Φαρμακοί -Καθάρματα -Περιψήματα.{β’}

2.ΤΑ  ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ                                                                                                                               Κάθαρμα : υβριστικός χαρακτηρισμός ανθρώπου πάρα πολύ ανέντιμου ή ανήθικου .-Αυτός είναι μεγάλο κάθαρμα .-Με πρόδωσαν / με έκλεψαν τα καθάρματα. Αυτά γράφει το  < Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής > του Α.Π.Θ. Τι σημαίνει ετυμολογικά και ιστορικά η λέξη δεν μας αναφέρει. Η λέξη όμως δεν είχε πάντα την αυτή σημασία.            

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  –  » Λεξικόν  της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».

Κάθαρμα { < καθαίρω }.1.Ακαθαρσία ,ό,τι ρίχνεται  μακριά κατά τον καθαρισμό, ,απόπλυμα. 2.[μτφ] απόρριμμα κοινωνίας , απόβρασμα , ανάξιος , τιποτένιος.3. Έδαφος  καθαρισμένο [εξαγνισμένο ] , για κατάλληλες τελετές.

 

ΙΩ.ΤΖΕΤΖΗΣ  (1110 μ.χ – 1180 μ.Χ. ) ήταν Βυζαντινός λόγιος, συγγραφέας και ποιητής (γραμματικός).

 

ΙΩ .ΤΖΕΤΖΟΥ – »Χιλιάδες » [E-23]. » Τι το κάθαρμα. »

Ο Ιωάννης Τζέτζης { 12ος αι. μ.Χ. } αναπαράγει τα ίδια με το Λεξικό του Σούδα [ 10ος αι.μ.χ. } : Φαρμακός = κάθαρμα. Είναι απορίας  άξιον ,  πώς  ο   Ι.Τζέτζης  εκλαμβάνει τοις μετρητοίς όσα γράφει ο σατυρικός  ποιητής   Ιππώναξ  για την  τιμωρία των αγυρτών -μάγων { αν έχουν  στοιχεία αλήθειας }  και  τα  αναφέρει ως τεκμήριο. Όμως ,όπως ο Αριστοφάνης έτσι  και ο Ιππώναξ  ,είναι ποιητές  της κωμωδίας  και της  Σάτυρας .Ως  εκ τούτου δεν λαμβάνεται  η  ποίησή τους   ως ιστορική  απόδειξη  αλλά  σαν κωμικά δρώμενα με σκοπό το γέλιο . Οι ιστοριογράφοι έχουν αυτό το προνόμιο , γιατί ως ειδήμονες  αναζητούν τα αίτια  και την αλήθεια των παραδόσεων.

 

ΙΩ .ΤΖΕΤΖΟΥ – »Χιλιάδες » [E-23]. » Τι το κάθαρμα. »

Στην αρχή   μας  διηγείται  μία φανταστική ιστορία περί του  Φαρμακού  με σαφή επηρεασμό από τον ιαμβογράφο Ιππώνακτα  τον Εφέσιο , ο οποίος  όμως  δεν αναφέρει καθόλου  τα Θαργήλια.  Περιγράφει δε  μια  {υποτιθέμενη ; } τιμωρία   φαρμακού – ψευτομάγου- αγύρτη -γόη , μη  θανατηφόρα αλλά  μάλλον γελοιοφόρα  : <<  επτάκις  γαρ  ραπίσαντες εις το πέος >> ,, !! [ Είναι αυτό, που νοιώθει ο αναγνώστης  από την ισχύ των επιχειρημάτων : σεξουαλική ανατριχίλα ]  Προσθέτει βέβαια  και  την προσωπική του γνώμη : 1].<< ήγον  ως  προς θυσίαν  των πάντων  αμορφότερον *{ = ασχημότερον }  και 2].<< τέλος  πυρί κατέκαιον εν ξύλοις >> . Και οι δυο αυτές ,είναι απόψεις  άνευ αποδείξεων , όπως θα διαπιστώσετε . Συνεχίζει  με  ένα αμφίβολης αξίας  απόσπασμα  του Λυκόφρονος του Χαλκιδέως   απ΄ το < σκοτεινό> ποίημά του  » Αλεξάνδρα  ή  Κασσάνδρα » . Το ποίημα [εάν είναι του Λυκόφρονος ]  είναι  όντως σκοτεινό , δυσανάγνωστο έως μυστικιστικό. Τέλος δίνει ορισμούς για τις λέξεις φαρμακουργός  , φαρμακεύς , φαρμακός. Σάρωση_20170831 (7)

ΑΡΧΑΙΟΙ   ΕΛΛΗΝΕΣ   ΛΥΡΙΚΟΙ [6] –  Ιππώναξ ».

Η  Τιμωρία των αγυρτών.  α].Πώς τιμωρούσαν τους αγύρτες , ψευτομάγους ; Τους γύμνωναν ,τους έβαζαν να καθίσουν ιππαστί σε μια διχάλα συκιάς και τους χτυπούσαν με συκόφυλλα στα γεννητικά  όργανα. Η Τιμωρία των αποδιοπομπαίων.  β].Πώς τιμωρούσαν τους αποδιοπομπαίους , για να σωθεί η πόλη  από το κακό ; Έπιαναν ως αποδιοπομπαίο τον πιο άσχημο και κακοφτιαγμένο και αφού τον μπούκωναν ψωμί , τυρί και σύκα τον χτυπούσαν  εφτά φορές στα αχαμνά . Τέλος τον έκαιγαν  σε φωτιά από ξύλα άγρια   –για να καεί μαζί του  η κακοδαιμονία της πόλεως  – και έριχναν την τέφρα του στη θάλασσα.  Πώς  ξέρει τόσες λεπτομέρειες ο Ι.Τζέτζης  μετά από τόσους αιώνες ; Έχει  αδιάσειστα στοιχεία και ατράνταχτα  ντοκουμέντα ;  Δυστυχώς  στηρίζει  την  θεωρία του στον σκωπτικό ποιητή  Ιππώνακτα  !! Παίρνει στα σοβαρά δηλαδή  τα σκωπτικά του ποιητή  ,αφού προσθέσει κι αυτός το κάτι τι : την καύση των Φαρμακών δλδ. των πιο αμόρφων, ασχήμων , αναπήρων της πόλεως  !! Πουθενά όμως  ο Ιππώνακτας δεν κάνει λόγο για καύση των  Φαρμακών.

ΑΡΧΑΙΟΙ   ΕΛΛΗΝΕΣ   ΛΥΡΙΚΟΙ [6] –  Ιππώναξ ».

 

ΑΡΧΑΙΟΙ   ΕΛΛΗΝΕΣ   ΛΥΡΙΚΟΙ [6] –  Ιππώναξ ».

Φαρμακός = ψευτομάγος , αγύρτης.

 

W.BURKERT – » Ελληνική  Μυθολογία  και Τελετουργία » .

To  ελληνικό αντίστοιχο του αποδιοπομπαίου τράγου  ήταν ο φαρμακός.  Ο Τζέτζης λέγει τελικά ότι έκαιγαν τον  Φαρμακό , αλλά αυτό πρέπει να αποτελεί παρεξήγηση .Τα Θαργήλια   ήταν η γιορτή των πρώτων καρπών στην αρχή του θερισμού. Η  τελετή εξαγνισμού στα  Άβδηρα δεν  κατέληγε σε καύση  αλλά σε  αποπομπή του φαρμακού.

 

ΛΥΚΟΦΡΩΝ ο Χαλκιδεύς  .Έλληνας γραμματικός  και ποιητής από την Χαλκίδα της Ευβοίας , έζησε στο πρώτο μισό του 3ου αι. [ ~  330 π. χ }   στην Αλεξάνδρεια. Ο Λυκόφρων  έγραψε ογκώδες έργο για την Ελληνική  κωμωδία  κατά  παραγγελία του Πτολεμαίου του Φιλαδέλφου ,έργο που δεν σώζεται Έγραψε και ο ίδιος τραγωδίες και θεωρείται ένας από την Πλειάδα { επτά Αλεξανδρινοί τραγωδοί }.

Γ .ΛΑΜΨΑ – » Λεξικό του αρχαίου κόσμου ».

ΛΥΚΟΦΡΩΝ ο Χαλκιδεύς  – » Κασσάνδρα  ή  Αλεξάνδρεια ».Ποίημα γραμμένο σε 1.474 ιαμβικούς στίχους .Μακρύς μονόλογος της Κασσάνδρας , που προφητεύει την πτώση της Τροίας , σε σκοτεινό  ύφος.

 

Lycophronis Chalcidensis   – » Alexandra  ή   Cassandra ».

Σχόλια εις Λυκόφρονα, Ισαακίου και Ιωάννου του Τζέτζου  ]. ΥΠΟΘΕΣΙΣ :

Ένας υπηρέτης  αποκαλύπτει  στον βασιλιά  Πρίαμο , αυτά που κρυφάκουσε  από την μάντισσα  Κασσάνδρα. Η  Κασσάνδρα θυμάται τα δυσάρεστα γεγονότα  του βιασμού της στην Τροία.Μονολογεί , ότι θα φέρει πένθος σε πολλές γυναίκες .Παρθένες από την Λοκρίδα  θα στέλνονται στην Τροία , ως ιέρειες της θεάς  Αθηνάς { Γυγαία  Αγρίσκα } για  χίλια χρόνια  , ώσπου  να εξιλεωθεί ο βιασμός της από τον Αίαντα [ Λοκρό  ή  Μικρό }.

 

Lycophronis Chalcidensis   – » Alexandra  ή   Cassandra ».

[ Σχόλια εις Λυκόφρονα, Ισαακίου και Ιωάννου του Τζέτζου  ].

 

ΛΥΚΟΦΡΩΝΟΣ  –  » Αλεξάνδρα » .

Oι Λοκροί μετά από χρησμό του μαντείου των Δελφών, έστελναν  δύο παρθένες ως  ιέρειες  στο ναό της Αθηνάς στην Τροία. Όταν οι παρθένες έφταναν εκεί οι Τρώες τις λιθοβολούσαν . Όσες σκότωναν δε ,  τις έκαιγαν  χωρίς ταφικές  τιμές  [ ακτέριστος και  άταφος ] και μετά σκορπούσαν τη σποδό στη θάλασσα.

 

ΛΥΚΟΦΡΩΝΟΣ  –  » Αλεξάνδρα » , { στ.  1157-1158 } , { στ. 1159 ].

 

ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ  – » Μαρτυρίαι , Αίτια »,{ 35 ft. } Αίτια : [ Locrides  Virgines ].

 

ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ  – » Μαρτυρίαι , Αίτια »,{ 35 ft. } Αίτια : [Λοκρίδες  Παρθένες ].

Η οργή της Αθηνάς.

 

ΑΠΟΛΛΟΔΩΡΟΥ  –  » Ελληνική  Μυθολογία » , Επιτομή -{ V – 22 }.

Ο βιασμός της Κασσάνδρας από τον Αίαντα ,τον Λοκρό.

 

ΟΜΗΡΟΥ  – » Οδύσσεια » , { β  499-504 }. Αίας ο Λοκρός.

 

Lycophronis Chalcidensis – »Alexandra  ή   Cassandra ».

Συμπέρασμα  από το σκοτεινό ποίημα της Κασσάνδρας ή Αλεξάνδρας  δεν νομίζω ότι μπορεί να εξαχθεί. Ο Λυκόφρων με την αινιγματική και μυστηριώδη  γραφή του μάλλον συσκοτίζει τα πράγματα παρά τα  φωτίζει. Η  Κασσάνδρα  μιλάει  για μια μυθική [παμπάλαια ] εποχή  στην Τροία και  για τον [υποτιθέμενο ] βιασμό της. Μια εποχή , όπου οι θεοί συνευρίσκονταν   με τους θνητούς. Αποδεικνύεται δε , πως  δεν υπάρχει κανένας συσχετισμός με τα Θαργήλια  .Ούτε ασφαλώς  η  καύσις  των νεκρών Λοκρίδων  τελείται για θρησκευτικούς σκοπούς.

                                                      AIAΣ   ΚΑΙ   ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ.

 

ΙΠΠΩΝΑΞ  {6ος – 5ος αι.π.χ. }Αρχαίος Έλληνας σατιρικός, ιαμβικός ποιητής  ,εφευρέτης του χωλιάμβου  και της παρωδίας .Πέθανε από την  πείνα  , κατά την παράδοση  , ήταν δε  κακάσχημος με δύστροπο χαρακτήρα. Είχε μεγάλη αντιπάθεια στους αγαλματοποιούς Βούπαλο και Άθήνιδα  και λέγεται , ότι από τους καυστικούς στίχους του  αυτοκτόνησαν.

Γ .ΛΑΜΨΑ – » Λεξικό του αρχαίου κόσμου ».  

 

ΑΡΧΑΙΟΙ   ΕΛΛΗΝΕΣ   ΛΥΡΙΚΟΙ [6] –  Ιππώναξ ».

Φαρμακοί = αγύρτες που κάνουν τους μάγους. * Σημειωτέον , τα Θαργήλια δεν εορτάζονταν ποτέ  μες τον χειμώνα. Ο ποιητής μιλά σκωπτικά.

 

ΑΔ. ΚΟΡΑΗ  – » Άτακτα », τομ .3.

Ο Βούπαλος , ήταν γλύπτης και έπλασε τον Ιππώνακτα , εκ φύσεως άσχημος , πολύ  τερατωδέστερον ,δια το γελοίον .Ο  Ιππώναξ  τότε  τον εκδικήθηκε με τους καυστικούς  και βλάσφημους   στίχους  του .

 

ΑΡΧΑΙΟΙ   ΕΛΛΗΝΕΣ   ΛΥΡΙΚΟΙ [6] –  Ιππώναξ ».

Ποιος ήταν ο  Βούπαλος  και γατί  έγινε στόχος του Ιππώνακτος  ;

ΙΠΠΩΝΑΞ – ΒΟΥΠΑΛΟΣ

 

ΣΩΚΡ.ΤΖΙΒΑΝΟΠΟΥΛΟΥ – » Λεξικόν Ελληνικών και Ρωμα’ι’κών  Αρχαιοτήτων ».

Οι φαρμακοί – καθάρματα. Το λεξικό  κατά  Ουλλιέλμον Σμίθ μεταφρασθέν υπό Σ.Τζιβανοπούλου , αναπαράγει τα ίδια επιχειρήματα και < αποδείξεις>  με τον Ι.Τζέτζη και με  το λεξικό Σούδα , τα οποία και εκτενώς ερευνήθηκαν στο προηγούμενο άρθρο. Ενδιαφέρον όμως  έχει το τελευταίο μέρος του λήμματος . << Κατ’ αρχαιότερους   χρόνους δεν ήσαν οι θυσιαζόμενοι κακούργοι , αλλά  ήτοι  έμπηροι  {;}[Σύμφωνα με τα σχόλια του Ι. Τζέτζου στον Αριστοφάνη – Βάτραχοι { στ. 773 } –  τα οποία προηγουμένως  σχολιάσθησαν ]  ή  άλλοι εκουσίως προσφέρονταν για θυσία υπέρ της χώρας  ! [ Αθήναιος .Θ’370  &  Σούδα : παρθένοι ].

   

Ποιος είναι ο έμπηρος , που προτιμάται { κατά Τζέτζη } ως  φαρμακός – κάθαρμα ;      

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  –  » Λεξικόν  της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης »

 

ΠΑΝ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ – » Αρχαίο  Ελληνικό  Δίκαιο ».

Ατόπημα μέγα ! Στην Κλασσική Αθήνα , όχι μόνο δεν τιμωρούσαν τους αναπήρους [ κάνοντάς τους αποδιοπομπαίους  φαρμακούς  ] αλλά τουναντίον ήταν υποχρεωτική βάσει Συντάγματος της Αθηναίων πολιτείας η χορήγηση ημερησίου βοηθήματος.{ άρθρο 45 }.

 

ΑΘΗΝΑΙΟΥ – » Δειπνοσοφισταί », τομ. Θ’ [ 370 b ] , 9.Κράμβη .

Ηλίου φαεινότερον , ότι ο Αθήναιος ,που γράφει για την κράμβη* και ο Ιππώναξ , που παρωδούσε την επική ποίηση δεν είναι και οι πιο κατάλληλοι  να προσφέρουν  ισχυρά  επιχειρήματα για την θυσία των  Φαρμακών . 1.<<Φαρμακού  ή φαρμάκου >> ;  2.Ποιά ήταν η Πανδώρα ;

 

1.ΑΜΜΩΝΙΟΥ  –»  Λεξικόν ομοίων και διαφόρων λέξεων  .

Φάρμακος  , ο φαρμακεύς = ο διαφθείρων  με φάρμακα. Φαρμακός =αυτός που ρίχνεται  {;} για την κάθαρση της πόλεως.

 

2.ΣΟΥ’Ί’ΔΑ ή ΣΟΥΔΑ – » Λεξικόν ».

Παρθένοι , οι  εξ [6] θυγατέρες του  Ερεχθέως , εκ των οποίων η Πρωτογένεια και η Πανδώρα θυσιάστηκαν υπέρ της χώρας.[;]

 

ΑΘ.ΣΤΑΓΕΙΡΙΤΗ  – » Ωγυγία  ή Αρχαιολογία ».

Ο Ερεχθεύς  και οι [4] κόρες του. Δεν αναφέρει ούτε την Πρωτογένεια , ούτε την  Πανδώρα.!    [Το   αυτό  γράφει  και  ο  ΑΝ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ  – »Λεξικό  κυρίων ονομάτων ».]

 

ΣΟΥ’Ί’ΔΑ ή ΣΟΥΔΑ – » Λεξικόν ».

Ο στίχος { 746 ? } ΔΕΝ υπάρχει στο κείμενο της κωμωδίας   του Αριστοφάνη !                   ἀναιρῶ τινα = βγάζω από τη μέση, φονεύω.

 

Aristophanis  – » Ranae ».{ στ.746 }

 

ΣΟΥ’Ί’ΔΑ ή ΣΟΥΔΑ – » Λεξικόν ».

Οι Αθηναίοι  έκαναν καθαρμούς στην πόλη τους με μικρά χοιρίδια , που τα ονόμαζαν καθάρσια. Αυτοί δε  , που ποιούσαν τους καθαρμούς ονομάζονταν Περιεστίαρχοι { ή από του  περιστείχειν  ή  από της εστίας }.

 

ΠΟΛΥΔΕΥΚΟΥΣ  – » Ονομαστικόν ».

Περιεστίαρχοι. Αυτοί , που εκάθαιρον με μικρά χοιρίδια την εκκλησία [ του Δήμου ] και το θέατρο. Το δε χοιρίδιον  καλούσαν καθάρσιον .

 

ΓΡ.ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗ – » Λεξικόν  Ερμηνευτικόν ».

Καθαρμός  χοιροκτόνος .

 

ΑΙΣΧΥΛΟΥ – » Ευμενίδες »{ στ. 282-283  }.

<< στου  Φοίβου  [Απόλλωνος } το βωμό  με  μια  θυσία  χοίρου  [ χοιροκτόνον ]  το ξόρκισα [ καθάρισα ].

 

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».

Το κάθαρμα {<  καθαίρω }: ό,τι απορρίπτεται κατά τον καθαρμό .

 

ΑΙΣΧΥΛΟΥ – » Χοηφόροι »{ στ. 98 }

Καθάρματα.

<< σαν εκείνον , που εκπέμπει  ακαθαρσίες [ καθάρματα ] από μακριά >>

 

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ  – » Μέγα  Λεξικόν   της Ελληνικής  γλώσσης ».

Κάθαρμα.

 

3.ΤΑ ΠΕΡΙΨΗΜΑΤΑ                                                                      

ΣΟΥ’Ί’ΔΑ ή ΣΟΥΔΑ – » Λεξικόν ».

<< περίψημα  ημών γενού >> ήτοι σωτηρία και απολύτρωσις.

 

Eusebii Pamphili {Ευσέβιος ο Καισαρείας } -» Historiae ecclesiasticae »,libri X,Τόμος 3. Περίψημα.

 

ΦΩΤΙΟΥ  – » Λέξεων  συναγωγή ».

Περίψημα : κάταγμα ή υπό  τα ίχνη ή  απολλύτρωσις.

 

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».

Περίψημα : το αποσπογγιζόμενον , περιττόν πράγμα , σκουπίδι .

 

ΚΑΙΝΗ  ΔΙΑΘΗΚΗ  – » Προς Κορινθίους », κεφ. Δ’ , στιχ. 13.

Περικαθάρματα =καθάρματα,. Περίψημα = αποσπόγγισμα ακάθαρτον.

 

J.HASTINGS – » Encyclopedia  of Religion  ahd  Ethics »,[vol. XI , p.207 ].

Η Ελληνική στάση απέναντι στην Τελετουργία είναι διαφορετική.

 

ΕΚΔ. ΑΘΗΝΩΝ  – »  Ιστορία του Ελληνικού Έθνους  ».τομ. 2

Οι απάνθρωπες  λατρευτικές συνήθειες [ ανθρωποθυσία ] είχαν εκλείψει πολύ πρό των Κλασσικών χρόνων .Οι ευλαβείς Έλληνες είχαν μια απροκάλυπτη αποστροφή – όχι μόνο προς την ανθρωποθυσία αλλά και γενικά προς τις αιματηρές θυσίες.

untitled

*ΚράμβηBrassica oleracea  είναι το άγριο λάχανο [ή κράμβη].Ένας μεθυσμένος ξεμεθάει γρήγορα τρώγοντας  ωμό λάχανο. Αυτή η ιδιότητα του λάχανου οφείλεται στην φαινόλη που περιέχει.  Το γνώριζαν  οι αρχαίοι μας πρόγονοι και έτρωγαν βραστό λάχανο πριν τα συμπόσια, ως ασπίδα ενάντια στη μέθη.

cauliflower

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ  , ΕΛΕΓΧΕΤΕ  ΤΙΣ  ΠΗΓΕΣ .

Φαρμακοί -Καθάρματα -Περιψήματα.{α’}

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΕΣ, στην Αρχαία Ελλάδα.! Θελκτικός  τίτλος ,  ικανός να  ερεθίσει  το  φιλοπερίεργον  και αιμοβόρoν  του  αναγνώστη !  Πού σταματάει  όμως η αλήθεια και που αρχίζει  το ψέμα ; Ποιο είναι το ΠΑΡΑΜΥΘΙ  , ποιος είναι ο  ΜΥΘΟΣ  και  ποια η ΙΣΤΟΡΙΑ  όσον αφορά  τις ανθρωποθυσίες ;  Διότι διαφέρει ο μύθος από την Ιστορία και ο μύθος από το παραμύθι .

i]. ΙΣΤΟΡΙΑ { Fιστωρ  <  Fιδ-τορ  < Fιδ- [ είδω , οίδα ] = το μανθάνειν  κατόπιν  ερεύνης .Γνώση ή πληροφορία την οποία λαμβάνει { όχι παίρνει  }  κάποιος ερευνών  ή  εξετάζων   κάτι.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  –  » Λεξικόν  της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».

 

ii]. ΜΥΘΟΣ  { μυώ & μύω } κλειστός , σκοτεινός λόγος  άμα τε  διδακτικός. Ο μύθος είναι διήγηση που ανάγεται στους ΠΡΟ’Ι’ΣΤΟΡΙΚΟΥΣ χρόνους  σε αντίθεση με την ιστορία που ανάγεται στους  ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ  χρόνους.

THOMAS  GAISFORD  -» Etymologicon  Magnum Lexicon ».

Μύθος = μύω   + μυώ.  Μύω =καταμμύω  [κατά + μύω ] =κλείνω τα βλέφαρα και ακούω. Μυώ= διηγούμαι , διδάσκω .

 

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  –  » Λεξικόν  της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».

Μύθος [= λόγος]  αντίθετο  του  Έργου.  Μύθος , διήγηση  που ανάγεται στους προ’ι’στορικούς [ παμπάλαιους }  χρόνους σε αντίθεση προς την ιστορία, την αφήγηση γεγονότων , που ανάγεται  στους ιστορικούς  χρόνους.

 

iii].ΠΑΡΑΜΥΘΙ  <  παραμύθιον  <  παραμυθία < παρα + μυθέομαι = παραθαρρύνω , καταπρα’ύ’νω , παρηγορώ με λόγια τινά.  Το παραμύθι είναι παρά του μύθου .Μοιάζει με τον μύθο αλλά  δεν  είναι. Έχει   συγκεκριμένο  σκοπό : την παρηγοριά.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  –  » Λεξικόν  της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».

 

Ο Νικόλαος Πολίτης  το  1890 έγινε καθηγητής Μυθολογίας και Ελληνικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου διετέλεσε και πρύτανης. Αντιλαμβάνεσθε ότι  δεν δίδασκε παραμύθια στους φοιτητές του αλλά  Μύθους..! Διότι   για να κατανοήσει κάποιος τις Ελληνικές αρχαιότητες , πρέπει να γνωρίζει την Ελληνική Μυθολογία.

 

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΕΣ .

Ι.ΠΑΣΣΑ – » Νεώτερον   Εγκυκλοπαιδικόν  Λεξικόν   ‘ΗΛΙΟΥ’.

H ανθρωποθυσία για θρησκευτικούς ή άλλους συγγενείς λόγους , αποτελεί παμπάλαιο έθιμο το οποίο αν  και από νωρίς κατακρίθηκε και καταδικάστηκε ,εν τούτοις  άργησε να εκλέιψη.   Υπολλείμματα  δε αυτού έχουμε και σήμερα σε κατά φύσιν ζώντας λαούς. Στην  Ιλιάδα { Πότε τελικά έγινε ο Τρωικός Πόλεμος; }  έχουμε την πρώτη καταγεγραμμένη  ανθρωποθυσία [ όχι για θρησκευτικούς λόγους }, την οποία όμως  αποδοκιμάζει ο Όμηρος.  Τα υπόλοιπα παραδείγματα είναι γενικά και αόριστα άνευ στοιχείων  εκτός από τις < ανθρωποθυσίες> : α] στο Λύκαιον όρος της Αρκαδίας  β] στο Ιερό της Ορθίας  Αρτέμιδος  γ] στην  Αθήνα {  φαρμακοί }  , οι οποίες χρήζουν ερεύνης  και θα εξετασθούν.

 

ΖΑΝ ΡΙΣΠΕΝ  – » Ελληνική  Μυθολογία ». [ Άρτεμις ] .

Στην  ιστορική εποχή  οι ανθρωποθυσίες  είχαν  καταργηθεί  και αντικατασταθεί από άλλες  ΣΥΜΒΟΛΙΚΕΣ.*

 

ΟΜΗΡΟΥ – » Ιλιάς »{ Ψ -,32-33 }

Η  ανθρωποθυσία  των δώδεκα μικρών  Τρώων έγινε   επειδή ήταν μανιασμένος  ο Αχιλλέας  από  τον θάνατο του Πατρόκλου { όχι για θρησκευτικούς λόγους }.

 

Νεκρικές  τελετές  στα Ομηρικά έπη  υπάρχουν τρεις  με λεπτομερή μάλιστα  περιγραφή .  ΙΛΙΑΔΑ :   α. Η κηδεία του Πατρόκλου (Ψ 1-257)   β. Η κηδεία του Έκτορος (Ω 778-805)  ΟΔΥΣΣΕΙΑ :  α. Η κηδεία του Αχιλλέως (ω 15-97)  { διάλογος των ψυχών του Αχιλλέα και του Αγαμέμνονα στον Άδη – μικρή «Νέκυια» ή «Δευτερο-Νέκυια» }.Όμως  μόνον στην κηδεία του  Πατρόκλου  αναφέρεται η καύση  των δώδεκα  μικρών Τρώων. Αυτό  σημαίνει , ότι ΔΕΝ ήταν καθιερωμένο  τελετουργικό της καύσεως των νεκρών .Γιατί διαφέρει ; Διότι εκφράzει  αποκλειστικά την ΜΗΝΙΝ του Αχιλλέως προς τον Έκτορα και τους Τρώες  για τον  θάνατο  του αγαπημένου του φίλου.  Άλλωστε όλη η   Ιλιάδα   είναι  ένα  ποίημα για την μήνιν { μάνητα } του Αχιλλέως . Η δε  ηλικία του Ομήρου  είναι παμπάλαια και δεν έχει σχέση με τον 8ο π.χ αι. Γιώργος Α. Χαραλαμπίδης – » Πότε έζησε ο Όμηρος ; »

ΟΜΗΡΟΥ -» Ιλιάδα », { Μετάφρ.  : Ν. Καζαντζάκη – Ἰ. Θ. Κακριδή }, [Α-1].

img01114534645ΥΘΝΜΒΨΟΠΥΕΡ456ΒΝ574

 

1.Ο ΦΑΡΜΑΚΟΣ

Ι.ΖΩΝΑΡΑ – » Λεξικόν ». Φάρμακον  { φέρειν +  άκος } = αυτό που φέρνει θεραπεία.

 

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».

Φαρμακός : 1] ο δηλητηριαστής , γόης , μάγος. 2] ο θυόμενος για εξιλασμό ή εξαγνισμό . Φαρμακή = χύτρα .

 

ΑΜΜΩΝΙΟΣ ο ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΣ  { 1ος αι.μ.χ. ~ 2ος αι.μ.χ }

» Έζησε στην Αλεξάνδρεια, τόπο συγκεντρώσεως όλων των Ελλήνων σοφών εκείνη την χρονική  περίοδο Τα μόνα σωζόμενα έργα του Αμμωνίου  είναι : 1]. » Περί Ομοίων και Διαφόρων Λέξεων» και  2].» Περί Ακυρολογίας». Eργα  με κοινή θεματολογία: την γνώση των λεπτών εννοιών της Ελληνικής Γλώσσας και την ορθή – έγκυρη χρήση των λέξεών της. Τα πρωτότυπα έργα πρέπει να καταλάμβαναν πολύ μεγαλύτερη έκτασι και ό,τι έχουμε σήμερα στα χέρια μας είναι οι σωζόμενες επιτομές.»

 

ΑΜΜΩΝΙΟΥ  – » Λεξικόν ομοίων και διαφόρων λέξεων » .

Φάρμακος  , ο φαρμακεύς = ο διαφθείρων  με φάρμακα. Φαρμακός , ο ριπτόμενος  επι καθάρσει της πόλεως{;}.=Αυτός που ρίχνεται  {;} για την κάθαρση της πόλεως. Ποιοί  τον  έριχναν  ;  Πού τον έριχναν ; Πώς τον έριχναν  ,από  ψηλά  ή  σπρώχνοντάς  τον ;  Ποιά  ήταν η εορτή ;  Δεν μας τα  γράφει   ο Αμμώνιος ή  το υπόλοιπο του κειμένου έχει χαθεί .Στο σημείο αυτό  όμως  ,γίνονται όλες οι αλλοιώσεις .Διότι κάποιοι προσπαθούν να συμπληρώσουν και να ολοκληρώσουν το ελλιπές  κείμενο. Όλα λοιπόν  τα κατοπινά συμπεράσματα [ άνευ αποδείξεων} δεν είναι παρά εικοτολογίες : δόξες  μεν, μη ορθές  δε. Πάντως το  ελλιπές αυτό κείμενο , δεν γράφει  τίποτα για ανθρωποθυσίες.

 

ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ – » Ανώμαλα Ρήματα της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας ».

Διαφέρει το Ρίπτω από  το Βάλλω  και το  Ίημι .Τι σημαίνει η μετοχή  << ριπτόμενος >>;

 

A. LENTZ  – » Herodiani   Technici   Reliquiae  ».  [ Aelius Herodianus ]

Φαρμακός , ο επί καθαρμώ της  πόλεως τελευτών .Φάρμακος , ο γόης .

 

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν »

Φαρμακοί = καθαρτήριοι. Οι περικαθαίροντες  την  πόλιν. Φαρμακή = χύτρα , την οποία ετοίμαζαν αυτοί που καθάριζαν την πόλη. Δεν υπάρχει καμμία αναφορά σε ανθρωποθυσίες . << περικαθαίροντες >>= αυτοί που καθαρίζουν γύρω -γύρω την πόλη .

 

Για τον φαρμακό  γράφει -αναλυτικά – ο ΑΡΠΟΚΡΑΤΙΩΝ   και  αντιγράφει  ο ΦΩΤΙΟΣ , το  λεξικό  ΣΟΥ’Ι’ΔΑ , ο Ι.ΤΖΕΖΗΣ  , ο Ι.ΖΩΝΑΡΑΣ  κ.α.  .Ο Αρποκρατίων   αντλεί τις πληροφορίες του από τον  Ίστρο τον  Καλλιμάχειο  και από τον Λυσία , τον ρήτορα .<<  Ο  Λυσίας ισχυρίζεται , ότι στην Αθήνα έδιωχναν  μακριά  από την πόλη  δύο άνδρες  ,αυτούς  που   θα  γίνονταν  τα καθάρσια  της πόλεως  , κατά την εορτή των  Θαργηλίων   . Ένας {ως  καθάρσιο } για τους άνδρες και ο άλλος { ως  καθάρσιο } για τις γυναίκες .Γιατί καλούνται Φαρμακοί ; Διότι  ο  Φαρμακός   [ κάποτε ] έκλεψε  τις ιερές φιάλες του Απόλλωνος , αλλά  αφού  τον έπιασαν οι άνδρες του Αχιλλέως [ όχι ο του Ομήρου ] , για την ιεροσυλία του καταδικάσθηκε σε θάνατο δια λιθοβολισμού. Οι καθαρμοί  λοιπόν  των Αθηνών  κατά την εορτή των Θαργηλίων  ,αποτελούν ‘απομιμήματα’ { = συμβολική μίμηση όχι  πραγματική }  εκείνου του γεγονότος. >>. Συνεπώς δεν τεκμηριώνεται  ο ψόγος  περί ανθρωποθυσιών  και θανατώσεως των φαρμακών  στην Κλασσική Ελλάδα ,παρά μόνον μια »μίμηση πράξεως , σπουδαίας και τελείας’, ένα δρώμενο ιερουργικό κατά την εορτή των Θαργηλίων .

  ΑΡΠΟΚΡΑΤΙΩΝ  ΒΑΛΕΡΙΟΣ  (1ος ή 2ος αι. μ.Χ.). Αλεξανδρινός γραμματικός. Είναι συγγραφέας του » Λεξικόν  των  Δέκα Ρητόρων ». , που  σώθηκε ημιτελές. Οι εργασίες του έχουν γραμματικό και λεξικογραφικό χαρακτήρα. Γνωρίζουμε ελάχιστα για τη ζωή του Χρησιμοποίησε ως πηγές του τους ατθιδογράφους και τους γραμματικούς, μεταξύ των οποίων ο Διονύσιος τον Αλικαρνασσεύς.                                                                                            

ΑΡΠΟΚΡΑΤΙΩΝΟΣ  – » Λεξικόν  των  Δέκα Ρητόρων ».

Φαρμακός. [ αυτά γράφει ο Λυσίας στο  »Κατ’ Ανδοκίδου  ασεβείας», εάν  είναι γνήσιος ο λόγος ].Εδώ  υπάρχει αναφορά  στον  δικανικό λόγο του Λυσία » κατ’ Ανδοκίδου  ασεβείας», με επιφυλάξεις για την γνησιότητα του λόγου.

 

ΦΩΤΙΟΥ – » Λέξεων συναγωγή ».

Φαρμακός :  << και τα τοις Θαργηλίοις  αγόμενα τούτων ΑΠΟΜΙΜΗΜΑΤΑ  έστιν. >>  Ούτε ο Ίστρος αναφέρει κάτι περί ανθρωποθυσιών

 

Ι. ΖΩΝΑΡΑ  – » Λεξικόν ».

Φαρμακός.

 

ΣΟΥ’Ί’ΔΑ ή ΣΟΥΔΑ – » Λεξικόν »

Φαρμακός. Το λεξικό του Σούδα προσπαθεί να επιχειρηματολογήσει χρησιμοποιώντας αποσπάσματα από …τις κωμωδίες του Αριστοφάνη! Χωρίς να έχω καμμία  διάθεση ειρωνείας , νομίζω ότι οι κωμωδίες και δη του Αριστοφάνη , ως αποδεικτικά στοιχεία τέτοιων θεμάτων , όχι μόνο αδυνατίζουν την επιχειρηματολογία  αλλά προξενούν  το ευτράπελον ,από  μειδίαμα έως γέλωτα. Όλοι γνωρίζουν άλλωστε , ότι στοιχείο της κωμωδίας είναι η υπερβολή , η ακρότητα  και η αλληγορία .

 

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ  – » ΒΑΤΡΑΧΟΙ », {στ. 733}.

Η αναφορά στους φαρμακούς  δεν είναι ικανή να τεκμηριώσει την ανθρωποθυσία. Η  α’ απόδοση είναι : φαρμακοί = σκουπίδια.

 

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ  – » ΒΑΤΡΑΧΟΙ ».

Η β’ απόδοση από τον μεγάλο ποιητή είναι : φαρμακοί = σφαχτάρια εξιλασμού. Άστοχες αποδόσεις -κατ’εμέ και οι δύο. Διότι παρακάτω στον Λυσία θα δούμε ότι γράφει  << φαρμακόν  αποπέμπειν >> και όχι << αποκτείνειν >>.Άρα δεν συνάγεται από τας γραφάς η ανθρωποθυσία.

 

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ – » Ιππής »,{στ.1123-1130}

» βούλομαι  τρέφειν   έναν προστάτην   κλέπτοντα»   =  Θέλω  νά τρέφω ένα προστάτη  κλέφτη. Εδώ ο Αριστοφάνης σατυρίζει τους πολιτικούς που πλουτίζουν  με κλεψιές από το δημόσιο ταμείο και κορο’ι’δεύουν τον δήμο. O λαός  όμως ξέρει καλά τι κάνει .Διότι αφού  διαλέξει και θρέψει -μέχρι να μπουκώσουν-τους εκάστοτε προστάτες του  ,εν συνεχεία  τους  χτυπάει κάτω  σηκώνοντάς τους  πρώτα ψηλά { πατάσσω  διαφέρει του αποκτείνω }.

 

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ – » Ιππής »  { 1131-1140 }

Ο δε χορός επαινεί τον Δήμο για τις σοφές  επιλογές του , να τους θυσιάζει για επιδόρπιο ,όταν τραφούν δεόντως.  Ασφαλώς  δεν  κυριολεκτεί. Δεν έχουμε καννιβαλισμό στην Αρχαία Δημοκρατία της Κλασσικής εποχής. Ουδεμία επίσης  αναφορά κάνει  σε θάνατο για εξιλασμό της πόλεως [κατά την εορτή των Θαργηλίων ] ούτε περιγράφει τους καθαρμούς . Ο παραλληλισμός – του λεξικού Σούδα-  των  φαρμακών   με τους πολιτικούς είναι άστοχος. Επειδή είναι δημόσια τρεφόμενοι [ οι πολιτικοί ] δεν σημαίνει ότι θα θυσιαστούν πραγματικά σαν τα οικόσιτα ζώα. Oύτε οι φαρμακοί  τρέφονταν στην Πνύκα προοριζόμενοι για καθαρμό της πόλεως  θυσιαζόμενοι   , ούτε οι καθαίροντες  την πόλη θυσιάζονταν.

 

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ – » Ιππής ».

»θύσας επιδειπνείς»[ τον σφάζεις και ταράτσα τηνε κάνεις] =  τρώς  ως επιδόρπιον  αφού  θυσιάσεις . Επιδειπνώ=επί του δείπνου ,δεύτερο γεύμα ,το επιδόρπιον.

 

K.J.DOVER – » Η κωμωδία  του Αριστοφάνη ».

Τρέφω = συντηρώ , υποστηρίζω παιδιά ,ανύπαντρη θεία, σκύλο κτλ. Η πάταξη του προστάτη.

 

ΣΟΥ’Ί’ΔΑ ή ΣΟΥΔΑ – » Λεξικόν ».

Φάρμακος  .

 

ΙΩ .ΤΖΕΤΖΟΥ – »Χιλιάδες »,{ VIII , 909-919 }.

Κάθαρμα= φαρμακός.

 

THOMAS  GAISFORD  -» Etymologicon  Magnum Lexicon ».

Φαρμακός.

 

Η έλλειψις  πραγματικών και επαρκών πληροφοριών- από πηγές – για την συγκεκριμένη ιεροτελεστία των Φαρμακών  μπορεί να οδηγήσει σε λάθος συμπεράσματα. Χρειάζεται   προσπάθεια για να αποφύγει κανείς τις παρανοήσεις και τις  ευφάνταστες  μάλλον  τερατώδεις  παραμυθολογίες  διαφόρων εικοτολόγων  , οι οποίοι  στηρίζονται αποκλειστικά  στις  αστυνομικές υποθέσεις  ελλείψει  πληροφοριών.

W.DURANT – » Παγκόσμιος  ιστορία του πολιτισμού ». [IV]-Λατρεία ,{σελ.205 }.

Ο Durant  αρχίζει με την αμφιβολία για το αν γίνονταν πραγματικές ή συμβολικές ανθρωποθυσίες κατά τα Θαργήλια  και καταλήγει [ στην υποσημείωση ]  ότι είναι συζητήσιμο , εάν  πράγματι σφάζονταν οι Φαρμακοί.

 

J.HASTINGS – » Encyclopedia  of Religion  ahd  Ethics »,[vol. XI , p.207 ].

<< Δεν υπάρχουν αποδείξεις , ότι γίνονταν ποτέ ανθρωποθυσίες στην Ελλάδα  σαν ένωση με την θεότητα ή σαν μήνυμα προς τους θεούς.>>

 

Άλλο  Legends { <  lego  <  λέγω = συλλέγω παραδόσεις  , εξ ου και συλλέκτης  }    και   άλλο   Μyths { Μύθος }. Στην Αγγλική : Legend = 1.Θρύλλος , 2.Μύθος  και Myth = 1.Μύθος , 2.Παραμύθι ..!  Εννοιολογικά   βεβαίως  διαφέρει  και  ο  θρύλος  { όχι  ο Ολυμπιακός ..} από  τον  μύθο . Όπως  και το παραμύθι  από τον μύθο.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  –  » Λεξικόν  της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».

 

ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ  ΛΑΕΡΤΙΟΥ  – » Βίοι  Φιλοσόφων ».Βίος  Ευριπίδου .

Ο Ευριπίδης  γεννήθηκε την 6η Θαργηλιώνος , κατά τον καθαρισμό της πόλεως. Ο Διογένης δεν γράφει  τίποτα για ανθρωποθυσίες.

 

ΟΙ ΑΤΘΙΔΟΓΡΑΦΟΙ.

Γ .ΛΑΜΨΑ – » Λεξικό του αρχαίου κόσμου ».

Ατθιδογράφοι,  οι χρονικογράφοι των Ατθίδων. Ατθίδες , χρονικά ή ιστορίες για την Αττική. Ατθίς , παρθένος κόρη του πανάρχαιου βασιλιά  των Αθηνών  Κραναού.

ΑΤΘΙΔΕΣ.

 

ΑΘ.ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ – » Κυπριακά ».

Ο  Ίστρος [ 2ος αι.π.χ. } αρχικά ήταν δούλος , μετέπειτα έγινε μαθητής του Καλλιμάχου . Σπουδαιότερο έργο  του  ήταν τα ‘‘Αττικά ‘η Ατθίδες ή Συναγωγή Ατθίδων  »  [14] βιβλία  ,αυτά  χρησιμοποιήθηκαν από τον Αρποκρατίωνα  Βαλέριο { 2ος αι.μ.χ. } στο λεξικό του, το οποίο  όμως σώθηκε σε ατελή μορφή. Διασώζει  αδιασταύρωτα  στοιχεία από τις ‘Ατθίδες’ του Ίστρου , έργο το οποίο- επαναλαμβάνω – δεν διασώζεται.

 

APOLLODORI  BIBLIOTHECA – » Fragmenta historicorum graecorum »,[Τόμ. 1].[33].IΣΤΡΟΥ – » Αι Απόλλωνος επιφάνειαι ». Το διασωθέν απόσπασμα { frag.} είναι από τον Αρποκρατίωνα.  Δεν έχει διασωθεί το έργο του Ατθιδογράφου  Ίστρου.

 

ΛΥΣΙΟΥ  – » Κατά  Ανδοκίδου  ασεβείας », { εισαγωγή }.

Η γνησιότητα του λόγου  αυτού έχει αμφισβητηθεί  έντονα , ήδη από την Αρχαιότητα. Το γράφει και ο Αρποκρατίων .Ο λόγος δεν σώζεται ακέραιος . Αυτά , που [ίσως] γράφει ο Ίστρος και τα μεταφέρει ο Αρποκρατίων , για τα Θαργήλια , τους Καθαρμούς και τους Φαρμακούς δεν υπάρχουν στο διασωθέν κείμενο. Μόνο το < Φαρμακόν αποπέμπειν >.

 

ΛΥΣΙΟΥ  – » Κατά  Ανδοκίδου  ασεβείας », { 53 }.

<< .Φαρμακόν αποπέμπειν >>= Απομακρύνετε τον μιαρόν , τον κακό για τον εξιλασμό της πόλεως . ‘Άλλο το αποπέμπειν {=διώχνω μακριά } και άλλο το  φονεύειν  . Η υπόθεση αφορά την ασέβεια , που διέπραξε ο  τυχοδιώκτης και ρήτωρ Ανδοκίδης με τον ακρωτηριασμό των Ερμών{ Ερμοκοπίδες } .Ο κατήγορός του προτείνει να καθαρισθεί  η πόλη από τον μιαρό Ανδοκίδη και αυτός ο βέβηλος  να διωχθεί ως αποδιοπομπαίος  τράγος.

 

ΑΝΔΟΚΙΔΟΥ  – » Περί της εαυτού καθόδου ».[εισαγωγή].

Είναι η απολογία  του Ανδοκίδου   στην εκκλησία του  Δήμου  για την βεβήλωση των μυστηρίων , τον ακρωτηριασμό των Ερμών  και την προδοσία που διέπραξε έναντι των συντρόφων του με σκοπό  να σώσει τον πατέρα του.

 

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ   – »  Κατ’  Αριστογείτωνος  Α’ » , { 80 }.

Φαρμακός = ο δηλητηριαστής. Αυτός που σε φαρμακώνει. Διότι δεν απέχει πολύ το  φάρμακο από το  φαρμάκι. Είναι ζήτημα ποσότητας.

 

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ  – »   Κατά  Στεφάνου  ψευδομαρτυριών Β’ , [16 ].

Φαρμακών , ο υπό φαρμάκων βεβλαμμένος.

 

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ  – » Μέγα  Λεξικόν   της Ελληνικής  γλώσσης ».

Φαρμακός , ο γόης , ο μάγος , ο αγύρτης, ο φαύλος , ο κακούργος , το απόβρασμα της κοινωνίας.

 

ΟΔ.ΕΛΥΤΗ – » Η αποκάλυψη »  [ Αποκάλυψις  Ιωάννου  , ΚΑ’-8 ].

Φαρμακός = ο μάγος .

 

ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ – » Αίτια»  ,[ Δ’ – 90 ].

Φαρμακός  =  εξιλαστήριον θύμα.  Αγινεί { < άγω <  αγινέω-ώ =συνοδεύω , φέρω ,ελαύνω }.Το κείμενο το υπόλοιπο δεν υπάρχει .Με εικασίες  σίγουρα  δεν μπορούν να στηριχθούν  τα επιχειρήματα.

 

ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΥ – »Αίτια » , [ Διήγησις -εισαγωγή ].

ΆΒΔΗΡΑ .Στα  Άβδηρα ένας αγορασμένος δούλος χρησιμεύει ως καθάρσιο για την πόλη. Στο  τέλος , λιθοβολείται από τον βασιλιά και τους άλλους ,έως ότου  εκδιωχθεί από τα σύνορα της πόλεως.

 

ΙΧΩΡ – » Ο μύθος των ανθρωποθυσιών στην Αρχαία Ελλάδα ».

ΛΕΥΚΑΔΑ , τελετουργικό καθαρμού της πόλεως. Ο  δούλος  Βουλιμός.

 

Εξετάσαμε βάσει των αρχαίων κειμένων την μία [ η άλλη ειναι του Ι.ΤΖΕΤΖΟΥ ] από  τις δύο αναφορές για τους Φαρμακούς .Μετά την  εκτενή  έρευνα στα του  Λεξικού  Σου’ί’δα  διαπιστώνουμε  ότι  δεν  αποδεικνύονται   και συνεπώς   δεν τεκμηριώνονται οι  υποθέσεις  για τις ανθρωποθυσίες των φαρμακών . Οι φαρμακοί  διώχνονται { αποπέμπειν} από την πόλη , αλλά  δεν θανατώνονται. Δεν είναι τυχαίο ότι και οι δύο αναφορές είναι Βυζαντινές. Η κατάργηση  και η δυσφήμιση των Εθνικών εορτών και δη  των θυσιών ήταν μέσα στα πλαίσια της επικρατήσεως της νέας   θρησκείας  του Χριστιανισμού. Έτσι μπορεί να κατανοηθεί , λαμβάνοντας  υπ’ όψιν   το κλίμα της εποχής και τον πόλεμο  μεταξύ Εθνικών  και Χριστιανών , γιατί δεν  υπάρχουν πηγές και συγγράμματα προς διασταύρωση των μεταγενεστέρων κειμένων.

ΑΦΡ.ΚΑΜΑΡΑ– » Η  αντιπαγανιστική  νομοθεσία  της Ύστερης Ρωμα’ι’κής  Αυτοκρατορίας ». Οι  ποινές της  αντιπαγανιστικής  νομοθεσίας.

 

Z.MIGNE – »Patrologiae  Cursus Completus »    ,{ Socrates  et  Sozomenus  }.

Ο Θεοδόσιος , ο Ελλάδιος   και  ο Αμμώνιος.

 

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ    : ΙΠΠΗΣ  – ΒΑΤΡΑΧΟΙ .

ΤΑ  ΘΑΡΓΗΛΙΑ 

ΑΘ.ΣΤΑΓΕΙΡΙΤΗ  – » Ωγυγία  ή  Αρχαιολογία ».

<< Τα  Θαργήλια  τα εόρταζαν οι Αθηναίοι την  6η  και 7η του μηνός Θαργηλιώνος.   Θαργήλια  καλούνται εκ των θαργηλίων. Θαργήλιοι = πάντες οι καρποί. Θαργήλιος = η χύτρα , που βράζουν οι καρποί. Ιεροί  ήσαν   οι πρώτοι καρποί που έβραζαν στη χύτρα και προσφέρονταν στους  θεούς. Την δεύτερη μέρα των Θαργηλίων {;}  γινόταν ο καθαρισμός της πόλεως. Ο καθαρισμός γινόταν ως εξής. Διορίζονται δύο άνδρες ή  κατ’ άλλους  ένας άνδρας  και μία γυναίκα ,ως μεσίτες  δηλαδή και των δύο φύλων ,οι οποίοι καλούνταν Φαρμακοί  ή  Σύμβακχοι {= συν + Βάκχος }.Και ο μεν άνδρας είχε στον τράχηλό του μαύρα σύκα η δε γυναίκα λευκά. Μετά εκόμιζαν  το Ιερείον {;} στον  διορισμένο τόπο , όπου είχαν τυρί , πόππανα {=Πόπανα: επίπεδο ψωμί με ένα έπαρμα (κουμπί) στο κέντρο (ο ομφαλός) ή περισσότερα (μονόμφαλα ή πολυόμφαλα) } και σύκα. Μετά , αφού γινόταν η θυσία , το χτύπαγαν αυτό [ Ιερείον ]  εφτά φορές με θαλασσοκρέμμυδο , με σύκα ήμερα και με άλλους καρπούς .Τέλος το έκαιγαν με ήμερα ξύλα και λίχνιζαν την τέφρα στη θάλασσα. Αυτοί οι καθαρμοί  γίνονταν   πάντοτε και παντού  για την  αποτροπή κακού { λοιμός , λιμός κ.τ.λ }

 

ΣΩΚΡ.ΤΖΙΒΑΝΟΠΟΥΛΟΥ – » Λεξικόν Ελληνικών και Ρωμα’ι’κών  Αρχαιοτήτων ».

Γιατί ονομάστηκαν Φαρμακοί ; Υπάρχουν δύο εκδοχές : α] Κατά τον Ίστρο  [ ή τον Αρποκρατίωνα } ονομάσθηκε από τον Φάρμακον , ο οποίος έκλεψε τις ιερές φιάλες του Απόλλωνος και αφού τον έπιασαν , τον τιμώρησαν -ίσως – δια θανατηφόρου  λιθοβολισμού. Και τα  ,αγόμενα{;} στα Θαργήλια  τούτων απομιμήματα  είναι. β] Κατά τον  Ελλάδιον  οι εξιλαστήριες θυσίες  έγιναν  κατά πρώτον  για τον  καθαρισμό της πόλεως από επιδημική νόσο  , επειδή  ενέσκηψε  λοιμός  στους   Αθηναίους μετά τον θάνατο του Ανδρόγεω από την Κρήτη.

 

BOYTHΡA / BΡETOY /ΒΑΦΕΙΑΔΟΥ  – » Λεξικόν  Ιστορίας  και Γεωγραφίας ».

Ελλάδιος ο Αλεξανδρεύς ήταν ιερέας του Διός. Χρημάτισε δάσκαλος  Σωκράτους  του ιστορικού ,επί  Θεοδοσίου του μικρού. Συνέταξε << Λέξεων συναγωγή >> το οποίον έχει χαθεί.

 

ΑΘ.ΣΤΑΓΕΙΡΙΤΗ – » Ωγυγία ή Αρχαιολογία «.

Ο Φαρμακός ονομάζεται και κάθαρμα και κραδησίτηςΚραδίης νόμος= το αυλητικό   μέλος , το αδόμενον  στην τελετή αυτή.

 

ΗΣΥΧΙΟΥ του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν ».

<< εκπεμπομένοις φαρμάκοις >>.Τους  φαρμακούς ,έδιωχναν έξω από τα όρια της πόλης.Ούτε τους φόνευαν , ούτε τους έκαιγαν..!

 

ΦΙΝΕΑ – » Γιορτές Αρχαίων Ελλήνων ».

Η συμβολική θυσία των Φαρμακών .Τα γενέθλια της Αρτέμιδος .Η Δήμητρα Χλόη .Ο »κραδίης  νόμος ».

 

Ι.ΠΑΣΣΑ – » Νεώτερον   Εγκυκλοπαιδικόν  Λεξικόν   ‘ΗΛΙΟΥ’.

Κατά τους Κλασσικούς χρόνους φαίνεται ότι περιορίζεται  η θυσία αυτή  σε εικονική αναπαράσταση .Η αρχική  αιτία  της  θυσίας  μας  είναι  άγνωστος. Επίσης είναι άγνωστον εάν οι θυσίες αυτές γίνονταν περιοδικώς  ή ετησίως ή εάν τελούνταν μετά  από κάποια θεομηνία.

 

Π.ΚΑΒΒΑΔΙΑ  – » Προ’ι’στορική  Αρχαιολογία », [σ.748] .Θρησκείες  και  Λατρεία.

Η στο θείον απονεμομένη λατρεία κατά τους Κρητομυκηνα’ι’κούς  χρόνους ΟΥΣΙΩΔΩΣ δεν διαφέρει της λατρείας κατά τους ιστορικούς χρόνους .!

Σάρωση_20170829 (11) { συνεχίζεται }                                                                                                                   ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ  :

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

                       ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ  ΒΙΒΛΙΑ  –  ΕΛΕΓΧΕΤΕ  ΤΙΣ  ΠΗΓΕΣ.