Η κρίση και το κρίμα.

Κρίση ! Μια λέξη -καραμέλα ,που λιώνει συνεχώς στο στόμα των πολιτικών,των δημοσιογράφων ,των επιστημόνων ,των θεολόγων, των ιερέων ,των φοιτητών, των  μαθητών κι όλων των υπολοίπων -ευγενών και μη – τάξεων  της κοινωνίας μας.Μια λέξη για όλες τις χρήσεις [erga omnes ].! Μια λέξη πανάκεια ,που γιατρεύει τον αφασικό λόγο.Μια λέξη πασπαρτού { passe-partout }για κάθε ‘φωτογραφικό ‘λόγο και  για κάθε ‘κλειδωμένη’ έννοια .Ακολουθούν ενδεικτικώς  διαδικτυακά αλιεύματα με τίτλους ,που περιέχουν την μυστηριώδη,σαγηνευτική και μαιτρ των μεταμφιέσεων κ.Κρίση !                   << .. Μετά την κρίση έρχεται η ανάπτυξη στην Ελλάδα. – Κρίση που πέρασε ή κρίση που έρχεται; – Έρχεται βαθιά κρίση –  Δεν έρχεται το τέλος από την κρίση..  – Μετά την οικονομική έρχεται και η κλιματική κρίση – Έρχεται κρίση γάλακτος – Μετά την κρίση έρχεται νέα κρίση – Έρχεται νέα προσφυγική κρίση – Έρχεται ενεργειακή κρίση – Έρχεται νέα κρίση στην Ευρωζώνη, είναι στο δρόμο –  Ξεχάστε την οικονομική κρίση, έρχεται πολιτική κρίση …>>.  Ποιά είναι επιτέλους, αυτή η κ.Κρίση ; Ο εκλεκτός  καθηγητής  γλωσσολογίας Γ.Μπαμπινιώτης  μας δίνει τα φώτα του : bandicam 2018-08-29 02-02-58-510A]. ΚΡΙΣ-ΙΣ  ή  ΚΡΙΣ-Η ;                                                                                                              Διαφέρει η κρίσις -εως{ γ’ κλίση  }  από την  κρίση-ης { α’ κλίση } .                                        ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο εν τη λέξει Λόγος ».                                                    Η κατάληξη σε [-ις ] είναι ενδεικτική της κινήσεως  και της δυνάμεως . Τα ουσιαστικά αυτά δηλώνουν κάτι το αφηρημένο . Η κατάληξη  σε [-η] είναι  στατική  { ος-η- ον = αυτός -αυτή -αυτό} .Τα ουσιαστικά αυτά δηλώνουν  κάτι το συγκεκριμένο.

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ – » Περί  Ίσιδος και Οσίριδος  » , { 375 c }.                                                              Ίσ-ις  { < ίεσθαι }.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Περί ψυχής », { Γ΄,426 a }.                                                                                 Όρασ-ις  : η ικανότητα του οράν  { πόλ-ις : η ικανότητα του πολείν  , κίνησ-ις : η ικανότητα του κινείν  κ.τ.λ.}


»Μη κρίνετε ,ίνα μη κριθείτε », γράφει ο ευαγγελιστής  Ματθαίος  [7,1 ] και ακολουθώντας την συμβουλή του δεν θα κρίνουμε το ακόλουθο κείμενο. Απλώς διαπιστώνουμε, ότι χρησιμοποιεί την λέξη ‘κρίση’ ..21 φορές.!                                     Σάρωση_20180819 (3)


ΠΑΝ. ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ – «Λεξικό ρημάτων της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας ».     α].Κρίνω + αιτ. = διακρίνω ,διαχωρίζω, εκλέγω τι. β].Κρίνω + αιτ.[ προσ.] = δικάζω ,ανακρίνω, εξετάζω κάποιον. γ].Κρίνω + απρμφ. = αποφασίζω να… , αποφαίνομαι ότι..

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                               [ J ] : το υποθετικό τούτο γράμμα ουδέποτε [ = ποτέ, ούτε μία φορά ] ουδαμού [=πουθενά ] της ελληνικής γης ή γλώσσης εύρηται , ουδέ μνημονεύεται.!

OMHΡΟΥ  – » Ιλιάς», { Ε’ -500 }  &  { Β’ – 362 }.                                                                                  Κρίνη [υποτ.] = διακρίνει .Κρίνε = ξεδιάκρινε.

ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΥ ΣΟΦΙΣΤΟΥ – » Λεξικόν κατά στοιχείον Ηλιάδος και Οδυσσείας ».                     Kριτής = αυτός που διαχωρίζει τα πράγματα , τα δίκαια από τ’άδικα.

Ι.ΠΑΝΤΑΖΙΔΟΥ – » Λεξικόν Ομηρικόν » .

AΡIΣTOTEΛOYΣ – » Πολιτικά », { Γ’ }.                                                                                                Η πόλις δεν είναι τα κτήρια {ντουβάρια } αλλά το πλήθος των πολιτών.  Πολίτης : αυτός που συμμετέχει της δικαστικής κρίσεως  και της εξουσίας .

 Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – »  Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης «.

J.B.HOFMANN  – » Ετυμολογικόν λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής » .                                        Kρίνω / κρίννω { λεσβ.} : Κριτής , κρίσις ,κρίμα {και  κρείμα },κριτικός,κριτήριον.

ΑΜΜΩΝΙΟΥ  – »  Λεξικόν Ομοίων  και Διαφόρων  λέξεων ».                                                     Διαφέρει το κρίνειν  από το διακρίνειν .Το κρίνειν : δηλώνει κυρίως το να δοκιμάζει κάποιος κάτι  {δοκιμάζω= υποβάλλω σε δοκιμασία κάτι  ,το βασανίζω , το εξετάζω , το ελέγχω } ,το  διακρίνειν : δηλώνει το να μπορείς να διακρίνεις  ένα πράγμα από  ένα άλλο πράγμα ,ήτοι το  διιστάν  { < διίστημι  = στήνω χωριστά , τοποθετώ χωριστά ,αποσπώ } και το χωρίζειν { <  χωρίζω = αποχωρίζω,διαχωρίζω, διαιρώ, όθεν διαφέρω πολύ }.

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν ».                                                                                  Κρίνειν : 1.το να αριθμείς ,να μετράς τόσα από εκείνα , τόσα από τ’άλλα  2.Το να διαχωρίζεις αυτά από εκείνα  και αυτά με τ’άλλα 3. Το να ανακρίνεις, να εξετάζεις [ < εξ + ετάζω < ετός = πραγματικός,αληθινός ] ρωτώντας  επίμονα και αναζητώντας την αλήθεια των απαντήσεων  4.Το να συγκρίνεις { < συν+κρίνω = συνθέτω,συνενώνω.} τα χωρισθέντα απ’αλλήλων και να τα συναρμολογείς εκ νέου .

Γ.ΕΞΑΡΧΟΥ / Μ.ΦΩΤΙΑΔΟΥ  – » Ιωάννου  Ζωναρά Λεξικόν ».

ΦΩΤΙΟΥ  – » Λέξεων Συναγωγή ».

THOMAS  GAISFORD  S.T.P  – » Etymologicon Magnum Lexicon ».                                            Κριτής : αυτός που μπορεί να ξεχωρίσει τις διαφορές. Κρίναι { απρμφ.} : το να διαχωρίζεις και να διακρίνεις [τις διαφορές ].Ακριτόμυθος : αυτός που λέγει πράγματα άκριτα και αδιαχώριστα και δεν μπορεί να διακρίνει αυτά που λέγονται. Κρίνω : α]. διαχωρίζω  β]. δικάζω γ]. επιλέγω.

 Σάρωση_20180907ΑΝΘ.ΓΑΖΗ  – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                                              Κρίσιμος  { < κρίσις } = αναποφάσιστος , αμφίβολος,διαφιλονικούμενος. Κρίσις {< κρίνω } =1. διαχώρησις, εξέτασις,απόφασις  2.διαφορά,δίκη,κρισολογία,φιλονεικία  3.εκλογή  4.διάκρισις 5.απόφασις κριτού ,έκβασις,τέλος 6.μεταβολή ασθενείας ή δρόμος αυτής προς το τέλος 7. εξήγησις, διάλυσις 8.πρόσκλησις εις το κριτήριον.

ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ Δ. του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                          Κραίνω { < κράας -κράς ,κάρηνον } = φέρω κάτι εις πέρας,εκτελώ ,εκπληρώ ,πραγματώνω ,ερμηνεύω,εξηγώ. Κραίνω αντί  του λέγω 2.άρχω, εξουσιάζω.  Κρίσις = το κρίνειν ή κρίνεσθαι //  Ξεχώρισμα,ξεδιάλεγμα ,σκέψις { μεταφ.} // απόφασις,δίκη ,κρισολογία //  [Ιατρ.] μεταβολή ασθενείας επί το κρείττον ή χείρον {= προς το καλλίτερον ή το χειρότερον }.

A.Π.Θ {Ιδρ. Μαν.Τριανταφυλλίδη} – » Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής «.                               1.Κρίση { λογ.} : το αποτέλεσμα της λογικής διεργασίας. 2. Κρίση : { ιατρ.} ξαφνική και βίαιη επιδείνωση μιας χρόνιας  πάθησης.

ΕΜΜ.ΚΡΙΑΡΑ  – » Νεοελληνικό  λεξικό ».                                                                                          Κρίση : 1. Διανοητική ενέργεια κατά την οποία το άτομο εκτιμά [=κρίνει ] πρόσωπα ,πράγματα και καταστάσεις και διαμορφώνει άποψη ,καθώς και το αποτέλεσμα της κρίσης του.2.Η ικανότητα κάποιου να κρίνει ,να σκέφτεται σωστά ,ευθυκρισία. 3.Δικαστική απόφαση . .. 5[ θρησκ.] Η μέλλουσα κρίση = η τελική δικαίωση ή τιμωρία του κάθε ατόμου κατά τη συντέλεια του κόσμου. Η ημέρα της Κρίσης = η Δευτέρα Παρουσία. 8]α.[ιατρ.] έντονη εκδήλωση μιας παθολογικής κατάστασης ,ενώ το άτομο φαινομενικά είναι πλήρως υγιές.  8]β.απότομη μεταβολή  κατά την εξέλιξη λοιμώδους νοσήματος σε συγκεκριμένη ημέρα μετά την εκδήλωση της αρρώστιας και προαναγγέλλει την θεραπεία. 9]α. Περίοδος στη ζωή μιας ομάδας ή στη λειτουργία ενός συστήματος  ή οργανισμού που χαρακτηρίζεται από μεγάλες διαταραχές ,δυσκολίες , ένταση αστάθεια…  9]δ.Δύσκολη περίοδος στην προσωπική ζωή ενός ατόμου ,όταν αντιμετωπίζει ένα μεγάλο πρόβλημα και έχει εσωτερικές συγκρούσεις { κρίση συνείδησηςυπαρξιακή κρίση κ.τ.λ. }



                                     Τους οφθαλμούς ανοίξατε , εκάς οι αμύητοι .xxx



 1. Η ΚΡΙΣΙΣ  ΣΤΗΝ  ΛΟΓΙΚΗ.                                                                                                               Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                                    Κρίσις = διάκριση ,διαχωρισμός .

ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΟΙ  – ‘ Μέλισσος ‘, [ 9].                                                                                                 Κρίσις = διάκρισις .

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Ηθικά Νικομάχεια » , { Θ’ – 1165 a }.                                                              Σύγκρισις { συν+κρίσις } =παραβάλλω, παραλληλίζω  //  συνθέτω ,συνενώνω ,  συναρμολογώ  εκ νέου  τα απ’ αλλήλων χωρισθέντα.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ – »  Θεαίτητος  », { 150 b }.                                                                                              Κρίνω = διακρίνω ,ξεχωρίζω  το αληθές από το μη αληθές [ =ψεύτικο ].

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                        Κρίσις -εως : //  [Λογ.] Διανοητική ενέργεια  η οποία δια της συγκρίσεως  προσδιορίζει  την λογικήν σχέσιν μεταξύ  δύο εννοιών , με το να  ενώνει [ενούσα ]ή με το να  χωρίζει αυτές [ αποχωρίζουσα ] αμοιβαίως : Κρίσεις αποφατικαί , διαζευκτικαί.                                8. Η αποφασιστική τροπή ,κρίσιμη φάσις [κυρίως αναφορά προς νόσον]  ,παροξυσμός , διαταραχή.

NΕΩΤ. ΕΓΚΥΚΛ. ΛΕΞΙΚΟΝ » ΗΛΙΟΥ »– Το Αρχαίο Ελληνικόν Πνεύμα» .            Κ.Δ.ΓΕΩΡΓΟΥΛΗ -» Αριστοτέλης », { σελ.434 }.                                                                                Στην Αριστοτελική ορολογία η λογική κρίσις ονομάζεται »πρότασις’‘ ,»απόφανσις ‘‘ και » αποφαντικός λόγος’‘ .Κρίσις αποφαντική : η πρότασις στην οποία υπάρχει αλήθεια ή ψεύδος. Μόνο στην περιοχή των λογικών κρίσεων τίθεται ζήτημα αληθείας και ψεύδους . 

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Αναλυτικά πρότερα »,  {Α’ -24 a }  &  { A’ – 25 a }.                                         Πρότασις = ο καταφατικός  ή αποφατικός λόγος . Κάθε πρότασις είναι ή του [απλώς ] υπάρχειν  ή  του αναγκαστικώς  υπάρχειν  ή  του ενδέχεται υπάρχειν .

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  –  »  Περί ερμηνείας  » , { 17 a }.                                                                             Η  κατάφασις είναι είδος αποφάνσεως [ < από + φαίνω ] . Η απόφασις [ < από + φημί ] είναι απόφανσις [ < από + φαίνω ].

                                                             ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ  ΚΡΙΣΕΩΝ :                                                      a].ανάλογα με την ποιότητα b]. ανάλογα με την ποσότητα c].ανάλογα με τον τρόπο.InkedΣάρωση_20180825_LI Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                                   Απόφανσις :  {το από+φαίνεσθαι } η εκδήλωσις γνώμης , και  η άρνησις { < απο+φημί }.

IM.KANT – » Λογική ».                                                                                                                          Κρίσις  : είναι η παράστασις  της ενότητος διαφόρων παραστάσεων ή η παράστασις των σχέσεών τους [ στο βαθμό που αποτελούν μία έννοια ]. Η ύλη και η μορφή αποτελούν τα ουσιώδη συστατικά στοιχεία της κρίσεως .

Ε.Π.ΠΑΠΑΝΟΥΤΣΟΥ  – » Λογική », { σελ.78-79 }.                                                                            Ποιό είναι το πρωταρχικό  στοιχείο της σκέψεως ,η έννοια ή η κρίσις ;                                    Κρίμα = το προ’ι’όν της σκέψεως .

Μ.Μ.ΡΟΖΕΝΤΑΛ  – » Αρχές της διαλεκτικής λογικής »,{ σελ. 228,229,232 }.                            Η κρίσις είναι περισσότερο σύνθετη μορφή νοήσεως. Η κρίσις σε σύγκριση με την έννοια είναι κάτι ποιοτικά νέο.

2. Η ΚΡΙΣΙΣ στην ΙΑΤΡΙΚΗ.                                                                                                                ΔΗΜ.Δ.ΛΥΠΟΥΡΛΗ  – » Ιπποκρατική ιατρική », Προγνωστικόν .                                              H υγίεια , είναι αποτέλεσμα  ευκρασίας { ευ + κράσις : η  σωστή αναλογία των τεσσάρων χυμών [ αίμα,φλέγμα ,κίτρινη και μαύρη χολή ] στο ανθρώπινο σώμα }. Κράσις < κεράννυμι = αναμειγνύω κάτι με κάτι άλλο και παράγεται ένα τρίτο υλικό .Σε κάθε ασθένεια διαταράσσεται η ευκρασία των χυμών του σώματος κι ο ανθρώπινος οργανισμός αντιδρά , προσπαθώντας να αποκαταστήσει την αυτήν την δυσκρασία, με την βοήθεια της πέψεως. Πέψις  <  πέσσω ,πέττω ,πέπτω [= μαλακώνω ,ωριμάζω ] > πεπασμός [= μαλάκωμα,ωρίμανσις] .Απεψία : η βαθμιαία μεταβολή που υφίστανται οι χυμοί του σώματος, κατά την είσοδο ενός λοιμογόνου παράγοντα στον οργανισμό .Πέψις : η προσπάθεια του οργανισμού : 1.να επαναφέρει την διαταραγμένη αναλογία των χυμών στην προτέρα φυσική κατάσταση της υγίειας και 2.να εξαλείψει τους νοσογόνους παράγοντες. Kρίσις : το αποκορύφωμα του αγώνα που διεξάγει ο ανθρώπινος οργανισμός για την αποκατάσταση της ευκρασίας ,άρα και της υγίειας. Εάν αποκατασταθεί η υγίεια και επιτευχθεί η σωστή κράσις των χυμών δια της πέψεως ,τα κατάλοιπα αυτής [ πέψεως ] αποβάλλονται με τα ούρα , με τα κόπρανα , με τον ιδρώτα ή τον εμετό. 

ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ  -» Περί αρχαίης ιητρικής », { 18,19 }.                                                          Πέψις { < πέσσω } ωρίμανσις , το πεφθήναι.  

 ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Μετεωρολογικά », [ Δ’ ].                                                                                   Η  σήψις {< σήπομαι = σαπίζω}.  Η πέψις { θερμό } , η απεψία {ψυχρό } και τα είδη τους.   O Αριστοτέλης τονίζει ότι οι ονομασίες όπως πέψις – απεψία ,πέπανσις – ωμότητα,κρίσις  λύσις κ.τ.λ. ΔΕΝ κυριολεκτούν ,διότι είναι μεταφορικές.Επιχειρεί να περιγράψει τις χημικές μεταβολές κάθε είδους με τις διαδικασίες ωρίμασης των καρπών και του ψησίματος των φαγητώνΏστε θα πρέπει να αντιλαμβανόμαστε ότι οι λέξεις αυτές δεν αντανακλούν το αντικείμενο αυτό καθ’εαυτό στη νόηση ,αλλά ότι είναι κατά κάποιον τρόπον [ μεταφορικώς ] ένα είδος  αυτών – των αληθινών πραγμάτων .Παραδείγματος  χάριν , πέπανσις είναι η ωρίμασις των φρούτων ,το γίνωμα των καρπών, το ζύμωμα και το ψήσιμο των τροφών ,ώστε να είναι εύ-πεπτα.. Στην ιπποκρατική ιατρική η πέπανσις  χρησιμοποιείται μεταφορικά στην ‘ωρίμανση των χυμών‘ του σώματος και στην ‘ωρίμανση  την νόσου’ ,όταν  δηλαδή  διαπιστωθεί -σε κάποιο στάδιο της νόσου- ότι οι χυμοί αυτοί μεταβάλλονται από λεπτότεροι σε παχύτερους κι όταν η νόσος έχει  ‘μαλακώσει’ .

Σάρωση_20180915Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                            Πέσσω / πέττω / πέπτω  Πέψις  > [ pepsis ] .Λύσις  { < λύω }.

ΚΛΑΥΔΙΟΥ  ΓΑΛΗΝΟΥ  – » Περί κρίσεων υπόμνημα », [Α’ -κεφ.β’].                                              Τα στάδια των νόσων :

Σάρωση_20180913 (2)                                                                                                                                                   ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ  – » Περί κρισίων  » ,εισαγωγή  &  [34] .                                                                Κρίσις = η αποφασιστική μεταβολή ή τροπή σοβαρής νόσου ,που οδηγεί στην θεραπεία ή στον θάνατο.

ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ – » Περί παθών », [ 8 ].                                                                                               H κρίσις της ασθενείας [ ιπποκρατικός  όρος ] είναι η αποφασιστική μεταβολή ,η τροπή της νόσου ,η οποία καθορίζει την καλή  ή την κακή εξέλιξή της.Την κρίση συνοδεύουν σημαντικά συμπτώματα ,που εκδηλώνουν την  άμυνα του οργανισμού ,όπως ιδρώτας ,ρίγος,υψηλός πυρετός , εμετός  και άλλα, ειδικά κατά την διάρκεια των παροξυσμών της νόσου. Τέλος ή αποκαθίσταται η υγίεια ή  η materia peccans {=παθογόνος ουσία } μετατοπίζεται  σε άλλο τόπο [θέση] του σώματος  [= απόστασις ] και εξελίσσεται  σε άλλο νόσημα ή επέρχεται το μοιραίον.

 ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ  – » Αφορισμοί  », { Α’-1 & 20 }.                                                                              Η κρίσις = διαχωρισμός [ διαφορική διάγνωσις } και απόφασις περί νόσου.

ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ  – » Προγνωστικόν ».                                                                                                 Κρίνω = ξεδιαλύνω. Κρίσις =/= λύσις { επί πυρετού }.

ΣΤΕΦΑΝΟΥ  ΦΙΛΟΣΟΦΟΥ   – » Σχόλια  εις το »προγνωστικόν» του Ιπποκράτους ».           Τι εστί κρίσις ; Κρίσις :  οξύρροπος { η έχουσα οξεία ροπή=η αιφνίδιος ,η ταχεία} και αθρόα { η συνεχής και αδιάλειπτος } μεταβολή εν νόσω.  Από που ονομάστηκε κρίσις ;΄Ονομάστηκε  ‘κρίσις’  μεταφορικά από  αυτούς , που κρίνονταν  στα  δικαστήρια και περίμεναν την ετυμηγορία των δικαστών.  Διότι όπως ακριβώς  αυτός που καταδικάζεται βρίσκεται μεταξύ ζωής και θανάτου ,το ίδιο ακριβώς είναι , είπε κάποιος ,που είχε δει  άνθρωπο να νοσεί και να διάγει βίον γεμάτο δυσφορία . Αυτός  ο άνθρωπος κρίνεται [ βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο ] μεταξύ ζωής και θανάτου.

ΑΝΤΟΝ  ΠΑΒΛΟΒΙΤΣ   ΤΣΕΧΩΦ  – » Η κρίση ».                                                                              Τρεις  φίλοι φοιτητές αποφασίζουν  ένα χειμωνιάτικο βράδυ να πάνε στους πέριξ  οίκους  ανοχής.Ο Βασίλιεφ  ,ο ευαίσθητος  φοιτητής  της Νομικής , παθαίνει σοκ στην επαφή του με αυτές τις ανυπόληπτες γυναίκες  και με την δυστυχία που ζουν ,διότι είναι κι αυτά πλάσματα του Θεού σκέφτεται.Προσπαθεί να βρει διάφορους τρόπους να τις βοηθήσει ,αλλά επειδή δεν βρίσκει  σωτήρια λύση καταλήγει σε εσωτερικό αδιέξοδο με έντονο το συναίσθημα της ντροπής. Συνεπεία αυτής ήταν η νευρική κρίση { κλονισμό } που υπέστη ,η οποία  τελικώς  τον οδήγησε  στον ψυχίατρο..

RENE  MAGRITTE  – » The Pleasure Principle { Portrait of Edward James }. [ 1937 ].

tumblr_kwep9efjqb1qav9gjo1_640 (1)



Γ.ΠΡΙΝΙΑΝΑΚΗ – »Η γλώσσα των Ελλήνων είναι η γλώσσα που μιλάει η φύση»,{σελ.143}. » Το ‘κρίνω‘ εντάσσεται εννοιολογικά στις λέξεις που εκφράζουν ήχο,βοή,ομιλία.  Το ρήμα ‘κρίνω’ οφείλει την προέλευσή του στο μεταίχμιο , δηλαδή στο σημείο εκείνο το οριακό πέραν του οποίου επέρχεται κάτι.Αυτό που στην Αγγλική ,από τα Ελληνικά ,λέγεται critical point { =κρίσιμο σημείο }.

ΦΡΑΝΤΣ  ΚΑΦΚΑ -»Η κρίση » { Das Urteil = ετυμηγορία ].                                                          Σ’ αυτή την νουβέλα,  η σύγκρουση πατέρα- υιού  είναι  θανάσιμα σφοδρή. Ο διάδοχος  της πατρικής εξουσίας  Γκέοργκ βάζει τον πατέρα του στο κρεβάτι και τον σκεπάζει .Ο πατέρας  όμως αντιδρά ,σηκώνεται απότομα και τον καταδικάζει σε θάνατο δια πνιγμού. Η κρίση [= ετυμηγορία ] του πατέρα είναι διαταγή για τον Γκέοργκ και την εκτελεί.

ΔΑΜ. ΣΤΡΟΥΜΠΟΥΛΗ  – » Ετυμολογικό λεξικό της Ελληνικής ».

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ  – » Ετυμολογικό λεξικό της νέας Ελληνικής γλώσσας ».                        Κρίνω { < κρί-ν-jω } : αρχ.σημ. διαχωρίζω ,κοσκινίζω . // Λατ, cribrum {= κοσκινο } >  Γαλλ. crible  , crimen -inis = κρίση,απόφαση- κατηγορία,έγκλημα { > Γαλλ. crime } //  Αποφασίζω { ομηρική εποχή }, διατυπώνω γνώμη,αποφαίνομαι ,δικάζω.  Κρίση { <  κρίσις } = απόφαση-εκλογή ,καταδίκη ,δυσμενής έκβαση { κυρ.για νόσους } ενώ οι σύγχρονες χρήσεις  στην οικονομία, την πολιτική οφείλονται στην επίδραση των ελληνογενών crise { Γαλλ. } και  crisis { Aγγλ. }

ΣΤΕΦ.ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ  – » Λεξικόν  Λατινο-Ελληνικόν ».                                                            Cerno : κρίνω =χωρίζω  2].κρίνω = διακρίνω .»cerno farinam cribro» = σήθω , διασήθω , καθαρίζω το αλεύρι με το κόσκινο { κρησέρα =κρησάρα }  3]. κρίνω= διακρίνω με τους οφθαλμούς , καθορώ {κατιδείν }, φαίνομαι.  4].κρίνω = διακρίνω με την διάνοια ,διαγιγνώσκω .  Certus,a,um  [ συγγενές του cerno ] : βούλομαι ,προτιμώ  2].επιθ. βέβαιος ,ασφαλής ,πιστός . Crimen -is { < cerno } : έγκλημα ,κρίμα,αιτία ,κατηγορία   2]. αμάρτημα ,αδίκημα.

ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ‘‘ Αρχιγένεθλος  ελληνική γλώσσα ».                               Κρίσις  { crisis } —–> κρίμα { crime }. [ Προσέξτε την διαφορά : στην  Λατινική :crisis ,στην νεο-Ελληνική :  κρίση.! ].

ΑΡ..ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ – » Η οικουμενική διάσταση της ελληνικής γλώσσας ».                        Crisis { 1453 } : = η αποφασιστική στιγμή { critical point } από την οποία κρίνεται η έκβαση ενός αποτελέσματος.

R .KOSELLECK – » Κρίση ».                                                                                                                Ο διακεκριμένος ιστορικός  των εννοιών Ράινχαρτ  Κόζελλεκ ,στο παρόν  δοκίμιό του, προσπαθεί να δώσει απάντηση στα εξής ερωτήματα :                                                                Τι σημαίνει ‘κρίσις’ ; Ποίο είναι το περιεχόμενο και οι σημασίες αυτής της λέξεως ;          Αφού πρώτα αναλύει  την αρχαιοελληνική χρήση της λέξεως ,συμπεραίνει στο τέλος του δοκιμίου του ότι : << Οι πολύπλευρες σημασίες της λέξεως  γνώρισαν τεράστια ποσοτική ανάπτυξη από τον 19ο αι.,ενώ αυτή η ίδια δεν κέρδισε σχεδόν τίποτα σε σαφήνεια ή ακρίβεια. Η »κρίση» παραμένει ένα σλόγκαν ! H ίδια  η χρήση της λέξεως μπορεί να ερμηνευτεί ως ένα σύμπτωμα μιας ιστορικής »κρίσεως»,η οποία διαφεύγει ενός …ακριβούς ορισμού[!]..>>

B]. ΤΟ  ΚΡΙΜΑ.                                                                                                                                       ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο εν τη λέξει Λόγος ».                                                    Η κατάληξις [-μα] δηλώνει κάτι  υπαρκτόν και μόνιμον ,πολλάκις δε  το πέρασμα του αφηρημένου στο συγκεκριμένο. Όπως  ποίησ-ις —–> ποίη-μα , κίνησ-ις—–> κίνη-μα ,κύησ-ις—-> κύη-μα,μάθησ-ις—-> μάθη-μα   κ.α.

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                                Το κρίμα .Μεταγενέστερα το κρίμα { κρί-μα <—–κρίσ-ις } ταυτίστηκε με την αμαρτία!

Ν.Π. ΑΝΔΡΙΩΤΗ  – » Ετυμολογικό  λεξικό της κοινής Νεοελληνικής ».                                      Κρίμα { < κρίνω }.Η σημασία ‘βασανίζω’ από τη βασανιστικήν ανάκριση.

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ  – » Ετυμολογικό λεξικό της νέας Ελληνικής γλώσσας ».                  Κρίμα  { < κρίνω }.Αρχική σημασία : κρίση , απόφαση. Ελληνιστική σημασία : καταδίκη ,κατάκριση .  Μεσαιωνική σημασία { ως επίρρημα }: αδικία,άδικο.

ΑΙΣΧΥΛΟΥ  – » Ικέτιδες », { στ.395-397 }, [ αποδ.Κ.Χ.Μύρης ].                                                         Κρίνω = ζυγιάζω.  Κρίμα = απόφαση.  Κριτής = δικαστής.

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ  –  »  Λεξικό συνωνύμων και αντωνύμων  ».                                                 Α’].Κρίμα : 1. Αμάρτημα ,λάθος  2.Αδικία . ΑΝΤ. ευτύχημα ,τύχη. Β’].Κρίμα { ως επιφώνημα } : ατυχία,κακοτυχία,δυστύχημα.

 

Γι’ αυτό άλλο η κρίσ-ις{= η ικανότης του κρίνειν,αφηρημένη  },άλλο η κρίσ-η{ =αυτή, η οποία είναι  στατική και συγκεκριμένη} Το δε κρί-μα είναι το αποτέλεσμα της ικανότητος του  κρίνειν .Η δε  κατάληξις  εις [-μα] δηλώνει πάντα  το συγκεκριμένο και στατικό.          MICHAEL HAYTER  – » Housing crisis ».2025528-KCLXWWIK-7



Από την Λογική και τα  Δικαστήρια  η λέξη’ κρίσις [ το να διαχωρίζω ,διακρίνω ]              πέρασε πρώτα στην ιατρική ορολογία  ως κρίσις  νευρική ,υστερική κ.α. κι έπειτα στην Χριστιανική θρησκεία ως θε’ι’κή κρίσις  : Τελική Κρίσις , Δευτέρα Παρουσία.                        ΚΑΒΕΡΤΖΑ ΦΡΑΓΚΙΑ  – » Η Δευτέρα Παρουσία »,{1641 } .                                                            Στο κέντρο ο Αρχάγγελος  Γαβριήλ με τον ζυγό της Ψυχοστασίας και το σπαθί.

[αριστερά] –  Ζυγοί ψυχοστασίας που συνόδευαν τον νεκρό στο ταξίδι του για τον Κάτω κόσμο. [δεξιά ]-Στη χρυσή ζυγαριά του Διός τοποθετήθηκαν οι κήρες {=καρδιές } του Αχιλλέα και του Έκτορα και το αποτέλεσμα έκρινε ποιος από τους δύο θα έχανε τη ζωή του κατά την διάρκεια της μάχης { Ιλιάδα Χ’ , στ.209-212 }.Στην ομηρική εποχή ,η ψυχοστασία ήταν διαφορετική επειδή γινόταν πριν από τον θάνατο.Διότι η ψυχή είχε την σημασία της ζωής.

Η  Θέτις  { θεά της Δικαιοσύνης }  κρατώντας  ζυγαριά και σπαθί  –                                            Οι Κριτές του Κάτω κόσμου { Ραδάμανθυς , Μίνως , Αιακός  }..

Σήμερα η λέξη χρησιμοποιείται άνευ ουσίας. Διότι αιωρούνται  πλέον οι ‘κρίσεις’ αυτομάτως , χωρίς την ανάγκη  κριτού και κριτηρίων ! Κρίσεις  μαλθακές , από ψευδοκριτές  με» license  to παπαρολογείν », πολλές και επικίνδυνες  !  Παντού και πάντοτε όμως  θα υπάρχει κάποιος κριτής , ο οποίος θα έχει ασφαλή  κριτήρια για να εκφράσει ορθά  την κρίσιν του ,προσπαθώντας να διακρίνει ,να ξεχωρίσει ,να ξεδιαλύνει ,να συγκρίνει , να επικρίνει ,να ανακρίνει ,να κατακρίνει ,να εγκρίνει αυτά που θα τον φέρουν πιο  κοντά στην αλήθεια.                                                                                                         ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ  , ΕΛΕΓΧΕΤΕ  ΤΙΣ  ΠΗΓΕΣ.

Σοσιαλισμός και Κομμουνισμός.

Οι σοσιαλιστικές ιδέες ,ο σοσιαλισμός σαν σύστημα οικονομικοπολιτικό ,όπως και ο κομμουνισμός ,το επόμενο στάδιο του σοσιαλισμού { σύμφωνα με τους θεωρητικούς του Μαρξισμού } δεν είναι κάτι το καινοφανές στην ανθρώπινη ιστορία .Το σοσιαλιστικό όνειρο  πάντα γοήτευε και προσέλκυε πολύ κόσμο ,γιατί αποτελούσε ένα είδος καταφυγίου πολλών ανθρωπιστών αλλά και κάθε λογής αδικημένων  ,ενίοτε δε και   αποτυχημένων .Το όνειρο της »σοσιαλιστικής» κοινωνίας δηλαδή ,δεν είναι δημιούργημα αποκλειστικό του Μαρξ και των κάθε λογής οψίμων μαρξιστών. Από τα αρχαία χρόνια γεννήθηκε στην σκέψη φωτισμένων οραματιστών  μία ιδεώδης κοινωνία ανθρώπων ,που θα συνδύαζε την ευημερία με την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ελευθερία .Στην φανταστική  αυτή κοινωνία δεν θα υπάρχουν οι αντιθέσεις πλουσίων και πτωχών ,εχόντων και μη εχόντων ,διότι θα έχουν εξαλειφθεί οι περίφημες ταξικές διακρίσεις. Επίσης θα εκμηδενιστεί η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και ενός λαού από άλλον λαό. Ακόμη δεν θα υπάρχει κανενός είδους καταπίεση{οικονομική , πολιτική ,κοινωνική και πνευματική}.Στην ιδεατή αυτή πολιτεία  θα έπαυαν οι αδικίες , θα καταργούνταν οι πόλεμοι ,θα τελείωναν οι στερήσεις και γενικά  θα εξαλείφονταν όλα τα δεινά ,που καταδυναστεύουν ανέκαθεν την ανθρωπότητα. Αυτήν την ιδανική ‘πολιτεία δικαίου’ [ μετέπειτα την βάφτισαν »σοσιαλιστική» ]  πρώτοι την  φαντάστηκαν  οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι .                                                                                                                               1.ΙΣΤΟΡΙΚΗ  ΑΝΑΔΡΟΜΗ.                                                                                                                ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΟΙ – » Αντιφών »,[ περί αληθείας ] – »Ανώνυμος  Ιαμβλίχου ».                            Ο πρώτος φιλόσοφος »σοσιαλιστής » της αρχαιότητας είναι ο Αντιφών ο Σοφιστής { άλλος από τον ρήτορα },που δίδαξε την κατάργηση των ταξικών διακρίσεων. Ο Ανώνυμος του Ιαμβλίχου πάλι ανέπτυξε την άποψη ,ότι τα πολιτικά προβλήματα έχουν  πολύ συχνά οικονομικά και κοινωνικά-ταξικά αίτια .Άποψη που ο μαρξισμός αργότερα την κατέστησε πυρήνα της φιλοσοφίας του.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Πολιτικά », { Β -1266 a-b }.                                                                                Ο φιλόσοφος  Φαλέας εκ Χαλκηδόνος ήταν πιθανώς σύγχρονος του Σωκράτους .Το όνομά του δεν αναφέρεται πουθενά αλλού παρά μόνον στα »Πολιτικά »του Αριστοτέλους. Ασχολήθηκε με τα κοινωνικά προβλήματα  και πρώτος αυτός  καταφέρθηκε εναντίον του θεσμού της ατομικής ιδιοκτησίας ,την οποία θεωρούσε ως αιτία κάθε δυστυχίας και κακοδαιμονίας στην πόλη.

 ΑΛΚΙΔΑΜΑΝΤΟΣ  – » Απόσπασμα  Μεσσηνιακού λόγου ».                                                        Ο Αλκιδάμας ο Ελα’ί’της { από την Ελαία της Αιολίδος, στην Μικρά Ασία } ήταν σοφιστής και ρητοροδιδάσκαλος. Από τον παραινετικό Μεσσηνιακό του λόγο έχει σωθεί το απόσπασμα ,που περιέχει την γνωστή ρήση του περί ελευθερίας και ισότητος  όλων των ανθρώπων βάσει του »φυσικού  δικαίου».

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ  – » Λυκούργος » .                                                                                                        Το καθεστώς που εφάρμοσε ο Λυκούργος στην Σπάρτη είχε πολλά »σοσιαλιστικά » χαρακτηριστικά με βασικό αυτό της κοινοκτημοσύνης.!

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ  – » Σόλων ».                                                                                                                  Ο σοφός νομοθέτης  Σόλων διαίρεσε την αθηνα’ι’κή κοινωνία σε τάξεις ή κατηγορίες με οικονομικά κριτήρια 2.500 χρόνια πριν τον Μάρξ . Με την διαγραφή δε των χρεών σε μια ειδική κατηγορία πολιτών { σεισάχθεια } και την  επιβολή της προοδευτικής  φορολογίας ,ο Σόλων μπορεί να θεωρηθεί ως ο πρώτος πολιτικός ηγέτης ,που εφάρμοσε στην πράξη βασικές αρχές του σοσιαλισμού και μάλιστα αναίμακτα .!

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Πολιτεία », { Δ’ – 434 c  }                                                                                            O  Πλάτων  προτείνει ένα  ιδιότυπο σύστημα »αριστοκρατικού  σοσιαλισμού»  , η οποία στηρίζεται στην αρχή της κοινοκτημοσύνης .Χωρίζει δε  την ιδανική πολιτεία  σύμφωνα με την τριμερή διάκριση των μερών της ψυχής : ἐπιθυμητικόν-θυμοειδές- λογιστικόν. Κατά το σχέδιο αυτό θα υπάρχουν τρείς χωριστές τάξεις : α] των »φιλοσόφων ή αρχόντων » ,που θα ασκούσαν όλη την εξουσία , β] των ‘‘επικούρων ή φυλάκων », που θα ήσαν τα εκτελεστικά όργανα των πρώτων {στρατός,αστυνομία,κρατικός μηχανισμός} και γ]  των »παραγωγών » ,των εργαζομένων αγροτών και χειροτεχνών. Η κάθε τάξη έχει τον δικό της προορισμό και μόνον η πολυπληθής  τρίτη τάξη { των παραγωγών } θα έχει ατομική ιδιοκτησία και οικογένεια .Οι δύο πρώτες τάξεις πρέπει να κυβερνούν τους πολλούς { παραγωγούς }.Τα μέλη όμως των δύο πρώτων τάξεων  όφειλαν να απαλλαγούν από κάθε είδους ιδιοτέλεια γι’ αυτό μεταξύ τους θα ίσχυε η κοινοκτημοσύνη.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Πολιτεία »,{  Θ’-592 b }.                                                                                             Ο Πλάτωνας στο τέλος του Θ’ βιβλίου του -δια των λεγομένων από τον Γλαύκο – διατυπώνει την αμφιβολία ,ότι πολιτεία όπως την περιγράφει είναι μάλλον δύσκολο να επιβληθεί σε κοινωνίες ανθρώπων . Αυτό αποδείχθηκε όταν επιχείρησε ματαίως να θέσει σε εφαρμογή τις θεωρίες του περί ‘Πολιτείας’ στις Συρακούσες, όπου πήγε τρεις φορές  πλησίον των δύο Διονυσίων { Τύραννοι των Συρακουσών } και  πραγματικά  θαλασσοπνίγηκε , ώστε  αναγκάστηκε αργότερα να γράψει στους ΄Νόμους’  του ότι: << δια να δεχθούν  οι άνθρωποι να ζήσουν υπό παρόμοιαν πολιτείαν ,πρέπει προηγουμένως να καταστούν ,να γίνουν, τέκνα θεών >>.

ΔΙΟΔ. ΣΙΚΕΛΙΩΤΟΥ  – » Βιβλιοθήκη Ιστορική », {Βιβλίον  Β’ }.                                                     Ο Ιαμβούλος στην »Ηλιούπολή » ,περιγράφει την μυθική χώρα των Μακάρων ,όπου οι άνθρωποι υπηρετούν ο ένας των άλλον και μοιράζονται τα αγαθά δίκαια .Στην χώρα αυτή ,τα σιτηρά φυτρώνουν άνευ καλλιέργειας και τα δένδρα είναι μονίμως γεμάτα καρπούς . Αλλά αν κανείς γίνει ανάπηρος ή γενικά έχει κάποιο φυσικό ελάττωμα στο σώμα ,τον αναγκάζουν -σύμφωνα με έναν αυστηρό νόμο – να τερματίσει μόνος την ζωή του.Επίσης νόμος  τους υποχρεώνει να ζουν έναν ορισμένο αριθμό ετών ,που άμα τον συμπληρώνουν φεύγουν εκουσίως [57].Δεν νυμφεύονται  τις γυναίκες, αλλά τις έχουν κοινές και τα παιδιά που γεννιούνται τα έχουν από κοινού και τα αγαπούν όλα εξ ίσου.Σε κάθε κοινωνική ομάδα την αρχηγία την έχει ο γεροντότερος,ακριβώς σαν να ήταν βασιλιάς,και τον υπακούουν  όλοι [58].Ακολουθεί το [59,6].

ΝΕΩΤ.ΕΓΚΥΚΛ.ΛΕΞΙΚΟΝ »ΗΛΙΟΥ»  –  » Οι Λαοί της Ανατολής ».                                                Η »Ιερά αναγραφή » του Ευημέρου.Περί το 280 π.Χ. ο Μεσσήνιος φιλόσοφος Ευήμερος εξέδωσε σύγγραμμα από τρία βιβλία με τον τίτλο »Ιερά  αναγραφή »το οποίο έχει χαθεί. Αναφέρει όμως αυτό ο Φλάβιος Ιώσηπος στο »Κατ’ Απίωνος », ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης στα σχόλιά  του επί της  Ιλιάδος  και ο Διόδωρος ο Σικελιώτης σε αποσπάσματα χωρίς να μνημονεύει την πηγή του.  Η νήσος Παγχαία .

ΔΙΟΔ. ΣΙΚΕΛΙΩΤΟΥ  – » Βιβλιοθήκη Ιστορική », {Βιβλίον Ε’-45 }                                                  Στην  Παγχαία νήσο ,δεν επιτρέπεται να έχει κανείς τίποτα δικό του ,εκτός από το σπίτι και τον κήπο του. Οι ιερείς μοιράζουν δίκαια στον καθένα μερίδιο από τις σοδειές.

ΠΑΝΑΓΗ ΛΕΚΑΤΣΑ – » Η πολιτεία του Ήλιου ».                                                                              Το »σοσιαλιστικό ιδεώδες » ενέπνευσε και την μεγάλη επανάσταση της Περγάμου ,όπου αρχηγός της  ήταν ο Αριστόνικος. Η μοναδική  για την Αρχαιότητα και συνδυασμένη από κοινού ,επανάσταση των δούλων και των ακτημόνων της Μικράς Ασίας κατά την περίοδο όπου το κράτος της Περγάμου περνούσε στην Ρωμα’ι’κή εξάρτηση.Η επανάσταση διήρκεσε αρκετά χρόνια { 133 – 128 π.Χ. } και σχημάτισε την ‘Ηλιούπολη‘ . Ο ίδιος ο ηγέτης του κινήματος , Αριστόνικος , απεικονίζεται σαν κάτι μεταξύ τυχοδιώκτη και κοινωνικού αναμορφωτή { σελ. 39,40 }.

ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΟΙ – » Πυθαγόρας  » .                                                                                           »Σοσιαλιστικά’‘ μέτρα εισηγήθηκε και ο μέγας μύστης -φιλόσοφος Πυθαγόρας στις πόλεις της Μεγάλης Ελλάδος . Στην  περίφημη σχολή του  »ομακοείον’‘ ή »ομακό’ι’ον » ,που ίδρυσε στον Κρότωνα ,τα πάντα ήσαν κοινά.

ΔΙΟΔ. ΣΙΚΕΛΙΩΤΟΥ  – » Βιβλιοθήκη Ιστορική », {Βιβλίον Ε’,7-10 }                                               Ένα από τα κυριώτερα σοσιαλιστικά πειράματα έγιναν και στις νήσους των Λιπάρων        { βορείως της Σικελίας }.Εκεί το 580 π. Χ.  Ρόδιοι και Κνίδιοι ίδρυσαν κοινοβιακή κοινωνία ,η οποία έζησε μέχρι το 251 π.Χ. όταν οι Ρωμαίοι κατέλαβαν τα νησιά.

bandicam 2018-08-04 02-17-02-286

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ – » Τιβέριος , Γά’ι’ος  Γράκχος  ».                                                                      Γράκχοι ή Γράγχοι  ήταν επίθετον αρχαίας ρωμα’ι’κής οικογενείας  πληβείων του γένους των Σεμπρωνίων ,που ανέδειξαν πολλούς επιφανείς άνδρες με κυριωτέρους τους  δύο αδελφούς  και  μεγάλους μεταρρυθμιστές  – δημάρχους  Τιβέριο Σεμπρώνιο Γράκχο  και Γά’ι’ο  Σεμπρώνιο Γράκχο .

Τ.ΜORE – » Ουτοπία ».                                                                                                                        Το 1516 ο Θωμάς Μορ { 1480-1535 } γράφει την »Ουτοπία »του. Το φανταστικό νησί του το αποκαλεί » Ουτοπία » από τις ελληνικές λέξεις  [ου + τόπος ].Σ΄αυτό το νησί οι κάτοικοι ζουν ευτυχισμένοι χάρις στο ιδιόμορφο ‘‘σοσιαλδημοκρατικό ‘‘,όπως θα λέγαμε σήμερα, καθεστώς τους. Από το έργο του Μορ ονομάστηκε αργότερα ως »ουτοπικός σοσιαλισμός » όλος ο προμαρξιστικός σοσιαλισμός .

TΟΜΑΖΟ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΑ  –  Η Πόλη  του Ήλιου », { σελ. 40-45 }.                                                Η Πόλη του Ηλίου { La citta del sole ,1602 μ.Χ. } είναι μια από τις κλασσικές ουτοπίες της ύστερης Αναγέννησης ,που προανήγγειλαν τον ουτοπικό σοσιαλισμό.Ο Τομάζο Καμπανέλλα  ήταν μελετητής του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού ,εκφραστής του ουμανιστικού πνεύματος και προάγγελος της σύγχρονης επιστήμης.Το ουτοπικό του σχεδίασμα είναι το θεωρητικό συμπέρασμα μιας εξέγερσης,που συνετρίβη πριν ακόμη εκδηλωθεί.Ήθελε να δημιουργήσει μια πολιτεία ,όπου όλοι θα είχαν τα αναγκαία  να ζήσουν από κοινού.

ΦΡΑΝΣΙΣ  ΜΠΕ’Ι’ΚΟΝ – » Νέα Ατλαντίδα ».                                                                                     Ο Σερ Φράνσις Μπέικον {1561 -1626 μ.Χ.} ήταν Άγγλος φιλόσοφος, πολιτικός, επιστήμονας και συγγραφέας .Μεταξύ των δοκιμίων του Βάκωνος κατατάσσεται και η μυθική  ιστορία για το νησί της Ατλαντίδας, την οποίαν  συνέγραψε κατά τας δυσμάς του  βίου του γι’ αυτό δεν την  αποτελείωσε κι έτσι παράμεινε ημιτελής. Στην μυθική αυτή πολιτεία της» Νέας  Ατλαντίδος »ήταν ανεπτυγμένη  σε ύψιστο βαθμό η καλλιέργεια της επιστήμης και της τεχνικής. Ήδη σ’αυτή την μαγευτική ,του Νοτίου Ειρηνικού ,οι σολομωνικοί μάγοι είχαν εφεύρει μικροσκόπια ,τηλεσκόπια ,αυτοκουρδιζόμενα ρολόγια ,υποβρύχια,αυτοκίνητα και αεροπλάνα. Είχαν εφεύρει αναισθητικά ,ύπνωση και τρόπους συντηρήσεως της ζωής καθώς και τρόπους επιμηκύνσεως του βίου.Ακόμη βρήκαν τρόπου να εμβολιάζουν τα φυτά ώστε να παράγουν νέα είδη, να μετατρέπουν μέταλλα και να μεταβιβάζουν μουσική σε μεγάλες αποστάσεις .Στον οίκο του Σολομώντος  η κυβέρνηση και η επιστήμη είναι μαζί συνδεδεμένες  και όλα τα όργανα και η οργάνωση της έρευνας είναι μέρος του κρατικού εξοπλισμού.Η νήσος είναι οικονομικώς ανεξάρτητη και αποφεύγει το εμπόριον με τους ξένους ως παγίδα για πόλεμο.Εισάγει την γνώση όχι όμως και τ’αγαθά.

WILL& ARIEL DURANT– » Παγκόσμιος ιστορία του Πολιτισμού », τομ.{Ζ’},                          Κεφ. [V] .Η φιλοσοφία ενός πολιτικού ανδρός ,{σελ.202 }.                                                            Ο Βάκων έγραψε την »Νέα Ατλαντίδα ‘‘ το 1624 μ.Χ. χωρίς να καταφέρει ποτέ να την ολοκληρώσει.Ήθελε με το έργο του να δώσει ένα υπόδειγμα οργανώσεως ενός ιδανικού κράτους με κύριο σκοπό την καλλιέργεια των επιστημών  και τις  εφευρέσεις.Την μυθολογική αυτή χώρα την ονομάζει Ατλαντίδα δανειζόμενος την ονομασία από τον διάλογο του Πλάτωνος ‘‘Κριτίας »,όπου ο Αθηναίος φιλόσοφος περιγράφει ιδεώδη πολιτεία ,που είχε ιδρυθεί στο νησί Ατλαντίδα.

Σάρωση_20180812                                                                                                                                                                    ΖΑΝ-ΖΑΚ ΡΟΥΣΣΩ – » Η καταγωγή και οι βάσεις της ανισότητας μεταξύ των ανθρώπων ».  Ζ.Ζ.Ρουσσώ {1712 – 1778 } :  Ελβετός φιλόσοφος,συγγραφέας, συνθέτης .Οι πολιτικές ιδέες του επηρέασαν την ανάπτυξη της κομμουνιστικής,της σοσιαλιστικής θεωρίας αλλά και της ιδεολογίας του εθνικισμού.

ΝΙΚ. ΜΠΟΥΧΑΡΙΝ  – » Το αλφάβητο του κομμουνισμού ».                                                          Ο Νικολά’ι’ Μπουχάριν { 1888-1938 }ήταν από τους πρωτεργάτες Μπολσεβίκους της  Οχτωβριανής επανάστασης. Ήταν νομικός ,οικονομολόγος  και θεωρητικός του Μαρξισμού  Επίσης κομματικός  και πολιτικός ηγέτης του Κ.Κ.Σ.Ε. όπως και  ακαδημαϊκός. Διετέλεσε συντάκτης της Πράβντα και  συντάκτης της εφημερίδας Ιζβέστια Ουσιαστικά, ήταν ο κυριότερος ιδεολόγος του κόμματος. Η ιδανική  ‘πολιτεία’ του Ν.Μπουχάριν περιλαμβάνει αρκετά κι επιλεγμένα  δομικά υλικά  από τις προγενέστερες  ουτοπικές  πολιτείες – περισσότερο από τη Πλατωνική – που θεωρητικώς  αξιοποιούνται  κατά το δέον ,για το χτίσιμο της φουτουριστικής κομμουνιστικής πολιτείας.                Πλατωνισμός – Κομμουνισμός : ομοιότητες  και διαφορές.                                                   Η ‘πολιτεία  ή  περί δικαίου »του Πλάτωνος και η  ‘κομμουνιστική  κοινωνία’  παρουσιάζουν πολλά κοινά  και διαφορές . Κοινός είναι ο στόχος : ν’ απαλλαγεί ο άνθρωπος από τα δεινά του και οι κοινωνίες να γίνουν ανθρωπινώτερες .Στα μέσα διαφωνούν. Ο Πλάτων πίστευε ότι η ιδεώδης  πολιτεία μπορεί να πραγματωθεί δια της συστηματικής εκπαιδεύσεως του ανθρώπου και δια της πειθούς βασικά , χωρίς να αποκλείει και την δια βιαίων μέσων ακόμη  καλλίτερη διαμόρφωση της κοινωνίας και της πολιτείας. Καταργεί  ο Πλάτων περίπου την απόλυτον ελευθερία του ατόμου και τις πρωτοβουλίες των πολιτών ,διότι θέλει την πολιτεία» πειθαρχημένη».Το σύστημα αυτό θα το ονομάζαμε σήμερα »ολοκληρωτικό». Αντίθετα από τον Πλάτωνα ,οι εμπνευστές και ηγέτες του επαναστατικού σοσιαλισμού δίδαξαν ,ότι οι κοινωνίες μπορούν να διορθωθούν και να γίνουν καλλίτερες ,δια της χρησιμοποιήσεως βιαίων μέσων. Στο  ολοκληρωτικό σύστημα  όμως συμφωνούν .Ο Πλάτων ζητεί στην ‘πολιτεία’ του την κατάργηση της ιδιοκτησίας  και την διανομή των αγαθών{ των προ’ι’όντων της παραγωγής } από το κράτος. Όπως και οι κομμουνιστές απαιτούν την κρατικοποίηση των μέσων παραγωγής και  κατανάλώσης .Επίσης ο Πλάτων εισάγει τον θεσμό της κοινογαμίας  και η ανατροφή των παιδιών  -από μικρή ηλικία-  τίθεται υπό  την επίβλεψιν του  κράτους .Οι σεξουαλικές μάλιστα συνευρέσεις πρέπει να γίνονται υπό την εποπτεία του κράτους ,διότι σκοπόν έχουν την γέννηση αρτίων και αρίστων τέκνων { ευγονική } πάντα  προς όφελος της κοινωνίας. Ακόμη ο Πλάτων ήταν υπέρ της συμμετοχής των γυναικών στα της πόλεως και στον πόλεμο , γι ‘ αυτό πρέπει να τυγχάνουν ίδιας  αγωγής με τους άρρενες. Τα ίδια γράφει και το »κομμουνιστικό μανιφέστο» για τον θεσμό της οικογένειας , της ανατροφής των τέκνων και για την  χειραφέτηση των γυναικών. Η μεγάλη διαφορά είναι ότι ο ‘σοσιαλισμός’ του Πλάτωνος  είναι …’αριστοκρατικός’ .Ως εκ τούτου υποστηρίζει ότι η επανάσταση πρέπει να προέλθει από τα πάνω { φιλόσοφοι-βασιλείς,Φύλακες  } .Οι δε μαρξιστές -Λενινιστές  και κομμουνιστές υποστηρίζουν ,ότι η επανάσταση  πρέπει να προέλθει από τα κάτω ,δια της χρησιμοποιήσεως του προλεταριάτου ,αποσκοπώντας στην εγκαθίδρυση της δικτατορίας του προλεταριάτου.

Όλες οι ρομαντικές απόπειρες, που έγιναν  για την πρακτική εφαρμογή των ποικίλων σοσιαλιστικών ιδεών οικουμενικά απέτυχαν.Διότι οι ιδέες αυτές ,όπως απέδειξε η πείρα αιώνων ,είναι  στην καθαρή μορφή τους ανεδαφικές .Γι αυτό δεν μπορούν να εφαρμοσθούν σε μεγάλη  κλίμακα.Χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι οι ιδέες τούτες δεν επηρεάζουν το ιστορικό γίγνεσθαι και τους πόθους των λαών για έναν καλλίτερο κόσμο ,περισσότερο δίκαιο.Οι ιδέες αυτές αποτελούν αναμφίβολα ,έναν από τους παράγοντες που επιδρούν { άλλοτε θετικά κι άλλοτε αρνητικά } στην κοινωνική εξέλιξη. Επίσης ,αντίθετα από τους ισχυρισμούς των μαρξιστών ,ο υλισμός δεν είναι αναγκαίος  σαν βάση του σοσιαλισμού. Διότι οι σοσιαλιστικές ιδέες υπήρξαν κατά βάσιν απόρροια του ιδεαλισμού.Διότι ο σοσιαλισμός ,τόσο σαν ιδεώδες { κοσμοθεωρία , βιοθεωρία }, όσο και σαν κίνημα { συνδικαλιστικό ,πολιτικό } δεν ταυτίζεται με τον μαρξισμό .Ο σοσιαλισμός  προϋπήρξε του μαρξισμού. Αυτό σημαίνει ,ότι δεν είναι αναγκαίο να είναι κανείς μαρξιστής και κομμουνιστής για να είναι σοσιαλιστής. Τέλος , το σπουδαιότερο έργο του Κ.Μαρξ -‘Κεφάλαιο’ βρίθει από αναφορές στους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους.                    EΛΛΗΣ  ΠΑΠΠΑ – » Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς στο ‘Κεφάλαιο’ του Μάρξ ».                        { πρόλογος :  Έλλη  Παππά ,συντρόφος του Νίκου Μπελογιάννη }

Διότι ,όπως γράφει και ο πανεπιστήμων -φιλόσοφος  Αριστοτέλης ,παρθενογένεση στην γνώση δεν υπάρχει.                                                                                                               ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Αναλυτικά  Ύστερα », { Α’-71a }.                                                                      <<  Κάθε διανοητική { δια του νου ,νοερώς } διδασκαλία { δι-δά-σκα-λος =αυτός που δίδει δάδα[=μεταλαμπαδεύει το πνευματικό φως ] στον οίκο } και κάθε διανοητική  μάθηση { μαθ-ητής = αυτός  που παίρνει την δάδα [= το πνευματικό φως ]  και μανθάνει }, γίνεται  από γνώση που  προϋπάρχει. >> Άλλωστε το πνευματικό φως της γνώσεως  απλώς μεταλαμπαδεύεται από δάσκαλο σε μαθητή .Κανείς  άνθρωπος δεν είναι κάτοχος και ιδιοκτήτης της απολύτου και εξ αποκαλύψεως γνώσεως.Όποιος δε το ισχυρίζεται αυτό μάλλον ομοιάζει με οδοποιό στους κακοτράχαλους δρόμους της επιστημονικής έρευνας ή το κάλλιον , με σκυταλοδρόμο  στον δρόμο αντοχής της επιστημονικής αληθείας.



{*}  G. POLITZER  – » Βασικές  αρχές  της  φιλοσοφίας ».                                                              Aπό τον σοσιαλισμό στον κομμουνισμό.                                                                          α].Σοσιαλισμός : o καθένας απολαμβάνει ανάλογα με την εργασία που προσφέρει .            β].Κομμουνισμός : ο καθένας θα προσφέρει ανάλογα με τις ικανότητές του και θα παίρνει ανάλογα με τις ανάγκες του.



2.ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΙΣ    bandicam 2018-08-12 00-43-36-751I].ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ.                                                                                                                ΣΤΕΦ.ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ  – » Λεξικόν Λατινο-ελληνικόν »                                                       Socius -a-um =κοινός ,,συμμαχικός  .Socius -ii = κοινωνός ,εταίρος ,σύμμαχος .                     Societas -atis =κοινωνία ,εταιρεία ,συμμαχία.  Socialitas -atis = κοινωνία.  

ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ -ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ  – » Αρχιγένεθλος  Ελληνική  γλώσσα ».                                  Σώκος  { =ισχυρός , βοηθός } > socies { =αοσσητήρ, σύντροφος [κυρ.] στην μάχη }.

 J.B.HOFMANN  – » Ετυμολογικόν Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής ».                                       Αοσσέω { = βοηθώ , επικουρώ } > αοσσητήρ  socius { = σύμμαχος }.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – »  Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης «.                                           Αοσσητήρ = βοηθός ,σύμμαχος ,σωτήρ , υπερασπιστής  [1.] Αοσσέω  < Α αθρ.. + οσσέειν { < αοσσητήρ  } [2.] Αοσσέω   =  αοζέω { =υπηρετώ } [3.] Αοσσέω < Α αθρ.+  οθομαι {= φροντίζω ,μεριμνώ }.

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν ‘‘.                                                                                Αοσσητήρ =βοηθός . Σωκώ = βοηθώ , είμαι ισχυρός .Σώκον = δυνατόν.

Ι.ΠΑΝΤΑΖΙΔΟΥ  – » Ομηρικόν Λεξικόν ».                                                                                           Σώκος { < σαόω =σώζω } : 1.{ ίσως } Σωτήρ ,επίθετο του θεού Ερμού   2.Σώος ,ακέραιος 3.Ισχυρός,κρατερός.

  ΕΡΜΗΣ ΔΗΛΟΣ 450 400ΠΧ                                                                                                                                       ΕΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ – » Λεξικό  Ελληνο-Λατινικό » .                                                                   Σύντροφος : socius, sodalis.

ΟΥΝΕΣΚΟ{ υπό την αιγίδα }   – » Λεξικό  κοινωνικών  επιστημών ».                                          Ο Σοσιαλισμός { socialism }.

varvarothta

II].ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ.                                                                                                       ΣΤΕΦ.ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ  – » Λεξικόν Λατινο-ελληνικόν »                                                            Από το ‘com+munis ‘  > [1] communio  &  [2] communitas.

ΑΝ. ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ -ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ  – » Αρχιγένεθλος  Ελληνική  γλώσσα ».                         Communis  { con + munis  = συν + μούνος ,η,ον } = συμμονή, το παραμένειν ομού .

ΕΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ – » Λεξικό – » Λατινικό-Ελληνικόν   ».                                                        Con = cum. Cum = ξυν . Cum =/= sine.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – »  Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης «.                                                Μούνος [ ιων.}= μόνος.

ΕΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ – » Λεξικό  Ελληνο-Λατινικό » .                                                          Koινός :  communis-e  . Κοινότης ,κοινωνία = communitas .

ΣΤΕΦ. ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ  – » Συναγωγή Νέων  Λέξεων ».                                                                Η λ. ‘κοινοκτήμονες’ αναφέρεται στον Ιόν.κωδ.{ 1851 } αλλά με την σημασία της » κοινής κτήσης κτημάτων μετά των ανδρών των ».Η  ίδια λέξη με άλλη έννοια όμως  χρησιμοποιήθηκε  ως μετάφραση της λ.communistes {= κοινοκτημονιστές.}.Ο Δ.Χαντζερής έψεξε την λέξη {διότι ενώ δηλώνει άλλο νόημα , εντούτοις  έχει άλλη χρήση }και πρότεινε αντί για ‘κοινοκτήμονες’ οι ‘communistes’  να αποκαλούνται  ‘κοινωτικοί’Κοινωνισμός  ,1834 { < γαλ. socialisme } .Κοινωτιστές ,1877 { <  γαλ .communistes  ή socialistes }.Ο Π.Καρολίδης {1892}διαχωρίζει τους σοσιαλιστές ως »Κοινωνιστές» από τους  communistes ως »Κοινοτιστές » .

ΟΥΝΕΣΚΟ { υπό την αιγίδα } – » Λεξικό  κοινωνικών  επιστημών ».                                          Ο Κομμουνισμός { communisme }.

paris-commune                                                                                                                                              III].ΚΟΙΝΩΝΙΑ                                                                                                                                       LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                  Κοινός  ή  ξυνός  { ξυν  = συν } = ο ανήκων σε πολλούς ομού { μαζί }, ο κατεχόμενος από πολλούς ομού . Κοινός =/= ίδιος { < ιδιώτης  και ιδιωτεία }.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – »  Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης «.                                              Ο τύπος ‘ ξυν ‘ είναι παλαιότερος του  ‘συν’  . Ξυνός  { < ξυν  }= κοινός. Η ‘ξυν’ στα λατ. είναι η ‘cum’.

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».                                      Ώναιος  { < ονίνημι } = ωφέλιμος .

ΑΝΘ.ΓΑΖΗ  – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                                                         Κοινός { <ξυν }   >  κοινωνός { = σύντροφος ,συνοδοιπόρος ,συμβοηθός ,μέτοχος }               >  κοινωνέω  { =[συμ] μετέχω ,έχω μέρος από κάτι. Μεταλαμβάνω των Θείων Μυστηρίων [εκκλ.]  >  κοινωνία { =[συμ]μετοχή ,κοινότητα ,συντροφικότητα,ένωση,συναναστροφή.

ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ Δ. του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                       Κοινωνέω-ώ : 1. είμαι ή γίνομαι κοινωνός [ μέτοχος σύντροφος ]σε κάτι , έχω κάτι κοινό με κάποιον ,λαμβάνω μέρος [μετέχω] και εγώ από..2. είμαι σύμφωνος με κάτι,ομολογώ .      Κοινωνία : το κοινωνείν ,ένωση ,συμμέθεξη ,συμβίωση,συναναστροφή ,συντροφιά, εταιρία, η μεταξύ των συζύγων σχέση , η μεταξύ των πιστών οικειότητα ,η μετάληψη των Θείων Μυστηρίων .

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Γοργίας », { 507 e }.                                                                                                     <<…διότι  -τέτοιου είδους άνθρωπος – δεν  θα μπορεί να έχει επικοινωνία . Και όποιος στερείται την επικοινωνία  με τους άλλους , αδύνατον να έχει και  φιλία.  >>

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Νόμοι », { Δ’ – 721 a }.                                                                                                Αρχικό δε στάδιο των γενέσεων σε όλες τις πόλεις δεν είναι τάχα η γαμήλια σμίξη κι η επικοινωνία ;

AΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Πολιτικά », { Γ’ – 1280 a }.                                                                                Η  οικογένεια είναι η κοινωνία που που εκ φύσεως έχει συγκροτηθεί ώστε να παραμένει όλο τον καιρό { Η οικογένεια έχει άμεση σχέση με την κοινή τράπεζα και με αυτούς που συντρέφονται δηλ. συντρόφους }.Αυτούς που την αποτελούν ,ο Χαρώνδας αποκαλεί  ‘ομόσιτους ‘ , ενώ ο Επιμενίδης ο Κρης  ονομάζει ‘ομοτράπεζους’.

AΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – » Πολιτικά », { Α’ – 1252 b }.                                                                                Η πόλη δεν συστάθηκε μόνο για να ζει κανείς  ,αλλά για να ζει καλά.

Σε πολλές ταραγμένες ιστορικά εποχές ή σε μεταβατικές { όπου το παλαιό δεν έχει παλιώσει αρκετά ,αλλά ούτε και το νέο έχει κατορθώσει να παραμείνει νέο } ή σε σκοταδιστικές ,{ όπου ο πνευματικός Μεσαίωνας μοιάζει ακλόνητος και ανίκητος, αψηφώντας αλαζονικά τα διδάγματα της ιστορίας } εμφανίζεται η διάθεση φυγής από την αλλοτρίωση που προξενεί  σκληρή πραγματικότητα.Τότε αναδύεται από την φαντασία  των οραματιστών συγγραφέων ένα  μαγευτικό νησί στον ωκεανό της αλλοτρίωσης,  ιδανικό και με τέλειους ανθρώπους ,χωρίς ανθρώπινα ελαττώματα παρά μόνο προτερήματα. Όμως ο μέγας ποιητής και φιλόσοφος Πλάτων  -μετά τα γεμάτα   απογοήτευση  ταξίδια του στις Συρακούσες- αποδοκίμασε την ιδανική  ‘Πολιτεία’ του  και στα γεράματα συνέγραψε τους ‘Νόμους’ ,διότι η τέλεια πολιτεία θα χρειαζόταν και τέλειους πολίτες να την υπηρετούν .Όλοι οι πολίτες όμως είναι άνθρωποι και ως γνωστόν οι άνθρωποι ,εκ φύσεως ,δεν είναι τέλειοι και αυτάρκεις ,αλλά  ατελείς και  με ανθρώπινες αδυναμίες  .Άρα οι άνθρωποι ,λόγω της φυσικής τους ατελείας , είναι αδύνατον να ιδρύσουν ή να ζήσουν σε μια τέτοια ιδανική πολιτεία.Παρ’ όλα αυτά η ελπίδα μαζί με το όραμα και την πίστη που προσφέρουν οι ουτοπικές  πολιτείες είναι κάποιου είδους σεβαστά επιχειρήματα  και σίγουρα  υπολογίσιμα κίνητρα για τον δρόμο προς την καλλιτέρευση της ανθρώπινης κοινωνίας.      image004.gif-αθηνα-ακροπολη-μοσχα-διαλεξη-ιστορια

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

 ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ , ΕΛΕΓΧΕΤΕ  ΤΙΣ  ΠΗΓΕΣ.

ΝΟΥΣ ΥΓΙΗΣ ΕΝ ΣΩΜΑΤΙ ΥΓΙΕΙ .

Πολλοί  Έλληνες  γνωρίζουν το εν λόγω ρητό και κατανοούν την σημασία του ,λίγοι όμως αναγνωρίζουν -λόγω της αρχαιοπρεπούς  μεταφράσεώς  του – ότι δεν είναι ελληνικόν αλλά λατινικόν.                                                                                                                      Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – »  Λεξικόν της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης «.



Οι  Λατίνοι μπορεί να ομιλούσαν  την Ελληνική γλώσσα και να εδέχθησαν μεγάλη επιρροή από την ακτινοβολία  του ελληνικού πολιτισμού , αλλά αυτό δεν σημαίνει πως οτιδήποτε Λατινικόν ήταν απομίμησις του πολιτισμού των Ελλήνων . Ιδιαιτέρως δε ,εάν αυτό έχει υποστεί αλλοίωση -από τους μεταγενεστέρους -και έχει χρησιμοποιηθεί  προς εξυπηρέτηση ιδεολογικών ή  άλλων  σκοπών.                                                                                  NΕΩΤΕΡΟΝ  ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ » ΗΛΙΟΥ » .                                                          Η ρωμα’ι’κή ποίηση σχηματίστηκε με βάση την ελληνική. Δεν θα ήταν όμως ορθό να υποστηριχθεί ,ότι η γραμματική λατινική δημιουργία δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ξηρά και δουλική μίμηση της ελληνικής

ΑΘ.ΣΤΑΓΕΙΡΙΤΟΥ  – » Ωγυγία ή Αρχαιολογία », { σελ.495 }.                                                          Οι δε Λατίνοι τότε ωμίλουν την Ελληνικήν γλώσσαν άποικοι όντες οι πλείστοι των Ελλήνων.Όθεν η Λατινική γλώσσα είναι η περισσοτέρα Ελληνική μιγείσα ύστερον.

ΚΩΝ.ΓΡΟΛΛΙΟΥ  – » Οράτιος ,οι Ωδές », { εισαγωγή, σελ. ιε’-ιστ’}.                                                Έτσι δεν θ’ αργήσει η ελληνική γλώσσα να γίνει η δεύτερη γλώσσα στα σχολεία της Ρώμης κι εντρύφημα των μορφωμένων.

ΚΩΝΣΤ.Ι.ΒΟΥΡΒΕΡΗ  – »  Μαθήματα εισαγωγής εις την Κλασσικήν Αρχαιογνωσίαν ».        Στην ιστορία του πολιτισμού οι Ρωμαίοι κατέλαβον την πρώτην μετά τους Αρχαίους  Έλληνες θέσιν .Ο Ρωμα’ι’κός  πολιτισμός είναι δημιούργημα της πρώτης διαλεκτικής αναμετρήσεως των Ρωμαίων με τους Έλληνας , αλλά δεν είναι ούτε αντίγραφον ούτε μίμησις δουλική του πολιτισμού των ΕλλήνωνΤο αλφάβητον οι Λατίνοι παρέλαβον παρά της Κύμης 

ΑΛ.ΡΙΖΟΥ  ΡΑΓΚΑΒΗ – » Ιστορία της Αρχαίας Καλλιτεχνίας », τομ. Α’,{ σελ. 3, 55 }.                O Ρωμα’ι’κός πολιτισμός , η Ρωμα’ι’κή φιλολογία  και προ πάντων η Ρωμα’ι’κή τέχνη είχαν τις ρίζες τους στην Ελλάδα .Η επικληθείσα Ρωμα’ι’κή  τέχνη ήταν  ουσιαστικώς μια άλλη φάση της Ελληνικής τέχνης  , παρακμαζούσης και διαστρεφομένης  όμως από τους Ρωμαίους ….Η Ρωμα’ι’κή τέχνη  λοιπόν ,αυτή που καλλιεργήθηκε στην Ρώμη και στην Ελλάδα επί Ρωμα’ι’κής  κυριαρχίας, ήταν αυτή η Ελληνική , διεφθαρμένη  και αλλοιωμένη  από τους Ρωμαίους, άνευ οξείας  αισθήσεως της αρμονίας και χωρίς μεγάλη ικανότητα διακρίσεως και εκτιμήσεως του κάλλους.

 Π.ΚΑΒΒΑΔΙΑ – » Ιστορία της Ελληνικής Τέχνης », { σελ. 19,20 }.                                               Οι Ρωμαίοι ούτε ικανότητα είχαν ,ούτε φυσική κλίση προς άσκηση και προαγωγή της τέχνης, διότι ουδεμία εσωτερική ανάγκη προς τούτο αισθάνονταν.Και παρήγαγε μεν η τέχνη κατά τους χρόνους αυτούς κάποια αξιόλογα έργα { πρός επίδειξιν πολυτελείας μάλλον },αλλά τούτα δε εποιήθησαν από τους Έλληνες  καλλιτέχνες της Ρώμης και κατά μίμησιν των αριστουργημάτων του παρελθόντος.



Το ρητό αυτό είναι απόσπασμα από το έργο του  Ρωμαίου Σατιρικού ποιητή  Δέκιμου Ιούνιου  Γιουβενάλη {~ 52-135 μ.Χ.} » Σάτυρες », απ’το οποίο προέκυψε το μεταφρασμένο και με αλλοιωμένο νόημα »  νους υγιής εν σώματι υγιεί ». Διότι ο στίχος ολόκληρος  από την » Σάτυρα  [ Χ ] είναι << orandum est ut sit mens sana in corpore sano.>> δηλαδή <<  «ευκταίον { γερουνδιακό } εἰ νους υγιής εν σώματι υγιεί» >> .          D.J .JUVENALIS  – » Saturae »,[ X ] .

WILL DURANT – » Η Παγκόσμιος  Ιστορία του Πολιτισμού », τομ.Γ’, ΡΩΜΗ.                            ΙΙ.ΙΟΥΒΕΝΑΛΙΟΣ, { σελ.510-513 }. Ο Ιουβενάλιος είναι ο μείζων των Ρωμαίων σατιρικών, όπως ο Τάκιτος είναι ο μείζων των ιστορικών της Ρώμης,

ΕΥΣΤΡ.ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ  – » Λατινο-Ελληνικόν Λεξικόν ».                                                           Satur -satura -saturum { < satis ,& sat = άλις ,αφθόνως, ικανώς } =κορεστός , κεκορεσμένος , πλήρης ,άφθονος,πλούσιος. Satura-ae : 1.λοπάς [ =γαβάθα }παγκαρπίας    { =κάθε είδος καρπού } μεστή, το πολυμιγές ,ανάμικτο , άνευ σχεδίου  2. Satira-ae               { = σατίρα } , είδος ποικίλου και πολυμίκτου υποθέσεως ποίημα : α]. Satira Menippea :  είδος αστείων στίχων δραματικού τύπου ,φαιδρά αμοιβαία άσματα  β]Satura -ae                  {= σάτυρα }, το άνευ δραματικού τύπου και με δακτυλικό εξάμετρο σκωπτικό και χλευαστικό των ανθρωπίνων μωριών και κακιών ποίημα του Λουκιλίου και μάλιστα του Ορατίου .Είναι δε η σάτυρα όλως ξένη προς τους Έλληνες και γνήσιο Ρωμα’ι’κό  προ’ι’όν. 

Γ.Ν.ΓΙΑΝΝΑΚΗ – »Εισαγωγή στην Ποιητική  Ρωμα’ι’κή  Σάτιρα », { σελ.17,18,29,30,33,34}    Η λογοτεχνική σάτιρα διακρίνεται σε : α] μικτή σάτιρα  και β] καθαρώς ποιητική σάτιρα , η οποία αποσκοπεί στο να σκώψει τα ανθρώπινα ελαττώματα ελαττώματα συνδυάζοντας το σοβαρό με το αστείο {= το σπουδαιογέλοιον }.Η ρωμα’ι’κή  σάτιρα είναι εξέλιξη των ιάμβων – μιμιάμβων{ * } και των άλλων.

ΓΙΑΝΝΗ  ΛΑΜΨΑ – » Λεξικό του Αρχαίου κόσμου [ Ελλάδα -Ρώμη ].                                           Ουάρρων { Varro } και Μένιππος.

ΠΟΛ.ΑΔΑΜ-ΒΕΛΕΝΗ – » Θέατρο και θέαμα στον Ρωμα’ι’κό  κόσμο », { σελ.28 }.                    Η σάτιρα ήταν  το πρώτο και μοναδικό, ίσως ,είδος Ρωμα’ι’κού »θεάτρου», το οποίον εξέπεσε στην συνέχεια σε λόγιον είδος απαγγελλόμενο και όχι αναπαριστάμενο.

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                    Σατυρικόν  δράμα = δράμα στο οποίον ο χορός συνίστατο  από Σατύρους {διαφορετικόν από το Λατινικό  Satura ή Satira }.Το σατυρικόν δράμα αποτελούσε το τέταρτο μέρος της τραγικής τετραλογίας { τρεις τραγωδίες και ένα σατυρικό δράμα } και λέγεται ότι επινοήθηκε από τον Πρατίνα ως ικανοποίηση { satis-faction } δια τον αποκλεισμό του Διονυσιακού στοιχείου από την τραγωδία.


my-way-1bandicam 2018-06-25 23-13-03-583ΣΤΕΦ.ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ  – » Λεξικόν  Λατινο-Ελληνικόν ».                                                                Mens-mentis { < μένος } =1. Νους. Mens et animus { < άνεμος } = νους και ψυχή .Mens animi = o νους της ψυχής  2.Βουλή , διάνοια ,σκοπός  3. Ενίοτε , η ψυχή , ο θυμός.                Corpus-oris =1.σώμα  2.σάρξ  3. σώμα , ο νεκρός. 4.σώμα , ο άνθρωπος.                                  Sanus ,a, um { < σάος } =1.υγιής , σώος  2.σως , ακέραιος , αβλαβής 3.υγιής τας φρένας, σώφρων , έμφρων, φρόνιμος.

Εάν εξαιρέσει κανείς , ότι το ρητό αυτό δεν είναι ελληνικό αλλά λατινικό , δικαίως μπορεί ν’ αναρωτηθεί ,γιατί δεν μπορεί να υιοθετηθεί από έναν σώφρονα  άνθρωπο. Μήπως δεν εκφράζει ένα ιδεώδες  ή μια καλή ευχή ; Εκ πρώτης  όψεως  μπορεί  κάποιος να συμφωνήσει .Αλλά τα φαινόμενα πολλάκις εξαπατούν. Ας εξετάσουμε τις εξής περιπτώσεις : α]. Νους υγιής σε σώμα υγιές  β]. Νους ασθενής σε σώμα ασθενές  γ]. Νους υγιής σε σώμα ασθενές δ].Νους ασθενής σε σώμα υγιές. Οι δύο πρώτες είναι ακραίες περιπτώσεις , ενώ οι δύο τελευταίες είναι οι συχνές μεσαίες καταστάσεις. Ποιό εξαρτάται από ποιό  , μεταξύ Νου και σώματος ; Ο υγιής νους από το υγιές σώμα  ή το υγιές σώμα από τον υγιή νου  ; Διότι στην πραγματικότητα δεν αναπτύσσεται αναλογικά ο υγιής νους μέσα σε ένα υγιές σώμα { παράδειγμα οι κάθε είδους ‘φουσκωτοί ‘ ,που δεν διακρίνονται ιδιαιτέρως για την ευφυ’ί’α τους } ούτε ένα ασθενές σώμα συντελεί στην ανάπτυξη ενός ασθενούς νου { παράδειγμα ο αείμνηστος Βρετανός  φυσικός  Στήβεν  Χόκινγκ ,που έπασχε από εκφυλιστική διαταραχή του νευρικού συστήματος }.Σάρωση_20180706

Νεώτ. Εγκ. Λεξικόν »ΗΛΙΟΥ » – Το  Αρχαίον  Ελληνικόν   Πνεύμα ».            Ο ΚΩΝΣΤ.Ι.ΒΟΥΡΒΕΡΗΣ  (1899 – 1978) φιλόλογος, πανεπιστημιακός και συγγραφέας, αναλύει την περίφημη »πολιτεία » του Πλάτωνος  και σχολιάζει την εκπαίδευση των Φυλάκων ,που έγκειται στην μουσικήν και στην γυμναστικήν  αγωγή τους. << Κατ’ αρχήν διαπιστώνεται , ότι η υγίεια και η αρετή του σώματος εξαρτάται κυρίως από την αρετή της ψυχής. Οι Ρωμαίοι αργότερα είπαν το αντίθετο » mens sana in corpore sano».H αντίθεση αυτή είναι πολύ χαρακτηριστική του διαφόρου πνεύματος εκάστου εκ των δύο λαών. Γι αυτό ο Πλάτων επιδιώκει την δια της παιδείας ισόρροπη  και αρμονική θεραπεία και του σώματος και της ψυχής ,συμβουλεύοντας την αποφυγή των μονόπλευρων επιδόσεων στην γυμναστική και την μουσική.Διότι η άκρατος γυμναστική κάνει τους νέους αγριωτέρους  του δέοντος  αλλά και η υπερτροφική μουσική παιδεία απεργάζεται μαλακωτέρους του δέοντος τους τροφίμους της. Το μέτρο διασφαλίζει την ισορροπία και προάγει την σωματική ρώμη και την ψυχική υγίεια.>>


Σάρωση_20180702 (2)



Η ΥΓΙΕΙΑ .                                                                                                                                               LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».                                               Η λέξις ΔΕΝ ορθογραφείται ως υγεία ,αλλά ως  υγίεια ή υγιεία { σχ. γι ‘ αυτό γράφουμε υγιής και  υγιεινή } . Γράφεται υγεία από τους μεταγενεστέρους και αδοκίμους συγγραφείς.  Υγίεια  φρενών = υγιής  κατάστασις ή διάθεσις ψυχής.

ΣΟΥΔΑ ή ΣΟΥ’Ι’ΔΑ  – » Λεξικόν » .                                                                                                      Υγίεια  =  η συμμετρία των πρώτων σωματικών δυνάμεων  { θερμότης – ψυχρότης , υγρότης – ξηρότης} .Υγιής = ο υγριής , ο δίυγρος και ζών .Αλίβαντες  { α+ λείβω < ρ.ΛΙΒ- } = οι νεκροί , επειδή δεν έχουν λιβάδα [= υγρασία ].

ΓΑΛΗΝΟΥ  – » Περί κράσεων », { A’ -522-23  }.                                                                                Ο θάνατος οδηγεί τα σώματα των ζώων σε ξηρότητα και ψύξη. Οι νεκροί ονομάζονται » ξεροί» [= αλίβαντες ],επειδή δεν έχουν πλέον καμμία υγρότητα ,καθώς έχει εξατμιστεί με την αποχώρηση του θερμού και έχουν παγώσει από την ψυχρότητα. Η ζωή αντιθέτως είναι θερμή και υγρή

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν ».                                                                          Aλίβαντες  = οι νεκροί , επειδή είναι ξηροί και υγρασία δεν έχουν.

NΕΩΤΕΡΟΝ  ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΛΕΞΙΚΟΝ » ΗΛΙΟΥ » .                                                        Αλίβας όνομα της  θρησκείας των Καυκόνων, σχετικώς με τον Άδη. 1.] Όνομα κύριον  2.] Ποταμός του Άδη ,ταυτιζόμενος με τον Κωκυτόν  { Σου’ί’δας }. Υπήρχε φυλή νεκρών Αλίβαντις  και κάτοικοι του Άδη .Οι νεκροί στον Άδη  ονομάζονταν Αλιβαντίδες { διότι δεν μετείχoν σταγόνων ύδατος }.

THOMAS  GAISFORD  S.T.P  – » Etymologicon Magnum Lexicon ».                                           Αλίβας : 1. ο νεκρός { ο μη έχων λιβάδα [=υγρότητα ] μήτε θερμότητα .Διότι οι ζώντες είναι υγροί  2. το όξος [=ξύδι ]. Α-λίβας ,παρά το μη λείβειν , ο μη λειβόμενος ή σπενδόμενος [< σπένδω = κάμνω  σπονδή, χύνω υγρόν ως προσφορά εις θεόν ].

ΑΝΝΗΣ ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο εν τη λέξει Λόγος ».                                  Υγίεια  [ < θ.ΥΓ-] .Υγιηρός = υγρός ,υδρός { αιολική τροπή [δ] —> [γ] }. Υγριής = ο υγιής. Υγίεια εστί η ευκρασία των εν ημίν χυμών .Ευκρασία = η καλή κράσις [ανάμειξις ] των υγρών του σώματος, το οποίον περιέχει αίμα , φλέγμα, ξανθή χολή , μαύρη χολή. Η υγίεια προυποθέτει σωστή αναλογία και καλή ποιότητα των υγρών αυτών { Ιπποκράτης}. Αρίστη η θερμή και υγρά κράσις { Γαληνός }.

ΚΛΑΥΔΙΟΥ  ΓΑΛΗΝΟΥ  – » Άπαντα ‘‘,[ τομ. XIX ] , ‘Όροι Ιατρικοί .                                        Yγίεια :  η ευκρασία των πρώτων κατά φύσιν εν ημίν χυμών  ή η απαραπόδιστος [= ανεμπόδιστος ] ενέργεια των φυσικών δυνάμεων. Υγίεια = η ευκρασία των τεσσάρων πρώτων στοιχείων ,απ’ τα οποία έχει φτιαχτεί το σώμα :  θερμού ,ψυχρού , υγρού , ξηρού.

ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ  – » Περί παθών »,[ 1 ].                                                                                                Όλα τα νοσήματα στους ανθρώπους προκαλούνται από την χολή και το φλέγμα.Η χολή και το φλέγμα προκαλούν τις ασθένειες  ,όταν μέσα στο σώμα ή υπερ-ξηραίνονται ή  υπερ-υγραίνονται ή υπερ-θερμαίνονται ή υπερ-ψύχονται.  

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Περί Ψυχής », { Α’-4  }.                                                                               Θεωρούν την ψυχή  είδος αρμονίας , διότι η αρμονία είναι κράσις [ συνένωσις ] και σύνθεσις εναντίων , και το σώμα σύγκειται από ενάντια. Περισσότερο αρμόζει να μιλάμε για αρμονία στην περίπτωση της υγιείας και των σωματικών αρετών παρά στην περίπτωση της ψυχής. 

ΑΙΣΧΥΛΟΥ  – » Αγαμέμνων », { στ. 977-980 }.                                                                                    Της  τρανής υγιείας δεν έχει τέρμα η ανεχόρταγη δίψα. Όμως στον ίδιο τοίχο ακουμπά η αρρώστια.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – » Ηθικά Ευδήμεια ‘, {  Η.XV  } .                                                                             Δεν είναι επαινετόν πράγμα η υγίεια , διότι ούτε το έργο της είναι επαινετόν, όπως της σωφροσύνης.

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ – » Ηθικά », Περί παίδων αγωγής , {8}.                                                                 Η υγίεια είναι πολύτιμη , αλλά ευκολομετάβλητη. Γι’ αυτό αν κάποιος καυχιέται για την ρώμη του σώματος , ας μάθει ότι στην γνώμη του λαθεύει.



                                        Τους οφθαλμούς ανοίξατε , εκάς  οι αμύητοι.



xxx


bandicam 2018-06-24 15-55-05-588



1.} O ΝΟΥΣ :                                                                                                                                            ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ  – » Γνώμαι  Μονόστιχοι ».                                                                                          Νους = θεός.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ – » Φίληβος », { 28 c }.                                                                                                      Ο νους είναι βασιλιάς και του ουρανού και της γης .

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – » Περί Ψυχής », { Γ-430 a  }.                                                                                  Νους παθητικός: δια του οποίου τα πάντα σχηματίζονται .Νους ποιητικός { έξις } ,ο οποίος τα πάντα πραγματοποιεί [ όταν αυτά είναι »εν δυνάμει» ]. Ο νους αυτός [ ο ποιητικός ] είναι ουσιαστικά »εν ενεργεία ».Χωρισθείς δε ο ποιητικός νους είναι μόνον  αυτό που είναι ,και αυτό μόνον είναι α’ί’διον και αθάνατον.

Σάρωση_20180704 (5)                                                                                                                                                 ΠΡΟΚΛΟΥ – » Σχόλια εις τον Κρατύλον Πλάτωνος », { 107.50 }.                                                    Ο καθαρός νους  δίνει υπόσταση στην άχραντον  τάξιν { <[ α[στερ.] + χραίνω ]=αγνή τάξη ] και ηγείται του όλου νοητικού κόσμου.

Σάρωση_20180704 (2)                                                                                                                                                       ΠΡΟΚΛΟΥ – » Σχόλια εις τον Κρατύλον Πλάτωνος », { 108-109 }                                                  Κάθε νους ή είναι ακίνητος { οπότε είναι νοητός ,ως ανώτερος της κίνησης }, ή κινείται { οπότε είναι νοερός [ νοητικός ] ,ή και τα δύο { οπότε είναι και νοητός και νοερός ταυτόχρονα }.Ο πρώτος είναι ο Φάνης [ μόνο εστηκώς ] ,ο δεύτερος  ο Ουρανός { και κινούμενος και εστηκώς }, και ο Κρόνος / Χρόνος  { μόνο κινούμενος}.

Σάρωση_20180704                                                                                                                                                        ΝΙΚ.ΓΥΖΗ – » Σπουδή για το Πνεύμα », { 1895-99}Σάρωση_20180624 (9)                                                                                                                                                                2.] ΤΟ  ΣΩΜΑ :                                                                                                                                        ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ  – » Ηλέκτρα », { στ.387-388  }.                                                                                        Αυτά που δεν είναι παρά σάρκες  δίχως νου { φρένες } ,καθόλου δεν διαφέρουν από τα αγάλματα της αγοράς.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΟΥΣ  – » Γνώμαι Χρυσαί ».                                                                                              Το κάλλος του σώματος είναι ζωώδες , εάν δεν υπάρχει ο νους.

ΦΩΤΙΟΥ – » Λέξεων Συναγωγή ».                                                                                                Σώμα , αυτό που είναι νεκρό .Δέμας ,αυτό που είναι ζωντανό, επειδή συνδέεται με την ψυχή, όπως  είπεν ο Όμηρος.

 ΣΟΥΔΑ ή ΣΟΥ’Ι’ΔΑ  – » Λεξικόν » .                                                                                                     Σώμα , κάθε τι που έχει πεθάνει.                                                                                            

 ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ  ΛΑΕΡΤΙΟΥ – » Βίοι Φιλοσόφων », Ζήνων ο Κιτιεύς . { Ζ-56 }.                                  Διότι κάθε τι που ενεργεί { που παράγει ένα αποτέλεσμα } σώμα είναι.                                 

Γ.ΕΞΑΡΧΟΥ / Μ.ΦΩΤΙΑΔΟΥ  – » Ιωάννου  Ζωναρά Λεξικόν ».                                                    Σώμα = παν το τεθνηκός {πεθαμένο ]. Δέμας { < δέω / δένω }=το του ζώντος {ζωντανό}. Επειδή δένεται { συν-δέεται } με την ψυχή.

M.E.MILLER -» Etymologicum Magnum de Florence»[Melanges de Litterature Grecque].  Δέμας { < δόμα  } το  δώμα της ψυχής ,επί των ζώντων. Σώμα ,επί των νεκρών και των πτωμάτων .

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Κρατύλος  », {  400 c  }.                                                                                               Σώμα = Σήμα [1] .Ο τάφος της ψυχής { Ορφικοί }.Διότι η ψυχή εξαγνίζει τα σφάλματά της ,για τα οποία είναι τιμωρημένη και με το σώμα σώζεται σαν είδος  φυλακής  { σώσμα }.     [ σχ. Θυμηθείτε  το δημόσιον σήμα {= νεκροταφείο } του Κεραμεικού ] .Σώμα =Σήμα [2]. Διότι η ψυχή δια του σώματος εκφράζει [σημαίνει ]τις εκδηλώσεις της.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ –  »  Γοργίας », { 492 e-493 a  }.                                                                                      Το σώμα είναι ο τάφος μας.

ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ – » Φρίξος » , [ αποσπάσματα ].                                                                                      » Ποιός  ξέρει ,αν είναι  ζωή αυτό που λέμε θάνατο κι αν θάνατος είναι η ζωή ;»

ΜΙΧ.ΠΕΡΑΝΘΗ  – » Μεγάλη Ελληνική Ποιητική Ανθολογία ».                                                      Γ.Δροσίνης  – » Φωτερά  Σκοτάδια » ,{ 1915 }.

ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΥ  – » Αποσπάσματα »,{ 62 }.                                                                                 Αθάνατοι θνητοί , θνητοί αθάνατοι.

ΠΡΟΚΛΟΥ – » Σχόλια εις τον Κρατύλον Πλάτωνος », { 155 }.                                                        Οι φιλοσώματοι. Είναι πολύ καλλίτερο για τον άνθρωπο που πέθανε να ζει κατά φύση στον Άδη ,από το να ζει παρά φύση την σωματική ζωή και να εμποδίζεται στην νοητική του ενέργεια.

ΝΙΚ.ΓΥΖΗ – » Αρχάγγελος », { 1894-5 }.  Σάρωση_20180624 (6)                                                                                                                                                      3.] H  ΨΥΧΗ                                                                                                                                      ΩΡΙΩΝΟΣ  ΘΗΒΑΙΟΥ – » Ετυμολογικόν ‘.                                                                                         Ψύχος = πνεύμα { < πνέω }= πνοή ,αέρας , φύσημα.  ‘‘Ψύχεος ιμείρων » = πνεύματος  ποθώντας. Ιμείρω {< ίμερος  = πόθος ,σφοδρά επιθυμία}, { Οδ. κ-555 }. »Ήκα μάλα Ψύξασα» = ελαφρά πολύ  φυσήσασα { φυσώντας }, { Ιλ. Υ-440 }.

ΠΑΝ.ΛΟΡΕΝΤΖΑΤΟΥ  – » Ομηρικόν  Λεξικόν ».                                                                         Ανα-ψύχω = πνέω , φυσώ, δροσίζω ,αναψύχω{ > αναψυχή }.

ΤΑ  ΟΡΦΙΚΑ  – » Ήρας  θυμίαμα », [ xvi ].                                                                                          Η Ήρα{=αήρ } παρέχει στους ανθρώπους αύρες που τρέφουν τις ψυχές {Ψυχοτρόφους}.

ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ   – » Περί φυσών », { 3 }.                                                                                        Το σώμα και των ανθρώπων και των άλλων ζώων τρέφεται με τρία είδη τροφών: σίτα { = φαγητά } , ποτά , πνεύματα { = αέρια }.Το αέριο λέγεται φύσα ,όταν είναι μέσα στο σώμα, και αέρας ,όταν είναι έξω από το σώμα. Ο αέρας είναι ο μέγιστος δυνάστης όλων.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Νόμοι », { Ε’-743 e }.                                                                                                   Tρία είναι τα πράγματα ,για τα οποία κάθε άνθρωπος ενδιαφέρεται : A’.Ψυχή  Β’.Σώμα  Γ’. Χρήματα : λέγομεν πάντα όσων αξία νομίσματι μετρείται – Αριστοτέλης , Ηθ. Νικ. 4.1,2

Σάρωση_20180702 (4) ΠΛΑΤΩΝΟΣ – » Νόμοι », { E’-726  }.                                                                                                  H ψυχή είναι μετά τους θεούς το πιο θε’ι’κό πράγμα , απ’όσα διαθέτει ο άνθρωπος, γιατί είναι το πιο οικείο.

ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ  ΛΑΕΡΤΙΟΥ – » Βίοι Φιλοσόφων », Αριστοτέλης ,{ Ε’-17 }.                                 Όπως οι οφθαλμοί φωτίζονται από το φως έξωθεν ,έτσι και η ψυχή φωτίζεται από τα μαθήματα.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ – » Φαίδων », { 107 d  }.                                                                                                    Η ψυχή έρχεται στον Άδη χωρίς να έχει τίποτε άλλο μαζί της πέρα από την παιδεία και την ανατροφή της. { σχ. ως γνωστόν τα σάβανα δεν έχουν τσέπες }.

    ΝΙΚ.ΓΥΖΗ – » Η Ψυχή του Καλλιτεχνη ». { 1893 }.
Νικόλαος-Γύζης-Ψυχή-1893
                                                                                                                                                                    Α. ΠΟΙΑ  Η  ΣΧΕΣΗ  ΨΥΧΗΣ  ΚΑΙ ΝΟΥ                                                                                       ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ  ΛΑΕΡΤΙΟΥ – » Βίοι Φιλοσόφων », Δημόκριτος  [ Θ’ – 45].                                        Ο Δημόκριτος  ,ταυτίζει  την ψυχήν με τον νουν { το λογικόν }.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Περί Ψυχής », { Γ’ – 429 a }.                                                                              Ο νους  της ψυχής είναι εκείνος  δια του οποίου η ψυχή διανοείται και συλλαμβάνει τις έννοιες. Η ψυχή είναι τόπος ‘ειδών’ { μορφών }.Όμως μόνον της νοητικής και όχι όλης της ψυχής.

ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ  – » Γνώμαι  Μονόστιχοι ».                                                                                      Μεγάλο χαλινάρι ο νους για  την ψυχή μας.

Β. ΠΟΙΑ  Η  ΣΧΕΣΗ  ΝΟΥ  ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ;                                                                                    ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Φίληβος », { 65 c-d } .                                                                                               Η  αλήθεια  συγγενεύει  πιο πολύ με τον νου παρά με την ηδονή. Ο νους είναι ο ίδιο πράγμα με την αλήθεια  ή είναι το πιο όμοιο απ’όλα και το πιο αληθινό.

Γ. ΠΟΙΑ  Η  ΣΧΕΣΗ   ΣΩΜΑΤΟΣ  – ΨΥΧΗΣ ;                                                                                   ΠΛΑΤΩΝΟΣ  – » Πολιτεία » , {  Γ’- 403 d  }.                                                                                          Δεν είναι το σωστό σώμα εκείνο που με την αρετή του θα κάνει καλή και την ψυχή , αλλά αντίθετα  η καλή ψυχή είναι αυτή , που με την αρετή της κάνει το σώμα όσο γίνεται πιο καλό. Αν διαπλάσσουμε  σωστά την ψυχή και της αναθέσουμε πλήρως την φροντίδα του σώματος , θα κάναμε καλά.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ  – » Πολιτικά » , { Η’ – 1334 b }.                                                                                 Η ψυχή έχει δύο μέρη : 1] Το Λογικόν και 2] Το μη Λογικόν . Όπως το σώμα κατά την ανάπτυξή του προηγείται της ψυχής , έτσι και το άλογον μέρος της ψυχής προηγείται του λογικού.


Σάρωση_20180626 ΣΤΟΒΑΙΟΥ  – »Ανθολόγιον », τομ.Α’ ,Περί αρετής ,{ 22 }.                                                               Προτίμησε να είσαι στην ψυχή ισχυρός μάλλον παρά στο σώμα.

ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ  – » Γνώμαι  Μονόστιχοι ».

ΣΤΟΒΑΙΟΥ  – »Ανθολόγιον »,τομ.Α’ ,Περί αρετής ,{39}.                                                                  Οι άνθρωποι πρέπει να μεριμνούν περισσότερο για την ψυχή τους παρά για το σώμα τους.

ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ  – » Αγησίλαος  », { XI -14   }.                                                                                    Η μεν ισχύς  του σώματος γηράσκει , η δε ρώμη της ψυχής των αγαθών ανδρών είναι αγέραστη.

ΙΣΟΚΡΑΤΟΥΣ  – » Αποσπάσματα »., [ 37 ].                                                                                          Όμορφο σώμα και κακή ψυχή ,καλό καράβι μα κυβερνήτης κακός.


fa18d019-9430-4b0f-b122-a3d00eb1149a



Η ΠΑΙΔΕΙΑ.                                                                                                                                        ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΥ – » Ηθικά », Περί παίδων αγωγής , {8 }.                                                                   Η παιδεία ,μόνη απ’ τα ανθρώπινα είναι πράγμα αθάνατο. Ο νους και ο λόγος [ λογική] είναι τα πιο σπουδαία απ’όλα  στην ανθρώπινη φύση. Και ο νους είναι ο κυβερνήτης του λόγου και ο λόγος υπηρετικός του νου. Διότι μόνον ο νους όσο παλιώνει ξανανιώνει κι ο χρόνος αφαιρώντας όλα τ’άλλα προσθέτει στα γεράματα την επιστήμη.

RENE  MAGRITTE – » The Art of Conversation », { 1950 }.