .   LIDDELL & SCOTT – »Μέγα  Λεξικόν  της  Ελληνικής  γλώσσης ».           2.Τι εστί ΄» ΑΙΣΧΡΟΝ » ;
   Ι.ΠΑΝΤΑΖΙΔΗ  – » Ομηρικό Λεξικό » .     Το αισχρός  από το αίσχος :
    ETYMOLOGICON  MAGNUM  LEXICON  .      Τι σημαίνει  Αίσχος ;
  ΑΠ.ΤΖΑΦΕΡΟΠΟΥΛΟΣ  – » Ετυμολογικές  και  σημασιολογικές   ανιχνεύσεις .                                                { ΠΛΑΤΩΝΟΣ – » ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ’  ,201 Α }.
  ΑΧ.ΤΖΑΡΤΖΑΝΟΥ – » Γραμματική  της  Αρχαίας  Ελληνικής  γλώσσας ».-                                                        Οι βαθμοί  του  επιθέτου :
B. AΓΑΘΟΣ – ΚΑΚΟΣ .                                                                                                                                           ΕΡ.ΣΤΕΦΑΝΟΥ – » Θησαυρός της ελληνικής γλώσσης »       1. Τι εστί  » ΑΓΑΘΟΝ » ;

Γ.ΛΑΘΥΡΗΣ – » Λεξικό  Εννοιών της Πλατωνικής  Φιλοσοφίας »{ οι όροι του Σπευσίππου }. Το αγαθόν.

ΑΝ.  ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ -ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο  Εν  τη  Λέξει  λόγος ».                                                                       Ποιός   ονομάζεται  αγαθός ;

LIDDELL & SCOTT – »Μέγα  λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ». .Αγαθός-η-ον.

LIDDELL & SCOTT – »Μέγα  λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                                                           Ο  ΑΓΑΘΟΔΑΙΜΩΝ  {=αγαθός  δαίμων }.

LIDDELL & SCOTT – »Μέγα  λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ -»Λεξικόν».

  ΑΧ.ΤΖΑΡΤΖΑΝΟΥ – » Γραμματική  της  Αρχαίας  Ελληνικής  γλώσσας ».-                                                      Τα παραθετικά του επιθέτου  αγαθός,η,ον :
ETYMOLOGICON  MAGNUM  LEXICON .        2.Ποιον ονομάζουμε »ΚΑΚΟΝ»;

ΑΝ.  ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ -ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο  Εν  τη  Λέξει  λόγος ».

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ -»Λεξικόν».

 ΑΧ.ΤΖΑΡΤΖΑΝΟΥ – » Γραμματική  της  Αρχαίας  Ελληνικής  γλώσσας ».-                                                       Τα παραθετικά  του  επιθέτου  κακός,η,ον:
Συνοψίζοντας  το μεν  »καλός κ’αγαθός »  οδηγεί  στην ευδαιμονία  το δε » αισχρός  και κακός  στην κακοδαιμονία.     ΑΝ.  ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ -ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο  Εν  τη  Λέξει  λόγος ».                                            Τι  σημαίνει η λέξη  ΔΑΙΜΩΝ ;

LIDDELL & SCOTT – »Μέγα  λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».

 Ποιο  το άριστον  αγαθόν ;  Η  ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ  .                                                                                            ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ -‘ Μεγάλα  Ηθικά ‘.{ 1184a}img224img224 - ΑντιγραφήΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ     Σε πολλά  λεξικά   το ‘καλώς’  με  το ‘ ευ’ συγχέονται  ενώ διαφέρουν .                                              AΜΜΩΝΙΟΥ – » Λεξικόν   Ομοίων  και  Διαφόρων  λέξεων ».
 Στην  σημερινή  εποχή   εκτός  από τη  σύγχυση που προξενεί η  άγνοια   των νοημάτων των λέξεων  { σημείο  και απόδειξη  παρακμής  του εκπαιδευτικού  μας συστήματος και της αμορφωσιάς του λαού μας} συστηματικά αλλοιώνεται  και  η  σημασία ,το νόημα  των λέξεων  από  »μοντέρνους »  σκιτζήδες της  γλώσσας  μας με το  πρόσχημα  ,ότι  οι  λέξεις  και  η  σημασία  τους  αλλάζει  κατά το  δοκούν.!!  Ο  Διδάσκαλος του γένους όμως  Αδ.  Κοραής  μας συμβουλεύει bandicam 2016-05-15 21-59-15-980 bandicam 2016-05-15 22-02-51-436 Η μετάλλαξη  του  επιθέτου  ΑΓΑΘΟΣ-Η-ΟΝ.bandicam 2016-05-15 16-13-43-125Ο ΑΓΑΘΟΣ.
Ο ΑΓΑΘΟΔΑΙΜΩΝ.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

 

 

 

 

 

Η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και.. κόκαλα τσακίζει!

Το ερέθισμα  για το  σημερινό άρθρο μας το προσφέρει απλόχερα ο εκλεκτός λογοτέχνης , ποιητής  , κριτικός και ερίδμητος  δημοσιογράφος Π.Μπουκάλας. Ποιό είναι όμως  το έναυσμα ;  Η επικεφαλίδα του άρθρου  <<  Η γλώσσα και τα κόκαλα    >>  Γιατί γράφει »κόκαλα»  αντί για το ορθό » κόκκαλα » ο γνώστης της Ελληνικής γλώσσας  Π.Μ. ; Μήπως  διότι είναι υπέρμαχος της << απλοποιήσεως >> των λέξεων με διπλό σύμφωνο  και της αποβολής του ενός συμφώνου ,όπως επιτάσσει ο επίκαιρος  γλωσσολαικισμός  των ημιαμορφώτων ; Δεν προκύπτει αυτό από το άρθρο του , διότι διατηρεί τα διπλά σύμφωνα σε όλες τις λέξεις , όπως : <<  θα εξαλλαγεί >> ,<< περισσότερο >> , << γραμματείας και γλώσσας  >>, << γραμματική > ,<< άλλωστε > , << πολλοί και για πολλοστή >> , << αρρώστιας >> ,<<επίρρημα, >>, << εννοεί  >>. Σάρωση_20180121   Τι συμβαίνει τότε και αντιμετωπίζεται έτσι ,ρατσιστικά , η λέξη κόκκαλα ; Ανεξήγητο ! Η απλοποίηση  της γραφής πάντως ,πρέπει να συνάδει με την ορθογραφία και την ετυμολογία. Η σύνθεση των λέξεων και η ονοματοθεσία έχει νόμους και γραμματικούς κανόνες και δεν συγγενεύει ασφαλώς με τους ιατρικούς κανόνες  των  χειρουργικών ακρωτηριασμών και των κολοβωμάτων,                                                                                           Η λέξη » ο κόκκαλος » είναι αρχαία  και απ’ αυτήν προήλθε η μεταγενέστερη » το  κόκκαλο’‘ , η οποία αντικαθιστά την λέξη »οστό » { < οστούν }.                                            LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                               Κόκκαλος = ο πυρήνας του στροβύλου της πεύκης {= πιτύος }  [ nux pinea ] ,o κώνος .Κόκκος =το σπειρί  [ όπως ροδιού , μήκωνος , κυάμου κ.τ.λ. ].

Δ.Π.ΠΑΠΑΔΙΤΣΑ  &  ΕΛ. ΛΑΔΙΑ  – »Ομηρικοί  Ύμνοι ».                                                             »Ροιής κόκκον »= ροδιάς [ =ροία ] σπειρί .

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – » Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                              Κόκκος , κόκκων { = κόκκος ροιάς } . Κόκκινος . Κοκκίζω {= εξάγω τον πυρήνα [=κουκούτσι] του καρπού. Κόκκαλος {= ο πυρήνας του κουκουναριού της πεύκης }.    

ΔΙΑΜ. ΣΤΡΟΥΜΠΟΥΛΗ – » Ετυμολογικό Λεξικό της Ελληνικής ».                                            Ο  κόκκαλος = πυρήν , κουκούτσι κουκουναριού πεύκου . Το κόκκαλο = το οστούν  / οστό. Το κώκαλον =το  παλαιόν .  Ο κώκαλος = είδος πετεινού ,κόκκορα. Κόκκα = κεφαλή. Κόκκος = μικρός καρπός , σπυρί , σπόρος κόκκινης βαφής. Κοκκίον = μικρός καρπός , σπυρί .Κόκκων = ο σπόρος της ροιάς ,ροδιάς. Κόκκινος = ο βαφείς δια κόκκων , ερυθρός.

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν »                                                                            Κόκκαλος = ρόμβος , στρόβιλος πεύκης. Κοκκός = α] απ’ αυτό βάφεται κάτι φοινικούν [ ερυθρό },β] γυναικείον μόριον , γ] ο κόκκος του σίτου .

ΑΝΘ.ΓΑΖΗ  – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                                                    Κόκκαλος { < κόκκος } = ο κόκκος , ήτοι ο πυρήνας του στροβίλου [ της πεύκης ]. Κόκκος = 1].ο πυρήνας των καρπών συν. κουκούτσι , κοκκίον , σπειρίον 2] .η κοκκινηχλία { =κόκκος βαφικής }3]. Η κόκκος = το δέντρο πρίνος , το πρινάριον  και ο κόκκος = το πρινοκόκκιον  4].Το χάπι. 5].οι κόκκοι = οι όρχεις { Στράτωνος }.

ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν  της  Ελληνικής  γλώσσης ».                                 Κόκκαλος { <  κόκκος } = ο καρπός της στροβιληάς , το κουκουνάρι. O κόκκος { < κόγχος }= κουκούτσι , κουκκί , σπυρί , το πρινοκόκκι , κάθε τι στρογγυλό μικρό σώμα , χάπι ,οι όρχεις . Η κόκκος = το δένδρο { είδος πρίνου } από το οποίο συνάζουν το πρινοκόκκι.    

Δ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ  – »  Μέγα  Λεξικόν   της Ελληνικής  γλώσσης »                                            Ο κόκκαλος = το κόκκαλο, ο πυρήνας του στροβίλου της πιτύος , το κουκούτσι του κουκουναριού , ο σκληρός πυρήνας των οπώρων , το κουκούτσι  2]. ο κώνος της πεύκης , το κουκουνάρι , ο στρόβιλος  3]. ο καρπός του φυτού δαφνοειδές το Κνίδιον.

ΝΙΚ. ΑΝΔΡΙΩΤΗ  – » Ετυμολογικό Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής ».                                      Από εδώ αρχίζει η αλλοίωση της λέξεως κόκκαλος και η εμφάνιση του ..κόκαλου.!                Κόκαλο {!} < αρχ. ο κόκκαλος , που έγινε ουδ. κατά το οστούν ! { χειρουργείο αλλαγής φύλου ! } .Προσέξτε τώρα την ομόρριζη  λέξη κόκκινος  ,που προέρχεται από την λέξη κόκκος { με διπλό [κ] !!  .Κοκκινίζω <  Κόκκινος  < κόκκος . Γιατί το κόκαλο με ένα [κ] και το κόκκινο με δύο [κ] ; Δεν υπάρχει λογική εξήγηση.

ΕΜΜ.ΚΡΙΑΡΑ – » Λεξικό  της σύγχρονης ελληνικής δημοτικής γλώσσας » .                      Κόκαλο { <  κόκκαλος } = 1. οστούν  2.[συνεκδ. ] κοκαλένιο {;}εργαλείο .

A.Π.Θ {Ιδρ. Μαν.Τριανταφυλλίδη} – » Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής ».                          Κόκαλο < κόκκαλος [κουκούτσι κουκουναριού].Αναίτια και ανεξήγητη η γραφή με ένα[κ]! Αυτό μάλιστα το ονομάζουν απλοποίηση αντί για ακρωτηριασμό.!!

ΑΚΑΔ.ΑΘΗΝΩΝ  – » Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής γλώσσας ».                                    Κόκαλο  και κόκκαλο  [ < μσν. κόκ[κ]αλον  ] = οστό . Η λογική του επαμφοτερίζοντος : και με ένα [κ] και με δύο [ κκ ].

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ – » Ετυμολογικό Λεξικό ».                                                                               Κόκκαλο ή κόκαλο ; Η ετυμολογία αποδεικνύει ότι η λέξη γραφόταν με δύο [κ] ήδη από την  Αρχαιότητα εφ’όσον αποτελεί παράγωγο του αρχ.κόκκος.

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ -» Λεξικό των Δυσκολιών και των Λαθών ».                                             Τα  παράγωγα της λέξεως  < κόκκος >  γράφονται  ορθογραφημένα  με  διπλό [-κκ-] .        Η διαφορετική γραφή δεν δικαιολογείται ορθογραφικά ούτε τεκμηριώνεται ετυμολογικά.

Α. Ε. ΜΕΓΑ  – » Ιστορία του γλωσσικού  ζητήματος » , {τομ.Α’ ,σελ.37 }.                                   << Δεν βλάπτει τον Ελληνικό λαό μια μικρή καλλιέργεια της γλώσσας του , αλλά η παραμέλησή της και η αμάθεια του λαού. >>

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ : 

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ , ΕΛΕΓΧΕΤΕ  ΤΙΣ  ΠΗΓΕΣ.

Ζηλοφθονία { invidia }.

ζηλοφθονία είναι μια σπουδαία σύνθετη λέξη .Διότι αν και είναι νεώτερη , αυτή η λέξη δεν  έχει να ζηλέψει τίποτα από παλαιότερες ή αρχαίες σύνθετες λέξεις. Υπήρχαν βεβαίως και ο ζήλος  και ο φθόνος αλλά η ζηλοφθονία ήρθε να καλύψει το κενό μεταξύ αυτών . Διότι ζηλοφθονία δεν είναι μήτε ζήλος μήτε φθόνος ‘ είναι και  τα δύο . Δείχνει δηλαδή η λέξη  αυτή ,το πέρασμα από τον ζήλο στον φθόνο .Το πέρασμα στο αντίθετό του , γιατί  οι λέξεις ζήλος και φθόνος είναι αντίθετες. Η παραγωγή  νέων λέξεων οφείλει να  συμπληρώνει τα  κενά ή  να  αποσαφηνίζει μια έννοια  χωρίς να  κακοποιεί την γραμματική  ή να   κατασκευάζει  ανόητες  λέξεις { π.χ. συγνώμη , συστημικός , υλοποίηση κ.α. }.                                                                                                                                     A.Π.Θ {Ιδρ. Μαν.Τριανταφυλλίδη} – » Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής ».                                Zηλοφθονία = εμπαθής ζήλια , ζήλια που φτάνει στο φθόνο και το μίσος.

ΣΤΕΦ.ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ – » Συναγωγή  Νέων  λέξεων » .                                                               Η λέξη μαρτυρείται  από  το 1892 {  Στέφανος  Ξένος : ‘ζηλόφθονα βλέμματα’  }  στην εφημερίδα »Βρεττανικός  Αστήρ ».

ΚΩΣΤΗΣ  ΠΑΛΑΜΑΣ  – » Ασάλευτη ζωή »,  ‘ Ο  ΓΥΡΙΣΜΟΣ ‘,{1897 }.                                        ‘‘Οι ζηλόφτονοι  θεοί » { αντικατάσταση του δασύπνοου  [ θ ] με το ψιλόπνοο [ τ ] της ομάδος των χειλικών αφώνων συμφώνων { τ, δ, θ }.

 A’ ΖΗΛΟΣ                                                                                                                                                HΣΙΟΔΟΥ – » Θεογονία », {στ.383  }.                                                                                                Η Στύγα  { εξ ού στυγερός -η – ον } η κόρη του Ωκεανού  έτεκε { < τίκτω .Η γυναίκα τίκτει ,εξ ου τοκετός , τοκάς, τέκνο } τον Πάλλαντα  και την καλλίσφυρη { η έχουσα κάλλος στα σφυρά ,στους αστραγάλους } Νίκη.

HΣΙΟΔΟΥ – » Θεογονία ».                                                                                                                     ΣΤΥΞ + ΠΑΛΛΑΣ  =  ΝΙΚΗ -ΚΡΑΤΟΣ-ΖΗΛΟΣ-ΒΙΑ.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – » Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                      Ζήλος / Ζάλος  { εκ του ζέω } = πρόθυμος [σφοδρά] άμιλλα .Αντίθετον ο φθόνος .2 παν σφοδρό πάθος ,κυρίως ζηλοτυπία. Ευγενής πόθος για υπερτέρηση σε κάποιο πράγμα.

THOMAS  GAISFORD  -» Etymologicon  Magnum Lexicon ».                                                      Ζήλος = φθόνος 1. ζέω+λίαν = ζέλος = ζήλος , διότι είναι πολύ θερμός 2. Από το ζέειν = Αυτός που φλεγμαίνει και καίει την ψυχή [ διότι την καίει βαθιά] 3.Από την ζέση του θυμού 4. Από   ζάλη  >  ζάλος > ζήλος .Διότι ο ζήλος κτυπάει τον άνθρωπο με τη ζάλη ,την ζαλάδα.  Ζάλη =ζα + άελλα  2. Το ζέειν την άλα , κυρίως επί θαλάσσης.

ΦΩΤΙΟΥ  – » Λέξεων Συναγωγή ».                                                                                                 Ζάλη = μεγάλη άελλα { άειν=φυσώ + ειλείν=συστρέφω }.Ζηλοτυπία= ζήλος εξ ασελγούς υπονοίας . Ζηλοτυπώ = μισώ. Το ζηλούν { το να ζηλεύω } είναι το μακαρίζειν { το να θεωρώ κάποιον μακάριο { μη + κήρ = όλεθρος , καταστροφή } ,ευτυχή , ευδαίμονα. Το ζηλοτυπείν { το να ζηλοτυπείς } είναι το εληλυθέναι { < έρχομαι :  το να έχεις έρθει } εις απέχθεια { από + έχθος = έχθρα, ‘μίσος’ } .[ Ζηλοτυπώ { ζήλος + τύπος < τύπτω }= κτυπημένος από ζήλεια ].

ΑΜΜΩΝΙΟΥ  – » Λεξικόν Ομοίων  και Διαφόρων  λέξεων ».                                                          Ζήλος και ζηλοτυπία διαφέρουν. Διότι ζηλοτυπία μεν είναι αυτό το πάθος ,δηλαδή αυτό που υπάρχει μέσα στο μίσος. Ζήλος δε είναι μίμησις καλού , τέτοιος που ζηλεύει  ο μαθητής  τον καθηγητή. » Μιμείται [ ζηλοί ] δε και τον γείτονα ο γείτων »-ΗΣΙΟΔΟΣ. Η τάδε μισεί ή εχθρεύεται [ ζηλοτυπεί ]  αυτόν εδώ.

ΑΝΘ.ΓΑΖΗ  – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                                                          Ζήλος = ζέση ψυχής , προθυμία για μίμηση. Πάθος ψυχής ή πόθος , διακαής διάθεση για κάτι. Ζηλοτυπια, φθόνος. Είδη ζήλου : 1.Μακαρισμός 2.Μίμησις 3. Φθόνος                         

Σάρωση_20180202

Δ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ  – »  Μέγα  Λεξικόν   της Ελληνικής  γλώσσης »                                          Ζήλος / Ζάλος= φθόνος , ζηλοτυπία. 2.ευγενής άμιλλα 3. θαυμασμός , προθυμία μιμήσεως τινός. Ζήλεια { ζηλεύω } = η δυσαρέσκεια δια ξένην ευτυχίαν  2. Ζηλοτυπία [ ιδίως επί συζύγων ] 3.Ο ζήλος ,το εξαιρετικόν ενδιαφέρον.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Μενέξενος » , { 242 a }                                                                                             Το κακό αγαπάει να πέφτει  πάνω σε ανθρώπους που κάνουν το καλό. Πρώτα ο ζήλος και έπειτα φθόνος που γεννιέται από τον ζήλο.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Ρητορική Τέχνη », { 1388 a  }.                                                                         Ζήλος είναι  κάποιου είδους λύπη για τα έντιμα αγαθά που έχουν αποκτήσει άνθρωποι  εκ φύσεως όμοιοί μας και τα οποία είναι δυνατόν και εμείς να αποκτήσουμε. Την λύπη δε αυτή δεν την συναισθανόμαστε επειδή οι άλλοι τα απέκτησαν αλλά διότι δεν τ΄ αποκτήσαμε  εμείς { γι’αυτό ο ζήλος  είναι ευγενικό συναίσθημα και συναντάται στους καλούς ανθρώπους , ενώ ο φθόνος είναι κακό και συναντάται στους μοχθηρούς. Διότι ο μεν καλός άνθρωπος με ζήλο προσπαθεί να επιτύχει εκείνα που επιδιώκει , ο δε κακός με τον φθόνο επιθυμεί να τα χάσει κι εκείνος που τ’ απέκτησε }.

bandicam 2018-01-20 12-27-00-275

Β’ ΦΘΟΝΟΣ                                                                                                                                             Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – » Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                         Φθόνος = λύπης συναίσθημα δια τα αγαθά των άλλων .Λατ.invidia .Παραγωγα : φθονέω ,φθονερός φθόνησις , άφθονος , αφθονία.

ΕΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ  – » Λεξικό  Ελληνο-λατινικόν  ».                                                                Ζήλος : 1] φθόνος= invidia-ae*  2] ζηλοτυπία = aemulatio-onis*  3] σφοδρά επιθυμία = studium-ii *

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – »Ηθικά  Ευδήμεια », { 1221 a }                                                                           Φθονερός  = αυτός που λυπάται για την προκοπή [ευπραξία ] του άλλου και σε περιπτώσεις που δεν πρέπει .Ο αντίθετα προς αυτόν χαρακτήρα δεν έχει ιδιαίτερο όνομα [ανώνυμος] ,είναι δε εκείνος που δεν λυπάται ούτε για αυτούς που ευδοκιμούν αναξίως.

Το  Νεμεσάν  {  < νέμεσις < νεμεσάω-ώ < νέμω= μοιράζω }= αγανακτώ ,οργίζομαι ,εκδικούμαι , όχι για προσωπικούς λόγους αλλά γι’  αυτό που  συνέβη αποκλειστικά στον πλησίον μου .Η αγανάκτηση αυτή έχει σχέση με την απονομή  του δικαίου , εξ ου και η θεά Νέμεσις. Διότι αυτό που γίνεται » παρ’ αξίαν » είναι άδικο .Και η δικαία αγανάκτηση λέγεται  νεμεσάν .Ο ανώνυμος  χαρακτήρας  είναι αυτός που δεν αγανακτεί ούτε  για την ανάξια  ευτυχία ούτε για την »παρ’ αξίαν » ευτυχία [ που είναι  άδικο ]. Ο φθονερός αγανακτεί  και με την ανάξια ευτυχία  και με την κατ΄αξίαν ‘ ευτυχία του ανθρώπου που φαίνεται ίσος προς αυτούς.



bandicam 2018-01-19 15-50-32-872




ΑΝΝΗΣ   ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ  – »  Ο εν τη λέξει Λόγος ».                                        Φθόνος = λύπη για τα καλά του άλλου . Ο φθόνος  φθίνει [=φθείρει ] τον κατέχοντα . Ζήλος = επιθυμία προς μίμηση. Ζηλοτυπία = μίσος. Από την ζάλη [άλς ] , ο ζήλος και η ζήλεια .

ΠΑΝ.ΚΟΛΛΙΑ – » Λεξικόν των βασικών ρημάτων της αρχαίας Αττικής πεζογραφίας ».         Φθίνω = μαραίνομαι , παρακμάζω ,φθείρομαι , αποθνήσκω. Από  την ίδια ρίζα το φθονώ και το φθείρω.

ΑΜΜΩΝΙΟΥ  – » Λεξικόν Ομοίων  και Διαφόρων  λέξεων ».                                                        Ζήλος  = η  μίμησις που γίνεται εξ αιτίας  της επιθυμίας  προσδοκώντας κάτι καλό. Φθόνος = κάποιου είδους βασκανία  για  αφθονία αγαθών, που έχουν οι άλλοι εμείς δε όχι. Ζήλος = λύπη για ξένα αγαθά τα οποία θα επιθυμούσε κάποιος  για τον εαυτό του. Τρία είναι τα είδη του ζήλου : α] Μακαρισμός , όταν λέει κάποιος για τον δείνα πόσο ζηλευτός είναι για το τάδε πράγμα. β] Ζηλωτής [ μιμητής ] τινός είναι ,όπως ο Θησεύς τον Ηρακλέα. γ] Όταν ο ζήλος μοιάζει με τον φθόνο.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Ρητορική Τέχνη », {  1387 b-1388 a }.                                                            Φθόνος είναι  κάποιου είδους λύπη όταν βλέπουμε τους όμοιούς  μας να επιτυγχάνουν { ευπραξία } εκείνα που θεωρούνται πλεονεκτήματα ,όχι γιατί επιδιώκουμε κάτι για τον εαυτό μας αλλά επειδή τα έχουν οι άλλοι….Φθόνο θα δείξουν οι άνθρωποι που έχουν ή φαίνονται ότι έχουν άλλους όμοιούς τους. Όμοιους στην καταγωγή ,στη συγγένεια, στην ηλικία , στην υπόληψη ,στην περιουσία….Φθονούν επίσης εκείνοι που σχεδόν τα έχουν όλα. Γιατί νομίζουν  ότι όλοι προσπαθούν να τους πάρουν τα δικά τους. Φθονούν  και οι μικρόψυχοι .Διότι σ’ αυτούς φαίνονται όλα μεγάλα.

Inkedbandicam 2018-01-20 13-09-41-293_LI Σε τι ομοιάζουν ο φθόνος  με την  βασκανία και σε τι διαφέρουν ; bandicam 2018-02-05 15-56-45-980ΠΑΝ.ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ  – ‘ Λεξικό Ρημάτων της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας ».                Βασκανία = ματιάζω , κακολογώ , συκοφαντώ {= ψευδώς τινός κατηγορείν -Σου’ί’δα }.

ANNHΣ  ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ  – » Ο εν τη λέξει Λόγος ».                                              Βασκανία  σημαίνει  μάτιασμα   και γλωσσοφαγιά. 

ΑΜΜΩΝΙΟΥ  – » Λεξικόν Ομοίων  και Διαφόρων  λέξεων ».                                                  Βασκανία και φθόνος διαφέρει. Βασκαίνειν  δεν είναι μόνο το να φθονείς αλλά και το να συκοφαντείς. Βάσκανον δε λένε αυτόν που είναι λυπηρός και βλαβερός.

 The Eye of Ra Okoto-na-Hor                                                                                                                                                                ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Φαίδων », { 95 b  }.                                                                                                     ΣΩΚΡΑΤΗΣ –<<  Μη λές  μεγάλο λόγο μην τυχόν κάποιο βάσκανο μάτι αναστρέψει τον λόγο που πρόκειται να ειπωθεί..>>

ΣΤΕΦ.ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ – » Λεξικόν  Λατινο-ελληνικόν ».                                                          *Invidia-ae { <  invideo  [ in+video ] } = φθόνος , βασκανία . *Aemulatio-onis = άμιλλα. *Studium-ii { studio } = σπουδή.

O ζήλος είναι θαυμασμός .Διότι εάν δεν θαυμάσεις κάποιον , δεν γεννάται η επιθυμία προς μίμησην αυτού. Ο θαυμασμός είναι και η αρχή της φιλοσοφίας. Διότι χωρίς  θαυμασμό  δεν μπορεί να γεννηθεί το πάθος του φιλοσόφου. Τέλος η επιθυμία για μάθηση [ το μανθάνειν] υπάρχει μέσα στον θαυμασμό [ το θαυμάζειν]. Και το μανθάνειν και το θαυμάζειν είναι ηδύ [ ευχάριστο ,γλυκό πράγμα ].

α]. ΘΑΥΜΑΣΜΟΣ – ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ                                                                                                        H συνάφεια του θαυμασμού προς την  φιλοσοφία.                                                                   ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Θεαίτητος », {155 d  }.                                                                                               Προσιδιάζει απολύτως σε φιλόσοφο το πάθος τούτο , το θαυμάζειν .Διότι δεν υπάρχει άλλη αρχή για την φιλοσοφία  παρά αυτή .Γι’  αυτό η Ίρις είναι γόνος του Θαύμαντος .

β]. ΘΑΥΜΑΣΜΟΣ – ΜΑΘΗΣΙΣ                                                                                                           Η συνάφεια της μαθήσεως προς τον θαυμασμό.                                                                        ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Ρητορική Τέχνη », { 1371 a-b }.                                                                      Και το μανθάνειν  και το θαυμάζειν ηδύ. Διότι το επιθυμείν [ μαθείν] υπάρχει μέσα στο θαυμάζειν , ώστε το θαυμαστόν είναι επιθυμητόν.

Και το μανθάνειν και το θαυμάζειν είναι ηδύ , γράφει ο Αριστοτέλης . Πόσοι από τους σημερινούς  μαθητές  και τους δασκάλους  πιστεύουν ότι η μάθηση και ο θαυμασμός είναι κάτι γλυκύ  και ευχάριστο;

HIERONYMUS BOSCH  –»The Seven Deadly Sins and the Four Last Things »,{1505 -1510;}. Hieronymus_Bosch-_The_Seven_Deadly_Sins_and_the_Four_Last_Things

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ : 

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

 ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ  ,  ΕΛΕΓΧΕΤΕ  ΤΙΣ  ΠΗΓΕΣ.

Η » φιλελεύθερη » δημοκρατία .

Γνωρίζετε ποιά είναι η πολιτικά επίκαιρη φράση – φετίχ των ημερών μας ; Η ..’Φιλελεύθερη’ Δημοκρατία ‘. Η καραμέλα των απανταχού  έμμισθων προπαγανδιστών -σκοταδιστών και των  αποχαυνωμένων  ακροατών! Mε το ‘αφήγημα’  της .. ‘Φιλελεύθερης Δημοκρατίας ‘ καταπιάνεται  ο ερίτιμος  δημοσιογράφος της έγκυρης εφ.’Καθημερινή’  Πάσχος  Μανδραβέλης στο άρθρο του < Το τέλος της Ιστορίας ακόμη παίζεται. >, όπου και  ερευνά  το περίφημο πια βιβλίο του Φ.Φουκογιάμα -»  Το τέλος της ιστορίας και ο τελευταίος άνθρωπος » και πασχίζει αγωνιωδώς  μέχρι να αποφανθεί  ,ότι το τέλος της… ιστορίας ακόμη παίζεται.! Ευτυχώς για μας, ‘Το τέλος της ιστορίας’ μπορεί να περιμένει.!   <<.., η  ιδεολογία της φιλελεύθερης δημοκρατίας είναι όχι μόνο το μοναδικό  ασυναγώνιστο πολίτευμα αλλά και η έσχατη  μορφή διακυβέρνησης των λαών …>>. Γι’  αυτό άλλωστε ονομάζεται  και το τέλος της ιστορίας.! Είναι ορθά και αληθινά όλα αυτά ; Όχι ! Είναι αληθοφανή .Μοιάζουν αληθινά γιατί σκοπό έχουν να ξεγελάσουν , να εξαπατήσουν , να επηρεάσουν κι εν τέλει να αποκοιμίσουν .Στην χώρα των Λωτοφάγων όλοι ξεχνούν , αδιαφορούν και ψευδίζουν. Πώς αποφεύγουμε αυτόν τον φαύλο κύκλο  της ψευδούς συνειδήσεως ; Με τις ερωτήσεις , την αμφισβήτηση και την έρευνα. Είναι δυνατόν να υπάρξει τέλος της ιστορίας ; Όχι .Διότι όσο υπάρχουν άνθρωποι , θα υπάρχουν και ιστοριογράφοι και ιστορία .Επειδή δε το σύμπαν δεν αγαπά την ακινησία, δεν πρόκειται ΠΟΤΕ να επέλθει απόλυτη ακινησία αλλά φαινομενική.Διότι μόνο το κινούν είναι ακίνητο ,κατά τον Αριστοτέλη{ Κινούν Ακίνητο }.Κατά συνέπεια ούτε κάποιο πολίτευμα μπορεί να είναι ιδανικό και τέλειο , ώστε να σταματήσει τον ρούν  της ιστορίας ούτε κάποια ιδεολογία μπορεί να είναι ιδανική και τέλεια , ώστε να σταματήσει η σκέψις και η διανόησις. Διότι ο άνθρωπος είναι εκ φύσεως ατελής και επιζητεί συνεχώς να καλύψει αυτήν του την αδυναμία με ατελείς ιδεολογίες και  πολιτεύματα βαφτίζοντάς τες τέλειες. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει ανέλιξη. Διότι »  ο εχθρός του καλού είναι το καλλίτερο »,όχι το χειρότερο. Σάρωση_20180114 (2)Σάρωση_20180116 (4) FUKUYAMA FRANCIS  – » Το τέλος της ιστορίας και ο τελευταίος άνθρωπος ». 

Προσέξτε την  ακόλουθη παράγραφο ,  διότι έχει ιδιαίτερο  ενδιαφέρον. Θεωρούν αταλάντευτα ο συγγραφέας  του βιβλίου  και ο καλός αρθρογράφος ,ότι η ορθότητα της φιλελεύθερης δημοκρατίας είναι καθολικώς αποδεκτή ,διότι αυτή κατατρόπωσε  τις αντίπαλες ιδεολογίες μαζί με τα αντίθετα  πολιτεύματα .Συνεπώς είναι η ανώτατη  βαθμίδα εξελίξεως των ιδεολογιών και των πολιτευμάτων ,άρα το τέρμα.! Η αλαζονεία φυτεύει την ύβριν ή η ύβρις την αλαζονεία ;Σάρωση_20180114  Ας εξετάσουμε την πρόταση << Η ορθότητα της Φιλελεύθερης Δημοκρατίας >> και τους όρους της. Έχει ορθότητα η.. » φιλελεύθερη δημοκρατία» ; Όχι,διότι είναι πλεονασμός.! Η δημοκρατία είναι πολίτευμα , που έχει σκοπό την ελευθερία. Δημοκρατία = ελευθερία . Αυτό το »φιλελεύθερη δημοκρατία » θυμίζει τον ανεκδιήγητον  Γ.Α.Π με την »συμμετοχική  δημοκρατία»! Λες και η δημοκρατία είναι τίποτε άλλο εκτός από  συμμετοχή.! Γιατί τονίζεται  όμως η φιλελεύθερη δημοκρατία ; Υπάρχει και η μη φιλελεύθερη ; Όχι!  Μήπως η Φιλόδουλος  Δημοκρατία ; Όχι.! Δύο είναι  οι πιθανές αιτίες που μπορεί να εξηγήσουν  αυτές τις απόψεις : είτε  είναι αποκυήματα πολιτικής και μίσθαρνης – ικανής ή  μη- προπαγάνδας  είτε  είναι αποτελέσμα  της αμορφωσιάς  και της απαιδευσίας – εξ αιτίας του διαζυγίου των Νεοελλήνων από  την αρχαιοελληνική γραμματεία. Δυστυχώς , δώσαμε τα φώτα στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο αλλά κρατήσαμε για τον εαυτό μας τα τσιμπλολύχναρα  και τά κρυφά σχολειά. bandicam 2018-01-14 20-47-03-396 Α’. Η ΟΡΘΟΤΗΣ { < ορθός-η-ον }                                                                                                       Διαφέρει το ορθό από το ευθύ. Το ευθύ αντίκειται στο στρεβλό{ στραβό } ενώ το ορθόν αντίκειται στο πλάγιον.                                                                                                            ΑΜΜΩΝΙΟΥ  – » Λεξικόν Ομοίων  και Διαφόρων  λέξεων ».    

Σάρωση_20180117 ΕΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ  – » Λεξικό  Λατινο-Ελληνικόν  ».                                                               Στα Λατινικά  rectus σημαίνει και ευθύς και ορθός[ αδ. 2] ορθός ,προσήκων ,πρέπων ,καλός. 3] casus rectus = η ορθή πτώση  [ δηλ. η ονομαστική ].Rector = ο ευθυντήρ , ο δι-ευθύνων , ο διοικών .

ΑΝΘ.ΓΑΖΗ  – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                                                          Όρθιος {  < ορθός  }= ο σηκωμένος κατ’ ευθείαν προς τα άνω. Αντίκειται στο πρηνής { = προύμητα }.Στον στρατό υπάρχουν βολές αξιολόγησης 3 στάσεων :  πρηνηδόν , γονυπετώς και ορθίως .

ZYΓΟΣ .Εικονική αναπαράσταση του ορθού και του πλαγίου. Όταν υπάρχει ισορροπία , η βελόνα σχηματίζει ορθή γωνία.

ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ  – » Λεξικόν  της  Ελληνικής  γλώσσης ».                                 Ορθός-η-ον { εκ του όρνυμι } = σηκωμένος επάνω {στο ποδάρι},στημένος ,ολόρθος ,ίσιος . Ορθότης = η στάσις του ορθού , ισιάδα, [μτφ.] ευθύτητα , ακρίβεια , δικαιοσύνη.

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                               Ορθός -η-ον = ευθύς ,ίσιος’. Λατινικά : rectus . Ορθός , όρθιος . Αληθής , πραγματικός , γνήσιος .ΟΡΘΑΙ  πολιτείαι {= Ορθά πολιτεύματα }  αντίθετον στο ΠΑΡΕΚΒΑΣΕΙΣ { πολιτειών }.

Β’ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ                                                                                                                      ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – »Ηθικά Νικομάχεια «, {Η’ – 1160 a }.                                                                Τρία είναι τα είδη του πολιτεύματος [ Βασιλεία – Αριστοκρατία – Τιμοκρατία ή Πολιτεία ]  , ισάριθμες  και οι παρεκτροπές ,οι  οποίες είναι διαφθορά των αντίστοιχων ορθών [ Τυραννία – Ολιγαρχία – Δημοκρατία ]. Τα ορθά πολιτεύματα έχουν σκοπό το κοινό συμφέρον .Τα ημαρτημένα { παρεκβάσεις ] έχουν σκοπό το ίδιον συμφέρον. 1. Βασιλεία -Τυραννία = αρχή ενός ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ  2.Αριστοκρατία -Ολιγαρχία = αρχή ολίγων ΔΙΑ ΨΗΦΟΥ 3.Τιμοκρατία [ πολιτεία] – Δημοκρατία = αρχή πολλών [πλήθος] ΔΙΑ ΚΛΗΡΟΥ. 

ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ  ή  ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΑ.                                                                                                        Τα ορθά πολιτεύματα έχουν σκοπό το κοινό συμφέρον .Τα ημαρτημένα { παρεκβάσεις ] έχουν σκοπό το ίδιον συμφέρον. 1. Βασιλεία -Τυραννία = αρχή ενός ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ  2.Αριστοκρατία -Ολιγαρχία = αρχή ολίγων ΔΙΑ ΨΗΦΟΥ 3.Τιμοκρατία [ πολιτεία] – Δημοκρατία = αρχή πολλών [πλήθος] ΔΙΑ ΚΛΗΡΟΥ. Σάρωση_20180114 (4)ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  –»  Πολιτικά » ,{ Γ’- 279 b }.                                                                           

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – ‘Ηθικά  Νικομάχεια «, { H’ – 1160 b }.                                                               Από το ορθό πολίτευμα της Τιμοκρατίας [ ή Πολιτείας ] έχουμε παρέκβαση  στο ημαρτημένο πολίτευμα  της  Δημοκρατίας. Διότι αυτά τα δύο πολιτεύματα έχουν κοινά σύνορα. Διότι και η Τιμοκρατία επιθυμεί το πλήθος [ οι πολλοί ] να βούλεται και όσοι μετέχουν του πολιτεύματος αυτού λόγω του τιμήματος που καταβάλλουν [ δηλ. της φορολογήσιμης περιουσίας , εξ ού και Τιμοκρατία ] είναι μεταξύ τους ίσοι. Γιατί η δημοκρατία είναι το καλλίτερο από τις άλλες δύο παρεκβάσεις των ορθών πολιτευμάτων ; Διότι είναι ‘ήκιστα μοχθηρόν’ ,ελάχιστα παρεκτρέπεται από το ορθό πολίτευμα της Τιμοκρατίας. Ενώ  η μεγαλύτερη πολιτειακή εκτροπή είναι από την Βασιλεία στην  Τυραννία. 

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – «Πολιτικά  », { Γ’ – 1280 a }.                                                                               Γιατί η Δημοκρατία είναι καλλίτερη λύση  από την Ολιγαρχία   ; Οι πολλοί [ δήμος ] πρέπει να ασκούν  την εξουσία παρά οι λίγοι αλλά άριστοι .Διότι οι πολλοί εάν μαζευτούν όλοι μαζί -παρ’ όλο που ο καθένας χωριστά δεν είναι σπουδαίος – πιθανώς να είναι καλλίτεροι από τους λίγους και αρίστους. Όπως συμβαίνει και  με τα δείπνα που γίνονται με κοινή δαπάνη [ δείπνα συμφορητά = που συνεισφέρουν όλοι μαζί , ρεφενέ ] είναι καλλίτερα από εκείνα που τα πληρώνει μόνο ένας.

Γ’ Η ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ                                                                                                                              ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Ρητορική Τέχνη », {A’ – 1366 a }.                                                                  Σκοπός της δημοκρατίας είναι η ελευθερία , της ολιγαρχίας είναι ο πλούτος , της αριστοκρατίας είναι τα σχετικά με την εκπαίδευση και τους νόμους και της Τυραννίδος είναι η φρούρηση του τυράννου.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Πολιτεία », { Η’ – 562 c }.                                                                                   Το κάλλιστο  αγαθό σε μια πόλη που δημοκρατείται είναι η ελευθερία και γι’ αυτό  αξίζει μόνο να μένει σ’ αυτήν  όποιος από τη φύση του είναι ελεύθερος.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Επιστολαί »,{ Η’ – 354 e }.                                                                                    Η δουλεία και η ελευθερία όταν γίνονται υπερβολικές [= ξεπερνούν το μέτρο ] είναι η κάθε μια τους πάγκακον [ αντιθ. πάγκαλον ].Όταν είναι με μέτρο [ έμμετρες ] είναι η κάθε μια τους πανάγαθον .Μετρημένη  είναι η δουλεία στον Θεό και άμετρη  η δουλεία στους ανθρώπους. Θεός δε για τους σώφρονες είναι ο νόμος, για τους άφρονες η ηδονή .

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Νόμοι », { ΣΤ’ – 762 e }.                                                                                             Πρώτον μεν τους νόμους , δεδομένου ότι αυτή είναι η υπακοή προς τους θεούς.               [ θεοσεβούμενος = νομοταγής ].

Η δημοκρατία { σκέτη χωρίς καπέλα και μεταμφιέσεις όπως  ‘νέο -φιλελεύθερη’ και ‘συμμετοχική ‘} δεν είναι ορθό πολίτευμα αλλά παρέκβασις του ορθού πολιτεύματος ,που λέγεται Τιμοκρατία ή Πολιτεία .Το πολίτευμα αυτό επειδή σημειώνει μικρή παρέκβαση από το ορθό  είναι καλλίτερο από τις άλλες πολιτειακές παρεκβάσεις [ Τυραννία και Ολιγαρχία ] .Το πολίτευμα της δημοκρατίας έχει σκοπό την ελευθερία .Άρα είναι περιττό το ‘φιλελεύθερη’ ,αν  και πολλές φορές ενέχει πολιτικές σκοπιμότητες  παρά  είναι δήλωση απαιδευσίας. Στο πολίτευμα της Δημοκρατίας  την εξουσία ασκούν οι πολλοί ΔΙΑ ΚΛΗΡΟΥ προς όφελος του δήμου [ πολλοί ].Στο πολίτευμα της Ολιγαρχίας την εξουσία ασκούν οι ολίγοι ΔΙΑ ΨΗΦΟΥ προς όφελος των ολίγων .Παγκοσμίως δεν εφαρμόζεται το δημοκρατικό σύστημα διακυβερνήσως ΔΙΑ ΚΛΗΡΟΥ αλλά το Ολιγαρχικό σύστημα ΔΙΑ ΨΗΦΟΥ.Η δημοκρατία στηρίζεται στην ΙΣΟΤΗΤΑ των πολιτών  γι’ αυτό εφαρμόζεται Η ΚΛΗΡΩΣΙΣ στα αξιώματα { βουλευτής – δικαστής -ιερέας }.Στην Ολιγαρχία του πλούτου εφαρμόζεται  η ψηφοφορία για την ανάληψη αξιωμάτων διότι στηρίζεται στην ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ των πολιτών .Επειδή είμαστε ΑΝΙΣΟΙ  ψάχνουμε τον άριστο δια της ψήφου εμπιστοσύνης. Αντιλαμβάνεσθε  ότι -σύμφωνα με τον Αριστοτέλη δεν υπάρχει πραγματική Δημοκρατία αλλά μια φτιασιδωμένη ολιγαρχία, μεταμφιεσμένη σε Δημοκρατία. Γιατί μεταχειρίζονται οι ισχυροί  το όνομα της Δημοκρατίας ; Διότι η Δημοκρατία ως δικαιότερο των άλλων πολιτευμάτων θέλγει και  βαυκαλίζει  τους πολλούς , ενώ η ολιγαρχία  διεγείρει αντιστάσεις και επαναστάσεις  των πολλών εναντίων των λίγων. Επίσης  η Δημοκρατία δεν έχει αντιπροσώπους  .Τιμά το πρόσωπο γι’ αυτό και είναι ΠΑΝΤΑ συμμετοχική .Αντίθετο του πολίτη είναι άλλωστε ο ιδιώτης .Συνεπώς η μεταμφιεσμένη ολιγαρχία ΔΕΝ είναι δημοκρατία.                                       << .. Η φιλελεύθερη δημοκρατία μπορεί να αποτελεί το ακροτελεύτιο σημείο της ιδεολογικής εξέλιξης της ανθρωπότητας και την τελική μορφή της ανθρώπινης διακυβέρνησης έτσι ώστε να συνιστά το τέλος της Ιστορίας… >> .Οι ιδέες όπως και οι ιδεολογίες είναι αθάνατες .Απλά περιπίπτουν σε αχρηστία  από τους ανθρώπους για ορισμένους λόγους .Το ίδιο και τα πολιτεύματα. Το ανώτερο δε πολίτευμα εξελικτικά  είναι η δημοκρατία του 5ου αι.π.χ. , ο λεγόμενος και  χρυσούς αιών του Περικλέους .Το χρυσό πολίτευμα της Δημοκρατίας  έκτοτε  δεν ξαναγεννήθηκε εν αντιθέσει με τ’ άλλα  πολιτεύματα. Η πραγματική δημοκρατία , όταν θα ξαναγεννηθεί , θα διαδεχθεί το παρηκμασμένο ολιγαρχικό σύστημα,  διότι θα είναι »τέκνο της ανάγκης και ώριμο τέκνο της οργής». »KΩΝ.ΚΟΛΜΕΡ  – » Άμεση  Δημοκρατία ».

Περισσότερα για την πραγματική δημοκρατία στο : << Παλαιά και Νέα Δημοκρατία.>>.



ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ  ,  ΕΛΕΓΧΕΤΕ ΤΙΣ  ΠΗΓΕΣ.

Η …αυθεντικοποίηση.

Άλλη  μια λέξη  κατασκευασμένη από την ποιητική διάθεση των Ελλήνων μεταφραστών, αντίστοιχη ποιοτικά με την παρακμιακή εποχή  και την μνημονιακή κατοχή  που βιώνουμε ,είναι και η ‘αυθεντικοποίηση’ { < authentication} .  Έτσι κατά την πλοήγηση στο δημοφιλές διαδίκτυο μπορεί να συναντήσει κάποιος τυχερός  το    «Πλαίσιο ψηφιακής αυθεντικοποίησης»  και να προβληματιστεί .Τι ακριβώς είναι αυτή η ..΄αυθεντικοποίηση ;  Και ποια διάνοια γλωσσοπλαστική άραγε,  κατάφερε να συνθέσει τέτοιο ..ποίημα και να ποιήσει  τι ..αυθεντικόν ;  Το Λεξικό Collins  όμως ,μεταφράζει την λέξη authentication ως ταυτότητα και όχι ως ..αυθεντικοποίηση. { Digital  Authentication  Framework } = πλαίσιο ψηφιακής ταυτότητας .bandicam 2018-01-12 12-58-57-326 Το Υπουργείο Εσωτερικών στον Δικτυακό Τόπο Διαβουλεύσεων δίνει τον ορισμό της αυθεντικοποίησης . Πρόκειται για μια διαδικασία πιστοποίησης  και επιβεβαίωσης του χρήστη στον ψηφιακό κόσμο.bandicam 2018-01-10 21-20-23-402

ΠΥΛΗ  για την Ελληνική γλώσσα – » Αυθεντικοποίηση». Η ‘πύλη’ εμφανίζει μόνο ένα αποτέλεσμα για την  ‘αυθεντικοποίηση’. {1-1}.bandicam 2018-01-10 21-21-15-326

ΑΚΑΔ. ΑΘΗΝΩΝ  – » Χρηστικό  λεξικό της Νεοελληνικής γλώσσας ».                                  Αυθεντικοποίηση { <  authentication }, λέξη που χρησιμοποιείται στο ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ  και στην ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ ] =  η διαδικασία επαλήθευσης της ταυτότητας ενός χρήστη. 2. Ψηφιακή ηλεκτρονική υπογραφή.πβ .Πιστο-ποίηση {; } ,ταυτο-ποίηση {;}…[ και η ποίησις συνεχίζεται ..]  

ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ [εκδ.]  – »Αγγλο-Ελληνικό  Λεξικό ».                                                                          Authentication  = επισημοποίηση  ,επικύρωση // πιστοποίηση  της γνησιότητας.

ΑΡ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ  – » Η Οικουμενική διάσταση της Ελληνικής γλώσσας ».                       Αυθέντης = α] αυτόχειρ φονιάς  β] απόλυτος κύριος , δεσπότης. Authentic-cal {1369}=  αυθεντικός , γνήσιος , αξιόπιστος  < authentique { Γαλλ.} < αυθεντικό {=έγκυρος ,γνήσιος }. Authentication = επικύρωση.

ΑΝΝΗΣ ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ -ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ  – » Αρχιγένεθλος  Ελληνική  γλώσσα».                       Αυτοέντης > αυθέντης > αυθεντικός > authenticus.

Άρα πρόκειται για μια Ψηφιακή ηλεκτρονική υπογραφή  ή  για μια  διαδικασία επαλήθευσης της ταυτότητας ενός χρήστη  και όχι για μια ποίηση ..αυθεντική !.



ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ = αυθεντικός + ποίηση .                                                               ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ  =αυθέντης  + ίκω { ικάνω } .



ΠΑΠΥΡΟΥ  – » Λεξικό της Ελληνικής γλώσσας »                                                                             Αυθεντικός { < αυθέντης}  =  1. έγκυρος ,γνήσιος 2.Αυτός που φτάνει μέχρι τον αυθέντη { αφέντη}, αυτός που ανήκει  ή που αναφέρεται στον αυθέντη.

Ενδιαφέρον μεγάλο παρουσιάζει η λέξη αυθέντης .Διότι χωρίς αυθέντη δεν υπάρχει ούτε αυθεντικός , ούτε ..αυθεντικοποίηση. Αυθέντης είναι ο πράττων κάτι με τα ίδια του τα χέρια { ιδιοχείρως} .Η λέξη όμως παρουσιάζει δύο διαφορετικές σημασίες : α]. φονεύς , αυτόχειρ   β]. απόλυτος κύριος ,αφέντης. Βλέπετε πώς ένας χειρώναξ { άναξ των χειρών }μπορεί να καταλήξει ή αυτόχειρας και  φονιάς ή απόλυτος άρχοντας  και δυνάστης ; Αυτό μπορεί  να συμβεί  εάν  είναι  δύο συνώνυμες  λέξεις  οι οποίες  έχουν διαφορετική ετυμολογική προέλευση ,συνεπώς και διαφορετική σημασία  ή  η λέξη  είναι μια και παρουσιάζει μεγάλο εύρος στην ανάπτυξή της με αντιφατικές [ φαινομενικώς] ερμηνείες.

ΑΝΝΗΣ   ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ  – » Ο εν τη λέξει Λόγος ».                                         Αυθέντης  : αυτός{ =ίδιος } + άνυμι { =φθάνω , φέρω εις πέρας  }.                                             Οι καταλήξεις { επιθέματα} σε -ικός  & -ική εκ του ρήματος ίκω { = φθάνω }.

ΠΑΝ. ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ  – » Λεξικό Ρημάτων της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας ».             Ίκω & Ικάνω  = έρχομαι , πλησιάζω , φτάνω .

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ  – » Ετυμολογικό λεξικό της Νέας Ελληνικής ‘.                                               Αυτοέντης = αυτός + *έντης  { ~ ανύω / ανύτω } > αυθέντης . [*] έντης : αμάρτυρος τύπος ,δηλ. υποθετικός. Το ίδιο και η υποθετική ρίζα [ *sen- ] είναι μια φανταστική -άνευ αποδείξεων-υπόθεση , της ..υποθετικής και φαντασιόπληκτης Ι.Ε θεωρίας.

J.B.HOFMANN  – » Ετυμολογικόν Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής ».                                  Άνυμι , ανύω , άνω { < άνFω } = επιτελώ ,τελειώνω ,κατορθώνω. Πβ. Αυθέντης , έννερα , εννεσιουργός.

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                               Αυθεντέω = 1].αυτοδικώ, είμαι αυθέντης , έχω εξουσία επί τινός , έχω αυθεντίαν ,κύρος νόμου .2]. εκτελώ φόνον . Αυθέντης { < αυτοέντης }=ο πράττων τι ιδίαις  χερσίν ,αυτόχειρ ,φονεύς.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – » Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                               Αυθέντης { < αυτοέντης = αυτός + έντης  } =1. ο ιδιοχείρως φονεύων //  Κυρίως επί φόνων διαπραττομένων υπό συγγενών // ο αποκτείνων  εαυτόν , ο αυτόχειρ , ο αυτοκτονών  2.Ο απόλυτος κύριος , ο δεσπότης  // [ως επίθετο ] αυθέντης φόνος = βίαιος θάνατος , θάνατος προελθών εκ φόνου. α’] Αυθέντης  < αυτό + θέντης [ < θείνω = θανατώνω ] β’] Αυθέντης < αυτός + έντης { < άνυμι  =φθάνω στο τέλος ,κατορθώνω }.

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ  – » Λεξικόν ».                                                                                Αυθέντης = αυτόχειρας ,  φονιάς.

ΦΩΤΙΟΥ  – » Λέξεων Συναγωγή ».                                                                                                Αυθέντης = όχι ο δεσπότης αλλά ο αυτόχειρ φονεύς. Αυθέντης = ο γαρ αυθέντης αεί τον αυτόχειρα σημαίνει.

THOMAS  GAISFORD  -» Etymologicon  Magnum Lexicon ».                                                  Αυθέντης = ο  αποκτείνων εαυτόν φονεύς.  Φένω =φονεύω .Ένω = φονεύω .Ένος = φόνος.  Αυτοέντης [1]{ ρηματικό όνομα } είναι κάποιος , ο οποίος βάλλει κατά του εαυτού του με όπλα { έντεα} , δηλαδή  με βέλη. Αυτοέντης [2] = αυτός που αγγίζει , που έρχεται σε επαφή  με τα πάντα , που καταπιάνεται με τα πάντα ,και είναι κύριος του εαυτού του  , και υπάρχει όχι εξαιτίας άλλου αλλά [εξαιτίας ] του εαυτού του.

ΔΑΜ.ΣΤΡΟΥΜΠΟΥΛΗ – » Ετυμολογικό Λεξικό της Ελληνικής ».                                        Φένω = φονεύω .Ένω =φονεώ .Έντης = φονεύς.  Αυτοέντης [1]= φονεύς αυτόχειρ . Αυτοέντης [2] = Αυθέντης. Αυθέντης [1]=φονεύς  αυτόχειρ .Αυθέντης [2] = απόλυτος κύριος. Αφθέντης = ο πράττων  [αυτός που κάνει κάτι]  με τα ίδια του τα χέρια. Αφέντης = κύριος.

ΓΡΗΓ.ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗ  – » Λεξικόν  Ερμηνευτικόν ».                                                           Αυθέντης { αυτοέντης ,έντεα }= αυτουργός , αυτόχειρ.

ΑΙΣΧΥΛΟΥ – » Ευμενίδες », { στ. 211-212 }.                                                                                   Αυθέντης φόνος = Συγγενικός φόνος.

ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ – » Ηρακλής Μαινόμενος », {στ.  837-838 },{ αποδ. Κ.Βάρναλη }.                            Αυθέντης φόνος = φόνος συγγενούς  με αυτοχειρία.

ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ  – » Ικέτιδες », {στ.  442-443 }.                                                                                         Αυθέντης = κυρίαρχος.

ΑΝΘ.ΓΑΖΗ  – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                                                  Αυτοέντης = αυθέντης 2] αυτόχειρ , αυτοκτόνος.

ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ   – » Οιδίπους Τύραννος », {στ. 106-107 }, { αποδ. Κ.Χ.Μύρης }                          Αυτοέντης = ο αυτουργός .

ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν  της  Ελληνικής  γλώσσης ».                                  Αυθεντέω-ώ + γεν. = αυθεντεύω  > αφεντεύω. Είμαι αυθέντης / αφέντης κάποιου , τον εξουσιάζω. Αυθέντημα = έργον αυθεντίας { πληρεξουσιότητας }. Αυθέντης  { αυτός + έντης } = ο πράττων τι ιδιοχείρως , αυτεξούσιος , απόλυτος εξουσιαστής ,{ ιδ. επί φόνου } αυτουργός ,αυτόχειρας. Αυθεντία = κυριότης , αυτεξουσιότης , κύρος , εξουσία. Αυθεντικός-η-ον = ο έχων κύρος , ο έγκυρος. . Αντίθετο του Αυθεντικός  ,ο Αδέσποτος.

Δ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ  – »  Μέγα  Λεξικόν   της Ελληνικής  γλώσσης ».                                            Αυθέντης { < αυτοέντης  { αυτός + έντης } = αφέντης.

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ  – » Σφήκαι », { στ.547 }.

Όσον αφορά το β’ συνθετικό  της λέξεως  αυθεντικο-ποίηση  [δηλαδή την ποίηση]  υπάρχει εκτενής ανάλυση στο άρθρο  <<H ..επικαιροποίηση.>> .



ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ  ,  ΕΛΕΓΧΕΤΕ ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ.

 

 

H ..επικαιροποίηση.

Ποίησις { < ποιέω-ώ } είναι οποιαδήποτε δημιουργία ή κατασκευή [ σε αντιδιαστολή προς  τη λέξη πράξις ], γράφει ο καθηγητής κ.Μπαμπινιώτης στο χρήσιμο Ετυμολογικό λεξικό του.Αυτό σημαίνει ότι όλες οι σύνθετες λέξεις με α’ ή β’ συνθετικό την ποίηση πρέπει να περιέχουν την έννοια της κατασκευής ή της δημιουργίας. Εάν είναι έτσι πώς εξηγούνται οι λέξεις  : υλοποίηση  , αξιοποίηση  , κοινωνικοποίηση ,επικαιροποίηση ή  ..αυθεντικοποίηση ; Υπάρχει κάπου σε αυτές τις λέξεις η σημασία της δημιουργίας ή της κατασκευής ; Προφανώς όχι. Οι περισσότερες είναι κακή μετάφραση ξένων λέξεων από εμπείρους στις ξένες γλώσσες  μεν ,απαιδεύτους  δε στην ελληνική γλώσσα μεταφραστές. Διότι  δεν αρκεί η ορθή σύνθεση για την κατασκευή μιας λέξεως. Τελικώς πρέπει η λέξη να έχει νόημα. Ο εργοποιός  για παράδειγμα , έχει ορθή σύνθεση η λέξη [ έργο + ποιώ ]  αλλά ως ποιότητα νοήματος είναι μια ανοησία. Σίγουρα θα έχετε κάπου δεί ή ακούσει για << ..επικαιροποίησης ατομικών στοιχείων του Εθνικού Μητρώου>> ή <<…επικαιροποιείται η εγγραφή των μαθητών >> ή   << … επικαιροποίηση στοιχείων για τους οφειλέτες ..>> Τι ακριβώς κάνει ο ‘επικαιροποιός’  , αυτός που ποιεί …επίκαιρα ; Ο αρτοποιός ή ο κεραμοποιός   παραδείγματος χάριν, είναι εμφανές τί ποιούν .                        ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ { επίκαιρο + ποίηση}                                                                                         ΠΙΝΔΑΡΟΥ  – » Επίνικοι », Πυθιόνικος  4 { 270 }.                                                                  Επικαιρότατος [ = ο βοηθών πάρα πολύ ,εν καιρώ ανάγκης ].

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ  – » Ετυμολογικό λεξικό της Νέας Ελληνικής ‘.                                            Επίκαιρος = επί + καιρός .

1. ΕΠΙ  :                                                                                                                                           Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – » Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                               Η πρόθεση [επί ]στη σύνθεση λέξεων δηλώνει : 1.ΤΟΠΟΣ  1α].Στάση σε κάποιον τόπο 1β].Κίνηση { Κυρίως επί εχθρικής εννοίας } 2. ΧΡΟΝΟΣ {το κατόπιν , ύστερον } 3. ΠΡΟΣΘΗΚΗ{ συνοδεία}. 4.ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΗ { αμοιβαία ενέργεια }.ΕΠΙΤΑΣΙΣ { επιτείνει την έννοια του συγκριτικού  }.

2. ΚΑΙΡΟΣ :                                                                                                                                          ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ  – » Λεξικόν ».                                                                               Kαιρός  : 1.Χρόνος  2. Τόπος [καίριος]  3. Ο αριθμός επτά [7] ή Ιερός αριθμός.

ΑΜΜΩΝΙΟΥ  – » Λεξικόν Ομοίων  και Διαφόρων  λέξεων ».                                                          Καιρός και χρόνος διαφέρουν .Ο καιρός { δηλώνει  ποιότητα } είναι μέρος χρόνου και σύστημα  μετρημένων ημερών . Ο χρόνος { δηλώνει ποσότητα } είναι περιοχή πολλών καιρών και σύλληψις.

ΑΝΘ.ΓΑΖΗ  – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                                                          Καιρός  :  1]. Ο αρμόδιος , επιτήδειος καιρός , η ευ-καιρία. Άνευ καιρού = παράκαιρα , έξω του χρόνου . Επί καιρού  λέγειν  = απρομελετήτως , εκ του προχείρου. 2]. Διορία  3]. Το  μέτρο 4]. Καιροί = οι περιστάσεις του χρόνου και οι καταστάσεις του ανθρώπου 5]. ‘Καιροί σωμάτων ‘=η φυσική κατάσταση του σώματος.

Δ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ  – »  Μέγα  Λεξικόν   της Ελληνικής  γλώσσης ».                                            Καιρός

3 ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ  :                                                                                                                                    LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                               Επίκαιρος , ο επί του καιρού{ = ευκαιρία },αυτός που είναι στον κατάλληλο τόπο ή χρόνο ,έγκαιρος ,χρήσιμος , ωφέλιμος. 2]. Σπουδαίος 3]. [ επί μερών του σώματος] σπουδαίος , καίριος. 4]. Πρόσκαιρος σε αντίθεση με το α’ί’διος .

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ  – » Λεξικόν ».                                                                                  Επίκαιρος = εύκαιρος.

Δ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ  – »  Μέγα  Λεξικόν   της Ελληνικής  γλώσσης ».                                            Επίκαιρος :

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – » Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                 Άκαιρος = αυτός που δεν έγινε σε κατάλληλο καιρό . Επίκαιριος { επί + καιρός } = αυτός που γίνεται στον πρέποντα καιρό ή τόπο ,  στην κατάλληλη εποχή γινόμενος . Επίκαιρος = επικαίριος . Ευκαιρία {< εύκαιρος } = ο καλός [ κατάλληλος ] καιρός. Εύκαιρος { ευ + καιρός }= επίκαιρος , αυτός που γίνεται στην κατάλληλη [ευ] περίσταση . Ευκαίρως = επικαίρως ,εν ευθέτω χρόνω .

Δ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ  – »  Μέγα  Λεξικόν   της Ελληνικής  γλώσσης ».                                      Επικαιρέομαι -ούμαι = επικαίρως { ευκαίρως } τυγχάνω τινός {δλδ. κάνω την τύχη ευκαιρία}  

ΣΤΕΦ.ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ – » Συναγωγή  Νέων  λέξεων » .                                                                  Η  λέξη  Επικαιρότης  εμφανίστηκε  στην » Πρωτεύουσα »{ 1888 } και  στην εφ. »Ακρόπολις» { 1893 & 1894 }. Επικαιρόφρονες { 1887 }ή καιροσκόποι  , οι οπορτουνιστές{ Γαλ. opportunistes } στην πολιτική . 

Α.Π.Θ {Ιδρ. Μαν.Τριανταφυλλίδη} – » Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής ».                     Επίκαιρος-η-ο : 1α]  που αφορά το παρόν , την παρούσα κατάσταση  1β] τα επίκαιρα {< Γαλ. actualites } , αυτά που αναφέρονται στην επικαιρότητα 2] [για τόπο] στρατηγικά σημεία . Επικαιρότητα , το σύνολο των γεγονότων του παρόντος .

ΙΣ. ΜΑΣΤΡΟΜΙΧΑΛΑΚΗ – » Λεξικό Ελληνογαλλικό – Γαλλοελληνικό ».

ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ [εκδ.]  – »Αγγλο-Ελληνικό  Λεξικό ».                                                             

4.ΕΠΙΚΑΙΡΟΠΟΙΗΣΗ    ή  » << ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΟ ΜΠΡΟΚΟΛΟ ; >> »

Εφ.ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ   [1979] Η  πρώτη εμφάνιση της λέξης  <επικαιροποίηση > στην εφ.’Μακεδονία’ { ..επικαιροποίηση των τιμών..}bandicam 2017-12-28 18-15-44-553

ΠΥΛΗ για την Ελληνική γλώσσα : Η επανεμφάνιση της λέξεως ‘επικαιροποίηση‘ .               [1].Παπαθεμελής , 2016  [2].Κακλαμάνης ,2006  [3].Σημίτης , 2003.

Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ – » Λεξικό της Νέας Ελληνικής γλώσσας ».                                                     Επικαιροποιώ { < update }: 1. εκσυγχρονίζω κάτι , το ενημερώνω με νέα στοιχεία 2.Η/Υ καταχωρίζω νέα στοιχεία ή πληροφορίες σε ήδη υπάρχον αρχείο.

ΠΑΠΥΡΟΥ – » Λεξικό Πληροφορικής ».                                                                                 Update – ενημερώνω.

ΑΚΑΔ. ΑΘΗΝΩΝ  – » Χρηστικό  λεξικό της Νεοελληνικής γλώσσας ».                                      Επικαιροποιώ { < actualiser } =εκσυγχρονίζω ,προσαρμόζω στα νέα δεδομένα,αναθεωρώ.

ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ -ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ  – » Αρχιγένεθλος  Ελληνική  γλώσσα».                      Actualite < act < Άκτωρ  < άγω.

ΑΙΣΧΥΛΟΥ – » Πέρσαι », { στιχ. 557 }                                                                                                  Άκτωρ = ηγέτης ή αγέτης { < άγω }.

Το  Λ.Κ.Ν [ Ιδρ. Τριανταφυλλίδη ], το λεξικό του Δ.Δημητράκου  ,το λεξικό  του Παπύρου  όπως και  τα ακόλουθα λεξικά της Νεοελληνικής γλώσσας ΔΕΝ  περιλαμβάνουν την  λέξη  επικαιροποίηση .bandicam 2018-01-05 14-26-42-057

5. ΠΟΙΗΣΙΣ .                                                                                                                                            ΚΑΡΛ ΣΠΙΤΣΒΕΓΚ – » Ο φτωχός ποιητής », { 1839 }  Σάρωση_20171229 (3)                                                                                                                                                             Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ  – » Ετυμολογικό λεξικό της Νέας Ελληνικής ‘.                                   Ποίησις [ποίηση] , οποιαδήποτε δημιουργία ή κατασκευή . Ποίησις σε αντιδιαστολή προς την λέξη  πράξις.

ΑΝΝ .ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ  – » Ο εν τη λέξει Λόγος ».                                          Πόησις > ποίησις .Ποητής > ποιητής . Πόα ή ποίη  = φύη { π–>φ , υ–>οι }.Πόα ή ποίη = η πάσα βοτάνη η αναδίδουσα  φύλλα και σπόρον εξ αυτής της ρίζης . Ποίησις είναι η δημιουργία η αντλούσα αυτομάτως από τις ρίζες.

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ  – » Λεξικόν ».                                                                          Ποία = η βοτανώδης  ύλη , άλλοι τους πυρούς και τας κριθάς. Πόεν = βοτάνη. 

ΠΛΑΤΩΝΟΣ – » Συμπόσιον », { 205 b}                                                                                               Ποίησις είναι κάτι γενικόν. Πάσα αιτία μεταβάσεως οιουδήποτε πράγματος από την ανυπαρξίαν εις την ύπαρξίν, είναι ποίησις . { εκ του μη όντος εις το ον  }

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » σοφιστής »  ,{ 265 b } & { 219 b }.                                                                           Ποιητική είναι κάθε δύναμη ,που γίνεται αιτία ν’ αρχίσουν  να υπάρχουν -από μια στιγμή κι έπειτα -πράματα , που πριν δεν υπήρχαν .Κάθε πράμα που πρωτύτερα δεν ήταν {στην ύπαρξη } και το φέρνει  κάποιος  έπειτα στην ύπαρξη { εις ουσίαν άγη }, λέμε,νομίζω αυτόν που το παρήγαγε ποιητή και αυτό που παρήχθη ποίημα .

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Περί Ποιητικής » , { 1448 b }                                                                            Δύο είναι οι φυσικές αιτίες οι οποίες  φαίνεται ότι γέννησαν την ποίηση.1. Η μίμησις , η οποία είναι συνυφασμένη  προς την φύσιν των ανθρώπων από την παιδική ηλικία .Και σ’ αυτό  το στοιχείο διαφέρουν οι άνθρωποι από τ’ άλλα ζώα. Διότι ο άνθρωπος είναι < μιμητικότατον ον > { έχει την τάση προς μίμηση σε μέγιστο βαθμό}. 2.  Η χαρά ,την οποίαν αισθάνονται όλοι ,για τα δημιουργήματα της μιμήσεως.

ΠΑΝ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ – » Η Ελληνική γλώσσα , Η πατρίδα του Πολιτισμού ».                     Η νεολεξιμανία  και η υλοποίηση ….των ιδεών.! { σελ.385 }

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ – » Λεξικό των Παραγώγων  και των Συνθέτων της Νέας Ελληνικής ».    Από τις παρακάτω λέξεις με β’ συνθετικό την λέξη  ποίηση ,όσα είναι ‘κιτρινισμένα’ είναι νεώτερες  κατασκευές  και χρήζουν ιδιαιτέρας προσοχής  λόγω ..ανοήτου νοήματος. Άλλωστε άλλο ποίηση και άλλο πράξη.

Καιρός , η ευκαιρία .Επί  + ευκαιρία = επ’ ευκαιρία .Επί +  ευκαιρία + ποίηση = επευκαιροποίηση !! Επικαιροποίηση = επευκαιροποίηση .!  Εν ολίγοις ανοησία .Διότι δεν ποιείς ευκαιρία, αλλά αρπάζεις την ευκαιρία και εκμεταλλεύεσαι τον καιρό , τον κατάλληλο χρόνο για κάτι  επιθυμητό. Διότι οι »καιροί ου μενετοί» { Θουκυδίδης }. egonop-poeta-moysa  Η Ελληνική γλώσσα είναι η γλώσσα του πνεύματος  και της φιλοσοφίας. Ο φίλος της σοφίας γνωρίζει ότι σοφόν το σαφές .Η σοφία των λέξεων συμβαδίζει με την σαφήνεια.Σάρωση_20180109                                                                                                                                                             ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ  ,  ΕΛΕΓΧΕΤΕ ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ.

Fake news & False news .

Fake news  ήταν η < λέξη> της χρονιάς που πέρασε σύμφωνα με το έγκυρο λεξικό  Collins .Ο ορισμός  που δίνει το λεξικό για το fake news είναι: «ψευδείς, συχνά εντυπωσιακές, πληροφορίες που διαδίδονται υπό το πρόσχημα της είδησης».                                                                     < «Fake news»: Λέξη της χρονιάς σύμφωνα με το λεξικό Κόλινς   > bandicam 2018-01-01 12-53-12-665  Claire Fallon :< <  Where Does The Term ‘Fake News’ Come From? The 1890s . > >              H λέξη fake χρησιμοποιήθηκε για λίγο ως επίθετο πριν από το τέλος του 18ου αι. H  λέξη false χρησιμοποιήθηκε από τους Αγγλόφωνους  ως  προφανή εναλλακτική λύση αντί  του fake πριν από το τέλος του 19ου αι. bandicam 2017-12-31 15-52-30-757                                                                                                                                                                     1. » FAKE {news] »   &   » FALSE {news} » .                                                                                        Ετυμολογική έρευνα ή μάλλον ακριβής προέλευση  της λέξεως ‘‘fake» δεν καθίσταται  δυνατή διότι η λέξη δεν έχει λατινική [ εμφανή ] ρίζα.Συνεπώς τον χώρο της επιστήμης με τις αποδεικτικές μεθόδους της καταλαμβάνει η φαντασία με τις επίπλαστες  υποθέσεις της { όπως η υπόθεση  περί »Ινδοευρωπαικού»  λαού και  ινδο-ευρωπα’ι’κές γλώσσας }.       MERRIAM-WEBSTER – » Collegiate Dictionary ».                                                                          Fake : origin unknown.

‘Fake’ Etymology: The Story Behind One of the Dictionary’s Most Intriguing Words  bandicam 2018-01-02 15-05-22-389 W0RDREFERENCE .com                                                                                                                      Fake : απομίμηση , πλαστογράφημα [ μα’ι’μού ] ,απατεώνας, ψεύτικος ,παιγνίδι ,απάτη , κίβδηλος , προσποίηση .bandicam 2018-01-02 14-00-00-692 ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ [εκδ.]  – »Αγγλο-Ελληνικό  Λεξικό ».                                                                          False : Ψεύτικος , ψευδής , αναληθής 2.Πλαστός , πλαστογραφημένος, κίβδηλος, παραποιημένος , παραχαραγμένος 3.Απατηλός , πλάνος ,παραπλανητικός 4.Ανακριβής , εσφαλμένος, σφαλερός 5.Δόλιος ,άπιστος, ύπουλος , προδοτικός, ψεύτης . 6.Κακόηχος , φάλτσος. 

ΣΤΕΦ.ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ  – » Λεξικόν Λατινο-ελληνικόν »                                                         Falso =νοθεύω , κιβδηλεύω κάτι. Falsus < Fallo.

ΕΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ  – » Λεξικό  Λατινο-Ελληνικόν  ».                                                             Fallax = Φήληξ . Fallo =σφάλλω ,ψεύδω ,απατώ,εξαπατώ. 2.λανθάνω ,3.απατώ τι 4.υποκρίνομαι , προσποιούμαι.

ΑΧ.ΤΖΑΡΤΖΑΝΟΥ – » Γραμματική της  Λατινικής γλώσσης ».                                                    Falno > Fallo -fefelli – falsum – fallere

ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ -ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ  – » Αρχιγένεθλος  Ελληνική  γλώσσα».                                 Σφάλλω > fallo .

Σφάλλω  >  Falsi-fico , Fallo  .

ΑΙΣΧΥΛΟΥ   – » Αγαμέμνων » , { στ.470 }                                                                                           Φήλωσε { φηλόω } = πλάνεψε ,εξαπάτησε.

J.B.HOFMANN  – » Ετυμολογικόν Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής ».                                        Φήληξ = άγριον σύκον , το οποίο φαίνεται ώριμο ενώ δεν είναι .Φήλος = απατηλός , απατεών , πανούργος. Φαλόω ή Φηλόω = απατώ , εξαπατώ. 

OΡΝΟΣ ή ΟΡΝΙΟΣ { = άγριο σύκο = αρσενικό σύκο }  .                                                                  ΦΗΛΗΞ {=άγριο σύκο . μονίμως ανώριμο }.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – » Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                               Φήλος { και όχι Φηλός } = απατηλός , απατών , πανούργος.

Α.Π.Θ {Ιδρ. Μαν.Τριανταφυλλίδη} – » Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής ».                               Φάλτσος [ < φάλσος < falsus ] = τραγουδιστής ή μουσικός που κάνει σφάλματα κατά την εκτέλεση ενός τραγουδιού ή ενός μουσικού κομματιού. 2.Λοξός , στραβός .

ΕΥ.ΠΑΠΑΚΥΡΙΑΚΟΥ-ΑΠΕΡΓΗ  & Χ.ΠΑΠΑΚΥΡΙΑΚΟΥ – » Βασικό λεξικό  Ξένων λέξεων της Νέας Ελληνικής ».  Φάλτσος.

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ  – » Ετυμολογικό λεξικό της Νέας Ελληνικής ‘.                                         Φαλιρίζω {=πτωχεύω ,χρεωκοπώ } <  Φαλίρω  <  Fallire  <  fallere  { < Φηλόω-ώ }.

ΔΑΜ.ΣΤΡΟΥΜΠΟΥΛΗ – » Ετυμολογικό Λεξικό της Ελληνικής ».                                            Σφάλλω = κάνω κάτι να πέσει ,καταρρίπτω .Φάλτσος = λοξός ,στραβός. Φαλτσέτα = ξυράφι υποδημάτων που κόβει λοξά, στραβά. Φηλός = απατηλός .Φηλόω ή φαλόω = εξαπατώ.

Ι.ΠΑΝΤΑΖΙΔΟΥ  – » Λεξικόν  Ομηρικόν  ».                                                                                       Σφάλλω { συγγ, του Λατ. fallo  } = κλονώ , κλονίζω , κάνω κάποιον να πέσει , πεδικλώνω { ιδίως επί των παλαιστών }, καταβάλλω , ρίχνω κάτω.

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ  – » Λεξικόν ».                                                                                  Σφάλλειν = κλίνειν , καταβάλλειν , αμαρτάνειν. Σφάλμα = αμάρτημα, αποτυχία.

ΦΩΤΙΟΥ  – » Λέξεων Συναγωγή ».                                                                                                Σφαλείς = ο αποτυχών.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – » Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                     Σφάλλω : Σφάλμα , σφαλερός , ασφαλής , ασφάλεια ,σφηλός ,ερίσφηλος. Το [σ ] εξέπεσε στα  φηλός , φηλητής , φηλόω. Το [σ] προσετίθετο εις τας αρχομένας λέξεις από [ κ ]  ‘η  [ φ ].Π.χ. σφάλλω – fallo. fallax ,fall.

2. NEWS .                                                                                                                                      Σ.ΔΩΡΙΚΟΥ  &  Κ. ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΑΚΗ – » Το  δίγαμμα [ F ] ».                                                    ρ.{ ΝEF- } —>  ΝέFος  > Νέος , ΝεFαρός  > Νεαρός . Λατ. Novo.

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                         Aπό την ρ.[ NEF-] : νέος , νειός , νεαρός ,νεανίας ,νεοσσός [=νέα + όσσα ] ,νεωστί ,νέαιρα.   Λατ. NovusNεFρός > νεβρός.

ΕΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ  –  » Λεξικό   Λατινο-Ελληνικόν ».                                                         Novus -a -um =νέος , αήθης , θαυμαστός.

ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ  – » Ο εν τη λέξει Λόγος ».                                                   ΝέFος  >  Νέος  >  Νovus.

Νews  = ειδήσεις ;                                                                                                                              Προσέξτε την φράση  » ψεύτικες ειδήσεις », μετάφραση της φράσεως »fake news ». Μεταφράζεται το ‘‘news » σαν ειδήσεις . Πιστή  βεβαίως μετάφραση είναι το » ψεύτικα νέα » { δύο επίθετα ! } .Είναι όμως  τα νέα ,ειδήσεις ; Ασφαλώς όχι. Οι ειδήσεις χρειάζονται ειδήμονες, δηλ. γνώστες. Δεν είναι όλα τα νέα, τα φρέσκα  γεγονότα ή όλες οι  πληροφορίες  ,ειδήσεις . Στην πραγματικότητα η ολοκληρωμένη φράση θα ήταν » Νέες ειδήσεις » .Έφυγαν οι ειδήσεις και οι νέες έγιναν »Τα νέα » ή σκέτα » νέα». Το επίθετο νέος -α-ο αντικατέστησε το ουσιαστικό ειδήσεις και κατέχει  θέση ουσιαστικού.     Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – » Λεξικόν  της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                              { Fίδω } >  Eίδω  : α] οράω -ώ  β] οίδα .Διότι γνωρίζει κάποιος βεβαίως ,ό,τι έχει δει.

Είδηση  και  πληροφορία.                                                                                                       ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν  της  Ελληνικής  γλώσσης ».                                   Πληροφορώ {  πλήρως + φορώ { φέρω } = πείθω εντελώς ,  γεμίζω τον νούν  κάποιου.Κατά λέξιν , επήρα πλήρως το μέτρο. Πληροφόρησις = το πληροφορείν , πλήρωσις. Πληροφορία  = πλήρης πεποίθηση , εντελής αποδοχή , βεβαιότητα.

Καλή  χρονιά και προσοχή στους FAKE  Άγιο -Βασίληδες. !



ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ : 

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ , ΕΛΕΓΧΕΤΕ ΤΙΣ  ΠΗΓΕΣ. 

 

Η εντολή της αγάπης .

O Θεάνθρωπος  Ιησούς Χριστός δεν είναι ο ιδρυτής της οικουμενικής  θρησκείας του Χριστιανισμού. Ιδρυτής είναι ο ισαπόστολος  Παύλος. Ο Ιησούς ήταν μέγας Μύστης και Διδάσκαλος , του οποίου η διδασκαλία ήταν ουσιαστικά ο  τρόπος ζωής του. Το κατά πόσον ήταν Θεός και κατά πόσον άνθρωπος είναι αρμοδιότητα των θεολόγων και δεν αφορά το παρόν άρθρο. Πάντως δεν είναι ξένο ,το  ερωτικό σμίξιμο θεού και ανθρώπου- στην ελληνική Μυθολογία , διότι κάπως  έτσι γεννιούνται οι ήρωες ,ημίθεοι. Η ουσία  όμως δεν βρίσκεται στα θεολογικά ζητήματα  αλλά στο σημαντικότερο μήνυμα – εντολή του Χριστού , που είναι » ΤΟ ΠΡΟΣΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ’‘ . Αυτή είναι  η καρδιά διδασκαλίας του Μεγάλου Μύστη. Εάν  δηλαδή  δηλώνεις Χριστιανός και δεν γνωρίζεις αυτήν την ΜΥΣΤΙΚΉ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ  , έχεις ψευδή πίστη .Διότι η εντολή της Αγάπης είναι ηθική διδαχή , η οποία έχει σχέση με την συμπεριφορά και εν τέλει με την ΕΥΠΡΑΞΙΑ του καλού χριστιανού . Η  χριστιανική αγάπη θέλει καλές πράξεις όχι καλά λόγια [μόνο].Κι αυτό βέβαια δεν είναι άγνωστο στην ελληνική φιλοσοφία. Ο Πλάτων, δια  του Σωκράτους { ο ονομαζόμενος και π.χ. Χριστός } και ο Αριστοτέλης  διαμηνύουν  : ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ=ΕΥΠΡΑΞΙΑ. Ποια είναι όμως η επαναστατική και ρηξικέλευθη εντολή της Αγάπης ; ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ κατά  ΙΩΑΝΝΗ ,{ Κεφ.ΙΕ’ ,στιχ. 12-15 } . Η ΕΝΤΟΛΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ.   [ 12 ].ΑΓΑΠΑΤΕ  ΑΛΛΗΛΟΥΣ  : << Αυτή   εδώ είναι η εντολή η δική μου , να αγαπάτε ο ένας τον άλλον ,όπως σας αγάπησα .>>[13] .Η  ΘΥΣΙΑ ΥΠΕΡ  ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ  : << Κανείς δεν έχει μεγαλύτερη αγάπη από αυτήν , δηλαδή να θυσιάσει{*} κάποιος την ψυχή του υπέρ των φίλων του. >> [ 14 ].Ο ΦΙΛΟΣ  ΧΡΙΣΤΟΣ : << Εσείς φίλοι μου είστε , εάν πράττετε ,όσα σας προστάζω .>>. bandicam 2017-12-20 11-28-21-534 Ο ΦΙΛΟΣ  ΧΡΙΣΤΟΣ – Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΘΕΟΣ – Η ΑΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ.                                  [ 15 ]. Δεν σας ονομάζω  πια δούλους , επειδή ο δούλος δεν ξέρει τι πράττει το αφεντικό του. Σας ονόμασα  δε  φίλους , επειδή όλα όσα άκουσα από τον πατέρα μου σας τα έκανα γνωστά.bandicam 2017-12-20 11-35-10-783

Ακολουθεί η ερμηνεία των προαναφερομένων  στίχων από τον αείμνηστο Παν.Τρεμπέλα. Προσωπικά είμαι επιφυλακτικός και δύσπιστος στις ερμηνείες , πολλώ δε μάλλον στήν ερμηνεία των λόγων του Χριστού .Διότι πολλές φορές αντί να διευκρινίσουν,   συσκοτίζουν ή αλλοιώνουν το νόημα. Ερμηνεία ασφαλώς  χρήζουν οι χρησμοί και οι σκοτεινοί ,αινιγματώδεις λόγοι. Αντιθέτως οι λόγοι του Ιησού Χριστού είναι διαυγείς και διόλου ερμητικοί.Η ΚΑΙΝΗ  ΔΙΑΘΗΚΗ – » Ευαγγέλιο κατά Ιωάννη », Κεφ.ΙΕ’ , στιχ. 12-17    Η εντολή της αγάπης. { Ερμηνεία υπό  Παν. Τρεμπέλα  }.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ» Ευαγγέλιο κατά Ιωάννη », Κεφ.ΙΕ’ , στιχ. 12-17 .   Η εντολή της αγάπης. { απόδοση  χωρίς ερμηνεία }.

Ας δούμε το περίφημο ρήμα αγαπώ ,στο οποίο στηρίζεται όλη η φιλοσοφία του Χριστού και της Χριστιανικής θρησκείας. Όπως θα διαπιστώσετε , το ρήμα [αγαπώ] και το ουσιαστικό [αγάπη ] δεν είναι  ασφαλώς  χριστιανικό  αλλά  πανάρχαιο ελληνικό [  αναφέρεται στην  Ομηρική Οδύσσεια]. Σημαντικό βήμα στην αποκωδικοποίηση του νοήματος είναι η ετυμολογία της λέξεως. Ετυμολογία βέβαιη δεν έχουμε γι’  αυτή την λέξη , διότι δεν έχουν  ταύτιση απόψεων οι  λεξικογράφοι .Μερικά λεξικά – ειδικά τα σύγχρονα- λόγω της σκοτεινής ετυμολογίας [ μάλλον ] δεν αναφέρουν καν τις υπάρχουσες απόψεις , ειδικά τα σύγχρονα. Διαφέρει όμως το αβέβαιο από το ανύπαρκτο.

ΠΑΝ. ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ  – » Λεξικό Ρημάτων της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας ».                Αγαπάω -αγαπώ  =  άγαν + πα * { πάομαι = αποκτώ }.

ΟΜΗΡΟΥ  »Οδύσσεια », { π – 17 }.                                                                                                     Φίλα φρονέων = ο φιλόφρονας. Αγαπάζω =αγαπάω.

ΠΑΝ.ΚΟΛΛΙΑ  – » Λεξικόν των Βασικών Ρημάτων της Αττικής πεζογραφίας ».                      Αγαπάω-ώ = αγαπώ , ευχαριστούμαι , αρκούμαι.  Αγαπώ : 1] άγαν + πα [ πάομαι = αποκτώ. 2] αγάπη.

Ι. ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – » Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                        Άγαν { ρ.ΑΓΑ- } = πολύ , λίαν. Παράγωγα : αγάζω,αγάζομαι , αγαίομαι , άγη , άγαμαι ,αγάλλω,άγαλμα , αγανός ,αγαπάω ,αγαπάζω .

ΠΑΝ.ΚΟΛΛΙΑ  – » Λεξικόν των Βασικών Ρημάτων της Αττικής πεζογραφίας ».           Πάομαι = λαμβάνω , αποκτώ. Παράγωγα : πάμα [=κτήμα] , πατήρ [= ο αποκτών τέκνα ] ,πάς , πολυπάμων [ = πλούσιος ],Πάν , πατέομαι.

‘  J.B.HOFMANN  – » Ετυμολογικόν Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνιικής ».                                        [ *ΑΓΑ- ] = λίαν , πάρα πολύ ,υπερμέτρως . Αγαπάω : [ < αγα-].

ΠΑΝ.ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΟΥ – » Λεξικόν  Απάντων των Ρημάτων ».                                        ΣΥΝΤΑΞΗ :  Αγαπώ + αιτιατ. = φιλώ , αγαπώ .2] Αγαπώ + δοτ. = αρκούμαι σε κάτι. 3] Αγαπώ + απαρέμφ. = συνηθίζω να..4] Αγαπώ + κατηγορ.μετοχή = αρέσκομαι ,ευχαριστιέμαι.

ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ  – » Ο εν τη λέξει Λόγος ».                                      Αγάπη :  άγαν{= λίαν , πολύ } +  πάομαι { = αποκτώ , κατέχω }. Ανταγάπησις = η αμοιβαία αγάπη.

ΟΜΗΡΟΥ  »Οδύσσεια » ,{  φ-289 , ψ-214 }.                                                                                         << ούκ αγαπάς = δεν αρκείσαι , δεν σου είναι  αρκετό >>. 

Ι.ΠΑΝΤΑΖΙΔΟΥ  – » Λεξικόν  Ομηρικόν  ».                                                                                  Αγαπάω  και Αγαπάζω  { συγγενές του άγαμαι } = φιλικώς φέρομαι προς κάποιον , φιλικά υποδέχομαι , δεξιούμαι  2] Ευχαριστώ ,είμαι ευχαριστημένος ,μου αρκεί  κάτι. [ στην καθομιλουμένη αγαπώ = φιλώ , ερώ }. Αγαπήνωρ : { αγαπώ + ανήρ }= ο αγαπών τους ανέρας [=ανδρείους] ή { αγαπάω + ηνορέη } = ο αγαπών  την ηνορέη  [=ανδρεία ].

G.AUTENRIETH  – » Λεξικόν  Ομηρικόν »                                                                                  Αγαπάζω [ άλλος τύπος του αγαπάω ] = υποδέχομαι με αγάπη , φιλικά κάποιον , επιμελούμαι με αγάπη .

ΠΑΝΑΓΗ  ΛΟΡΕΝΤΖΑΤΟΥ  –  » Ομηρικόν  Λεξικόν »                                                                     Αγαπάζω [ παράλληλος τύπος του αγαπάω ].Αγαπάω [ το ρήμα όχι από το αγάπη , αντίθετα τούτο από  το αγαπώ  μεταρρηματικόν  { αγαπώ > αγάπη }]=στέργω ευχαριστούμαι 2].φιλοφρόνως υποδέχομαι .

Γ.ΛΑΘΥΡΗ  – »  ΟΙ  ‘ΟΡΟΙ’  ΤΟΥ Σπευσίππου ».                                                                               Αγάπησις = ολοκληρωτική αποδοχή.!  { Η αγάπη είναι έμπρακτη  ολοκληρωτική αποδοχή , όχι εν μέρει .}

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – » Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».                                           Αγαπάω { άγαν +πά[ομαι] = λαμβάνω ,αποκτώ., } : 1.Αγαπάζω =υποδέχομαι , περιποιούμαι 2.Είμαι ευχαριστημένος , αγαπώ με τρυφερότητα. Αγάπη { < αγαπάω }= ψυχική κλίση και συγγένεια την οποία αισθάνεται κάποιος για τον αδελφό του π. χ., έπειτα δε για κάθε άλλον συνάνθρωπό του {= φιλανθρωπία }.

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                               Αγαπάω : 1. Αγαπάζω  2.Επιθυμώ 3. [Μένανδρος ] Αδελφική στοργή για κάποιον                 [**]Μένανδρος :  » ο μέγιστον αγαπών δι’ ελάχιστα οργίζεται’‘ =αυτός που αγαπάει σε μέγιστο βαθμό  οργίζεται σε ελάχιστο βαθμό ]  , [ Κ.Δ. ] Χριστιανική αγάπη  4.Το αγαπώ [ στοργή και φροντίδα ]  διαφέρει από το φιλέω [ πάθος αγάπης ] αλλά μερικές φορές είναι σχεδόν αδύνατη η διάκρισή τους 5.[καταχρηστικώς] Αγάπη μεταξύ των δύο φίλων , σαρκικός έρωτας -όπως το εράω-ώ.