Κηφήνας , νόσημα πόλεως.

Ποιόν ονομάζουμε  κηφήνα ; Τι σχέση έχει ο κηφήνας  στην  κυψέλη  των μελισσών   με τον  κηφήνα της πόλεως  ; Σε ποιο  πολίτευμα άραγε,  ευδοκιμεί ο  κηφήνας ;

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – » Ηθικά  Νικομάχεια », { 1160 a }.

<< Τρία είναι τα είδη των πολιτευμάτων .Ισάριθμες είναι και οι παρεκβάσεις ,δηλαδή η φθορά  αυτών. Τα πολιτεύματα αυτά είναι :  η Βασιλεία , η Αριστοκρατία και η ‘από τιμημάτων ‘πολιτεία  ή Τιμοκρατικό πολίτευμα [ όπως αρμόζει να καλείται ]  , το πολίτευμα δηλαδή που στηρίζεται στον διαχωρισμό των πολιτών σε κατηγορίες ανάλογα με το μέγεθος της φορολογήσιμης περιουσίας τους. Οι περισσότεροι συνηθίζουν να  καλούν το πολίτευμα αυτό και ‘Πολιτεία’.

Μεγάλη σύγχυση υπάρχει μεταξύ του είδους των οικονομικών συστημάτων { καπιταλισμός , κομμουνισμός , νεοφιλελευθερισμός  κ.τ. λ } και του είδους των πολιτευμάτων { βασιλεία , αριστοκρατία , δημοκρατία } Περισσότερα  για τα πολιτεύματα ,δείτε το  » Παλαιά και Νέα Δημοκρατία. »  .

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ-» Ρητορική  Τέχνη », [1365 b].

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – » Ηθικά  Νικομάχεια ‘. { 1160 b } .

Το αριστοκρατικό πολίτευμα εκτρέπεται σε ολιγαρχικό λόγω της κακίας των αρχόντων , οι οποίοι διανέμουν τα πράγματα της πόλεως  παρά την αξίαν και λαμβάνοντες οι ίδιοι όλα ή τα περισσότερα αγαθά. Διότι θέτουν πάνω απ’ όλα , το να είναι πλούσιοι. Στην ολιγαρχία λοιπόν άρχουν ολίγοι και κακοί άνθρωποι.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ – Πολιτεία { ή περί δικαίου } , [ 550 a – 551 e ].

Συζητεί  ο Σωκράτης με τον Αδείμαντα , για τον χαρακτήρα και τα μειονεκτήματα του Ολιγαρχικού πολιτεύματος  .<< 1.] Το πρώτο μειονέκτημα -λεέι ο Σωκράτης – είναι  η  ίδια  η προυπόθεσή  του . Οι άρχοντες  εκλέγονται  με βάση το εισόδημά τους. Έτσι ο ικανότερος του πλουσίου αλλά  πένης δεν γίνεται ποτέ άρχοντας. Όπως π.χ  σε ένα πλοίο .Αν  ο κυβερνήτης  του  εκλέγεται βάσει περιουσίας δεν επιτρέπεται  σ’ έναν  πένητα -αλλά  ικανότερο του πλουσίου -να κυβερνήσει {»έτσι ζημιώνεται, εν τέλει , το πλοίο ή η πόλις »}.2.]Ουσιαστικά στο ολιγαρχικό πολίτευμα δεν έχουμε μία  αλλά δύο πολιτείες  . Μία των πενήτων και μια των πλουσίων. Και οι πένητες  και οι πλούσιοι  αναγκαστικά  κατοικούν στην ίδια πόλη αλλά επιβουλεύονται  πάντα ο ένας τoν άλλoν.3.] Ούτε και στην διεξαγωγή πολέμων είναι καλοί γιατί φοβούνται τον οπλισμένο όχλο περισσότερο από τους εχθρούς.4.] Σε μια τέτοια  πολιτεία οι ίδιοι άνθρωποι  καταγίνονται με πολλές ασχολίες , με τη γεωργία , το εμπόριο ,τον πόλεμο και αυτό δεν είναι σωστό…>>

5.] ..<< Το πιο μεγάλο κακό  είναι , το να επιτρέπεται  στον καθένα  να πουλήσει όλα του τα υπάρχοντα  και κάποιος άλλος να τα αποκτήσει  κι αφού  τα πουλήσει να κατοικεί στην πόλη χωρίς να ανήκει σε καμμία τάξη και να χαρακτηρίζεται  ως πένης και άπορος. Πράγματι το  ολιγαρχικό πολίτευμα ,  και το ασπάζεται { αυτή την αισχρή αγοραπωλησία } και δεν το εμποδίζει  .Διότι άλλοι είναι πάμπτωχοι  και άλλοι είναι πάμπλουτοι στις ολιγαρχικές   πόλεις. Αυτοί οι πλούσιοι -που έγιναν πένητες – όσο ακόμη ήταν πλούσιοι, ουσιαστικά  δεν ήταν ούτε άρχοντες , ούτε υπηρέτες  αλλά καταναλωτές ετοίμων [ξόδευαν από τα έτοιμα ]…>>

ΠΛΑΤΩΝΟΣ – Πολιτεία { ή περί δικαίου } ,{552 c – e }.

ΟΙ ΑΝΑΛΩΤΕΣ  [ ξοδευτές ]κηφήνες  είναι νόσημα  σμήνους  ή νόσημα πόλεως. Όπως ο κηφήνας στην κυψέλη γίνεται το νόσημα του σμήνους , έτσι κι αυτός που γίνεται κηφήνας μέσα το σπίτι είναι το νόσημα της πόλεως. Ο θεός { !}  έχει πλάσει τους φτερωτούς κηφήνες  ακέντρους  { χωρίς κεντρί }  και από τους πεζούς , άλλοι  είναι  χωρίς κεντρί και άλλοι με φοβερά κεντριά. Από τους  ακέντρους   κηφήνες  προέρχονται όσοι πεθαίνουν φτωχοί στα γεράματά τους. Από αυτούς όμως ,που έχουν κεντρί , όλοι έχουν χαρακτηριστεί ως κακούργοι. Έτσι ,όπου δεις φτωχούς μέσα στην πόλη , υπάρχουν και κρυμμένοι κλέφτες , λωποδύτες , ιερόσυλοι και άλλοι τέτοιοι κακοί δημιουργοί. Αυτούς η πολιτεία τους συγκρατεί με την βία { καταστολή  των  εκνόμων φαινομένων }.Αυτά , δημιουργούνται  στο  ολιγαρχικό  πολίτευμα , εξαιτίας της απαιδευσίας ,  της κακής ανατροφής και της κακής πολιτικής κατάστασης. Συνεπώς,  τέτοια περίπου θα είναι η ολιγαρχική πόλη και τόσα πολλά κακά θα έχει , ίσως και περισσότερα. 

ΗΣΙΟΔΟΥ – »Θεογονία «,{στ.304}.

Η πείνα  είναι πάντα σύντροφος του  αέργου ανδρός  .Με αυτό και οι θεοί  αγανακτούν  δικαίως { νεμεσσώσι } και ο άνθρωπος που ως άεργος ζει όμοιος στην φύση με τον κηφήνα  κόθουρο [ = κηφήνας  άκεντρος   όχι  άμετρος ]  είναι , που των μελισσών τον κόπο ξοδεύει  άεργος  τρώγοντας.

ΗΣΥΧΙΟΥ  του  ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ  – » Λεξικόν »

.Κόθουρος = αργός [νωθρός] , άκεντρος , κολοβούρος { κόλουρος } , σιτοκούρος , αχρείος , κακούργος {!} , αλώπηξ .

LIDDELL & SCOTT – »Μέγα  λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».

Κηφήν = αρσενική μέλισσα .Οι κηφήνες  μένουν στην κυψέλη άεργοι  και τρώνε το μέλι των εργατριών .Ο κηφήνας  είναι  άκεντρος. Μεταφορικά και ο  οκνηρός  και λαίμαργος άνθρωπος ,που δεν εργάζεται για να κερδίσει  τα προς το ζην.

Ι .ΠΑΣΣΑ – » Νεώτερον   Εγκυκλοπαιδικόν  Λεξικόν   ‘ΗΛΙΟΥ’.

Οι κηφήνες είναι ειρηνικοί αλλά  λαίμαργοι και βόσκουν απλήστως  μέσα στην κυψέλη , την οποία εγκαταλείπουν μόνο κατά την μεσημβρία των αιθρίων  ημερών για να επιστρέψουν  μετά από λίγο.Ο μόνος σκοπός τους είναι η γονιμοποίηση της βασίλισσας.

Μέλισσα εκ του μέλει = φροντίζει .Μεληδών = η φροντίδα. Κηφήν  εκ του κόπτω , κωφός  με ριζική  σημασία  ανίσχυρος , ασθενής , άχρηστος . Μέλισσα και μία εκ των τροφών του  Διός.  Μελισσονόμοι  ή  Μέλισσες , οι ιέρειες της Δήμητρας , που φρόντιζαν για την καθαριότητα του ναού της.

ΑΝ.ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο  εν  τη  λέξει  Λόγος »..

Κηφὴν { < κόπτω, κωφός, } με ριζικὴ σημασία ανίσχυρος, ασθενής, άχρηστος.

N. POUSSIN – » Δίας και οι τροφοί του { οι νύμφες  Αμάλθεια και Μέλισσα } », ( 1638 ).

800px-Nicolas_Poussin_-_The_Infant_Jupiter_Nurtured_by_the_Goat_Amalthea_-_WGA18300-300x217

Ι.ΠΑΣΣΑ – » Νεώτερον   Εγκυκλοπαιδικόν  Λεξικόν   ‘ΗΛΙΟΥ’ .

Κηφήνες : μυθικός λαός , επώνυμος του οποίου θεωρείται ο Κηφεύς.

ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΥ – » Χαρακτήρες ».

Ο Θεόφραστος με εκπαιδευτική ειρωνεία ,με πνευματώδη και εύθυμη διάθεση, ακτινογραφεί 30 ανθρώπινους χαρακτήρες και τους εμφανίζει με απολαυστική τεχνική.

ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΥ – » Χαρακτήρες ». 




Η  απόδοσις των αρχαίων κειμένων δεν είναι φωτογραφική . Συνεπώς βασίζεται, αλλά ενίοτε δεν ταυτίζεται απόλυτα με αυτή των μεταφραστών συγγραφέων .

Τα περισσότερα  αρχαία κείμενα ,από όσα χρησιμοποιήθηκαν ,μπορείτε να τα αναζητήσετε στο διαδίκτυο ,όπως στα πολύ χρήσιμα »google books » ,» wikisource» , »anemi » ,» πύλη» κ. α

Eτυμολογία , η αλήθεια των λέξεων .

Από τα πιο ευχάριστα πράγματα είναι να ασχολείται κανείς με την ιστορία των ελληνικών λέξεων  και την επιβίωση , δια μέσου αυτών, της ελληνικής ψυχής. Αυτό  ακριβώς μας υπενθυμίζει και ο μεγάλος μας ποιητής :  ότι οι λέξεις δεν είναι άψυχες.!   

ΓΙΑΝΝΗ  ΡΙΤΣΟΥ – » Τα ερωτικά ». { 1981 }. 

< Μικρή σουίτα σε κόκκινο μείζον >

TH. GAISFORD S.T.P. – » Μέγα Ετυμολογικόν Λεξικόν ».

Ετυμολογία εστίν, η της δυνάμεως του oνόματος oρθότης, eξ αυτού του ονόματος ερμηνευομένη.

Οι λέξεις είναι φορείς αξιών και πολιτισμού. Στην Ιατρική ,παραδείγματος χάριν ,οι λέξεις δεν έχουν τεθεί τυχαία από τους ονοματοθέτες.  Π.χ  : Ο οισοφάγος :  { οίσω , ο μέλλων  του ρήματος φέρω  +  φαγείν , φαγητό }- oesophage { Γαλλ.}- oesophagus { Αγγλ.} – esofago { Ιταλ.} – esophago  {Ισπαν.} . Η  καρδία / κραδία /κραδίη  : { εκ του κραδάω=πάλλω }. Η  μαρμαρυγή  : { μαρμαρύσσω  =λάμπω ,αστράπτω, ακτινοβολώ }.Το ήπαρ  : Ηπητής  = επιδιορθωτής { ηπάομαι =επιδιορθώνω}. Μακάρι και άλλοι ιατροί επιστήμονες να ασχοληθούν με την μαγεία της ελληνικής γλώσσας. Ακολουθεί το κείμενο  με την  ιστορία  μερικών  σπουδαίων  αρχαίων  ελληνικών λέξεων  ,που επιβιώνουν στην σημερινή εποχή.

  1. ΔΗΜΗΤΡΑ  { δημητριακά }  : .ΔΗ + ΜΗΤΗΡ  ή  ΔΑ + ΜΗΤΗΡ  =Μητέρα  Γή . { ΔΗ / ΔΑ = ΓΉ  , εξ ού και το δα-πεδο  }. << Δημήτηρ  θεά , γή  δ’ έστίν >>  , ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ – » Βάκχαι  »,{ 275 }
  2. ΗΦΑΙΣΤΟΣ  { ηφαίστειο} : Άπτω   την  εστίαν .  Άπτω [= ανάβω]   + Fεστία  ——-> Άπαιστος  —–> Ήπαιστος ——-> Ήφαιστος  { εναλλαγή  Α – Η , Π – Φ }.
  3. ΗΒΗ  { Έφηβος = επί + ήβη }. ΕΙΒΗ  =  ΗΒΗ  { εναλλαγή  ΕΙ  –  Η }**   . Είβω = στάζω , είμαι πλήρης  χυμών νεότητας .  Ήβη , η οινοχόος  των  Θεών.
  4. ΑΜΒΡΟΣΙΑ : Η αθανασία , η όντως σοφία  Θεού.   ΑΝ + ΒΡΟΤΟΣ . Α στερ.   +  Βροτός [  = θνητός } .Θεία  τροφή , που δεν μπορούν να συμμετέχουν ή να αγγίξουν  οι θνητοί .
  5. ΝΕΚΤΑΡ To πόμα των Θεών . Νη { στερ.}  + κτώμαι  = Άκτητον  ,όχι   κτέαρ {= κτήμα } θνητών .
  6. ΗΡΩΣ  {αρσ.} – ΗΡΩΙΝΗ  { θηλ.} : Από το άρω [=αρμόζω] ή  παρά το  αέρω [=κουφίζω} ή από το έρως { γιατί από τον έρωτα Θεών προήλθαν }.
  7. ΕΡΜΗΣ , ΕΡΜΕΙΑΣ ,ΕΡΜΕΙΗΣ ,ΕΡΜΙΑΣΑπό το είρω > ειρμός [=σύνδεσις] ή από το ερώ  [=λέγω].
  8. ΕΣΤΙΑ :Έζω , Έζομαι = κάθομαι.<< μένει γαρ  Εστία εν  θεών  οίκω  μόνη  >>  .ΠΛΑΤΩΝΟΣ – » Φαίδρος »{ 246 e }.
  9. ΤΙΤΑΝ Από το  τιταίνω [ τείνω ] =εκτείνω , τεντώνω ή από το  Τιτάς [ τίνω ] =τιμωρός , εκδικητής .Τιτώ = ημέρα.
  10. ΓΙΓΑΝΤΕΣΑπό το Γώ [ = χωρώ] ——> γάς και με αναδιπλασιασμό —-> γί-γας   ή  γιατί παρά ‘το εκ  της  γής  ιέναι’ {=γηγενείς }
  11. ΕΓΚΕΛΑΔΟΣ : Εν + κέλαδος [= θόρυβος  μέγας , βοή σεισμού] .
  12. ΤΥΦΩΝΑπό το τύφω {= καπνίζω κάτι , γεμίζω με καπνό , καταστρέφω μέσα σε καπνό κάτι  βραδέως καίγοντάς το }.Kαπνός  ο οποίος δημιουργείται από την ισχυρή  θύελλα [ θύω = ορμώ  + είλλω = περιστρέφω ], ο Ευρυκλύδων { =ο Τυφών }
  13. ΧΙΜΑΙΡΑ : Από [ο,η]  χίμαρος = Η γεννημένη το χειμώνα , μονοετής  αίξ [=κατσίκα ] ή τράγος.
  14. ΚΕΡΒΕΡΟΣΚερβέριοι  , Κιμμέριοι { από το κέμμερος =αχλύς  , ομίχλη }, Χειμέριοι .Ομιχλώδης άρα  ο σκοτεινός .
  15. ΑΔΗΣ  ή Α’Ι’ΔΗΣ ή  ΑΙΔΗΣ  : Α {στερ }  + Fιδείν = ο μη ορατός.
  16. ΤΑΡΤΑΡΑ Από το ταρταρίζω  =  τρέμω  από το ψύχος , τουρτουρίζω.
  17. ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ [ ΠΡΟΜΗΔΕΥΣ ]  : Προ  + μηδεύς  = προ + μηθεύς . ο προορών τα μήδεα {=βουλεύματα }.
  18. ΘΕΜΙΣ { θεμιτός -αθέμιτος } :  << Η Θέμις και οι αλλότριοι θεσμοί >>.
  19. ΑΘΗΝΑΑ-Α  ή  ΑΘΑΝΑ  ή  ΑΘΗΝΗ  ή  ΑΣΑΝΑ   : Α {στερ. } + θήνη  < θω [=θηλάζω].Αμήτωρ , αυτή ,που δεν έχει θηλάσει. Αθηναίς , η ελαία .
  20. ΑΡΗΣ   : Από την αράν  / αρήν  =  βλάβη { εξ ού και κατάρα }. H  εκ του πολέμου γενομένη  βλάβη όπου  αναδεικνύεται η αρετή – η ανδρεία και γενναιότητα στον πόλεμο , που ξεχωρίζει  τους  αμείνονας   και  τους αρίστους .
  21. ΜΟΥΣΙΚΗΑπό την Μούσα  η μουσική γιατί  Μούσα  είναι η μύουσα [ αυτή που μας μυεί στο μυστήριο των Μουσών {9} ]  ή  από το μώ  και μώμαι   και μαίω  = ζητώ. Από αυτό { το ρήμα } ,  η  μαία  και η  μούσα. .
  22. ΠΑΝ Ο Φάν .  Φανός { φαίνω ]  δε ο  πανός [Αιολ .] = φανάρι , δαυλός.
  23. ΣΑΤΥΡΑΑπό το σάθη =  [  το διογκωμένο πέος ] + τύρος  { από το τίτυρος = το κριάρι ,ο τράγος }.Σάθυρος = Σάτυρος.
  24. ΑΦΡΟΔΙΤΗΑπό το αφρός   + δύτης – δίτης  {  εναλλαγή  Υ – Ι } . Η αναδυομένη εκ  του αφρού της θαλάσσης.
  25. ΠΟΣΕΙΔΩΝ  , ΠΟΣΙΔΩΝ  : Από το πόσις , πότις  { =κύριος ,ο άρχων }  +  δαν / δον { = δόνηση και δίνη των υδάτων }.Ο Κύριος των υδάτων και της θαλάσσης.
  26. ΗΡΑΚΛΗΣ Από το Ήρα  + ακλεής , ο εκ της Ηρας  άδοξος ,  << το  από  της  Ήρας ακλεά  είναι >>.
  27. ΜΑ’Ι’ΟΣ :  ΜΑΙΑ   [ Maius  Λατ.].  Μαία =σεβαστή γυνή. Από το Μώ  ή Μαίω = ζητώ { η κατά γαστρός  ζητουμένη  }.Μαίας ,ο Ερμής { παρά το μαίεσθαι τον λόγον }
  28. ΦΕΝΑΚΗ : 1. Από το φρένας  + αικίζειν  =φρεναικίζειν —> φενακίζειν = το απατάν.  2. Γυναικείο κόσμημα, η λεγομένη ουρά.{ ποστίς ;  αλογοουρά }
  29. ΤΕΛΕΣΦΟΡΟΣ Tέλος + φέρω . Αυτός που φτάνει στο τέλος , τερματίζει, ολοκληρώνει.
  30. ΑΥΡΑ :Από το   αύω [αFω]  + ρέω = ξηρά ή και υγρή πνοή ανέμου.                                                                      

Α.Ε.ΜΕΓΑ – » Ιστορία του γλωσσικού ζητήματος ».

TH. GAISFORD S.T.P. – » Μέγα Ετυμολογικόν Λεξικόν ».

Περί ετυμολογίας.

J.ENSOR – » Η ίντριγκα », { 1890 }.

Μεταμόρφωση : ένα πρόσωπο γίνεται μάσκα, ή μια μάσκα μεταμορφώνεται σε πραγματικό πρόσωπο ;



Σημαντικό ρόλο στην ετυμολογία των ελληνικών λέξεων λαμβάνει η ορθογραφία και μάλιστα η λεγομένη » ιστοερική » ορθογραφία .Για την άλλη, την »φωνητική» ορθογραφία ,δεν υπάρχει λόγος να ασχοληθούμε. Διότι ορθογραφία δια της φωνής [ γράφω ό,τι ακούω ] δεν υφίσταται για ευνόητους λόγους.

ΝΕΩΤ. ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΈΞΙΚΟΝ του ‘ΗΛΙΟΥ΄.




Ι.ΤΣΕΓΚΟΥ / Θ.ΠΑΠΑΔΑΚΗ / Δ.ΒΕΚΙΑΡΗ – » Η εκδίκηση των τόνων »,{ σελ

Η ζωντάνια, όμως, ενός οργανισμού [ όπως η γλώσσα ] δεν συντηρείται, όταν τον αναπηροποιούμε με ακρωτηριασμούς, όπως η κατάργηση της ιστορικής ορθογραφίας

Γ.Ν.ΧΑΤΖΗΔΑΚΙ – » Σύντομος Ιστορία της Ελληνικής γλώσσης » ,{ σελ. }.

Η Ελληνική γλώσσα εξακολουθεί αδιαλείπτως να ζει ,δηλαδή να μιλιέται από τους πολλούς και να διατελεί πάντοτε μέχρι και σήμερα ενιαία και αδιαίρετος, από όλους τους των Έλληνες .

Τ. ΛΙΓΝΑΔΗ -» Δημόσιος Διάλογος για την Γλώσσα », [ 1988 ], σελ.145-146 .

Ι.ΤΣΕΓΚΟΥ / Θ.ΠΑΠΑΔΑΚΗ / Δ.ΒΕΚΙΑΡΗ – » Η εκδίκηση των τόνων »,{ σελ.49 }.

Ήταν η άποψη ορισμένων »προοδευτικών» , ότι και η ελληνική γλώσσα πρέπει να γράφεται, όπως και οι άλλες οι ευρωπαϊκές γλώσσες, με λατινικούς χαρακτήρες !!!

ΔΗΜ.ΓΛΗΝΟΥ -» Η θεραπεία της αγραμματοσύνης ».ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ, σελ.76-77 ή ΦΩΝΗΤΙΚΗ ΓΡΑΦΗ, σελ.36-37.

Προτού μπούμε στις λεπτομέρειες της έκθεσής μας, οφείλουμε να σημειώσουμε, ότι παρόλο που η ιδέα της αλλαγής του αλφαβήτου δε γίνεται ομόφωνα αποδεκτή έχει πολυάριθμους οπαδούς ανάμεσα στις προσωπικότητες της πνευματικής αφρόκρεμας της χώρας-μας. Πολλοί απ’ αυτούς έχουν γράψει και μιλήσει πάνω στο θέμα: ο κ. Χατζηδάκης, καθ. στο πανεπιστήμιο της Αθήνας, ο κ. Μένος Φιλήντας, γλωσσολόγος, ο κ. Δημήτρης Γληνός, ένας απο τους μεγαλύτερους εκπαιδευτικούς της χώρας μας και παλιός γενικός γραμματέας του υπουργείου παιδείας, ο κ. Louis Roussel, Γάλλος ελληνιστής και καθηγητής της νέας ελληνικής στο παν. του Μονπελιέ, ο κ. Μίλτος Κουντουράς, μέλος του ανώτατου συμβουλίου του υπουργ. παιδείας, ο κ. Ηρακλής Αποστολίδης, διευθυντής σύνταξης της Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας, ο κ. Γιάννης Σιδέρης, συγγραφέας, ο κ. Φώτος Γιοφύλης, καλλιτέχνης και δημοσιογράφος, παλιός διευθυντής της επιθεώρησης Πρωτοπορία, και πολλοί άλλοι.

Παράξενες αντιλήψεις για την ελληνική γλώσσα υπό το πρίσμα της ιδεολογίας σε σύστημα πολυτονικό μάλιστα.!

ΑΔ. ΚΟΡΑΗ – » Άπαντα Ι », [ σελ.252, 302 }.

Β’. Περί της ελληνικής παιδείας και γλώσσης.

Γ. ΒΗΛΑΡΑ – » Η Ρομεηκη γλοσα »,{ θ’} // Κ. ΤΟΠΧΑΡΑ – » Γραματικι τις Νεοελινικις γλοσας ».

Όταν τα πράγματα ξεφεύγουν και τυφλώνεται ο νους του ανθρώπου !..

Γ.Ν.ΧΑΤΖΗΔΑΚΙ – » Σύντομος Ιστορία της Ελληνικής γλώσσης »,{ σελ.25 }.

Περί του Ελληνικού αλφαβήτου.

J.C. OROZCO – » Σύγχρονη αποδημία του πνεύματος », { 1933 }.




Η  απόδοσις των αρχαίων κειμένων δεν είναι φωτογραφική . Συνεπώς βασίζεται, αλλά ενίοτε δεν ταυτίζεται απόλυτα με αυτή των μεταφραστών συγγραφέων .

Τα περισσότερα  αρχαία κείμενα ,από όσα χρησιμοποιήθηκαν ,μπορείτε να τα αναζητήσετε στο διαδίκτυο ,όπως στα πολύ χρήσιμα »google books » ,» wikisource» , »anemi » ,» πύλη» κ. α

Από το πέρδεσθαι στο φιλοσοφείν .

Ο Μητροκλής , ο Μαρωνείτης , αδελφός  της   Ιππαρχίας  { η πρώτη   γυναίκα  Kυνική   φιλόσοφος } παρακολουθούσε τα μαθήματα του  περιφήμου  Περιπατητικού φιλοσόφου  Θεοφράστου.* Κατά την διάρκεια ερευνών  στη σχολή  ,λόγω  σωματικής  αδυναμίας  και μετεωρισμού** των εντέρων του , δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα αέρια του  και αποπάρ-δησε { έκλασε}.Τόσο  δε  ντροπιάστηκε  ώστε απελπισμένος   αποφάσισε  να   αυτοκτονήσει  δια της ασιτίας . Ο  Κυνι-κός  φιλόσοφος  Κράτης  [  σύντροφος  της  Ιππαρχίας  } μόλις το έμαθε – και αφού τον παρακάλεσαν να βοηθήσει – πήγε να τον μεταπείσει με επιχειρήματα για το μη απρεπές της  πράξεώς  του . Γιατί δεν είναι  κακό  -του είπε- η χρησιμοποίηση των φυσικών τρόπων προς ανακούφιση του οργανισμού αλλά  τερατώδες  η μη χρησιμοποίηση τους .  Πρωτύτερα , επίτηδες  είχε καταναλώσει θέρμους  {λούπινα } κι  όταν  αποπάρδησε  , κατάφερε να  ανυψώσει  το ηθικό του  Μητροκλέους ,  παρηγορώντας τον με το επιχείρημα ,ότι κι αυτός  το ίδιο κάνει. Από εκείνη την στιγμή  ο Μητροκλής  έκαψε όλες τις σημειώσεις του Θεοφράστου  κι άρχισε να παρακολουθεί την διδασκαλία του  Κράτη , ώσπου  έγινε  ένας έμπειρος  φιλόσοφος.

ΔΙΟΓ. ΛΑΕΡΤΙΟΥ – » Βίοι Φιλοσόφων », { ΣΤ’ }.ΜΗΤΡΟΚΛΗΣ [ 6 ].

  Τον πλούτο τον θεωρούσε βλαβερό πράγμα , αν κάποιος δεν τον χρησιμοποιεί εκεί που αξίζει.

ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ  ΛΑΕΡΤΙΟΥ  – » Βίοι  Φιλοσόφων », { ΣΤ’ }.ΜΗΤΡΟΚΛΗΣ [ 6 ].

Στο τέλος, αφού έκαμε κι ̓ αυτός τον αέρα του, πέτυχε να του ανυψώσει το ηθικό, παρηγορώντας τον με το επιχείρημα ,ότι κι αυτός το ίδιο κάνει [πέρδεται ].

ΣΤΟΒΑΙΟΥ – » Ανθολόγιον »,[ τομ. ΙΔ’-].

ΑΝΔΡΕΑ  ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ – » Υπερλεξικό   της Νεοελληνικής  γλώσσας » .

Λουπινάρι  / λούπινο = πικροκουκιά.

Το Λούπινο είναι φυτό που ανήκει στην οικογένεια των ψυχανθών στο γένος Lupinus.    

<< Τι είναι το «λούπινο» και γιατί πρέπει να το προσέχουμε; >>

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ  – » Μέγα  Λεξικόν   της Ελληνικής  γλώσσης ».

Θέρμος μάλλον  γιατί είναι πολυθερμικός { calories = θερμίδες }. Θερμοπωλείον.

Ν. Μ.  ΣΚΟΥΤΕΡΟΠΟΥΛΟΣ – » Οι  Αρχαίοι  Κυνικοί ».

Ο Μητροκλής  θεωρείται ο δημιουργός ενός ξεχωριστού γραμματικού είδους , της  χρείας : σύντομο ανέκδοτο [ τσιτάτο] με περιεχόμενο μια φράση ή μια ενέργεια κάποιου σημαντικού προσώπου { συνήθως του Διογένους από  τη Σινώπη }.

LIDDELL & SCOTT – »Μέγα  λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».

Χρεία = χρήσις , ωφέλεια. Στην  ρητορική , ρητόν  ή  αξίωμα  ή παράγγελμα  ή  απόφθεγμα .Χρείαι  σώζονται από τον Ερμογένη  και τον Αφθόνιο .Ο κωμικός  ποιητής και γραμματικός  Μάχων  έκαμε συλλογή αποφθεγμάτων των  Ελληνίδων εταίρων , πολλά από αυτά τα διέσωσε  ο Αθήναιος.

Όπως  αντιλαμβάνεσθε , η  επαφή  του Μητροκλέους   με τον Κυνικό φιλόσοφο  Κράτη  ήταν τόσο δυναμική  ,που εγκατέλειψε τον Περιπατητικό φιλόσοφο Θεόφραστο . Καταλύτης  για  την  αλλαγή αυτή υπήρξαν τα διαφυγόντα αέρια { κλανιές },  από το ανυπάκουο έντερο του  Μητροκλέους  και η κυνική αντίδραση του Κράτη  δια της ομοίας οδού ,της  αποπαρδήσεως.

ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ  ΛΑΕΡΤΙΟΥ  – » Βίοι  Φιλοσόφων », [ ΣΤ’] , ΔΙΟΓΕΝΗΣ [2].

Ο Διογένης ,που εκτιμούσε  την ανακούφιση ,που προκαλούν οι πορδές  { πολύ πριν  από  την  Βασιλική οικογένεια της Αγγλίας, όπου η Βασίλισσα  πέρδεται  ελευθέρως  και χωρίς ενοχές } έγραψε ένα βιβλίο με τον τίτλο ‘ ΠΟΡΔΑΛΟΣ‘.

Εκτός   από  το  πέρδω / πέρδομαι   υπάρχουν  κι άλλα   ρήματα  με παρεμφερή σημασία αλλά με διαφορετικές   νοηματικές αποχρώσεις. :   βδέω / βδελύσσ[ττ]ομαι , όζω , βρωμάω , μυρίζω , κλάνω .

ΑΝΘ. ΓΑΖΗ – » Λεξικόν  της Ελληνικής  γλώσσης ».

Πέρδω / πέρδομαι  = ρίχνω πορδές , κλάνω.

ΘΕΟΛ. ΒΟΣΤΑΝΤΖΟΓΛΟΥ – » Αντιλεξικόν   ή  Ονομαστικόν  της Ελληνικής γλώσσης ».

Αποβάλλω αέρια  : [από]πέρδομαι  , πορδίζω, κλάνω ,υποπέρδομαι [ κουφοκλάνω].

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ – » Ετυμολογικό  Λεξικό της  Νεοελληνικής  γλώσσας ».

Πέρδιξ {πέρδικα} από το πέρδομαι [πιθ. από το θόρυβο των φτερών της { ;; } ] .

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – » Λεξικόν   της  Αρχαίας  Ελληνικής   γλώσσης ».

Βδέω =πέρδομαι ,κλάνω,βρωμάω .Βδελύσσω =προκαλώ δυσωδία [ αποστροφή], καθιστώ τι αηδές. Εξ ού και βδέλυγμα.

ΘΕΟΛ. ΒΟΣΤΑΝΤΖΟΓΛΟΥ – » Αντιλεξικόν   ή  Ονομαστικόν  της Ελληνικής γλώσσης ».

ΑΝΤΙΠΑΘΕΙΑ .  { ζωηρά αποστροφή }=αηδία, αποτροπιασμός , βδελυγμία, βδελυρία, σιχαμάρα.

ΜΑΡΙΟΥ  ΒΕΡΕΤΤΑ – » Τα  βρωμόλογα  των Αρχαίων  Ελλήνων ».

Βδέλυγμα = σίχαμα { εκ του βδέω =βρωμάω } . Βρώμος =  η τραγίσια  μυρουδιά , η αποκρουστική μυρωδιά των τράγων την εποχή του οίστρου ,  η τραγίλα.

ΠΑΝ.Ε.ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ – » Λεξικό ρημάτων της Αρχ.Ελλ.γλώσσας ».

Όζω [από το οδμή / οσμή ]  = βγάζω οσμή , μυρίζω.

ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ  Δ. του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν  της  Ελληνικής  γλώσσης ».

Η  όζη = βαρειά οσμή { κυρ.στόματος } , δυσωδία.  Οζόλης = ο βρωμιάρης , ο  δυσώδης      { θυμηθείτε τους Οζολούς Λοκρούς }

ΘΕΟΛ. ΒΟΣΤΑΝΤΖΟΓΛΟΥ – » Αντιλεξικόν   ή  Ονομαστικόν  της Ελληνικής γλώσσης

ΔΥΣΩΔΙΑ  .[ δυσωδία  ρινός ] =όζαινα.

ΠΑΝ.Ε.ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ – » Λεξικό ρημάτων της Αρχ.Ελλ.γλώσσας ».

Μυρόω-ώ  / Μυρίζω =μυραίνω  , αλείφω με μύρο.

ΠΑΠΥΡΟΥ  – » Λεξικό  της  Ελληνικής  γλώσσας ».

Κλάννω / κλάνω [ από το αρχ. κλάω -ώ = θραύω , σπάζω τι ] = αφήνω πορδή , πέρδομαι.

ΚΛΑΣΣΙΚΑ  ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ – » Διογένης  ο Κυνικός ».



{* } Ι. ΠΑΣΣΑ – » Νεώτερον  Εγκυκλοπαιδικόν  λεξικού  » ΗΛΙΟΥ».

Ο  Θεόφραστος  [πραγματικό όνομα  Τύρταμος ] ήταν  μαθητής , πιστός φίλος και  μετέπειτα σχολάρχης  της Περιπατητικής Σχολής του  Αριστοτέλους.  Από τον Διογένη τον Λαέρτιο διασώθηκε κατάλογος των έργων του  ,τα οποία ανέρχονται  περίπου σε 240.

ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΥ Χαρακτήρες ».

Στους Χαρακτήρες, ο Θεόφραστος περιγράφει τα εσωτερικά και ψυχικά γνωρίσματα ανάλογα με το ήθος των ανθρώπων.

ΘΕΟΦΡΑΣΤΟΥ Χαρακτήρες ».




Η  απόδοσις των αρχαίων κειμένων δεν είναι φωτογραφική . Συνεπώς βασίζεται, αλλά ενίοτε δεν ταυτίζεται απόλυτα με αυτή των μεταφραστών συγγραφέων .

Τα περισσότερα  αρχαία κείμενα ,από όσα χρησιμοποιήθηκαν ,μπορείτε να τα αναζητήσετε στο διαδίκτυο ,όπως στα πολύ χρήσιμα »google books » ,» wikisource» , »anemi » ,» πύλη» κ. α

Η Θέμις και οι αλλότριοι θεσμοί .

Περιμένοντας  τους βαρβάρους’  γράφει ο Αλεξανδρινός  ποιητής  το 1898 . Ποίημα, το οποίο αναφέρεται στη Ρώμη την εποχή της παρακμής της, γύρω στο 500 μ.Χ. Η άλλοτε ισχυρή και κραταιά Ρωμα’ι’κή  Αυτοκρατορία  βρίσκεται  πλέον  στο  έλεος  των επιθέσεων των βαρβάρων. Συμβολικό  ποίημα .  » Η   διάθεση παραίτησης και υποταγής που γίνεται αισθητή από τη στάση των πολιτών και των Συγκλητικών, επικυρώνεται κι από την πρόθεση του αυτοκράτορα να παραδώσει στους βαρβάρους μια σειρά τίτλων και εξουσιών.»

Ο Κ.Π. Καβάφης   καυτηριάζει εμμέσως  τους  πολιτικούς της εποχής του , θεωρώντας  αυτούς,  ως   υπευθύνους  για  την πολιτική, κοινωνική και πνευματική παρακμή του σύγχρονου  ελληνισμού .

Δ. ΒΙΚΤΩΡ – » ΗΡΘΑΝ ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ «

35.jpγγβ

Σήμερα δεν έρχονται πια  οι βάρβαροι .Έρχονται οι ΘΕΣΜΟΙ.! Πάνε κι έρχονται και ματαφεύγουν  οι θεσμοί .Ενίοτε μετενσαρκώνονται από τρόικα σε  θεσμούς  και τανάπαλιν  εις το διηνεκές. Άλλες φορές μεταμφιέζονται σε Αγιο-Βασίληδες και φέρνουν δωρο-μέτρα και μάλιστα  σε ..μενού ! Μα τέλος  πάντων ,  ποίοι  είναι αυτοί οι θεσμοί και γιατί μας βασανίζουν τόσο ;

bandicam 2017-04-29 01-08-13-810

Κατά  αρχάς δεν μπορούν  να έρθουν μόνοι τους οι θεσμοί  καθότι αφηρημένο το ουσιαστικό. Έρχονται  τα θεσμικά όργανα μάλλον. Η αντικατάσταση του αφηρημένου από το συγκεκριμένο λέγεται μετωνυμία ή  υπαλλαγή * στο συντακτικό  και είναι σχήμα λόγου. Εδώ όμως δεν πρόκειται για μετωνυμία αλλά  μάλλον  για  άλλο σχήμα λόγου ,τον ευφημισμόν ** . Πόθεν  η  λέξη  θεσμός ; Από το ρήμα  τίθημι = θέτω.

ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ – » Ανώμαλα  ρήματα  της  Αρχαίας  Ελληνικής  γλώσσης ».

ΠΑΝ.ΚΟΛΛΙΑ – » Λεξικόν  των βασικών  ρημάτων της Αρχαίας   Αττικής πεζογραφίας

». Από το ρ.Τίθημι  και η Θέμις  και ο θεσμός.To Τίθημι  από:1]θ. θη-  { ισχυρό } και 2] θ. θε- { ασθενές }. ΠαράγωγαΘέμις , θέσις , θέτης, θήκη , θέμα , θετός,{σύν-θετος },θεμιτός ,θεσμός , θεμέλιος , θησαυρός , θημώνας ,θωή { Άθως},θέμεθλα { θεμέλια} , άθετος { αθετώ } κτλ.

Α’.  Η ΘΕΜΙΣ  :

ΗΣΙΟΔΟΥ – » Θεογονία ».  ΤΙΤΑΝΕΣ ο Κρόνος , ο Κοίος  , ο Κρείος , ο Υπερίων , ο Ιαπετός , η Θεία , η Ρέα , η Θέμις , η Μνημοσύνη , η Φοίβη , η  Τηθύς.

ΠΑΝ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ – » Αρχαίο  Ελληνικό  Δίκαιο ».

Θέμις , η θεά του Νόμου  και της Τάξεως, από το ρ.  τίθημι  όπως και ο τεθμός / θεσμός {σημαίνει αυτό , που έχει τεθεί κατ΄έθος , κατά συνήθεια  ή από Θεία Βούληση }.

ΓΙΑΝ. ΠΡΙΝΙΑΝΑΚΗ – » ΄Γλώσσα  Ελληνική : η γλώσσα  των γλωσσών

».Δικαιοσύνη =ευνομία και ευνομία = ισονομία. Η  Θέμις  κρατάει  ζυγαριά . Εάν  αποκλίνει  μία  εκ των ετέρων  πλαστίγγων  από την  οριζόντια  ευθυγράμμιση   τοποθετεί  την   τιμωρία   κι έτσι   ισοζυγίζει την  ανισοκατανομή   αποκαθιστώντας   την διαταραχθείσα  ισορροπία .

Ι.ΠΑΣΣΑ  –  ‘ Τα Ορφικά ».  LXXIX , ΘΕΜΙΔΟΣ   θυμίαμα.

Η  Θέμις  πρώτη έδειξε στους ανθρώπους  το ιερό μαντείο των Δελφών , απέδιδε το δίκαιον στους θεούς {θεμιστεύουσα }  και  δίδαξε τον άνακτα  Φοίβον τα δίκαια { τας  θεμιστοσύνας } .Από αυτήν προέρχονται οι άγιες ιεροτελεστίες , οι τιμές των θεών και τα Άγια  Μυστήρια .

ΑΠ.ΓΟΝΙΔΕΛΛΗ – » Η Γένεση  κατά τους Αρχαίους  Έλληνες » –

{ Ησιόδου – Θεογονία ,στ. 901 – 906 .}   Δεύτερη  σύζυγος του Διός  ήταν η λιπαρή {=λαμπρή , στίλβουσα } Θέμις .

ΗΣΙΟΔΟΥ – » Θεογονία ».    ΖΕΥΣ  +  ΘΕΜΙΣ = Ώρες + Δίκη + Ευνομία + Ειρήνη + Μοίρες.

ΑΙΣΧΥΛΟΥ – » Ευμενίδες »,{ στ. 1-8 }

Μάντεις  : α].ΓΑΙΑ   β].ΘΕΜΙΣ  γ].ΦΟΙΒΗ

ΑΙΣΧΥΛΟΥ – » Προμηθεύς  Δεσμώτης ».{ στ.209-210 }.

ΓΑΙΑ =ΘΕΜΙΣ { μία μορφή με πολλά ονόματα }.

ΔΙΟΔΩΡΟΥ  ΣΙΚΕΛΙΩΤΟΥ – » Ιστορική  Βιβλιοθήκη », τομ. Ε’, { 67.4-5 }.

Η   Θέμις ,αφ’ ενός μεν  εισηγήθηκε την Μαντική , τις θυσίες  και τους θεσμούς ,που έχουν σχέση με τους θεούς   αφ’ ετέρου δε την  ευνομία  και την ειρήνη   δίδαξε στους ανθρώπους . Θεσμοθέτες και θεσμοφύλακες , λέγονται , αυτοί  που  φυλάττουν  τους θρησκευτικούς θεσμούς και τους νόμους .Ο Απόλλων ,όταν  χρησμοδοτεί , λέμε ότι   θεμιστεύει .Επειδή  η Θέμις  εφηύρε τους  χρησμούς.

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ – » Ετυμολογικό  Λεξικό της  Νεοελληνικής  γλώσσας ».

Θέμις -ιδος  > te-mi { μυκ.}= εθιμικό δίκαιο ,θεσμός { άγραφος } εν αντιθέσει  προς τον  νόμο {γραπτός}

Β’. ΟΙ  ΘΕΣΜΟΙ  :                                                                                                                                                             

ΟΜΗΡΟΥ  – » ΟΔΥΣΣΕΙΑ » {    295 -296 }.

Θεσμός = συνήθεια.

Ι.ΠΑΝΤΑΖΙΔΗ – » Ομηρικό  λεξικό ».

Θεσμός { εκ του τίθημι } = το τεθειμένον , το καθεστώς , το έθιμον , ο νόμος.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – » Λεξικόν  της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».

Θεσμός ή τεθμός { δωρ.}= το τεθειμένον. Στην Αθήνα  θεσμούς καλούσαν τους νόμους του Δράκοντος , γιατί  ο κάθε ένας από αυτούς άρχιζε με την λέξη θεσμός. Νόμους  καλούσαν   του Σόλωνος .

ΗΣΥΧΙΟΥ  του  ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν ».

Θεσμοθέται : Άρχοντες ,  οι νομοθέτες , οι νομοφύλακες   , οι επιμελητές  των νόμων. Θεσμούς = νόμους  θείους  ή  τις  συνθέσεις των  ξύλων. Θεσμοφόρος  , ο φέρων θεσμούς , ήτοι νόμους.

ΗΣΥΧΙΟΥ  του  ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν ».

Δεσμός = νόμος

ΑΧ. ΤΖΑΡΤΖΑΝΟΥ – » Γραμματική  της Αρχαίας  Ελληνικής  γλώσσης ».

Τεθμός  – Δεσμός  – Θεσμός.

ΦΩΤΙΟΥ  –  » Λέξεων  συναγωγή ».

Θεσμός , το πάλαι , εκαλείτο  κι  ο  κάθε νόμος ξεχωριστά. Σύνταγμα  εκαλούσαν όλους τους νόμους της πολιτείας { πολιτεύματος }.

Α.ΓΑΖΗ – » Λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης ».

Θεσμός / τεθμός  = νόμος , έθος , συνήθεια.

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ  – » Μέγα  Λεξικόν   της Ελληνικής  γλώσσης ».

Θεσμός , ιδίως το έθος  , η συνήθεια .

ΠΑΝ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ – » Αρχαίο  Ελληνικό  Δίκαιο ».

Οι θεσμοί  είναι ιεροί είτε  ως θέσφατα {=ιερές  ρήτρες } είτε εκ της πολιότητάς  τους { παλαιότητα }.Στο  Δημοκρατικό πολίτευμα  οι θεσμοί   θεωρούνται  ως  δίκαιον της Αριστοκρατίας και δεν  έχουν { υπάρχουν και εξαιρέσεις } την δημοκρατική νομιμοποίηση , που έχουν οι νόμοι.

ΑΝ.ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο  εν  τη  λέξει  Λόγος ‘.

Οι θεσμοί είναι πανάρχαιοι , θεσπισθέντες υπό των θεών , επιτροπεύονται  από την  Θέμιδα  και δεν αλλάζουν. Οι νόμοι έχουν τεθεί  από τους ανθρώπους  και αλλάζουν.

Γ’. Ο  ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΣ

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ  – » Λεξικόν  της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης ».

Θεσμοθέτης  {θεσμός + τίθημι }= νομοθέτης. Θεσμοθέται : εκαλούντο  στάς  Αθήνας οι  [6 ]  από τους [ 9 ] Άρχοντες  . Η θητεία τους ήταν ενιαυσία ,  μετά  δε  την λήξιν  αυτής , εγίνοντο  μέλη του Αρείου Πάγου.  Θεσμοπόλος = θεμιστοπόλος .

Νεώτερον  Εγκυκλοπαιδικόν  λεξικού  » ΗΛΙΟΥ».

Οι   θεσμοθέτες .

LIDDELL & SCOTT – »Μέγα  λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».

Θεσμοθέτης =νομοθέτης , νομοδότης. Οι νόμοι του Δράκοντος εκαλούντο  θεσμοί.

Δ’. ΤΑ   ΘΕΣΜΟΦΟΡΙΑ :

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ  – » Μέγα  Λεξικόν   της Ελληνικής  γλώσσης ».

Θεσμοφόρος  -ον : ο φέρων  θεσμούς. Θεσμοφόρος  , επίθετο της Δήμητρας  επειδή εισήγαγε θεσμούς για την καλλιέργεια της γης , τον καταρτισμό της κοινωνίας , τον νόμιμο γάμο κτλ. Θεσμοφόρος  επίσης είναι και η Κόρη {η Περσεφόνη }  και ο Διόνυσος.

ΑΠΟΛΛΟΔΩΡΟΥ – » Ελληνική Μυθολογία » ,τομ. Β’ , [XIV-7].

Κατά την βασιλεία του  Πανδίωνος  ήλθαν στην  Αττική  ο  θεός  ΔΙΟΝΥΣΟΣ  {= οίνος } και  η  θεά  ΔΗΜΗΤΡΑ {= άρτος].

{ Η  μετάληψη  των Αχράντων  Μυστηρίων στην Ορθόδοξη εκκλησία είναι  το σώμα { άρτος=Δήμητρα } και το αίμα  {οίνος =Διόνυσος } του Χριστού.μυσρτ

LIDDELL & SCOTT – »Μέγα  λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».

θεσμοφόρος  , η Δήμητρα επειδή εισήγαγε την καλλιέργεια της γής , έδωσε ώθηση στον σχηματισμό της πολιτικής κοινωνίας , στον νόμιμο γάμο κτλ.

ΚΛΑΣΣΙΚΑ  ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ – » ΔΙΟΝΥΣΟΣ »  –   »ΔΗΜΗΤΡΑ  ΚΑΙ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ ».

Α.ΓΑΖΗ – » Λεξικόν  της  Ελληνικής γλώσσης »..

Θεσμοφόρια :  επίσημη  εορτή  μόνο  των ελευθέρων Αθηναίων γυναικών  προς τιμήν της  Θεσμίας   Δήμητρος. { θεσμοφοριάζουσαι }. Οι άνδρες  δεν μπορούσαν να μετέχουν της τελετής αυτής .

{ ΘΕΣΜΟΦΟΡΙΑΖΟΥΣΕΣ }

ΓΙΑΝ. ΛΑΜΨΑ – » Λεξικό του Αρχαίου κόσμου ».

Θεσμοφόρια : η αρχαιότερη και πιο διαδεδομένη των ελληνικών εορτών.Στην Αθήνα ήταν τετραήμερη  και  την εόρταζαν μόνο οι ελεύθερες  Αθηναίες  κατά  τον μήνα Πυανεψιώνα . Περιελάμβανε  παρακλήσεις και συμβολισμούς  ,που είχαν σχέση με την γονιμότητα της γής  , με την ευγονία και την πολυτεκνία των γυναικών. Η Άνοδος  και η Κάθοδος ,που πανηγύριζαν την 11η  του μηνός είχε σχέση με την κατάβαση και την  ανάβαση της Κόρης  {  Περσεφόνη / Φερσεφόνη /Φερσέφασα } στον Άδη. Τα Θεσμοφόρια εκτός από τα προαναφερθέντα , αποτελεί  πανηγυρισμό   της πολιτισμένης ζωής , που αρχίζει  με την καλλιέργεια της γής  και την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας. Διότι  με την γεωργία  είναι επιτυχής η ίδρυση πόλεων και η εγκατάλειψη του νομαδικού βίου .

ΔΙΟΔΩΡΟΥ ΣΙΚΕΛΙΩΤΗ – » Βιβλιοθήκη ιστορική », ΒΊβλος  Α’, [12.4 ]

ΓΗ ΜΗΤΕΡΑΔΑ ΜΗΤΗΡ ΔΗΜΗΤΗΡ .

ΑΘΑΝ.ΣΤΑΓΕΙΡΙΤΟΥ – » Ωγυγία  ή  Αρχαιολογία» , [ Γ’ ].ΠΕΡΙ’ ΤΩ’Ν ΓΗΙ’ΝΩΝ ΘΕΩ’Ν.

Περί της Δήμητρος. Θεσμοφόρον , οι Μεγαρείς την Δήμητραν.

Ι.Θ.ΚΑΚΡΙΔΗ – » Ελληνική  Μυθολογία », { Οι Θεοί } ,Τομ. 2, Μέρος  Α’.

Τριπτόλεμος  {τρις + πτολέω / πολέω = περιφέρομαι , πολεμώ , οργώνω  }αυτός , που οργώνει το χωράφι τρείς φορές .Ο Τριπτόλεμος  παίρνει εντολή από την Δήμητρα και την Κόρη να διαδώσει την καλλιέργεια του σιταριού στην ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ.!  Με  το  πρώτο αλέτρι, που εφηύρε ο υιός του Κελεού ,όργωσε , έσπειρε και θέρισε στο Ράριο πεδίο ,στην Ελευσίνα. Μετά με άρμα φτερωτό {;} γυρίζει τον κόσμο και διαδίδει την καλλιέργεια του  »  ήμερου καρπού ». Οι Αθηναίοι καυχώντο για τον σπουδαίο ρόλο που έπαιξε η πατρίδα τους στην ανάπτυξη του πολιτισμού γιατί ο Τριπτόλεμος δίδαξε την καλλιέργεια των δημητριακών στους άλλους ανθρώπους κι έτσι έπαψαν να ζούν  σαν τ΄άγρια θηρία.!

Ο ΤΡΙΠΤΟΛΕΜΟΣ σε φτερωτό άρμα -ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ  Δάδα – Οινοχόη  – Στάχυα. Ερυθρόμορφος  σκύφος  { 480π.χ } , Μουσείο Λονδίνου.

ΟΜΗΡΙΚΟΙ  ΥΜΝΟΙ – » Εις   Δήμητραν  » { 153 }.

Τριπτόλεμος ο πυκιμηδής .***

                                   

ΑΡΙΣΤΟΦΆΝΟΥΣ – » Θεσμοφοριάζουσες ».

Συνελόντι ειπείν , οι επονομαζόμενοι ‘θεσμοί’  , κυριολεκτικώς   θεσμικά όργανα , δεν  έχουν σχέση με  τους πραγματικούς θεσμούς  αλλά με νόμους  Δρακόντειους , που  καλείται ο ελληνικός λαός να εφαρμόσει με αίμα .Βεβαίως απέχει παρασάγγας  ο μεγάλος νομοθέτης των Αθηνών ,γιατί  καίτοι αυστηροί οι νόμοι του, ωφέλησαν τον δήμο . Αντίθετα  τα θεσμικά όργανα των δανειστών  υπηρετούν τα συμφέροντα  της  ολιγαρχίας του πλούτου , εισάγοντας  ξένους  ανθελληνικούς νόμους  , που πρέπει να ψηφιστούν και να εφαρμοστούν από ..Έλληνες! Η Θεσμοφόρος  Δήμητρα  διέδωσε μέσω του Τριπτολέμου την καλλιέργεια των σιτηρών και την ίδρυση πόλεων .Οι Μαύροι καβαλάρηδες του Μνημονίου  διαδίδουν προπαγάνδα και σπέρνουν τον όλεθρο , την φτώχεια , τις αρρώστιες , τις αυτοκτονίες , τον μαύρο θάνατο…Λέει το  γνωστό »θεσμικό» τσιτάτο » : << οι θυσίες του ελληνικού λαού έπιασαν τόπο  >>.Αυτό που δεν λέει είναι εάν ο ελληνικός λαός θυσιάστηκε αυτοβούλως ή θυσιάστηκε από κάποιους   Πόσο  θεσμικά  μπορείς  να  αφανίσεις έναν ολόκληρο  λαό  ;


*ΔΗΜ. ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ  – » Η Σύνταξη του Αρχαίου Ελληνικού Λόγου ».

Η μετωνυμία ή υπαλλαγή .

** ΑΧ.ΤΖΑΡΤΖΑΝΟΥ – » Συντακτικόν  της Αρχαίας  Ελληνικής  γλώσσης ».

Η  αντίφρασις  και το είδος αυτής , ο ευφημισμός .

Ι. ΒΟΛΩΝΑΚΗ -»Παγκόσμιος ιστορία του Ψυχολογικού  πολέμου και της Προπαγάνδας’.

ΣΤΑΛΙΝ   : οι λέξεις είναι ένα πράγμα, οι λέξεις άλλο. Οι καλές λέξεις είναι ένα προσωπείο προς απόκρυψη των κακών πράξεων.  ΛΕΜΠΟΝ : Ο δημαγωγός , ο δημοκόπος , ο προπαγανδιστής  πάντοτε θα εκμεταλλεύονται την μαγεία των λέξεων για να συγκινούν τα ακροατήριά τους.

***Πυκιμηδής:  { πύκα [πυκνά] + μήδος [σκέψη] } = συνετός.

LIDDELL & SCOTT – »Μέγα  λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ». 




Η  απόδοσις των αρχαίων κειμένων δεν είναι φωτογραφική . Συνεπώς βασίζεται, αλλά ενίοτε δεν ταυτίζεται απόλυτα με αυτή των μεταφραστών συγγραφέων .

Τα περισσότερα  αρχαία κείμενα ,από όσα χρησιμοποιήθηκαν ,μπορείτε να τα αναζητήσετε στο διαδίκτυο ,όπως στα πολύ χρήσιμα »google books » ,» wikisource» , »anemi » ,» πύλη» κ. α

Ηριγόνη , η Αλήτις.

Eκτός  από την  τελετή  της   Ανάστασης ,που γίνεται τα μεσάνυχτα του  Μ.Σαββάτου ,υπάρχει και η λειτουργία της δεύτερης  Ανάστασης ,που τελείται το μεσημέρι της Κυριακής του Πάσχα . Η δεύτερη Ανάσταση  λέγεται κοινώς ‘αγάπη‘ επειδή για την  αγάπη του προς τον άνθρωπο ,σταυρώθηκε ο Χριστός.Εξ ού και το  ‘ φίλημα της αγάπης ‘ μεταξύ των ενοριτών. Συνήθειες  παλαιές  την ημέρα τούτη ήταν  1.  η τελετή της αδελφοποιίας  { ανύψωση της φιλίας σε αδελφική αγάπη } 2.H διακωμώδηση και το κάψιμο του προδότη Ιούδα ή Οβραίου  3.Οι χοροί { στον αυλόγυρο της εκκλησίας  ,ο ιερέας επικεφαλής} , οι αγώνες { πήδημα , τρέξιμο ,λιθάρι,πάλη }, οι κούνιες. Οι κούνιες , που κρεμούν στα δέντρα, προς  επίτευξη  ευφορίας, ΘΥΜΙΖΕΙ  αρχαίο ελληνικόν έθιμο ! ! Είναι  η  Αιώρα  των Αθηναίων .!

Γ.Α.ΜΕΓΑΣ – » Ελληνικές  γιορτές και έθιμα της  Λα’ι’κής  λατρείας ».

Τα  ‘Μικρά’  ή  ‘ κατ’αγρούς ‘  Διονύσια  περιέλαμβαναν  και δύο  δημοφιλή  παιχνίδια .

αιωρα-5π.χ

ΦΙΝΕΑ – » Γιορτές  Αρχαίων Ελλήνων ».

Διαβάστε  την  συγκλονιστική  ιστορία  της  Ηριγόνης  και  της  Αιώρας .

ΓΙΑΝΝΗ  ΛΑΜΨΑ – » Λεξικό του Αρχαίου κόσμου ». 

Αιώρα : Βακχική  εορτή  των Αρχαίων Αθηναίων ,προς εξαγνισμό των  Ικαρίων  . Η Ηριγόνη*, η  Αλήτις** {=περιπλανώμενη} αναζητούσε  τον  πατέρα της  κι όταν τον βρήκε  νεκρό από την λύπη της απαγχονίστηκε.

ΗΣΥΧΙΟΥ  του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν ».

Αλήτις : 1.Εορτή  στην Αθήνα ,η οποία τώρα  λέγεται  εώρα  2. Όνομα  ημέρας {ή μαίρας }.

ΠΟΛΥΔΕΥΚΟΥΣ  – » Ονομαστικόν  », Δ’55.

Αλήτις : άσμα προσαδόμενον ταίς αιώραις .

ΘΕΟΣ  ΔΙΟΝΥΣΟΣ  και  ΙΚΑΡΙΟΣ »  { Βίλλα  Διονύσου , μωσα’ι’κό , Πάφος }

διον++ικαρ. παφοσ

ΑΠΟΛΛΟΔΩΡΟΥ – » Ελληνική Μυθολογία ».

Κατά την βασιλεία του  Πανδίωνος  ήλθαν  στην  Αττική  ο  θεός  ΔΙΟΝΥΣΟΣ {= οίνος }και η θεά  ΔΗΜΗΤΡΑ {= άρτος }.

Στην  Ελευσίνα  ,υποδέχτηκε την  θεά Δήμητρα ο βασιλιάς  Κελεός . Για να τον ευχαριστήσει η θεά  του έδωσε τα Δημητριακά και τον έμαθε την καλλιέργεια αυτών. Στην Ικαρία { Αττικός δήμος  όχι το νησί } υποδέχτηκε και φιλοξένησε τον θεό Διόνυσο ο Ικάριος . Για να τον ευχαριστήσει ο θεός  του έδωσε το κλήμα [ άμπελος ] και του  έμαθε την τέχνη της οινοποιίας .Ο Ικάριος χάριζε απλόχερα το θείο δώρο του  Διονύσου  κερνώντας  οίνο και διδάσκοντας την αμπελουργία  και την οινοποιία .Κάποιοι βοσκοί  όμως υπό  την επήρεια μέθης { από  τον άκρατον  οίνον }  φόνευσαν τον  Ικάριον . Η  Μαίρα***   όμως ,το πιστό σκυλί του , οδήγησε  την  Ηριγόνη στον  τόπο του φονικού. Η κόρη  , από  την  μεγάλη  λύπη της απαγχονίστηκε .Καταράστηκε  όμως  τους φονιάδες του πατέρα της  , να τελειώσουν  με τον ίδιο τρόπο την ζωή τους   οι θυγατέρες τους .

Ι.ΠΑΣΣΑ – » Νεώτερον   Εγκυκλοπαιδικόν  Λεξικόν   ‘ΗΛΙΟΥ’.

Ο  θεός  Διόνυσος  εισάκουσε τις κατάρες της και ενέβαλε  μανίαν  στις θυγατέρες των Ικαρίων  ,που  απέθνησκον απαγχονιζόμενες. Μετά από χρησμό του μαντείου  [ αφού δεν κατάφεραν να βρούν το πτώμα της Ηριγόνης  και να του αποδώσουν τις νεκρικές τιμές ] για να αποφύγουν την θεομηνία , θέσπισαν  προς τιμήν  της  εορτή ,την λεγομένη » ΑΙΩΡΑ» και άσμα ,το λεγόμενον ΄ΑΛΗΤΙΣ ‘. Τέλος ο Ζευς  καταστέρισε  και τους τρείς : τον Ικάριον  ως  ΒΟΩΤΗΝ , την Ηριγόνη ως ΠΑΡΘΕΝΟΝ και την Μαίραν ως ΣΕΙΡΙΟΝ  ή  ΠΡΟΚΥΝΑ.

ΝΙΚ.ΛΩΡΕΝΤΗ – » Λεξικόν  των Μυθολογικών ,Ιστορικών και Γεωγραφικών κυρίων ονομάτων ». 

Πανδίων  ο  Α’.

ΙΧΩΡ- » Πάριον   Χρονικόν ».

Το 1506/1505 π.χ.  όταν  ο Πανδίων  ήταν  βασιλιάς  των Αθηνών.

Thomas Gaisford  – » ETYMOLOGICON  MAGNUM  LEXICON ». 

Αιώρα ,εορτή των Αθηναίων ,που την έλεγαν  εύδειπνον .Λέγεται ,ότι η Ηριγόνη  κόρη  του Αιγίσθου και της Κλυταιμνήστρας με τον παππού της , τον  Τυνδάρεων,   ήρθε   στην Αθήνα ως κατήγορος  του  Ορέστη { για τον φόνο των γονιών της }.Όταν όμως ο  Άρειος πάγος απάλλαξε  τον  μητραλοίαν  Ορέστην  , αυτή  απαγχονίστηκε για να γίνει  άγος και μίασμα  στους Αθηναίους .

ΗΣΥΧΙΟΥ  του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν ».

Εύδειπνος :  1.Είδος  Θυσίας   2.Η  Τριτογενής   3. Νεκρικές  σπονδές.

ΑΙΣΧΥΛΟΥ – » Χοηφόροι »{484} .

Εύδειπνα { ευ + δείπνον }  : Νεκρικές θυσίες  μετά δείπνου.

LIDDELL & SCOTT – »Μέγα  λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».

Αιώρα {  αείρω } = μηχάνημα αιωρήσεως , κούνια , κρεμάστρα , είδος οχήματος επί ελατηρίων {;}. 

1018

Η ορθόδοξη  χριστιανική  θρησκεία  έχει αφομοιώσει πολλά στοιχεία  από τα έθιμα και τις παραδόσεις του έθνους μας .Για τον λόγον αυτόν είναι η πιο κοντινή σε μας . Ακόμη και τελετουργικά των Ελληνικών Μυστηρίων  ατόφια ή  παραλλαγμένα  έχουν  ενσωματωθεί  [και αποσιωπηθεί]  από  τις εκάστοτε  πολιτικο-ιερατικές κάστες . Στόχος του  τιμίου ερευνητή  είναι η αποκάλυψη  και  η  εμφάνιση των συνδετικών  κρίκων μεταξύ του παλαιού και  του  νέου. Ο  αληθής  ομφάλιος  λώρος  της  γλώσσας  θα συνδέσει το χθες  με το σήμερα.

*Ηριγόνη : ήρι {= ενωρίς , ψιλή και περισπωμένη } +  γόνος.                                                

** Αλήτις-ιδος. :  εκ του αλάομαι  < άλη  =πλάνη .

***Μαίρα  : εκ του μαίρω / μαρμαίρω.

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ  – » Μέγα  Λεξικόν   της Ελληνικής  γλώσσης ».

Σήμερα  δεν ακούγεται το όνομα  Μαίρα   γιατί έχει μεταμορφωθεί σε .. Μαίρη.




Η  απόδοσις των αρχαίων κειμένων δεν είναι φωτογραφική . Συνεπώς βασίζεται, αλλά ενίοτε δεν ταυτίζεται απόλυτα με αυτή των μεταφραστών συγγραφέων .

Τα περισσότερα  αρχαία κείμενα ,από όσα χρησιμοποιήθηκαν ,μπορείτε να τα αναζητήσετε στο διαδίκτυο ,όπως στα πολύ χρήσιμα »google books » ,» wikisource» , »anemi » ,» πύλη» κ. α

Γιάνης ή Γιάννης ;

Μονομαχούν το τελευταίο διάστημα  οι δύο Γιάν[ν]ηδες  της Ελληνικής οικονομίας .Ο Γιάννης   με τον Γιάνη. Ποιος από τους δυο  έχει δίκιο ; Ο Γιάννης Σ. ή ο Γιάνης Β. ; Ποιος  γράφει σωστά τ’ όνομά του ;  » Γιατί ο κ. Βαρουφάκης λέγεται Γιάνης και όχι Γιάννης ; ‘‘ –  »  Το κουτί της Πανδώρας »  μας δίνει την απάντηση  του Γιάνη  :  Όλα  ήσαν   θέμα  αισθητικής   και  ενός  ψυχολογικού  ,παιδικού τραύματος.       

Όμως η αισθητική της λέξεως είναι η κυρίως ορθότητά της. Γιατί  » Ορθή λέξη , ορθή σκέψη’ ‘ .Και ασφαλώς δεν  είναι  στέρεο επιχείρημα , η μίμηση  του αειμνήστου Γ .Κορδάτου ούτε μπορεί να μακιγιάρει την ανορθογραφία . Γιατί ,αν το έγραφε  με  τρία [ν] ο Γ. Κορδάτος  τον Γιάνννη ; Είναι δυνατόν κάποιος νοήμων να τον ακολουθούσε ; Μήπως υπάρχει καλλίτερη επιχειρηματολογία ;

ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΛΑΤΖΑΚΟΥ  -» Ονόματα -επώνυμα -παρατσούκλια » .

Ιωάννης.

H. LIDDELL & R. SCOTT – » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης » .

ΣΤΕΦ.  ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Εθνικών ».

ΠΑΝ.ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ- » Η Ελληνική γλώσσα ,η πατρίδα του πολιτισμού ».                     

ΑΝΝΗΣ  ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο εν τη λέξει λογος».

ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ  ΣΤΑΓΕΙΡΙΤΗ – » Ωγυγία ». [ Β’ ]. Η ΙΤΑΛΙΩΤΙΣ.

Σ.ΔΩΡΙΚΟΥ / Κ.Χ»ΓΙΑΝΝΑΚΗ – » Το δίγαμμα F ».

 Iannis XENAKIS – » Six Chansons pour Piano   ». 

                                                                                                                                                        




Η  απόδοσις των αρχαίων κειμένων δεν είναι φωτογραφική . Συνεπώς βασίζεται, αλλά ενίοτε δεν ταυτίζεται απόλυτα με αυτή των μεταφραστών συγγραφέων .

Τα περισσότερα  αρχαία κείμενα ,από όσα χρησιμοποιήθηκαν ,μπορείτε να τα αναζητήσετε στο διαδίκτυο ,όπως στα πολύ χρήσιμα »google books » ,» wikisource» , »anemi » ,» πύλη» κ. α

Οκτώβριος ή Οκτώμβριος ;

Σίγουρα  θα θυμάστε στο σχολείο  τον δάσκαλο ή την δασκάλα να τονίζει ,ότι ο Οκτώβριος δεν έχει [μ] ,όπως οι ακό-λουθοι μήνες [ Νοέμβριος & Δεκέμβριος ] , αλλά και ο προηγούμενος  [ Σεπτέμβριος ]. Οσάκις συνέβαινε δε τέτοια  ΑΝΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑ ,αμέσως ερχόταν και η διόρθωση της. Αυτά που  ξέραμε ,όμως , όψιμοι ερασιτέχνες γλωσσολόγοι ή  γλωσσολογούντες  μετά μανίας ή αγνοίας  πασχίζουν  να τα ανατρέψουν ! Μία ακόμη απόδειξη ,ότι είμαστε σε εποχή  ρεφορισμού   και στο πεδίο της γλώσσας .Όλα αμφισβητούνται πλέον ! Χρειάζεται  πια να αποδείξεις το…αυτονόητο  για να γίνεις πιστευτός. Παραδείγματος χάριν ένας »ευρυμαθής» στην επίπονη προσπάθειά του για την διάσωση και την διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας ,μέσω της έντυπης δημοσιογραφίας , σπεύδει να  μας υπενθυμίζει,  ότι  αφού  » Οχτακόσια χρόνια λάθος το λέμε! »με την πάροδο των χρόνων  το λάθος  γίνεται …ΣΩΣΤΟ.!  [ δηλ. βιολογικά  προ’ι’όντα  απ’  το  θερμοκήπιο  της  νεφελοκαλλιέργειας  ]. Σκοπός όμως τού πραγματικού ερευνητή είναι η αναζήτησις τής  αληθείας ** .Διότι » φίλος μεν Πλάτων ,φιλτάτη δ’ αλήθεια ‘‘. Η δε αλήθεια  δεν είναι ποτέ ασαφής , διότι ‘ Σοφόν δε το σαφές ».

Δηλαδή ,ο λανθασμένος  [ λάθος  γραφή ]  τύπος Οκτώμβριος , δεν είναι  ΛΑΘΟΣ {!}  ούτε  ΠΑΡΑΚΜΙΑΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ   {!}  αλλά  υπαγορεύεται  από τον ΠΑΝΙΣΧΥΡΟ  [ σαν το πανίσχυρο  VIM }  νόμο της αναλογίας.!

bandicam-2016-10-02-22-27-27-516


Ποίον  είναι το ΟΡΘΟΝ   ;  Ποίον   το  ΛΑΘΟΣ ;  

Την κρίση *** μας πάντα  βοηθάει  η ετυμολογική ανάλυση , διότι Ετυμολογία = Αληθολογία . Τρία έχουμε : 1.Το ένα   [σωστό]  ορθό*   και το άλλο   [ λάθος ] πλάγιο. * 2.  Και τα δύο λάθος  3. Και τα δύο σωστά.

ΕΥΣΤΡ.  ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ  –  » Ελληνο-Λατινικό   Λεξικόν ».

Τα ονόματα  των  μηνών προέρχονται από τους Λατινικούς αριθμούς.

ΑΝΝΑ  ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – »  Αρχιγένεθλος Ελληνική γλώσσα » .                                              

Στις  ακόλουθες  Ευρωπαϊκές   γλώσσες  ΔΕΝ υπάρχει  [Μ] γιατί απλούστατα  ο Οκτώβριος και το οκτώ ΔΕΝ έχουν [Μ].  

TH. GAISFORD S.T.P. – » Μέγα Ετυμολογικόν Λεξικόν »

Συνέχεια  της προηγούμενης  εικοτολογίας  και της ρεφορμιστικής διάθεσης του αρθρογράφου είναι και το  :  << O Οκτώμβριος δεν θεωρείται ‘λάθος'{;} γραφή  αλλά  ένας  » ΛΑ’Ι’ΚΟΣ  ΤΥΠΟΣ »{;} , ΜΕΙΩΜΕΝΟΥ  ΚΥΡΟΥΣ {sic } ! με πολύ παλιά ιστορία του..λάθους >>.  Θυμίζει  κάτι από  την κολυμπήθρα του Σιλωάμ , η ιστορία των καταγεγραμμένων { αλλά  ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΩΝ λέξεων } .Δηλαδή , εάν μία λέξη  έχει καταγραφεί , αυτόματα παραγράφονται  όλοι  οι  πιθανώς  βαρβαρισμοί  και τυχόν σολοικισμοί  στην κατασκευή της  ;

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».

Τα  συμπεράσματα  ,σύμφωνα  με τις πηγές ,είναι ευκολονόητα. Όλες  και  όλοι  αντιλαμβάνονται  γιατί το ‘ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ’ είναι σωστό και γιατί το ‘ΟΚΤΩΜΒΡΙΟΣ‘ είναι  λάθος. Αλλά  ,όπως προαναφέρθηκε ,στην  Νέα  Εποχή της  παρακμής  και του  ρεφορμισμού , το αυτονόητο  χρειάζεται αποδείξεις! Δυστυχώς πέφτουν θύματα αδαείς  και  καλής προθέσεως  άνθρωποι .Η σημερινή »Νέα Εποχή» επιλέγει  την προώθηση  των ιδεολογημάτων ,που εξυπηρετούν τα συμφέροντά της ,ήτοι την σύγχυση ιδεών . Διότι ‘σύγχυσις γλώσσης ,σύγχυσις νοός‘ .Έτσι ,πότε  προωθεί κάτι το παλιό  και  λανθασμένο , όπως  η  πρόσθεση  γράμματος , εκεί  που  δεν χρειάζεται  { Οκτώ[μ]βριος  }  και  πότε  προωθεί  κάτι το  νεωτερικό  και λανθασμένο  , όπως  η  αφαίρεση  γράμματος  ,εκεί  που  χρειάζεται { συγ[γ]νώμη }. Όλα αυτά – βεβαίως ,βεβαίως-  κατά το δοκούν  και πάντα  με τον μανδύα της »νεωτερικότητας» ,του »μοντέρνου» , του δήθεν φιλολαϊκού  [  μάλλον  λαϊκίστικού  ] και » εκσυγχρονιστικού»   πνεύματος. ! Συνέπεια όλων αυτών  είναι τα   κραυγαλέα   λάθη ,που μερικές φορές  άπτονται  των παρυφών της   γελοιότητας .


Όπως το ΣΥΓΝΩΜΗ [=ΣΥ +  ΓΝΩΜΗ ].Ο σύς / του συ= ο χοίρος δλδ : ΣΥΓΝΩΜΗ=ΓΟΥΡΟΥΝΟΓΝΩΜΗ!


Βεβαίως  ,ο αγνής προθέσεως αρθρογράφος , αναφέρει  και το σωστό το ‘ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ’. Αλλά δεν είναι παρά μια  απέλπιδα  προσπάθειά του   να  δικαιολογήσει  τα αδικαιολόγητα ,που οδηγούν  στο άτοπον :

 <<  το ένα  σωστό [ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ] και το άλλο  λίγο..λάθος  [ ΟΚΤΩΜΒΡΙΟΣ ] >> !  { κάτι σαν ολίγον έγκυος , όχι πολύ.! ]                                                                                                                 


ΑΜΜΩΝΙΟΥ –  »  Λεξικόν  ομοίων και διαφόρων λέξεων ».

Το  ΟΡΘΟΝ  και το  ΠΛΑΓΙΟΝ .


** Η αλήθεια {α-λήθη  & α-λάθος }  είναι   ποιότητα  και όχι ποσότητα.            

***  Κρίση =διάκριση ,διαχωρισμός [από το ρ.κρίνω]. Είναι διανοητική ενέργεια.      


Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα  Λεξικόν  της Ελληνικής  Γλώσσης ».

Η κρίσις -εως :

Σήμερα  γενικώς  και κατά  κόρον   χρησιμοποιείται  η λέξη κρίση  ως κάτι θεόσταλτο , » Μέρα της Κρίσεως » και όχι  ως  διανοητική λειτουργία  του Λόγου.  Μερικές  φορές μάλιστα  μπορεί να φτάσει  στο σημείο του καλού δημοσιογράφου  και επιστήμονα ,που σε ένα κείμενό του χρησιμοποιεί  21 {μπλάκ τζάκ ! } φορές την λέξη κρίση Κάτι  σαν  γλωσσική  πανάκεια ; ..

ΑΡΧΑΙΟΝ  ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ   ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ,  

ΦΙΝΕΑΣ – » ΓΙΟΡΤΕΣ  ΑΡΧΑΙΩΝ  ΕΛΛΗΝΩΝ ».

ΑΝΝΑ  ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Αρχιγένεθλος Ελληνική γλώσσα ». 

ΟΔΥΣΣΕΑΣ  ΕΛΥΤΗΣ – » Δυτικά της λύπης », [ 1995 ].

Της  Εφέσου.

SALVADOR  DALI  – » H εμμονή  της μνήμης », { 1931 }.




Η  απόδοσις των αρχαίων κειμένων δεν είναι φωτογραφική . Συνεπώς βασίζεται, αλλά ενίοτε δεν ταυτίζεται απόλυτα με αυτή των μεταφραστών συγγραφέων .

Τα περισσότερα  αρχαία κείμενα ,από όσα χρησιμοποιήθηκαν ,μπορείτε να τα αναζητήσετε στο διαδίκτυο ,όπως στα πολύ χρήσιμα »google books » ,» wikisource» , »anemi » ,» πύλη» κ. α

Έμφυλος και έκφυλος.

Ο γυμναστής μνήμης κ. Γ. Χάρης  εκθέτει τα αποστάγματα της σκέψης του  στο  » Ο απατεώνας και ο άγιος » , προσπαθώντας να γυμνάσει τους νωθρούς ,μαλθακούς νόες ώστε να θυμηθούν .Με το άρθρο αυτό σίγουρα το » New Speak » του Τζ. Όργουελ  ,όχι μόνον επιβεβαιώνεται ,αλλά και εμπλουτίζεται με την λέξη …ΕΜΦΥΛΟΣ !  

Τί να σημαίνει άραγε { ο, η } έμφυλος ; Ο μεν  κ. Θ. Πάγκαλος  ισχυρίζεται ,ότι είναι οι πάσης φύσεως  ομοφυλόφιλοι   {κατόπιν  και οι έκφυλοι }.Ο δε κ. Γ. Χάρης  ,ότι  είναι η έμφυλη  βία ,που ασκείται  μεταξύ  των φύλων .Ποίος έχει δίκιο ; Εάν υιοθετήσετε ακρίτως μία από τις δυο απόψεις  ,ίσως  απογοητευθείτε. Η έρευνα  και η επαλήθευση  είναι η ασφαλέστερη οδός. Μία είναι η οδός  του  ετύμου  και της  αληθείας : ΤΑ ΚΑΛΑ  ΛΕΞΙΚΑ , δηλαδή τα ετυμολογικά που έχουν και την ιστορία  των λέξεων.


ΕΜΦΥΛΗ  ΒΙΑ = η βία με βάση το φύλο . Είναι  ίδιο  πράγμα το φύλο  με το  γένος   ή διαφέρει ;  Gender = φύλο ;


Αγγλοελληνικό Λεξικό WordReference.com

D.N.STAVROPOULOS  & A.S HORNBY – » Oxford  English – Greek  Learner’s  Dictionary ».

Gender = γένος. { gene =γονίδιο]

ΑΝΝΗΣ  ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Αρχιγένεθλος  Ελληνική γλώσσα  ». 

Από το  Γένος  > Genus [Λατ.] –> genre, gender, genero , genere .

ΟΜΗΡΟΥ  – » ΟΔΥΣΣΕΙΑ» ,Ο’ – [273] , { απόδοσις :Κ.Δούκας }.

Τι σημαίνει  έμφυλος ;  Ο Ομοεθνής.

GEORG AUTENRIETH – » Λεξικόν  Ομηρικόν ».

Έμφυλος = της  αυτής φυλής { ομοεθνής} ,εγχώριος {ντόπιος}.

ΗΣΥΧΙΟΥ  του ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΩΣ – » Λεξικόν ».

Έμφυλος  = Εμφύλιος { ο συγγενικός ,ο της αυτής φυλής }.

ΕΡ.ΣΤΕΦΑΝΟΥ – » Θησαυρός της ελληνικής γλώσσης »

.Έμφυλος =ο φυλέτης , ο ομόφυλος. Tribulis =o έμφυλος .

ΕΥΣΤΡ.  ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ – » Λεξικό  Λατινοελληνικόν » .

Tribulis =o έμφυλος . Tribus = η φυλή , η τριττύς.

ΑΝΝΗΣ  ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Αρχιγένεθλος  Ελληνική γλώσσα  ».

Tribus = τριττής { φρατρία} = φυλή.

ΣΤΕΦΑΝΟΥ  ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ  – » Εθνικά» .

Φρατρία =τριττύς , ό εστίν  τρίτον  φυλής.

ΜΑΤΖΕΝΤΑ– »Αγγλοελληνικό Λεξικό ».

Tribe= φυλή ,φάρα.   Tribal= φυλετικός, έμφυλος.

ΣΤΕΦΑΝΟΥ  ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ  – » Εθνικά» .

Έμφυλος  και εμφύλιος είναι το ίδιο .Λέγεται  και φύλιος   χωρίς  την πρόθεση [εν].

LIDDELL & SCOTT – » Μέγα  λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».

Έμφυλος  και  εμφύλιος  { προτιμάται  από τους Αττικούς  συγγραφείς } = ο ομόφυλος , εμφύλιοι = οι συγγενείς , γη εμφύλιος = η γενέτειρα .

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ – » Λεξικόν της Αρχαίας  Ελληνικής  γλώσσης » .

Έμφυλος  και εμφύλιος  = εν + φύλον .Ο  ανήκων στην ίδια φυλή , ο εκ της αυτής ράτσας, συγγενής .Στάσις  έμφυλος = εμφύλιος πόλεμος.

ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ  Δ. του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν  της  Ελληνικής  γλώσσης ».

Ο,η  έμφυλος =εμφύλιος.{ προσοχή στα λάμδα ! Διαφέρει  ο έμφυλλος  του εμφύλου }

Α.ΓΑΖΗ – » Λεξικόν  της  Ελληνικής  γλώσσης ».

Έμφυλος { από το φύλον } = ο ομοεθνής , ο συγγενής , ο ντόπιος.

ΑΝΝΗΣ ΤΖΙΡΟΠΟΥΛΟΥ  – ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – » Ο  εν  τη  λέξει  Λόγος ».

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ  – » Μέγα  Λεξικόν   της Ελληνικής  γλώσσης » .

Έμφυλος  και  εμφύλιος , ο εις την αυτήν φυλή ανήκων .’ Έμφυλος  γένεσις ‘ [ βιολ.] = η  προερχόμενη  εκ της επενεργείας   αμφοτέρων  {αρσ. και θηλ.} των φύλων.

ΑΚΑΔ.ΑΘΗΝΩΝ – » Χρηστικό  λεξικό   της Νεοελληνικής   Γλώσσας ».

Έμφυλος = που αφορά τα δύο φύλα {;} ,συνήθως για θέματα ισότητας{;}.Από που προκύπτει  αυτό , δεν το διευκρινίζει  ούτε το στοιχειοθετεί . Αντιθέτως   στο τέλος  ετυμολογεί  την λέξη  ορθώς μεν ,  με διαφορετικό νόημα δε. Τέλος   αντίθετον  του εμφύλου   είναι ο  έκφυλος  ,όχι ο  άφυλος {=  ο άνευ   έθνους }.

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ – » Ετυμολογικό  Λεξικό της  Νεοελληνικής  γλώσσας ».

Εμφύλιος  = ο έμφυλος , ο ομοεθνής ,ο ομόφυλος.

  

Ο  έκφυλος  είναι  το αντίθετο του  εμφύλου.  

H.LIDDELL & R.SCOTT »Μέγα  λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».

Έκφυλος = ο εκτός της φυλής ,μη συγγενής , αλλόφυλος .

ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ  Δ. του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν  της  Ελληνικής  γλώσσης ».

Έκφυλος = ο μη της αυτής  φυλής, ο ξένος , ο αλλόφυλος ,παράξενος, αφύσικος.

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ  – » Μέγα  Λεξικόν   της Ελληνικής  γλώσσης » .

Έκφυλος , ο στερούμενος των χαρακτηριστικών  ιδιοτήτων του φύλου του .Εκφυλοι :  οι ανδρόγυνοι , οι ερμαφρόδιτοι ,οι  γύνανδροι , οι εκφυλισμένοι.

ΠΑΠΥΡΟΥ – » Λεξικό της Ελληνικής  γλώσσας ».

Έκφυλος {ο,η} :  1}.Ο  ‘πνευματικά έκφυλος » , ο  αλλοιωμένος.  2}. Ο σεξουαλικά  διεστραμμένος   { παρά φύσιν ασελγής }3}.Ο ακόλαστος. 4}.Ο έχων έκφυλα γούστα .5}ο ακαλαίσθητος [ λογοτεχνία]. 6}.Ο ερμαφρόδιτος , ο αρσενικοθήλυκος .7}.Ο απρεπής ,ο αλλότριος. 8}.Ο αντιπαθητικός 9}.Ο αλλόφυλος ,ο βάρβαρος 10}. Ο αφύσικος, ο βάρβαρος.

Μετά  από αυτήν την περιδιάβαση , μέσα από τα καλλίτερα λεξικά της Ελληνικής γλώσσας, είναι νομίζω  φανερή η  νοηματική  αλλοίωση  ,που υπέστη η λέξη  τα τελευταία  χρόνια  .Διότι  άλλο πράγμα  σημαίνει  ετυμολογικά  η λέξη έμφυλος  [ ο εντός  της φυλής , του έθνους } και  αλλιώς  χρησιμοποιείται  από  τα  »Χρυσά  Αγόρια’‘  του ..NEW  SPEAK. Η  ενδοοικογενειακή  βία  και  η σύγκρουση   μεταξύ  αρσενικού  θηλυκού  δεν σχετίζονται  με το επίθετο έμφυλος. Κι όταν λέμε εμφύλιος  πόλεμος  σίγουρα  δεν εννοούμε  τον πόλεμο των Ρόουζ .

ροουζζ

Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ – »  Ποσειδωνιάται  ». {1906} .

» Πώς ξέπεσαν , πώς έγιναν να ζούν και να μιλούν βαρβαρικά ; »

ΑΘΗΝΑΙΟΥ – » Δεοπνοσοφιστών », { ΙΔ’ . 31 ].

Οι Ποσειδωνιάτες ,που ήσαν εξαρχής Έλληνες, έχουν εκβαρβαρωθεί και έχουν γίνει Τυρρηνοί [ ή Ρωμαίοι ]·

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΛΑΣΤΑΡΗΣ – » Λεξικό χωρίς γραβάτα».

Βιβλίο – εργαλείο  για την τέχνη της προπαγάνδας  και  την διαστροφή  του νοήματος μιας λέξης.!

ΝΙΚΟΣ  ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ  – » Εμφύλιος  πόλεμος ». { 1949}      

εγγ



Η  απόδοσις των αρχαίων κειμένων δεν είναι φωτογραφική . Συνεπώς βασίζεται, αλλά ενίοτε δεν ταυτίζεται απόλυτα με αυτή των μεταφραστών συγγραφέων .

Τα περισσότερα  αρχαία κείμενα ,από όσα χρησιμοποιήθηκαν ,μπορείτε να τα αναζητήσετε στο διαδίκτυο ,όπως στα πολύ χρήσιμα »google books » ,» wikisource» , »anemi » ,» πύλη» κ. α.

Συγγνώμη ή συγνώμη ;

Συγγνώμη  ή  συγνώμη ; Ιδού η απορία . Ποίον είναι το σωστό ; Ποίον είναι το λάθος ; Είναι και τα δύο σωστά ; Το δίλημμα αυτό  ,στους  μεγαλύτερους σε ηλικία ή στους γνώστες της Ελληνικής γλώσσας ίσως να φαίνεται πλαστό. Διότι υπάρχει σύγχυση ,η οποία  διαχέεται  καθημερινά στον  γραπτό λόγο. Παραδείγματος  χάριν , άλλοι είναι φανατικοί  υπερασπιστές της  »συγνώμης» ,όπως  ο κάτωθι δημοσιογράφος [ ; ] καθημερινής εφημερίδας »προοδευτικών αντιλήψεων » μεν , αγνοών την γραμματική δε . Προσέξτε τον διαχωρισμό της λέξεως »συγνώμη » : συ [ < συς = χοίρος } + γνώμη .

Άλλοι  πάλι ,περιπλανώμενοι »Δον Κιχώτες », δοκησίσοφοι του διαδικτύου , προτιμούν  και τις δύο  γραφές εναλλάξ  σαν  καλοί μεζεδοπώλες σε τουριστικό μεζεδοπωλείο..!   

Επειδή όμως  η Ελληνική γλώσσα  δεν είναι  » ο καλός ο μύλος  όλα τ’αλέθει », αλλά μάλλον μια  κρησάρα,  πρέπει να  ελέγξουμε  την ετυμολογία των λέξεων αυτών  για να διαπιστώσουμε την ορθότητα  και την  αλήθεια των  νοημάτων τους. Αρωγός πολύτιμος στην έρευνα αυτή θα γίνει και η γραμματική και το έργο των μεγάλων λεξικογράφων και η αξεπέραστη Ελληνική Γραμματεία.

ΑΧ.ΤΖΑΡΤΖΑΝΟΥ – »Γραμματική της Αρχ. Ελλ. Γλώσσης ». 

Το [ ν ] όταν βρίσκεται πριν από  τα  ουρανικά [ κ , γ , χ ]  μετατρέπεται σε [ γ ] ,  π.χ. συν+γράφω=συγγράφω , συν+γνώμη=συγγνώμη ,  συν+γένος=συγγενής.

Α.Π.Θ {Ιδρ. Μαν.Τριανταφυλλίδη} –» Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής ». 

Το [ ν ] πριν από υπερωικό σύμφωνο { κ,γ,χ } μετατρέπεται σε [ γ ].

ΠΑΝ.Ε.ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ – » Λεξικό ρημάτων της Αρχ.Ελλ.γλώσσας ». 

  Από το  ρήμα ΣΥΓΓΙΓΝΩΣΚΩ  {=συν + γιγνώσκω } παράγεται  η συγγνώμη .

Ι.Α.Ε.ΣΜΙΔΙΤΙΟΥ – » Επίτομον  Λεξικόν  της Ελλ.γλώσσης  » .

Συγ-γιγνώσκω  { γινώσκω } =συμφωνώ, συγχωρώ ,συναισθάνομαι.

ΑΙΣΧΥΛΟΥ – » Ικέτιδες» ,{ στ.214-216  }.

{ συγγνοίη =γ’,ενικός,ευκτική,αόριστος,ενεργητική  – >  συγγιγνώσκω.

ΕΡΡΙΚΟΥ  ΣΤΕΦΑΝΟΥ – » Θησαυρός της Ελληνικής  γλώσσης ». 

 Σύγγνοια  = συγγνώμη.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ – » Λεξικόν της Αρχ.Ελληνικής γλώσσης ». 

Σύγ-γνοια  = συγ-γνώμη.

ΛΙΝΤΕΛ & ΣΚΟΤ – » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσα ».

Σύγγνοια = συγγνώμη / ξυγγνώμη  = συγχώρησις .

ΣΟΥΊ΄ΔΑ  ή  ΣΟΥΔΑ  – » Λεξικόν ». 

Συγγνώμη  = συγχώρησις.

ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ΛΑΕΡΤΙΟΥ – » Βίοι Φιλοσόφων », { Ζ’ }. ΖΗΝΩΝ Ο ΚΙΤΙΕΥΣ [ 123 ].

Συγχρόνως δεν είναι ελεήμονες και δεν παρέχουν σε κανέναν συγχώρηση [ οι σοφοί και οι ενάρετοι ,που είναι ικανοί να είναι άρχοντες ,δικαστές ή ρήτορες ].

ΗΣΥΧΙΟΥ του Αλεξανδρέως – »Λεξικόν ». 

 Συγγνώμων , ο ελεήμων .

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ – » Λεξικό των πιο απαιτητικών λέξεων της Νέας Ελληνικής».

Συγγνώμων  & συγγνώμη  < συγγιγνώσκω { = συν + γιγνώσκω }.

ΑΝΘ.  ΓΑΖΗ – » Επίτομον Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης » . 

Συγγιγνώσκω  > σύγγνοια  , συγγνώμη.

ΣΚΑΡΛΑΤΟΥ Δ. του ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ – » Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ». 

 Συγγνώμη = το συγγιγνώσκειν .

ΣΤΕΦ. Α. ΚΟΥΜΑΝΟΥΔΗ – » Συναγωγή Νέων Λέξεων ‘‘. 

Όπου συναντάται  [ν] προ του { γ } μετατρέπεται  σε δύο { γγ }.

ΓΡ .Ν. ΒΕΡΝΑΡΔΑΚΗ – » Λεξικόν  Ερμηνευτικόν ». 

 Συγγνώμη ή συγγνώμην έχω.

Γ. Δ. ΖΗΚΙΔΟΥ – » Κατάλογος ανωμάλων ρημάτων ».

 Συγγνώμη.

Ν.ΑΣΩΤΙΤΗ- Β.ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ – » Λεξικό των βασικών ρημάτων ».

Συγγιγνώσκω=συγχωρώ.

Ν.Π. ΑΝΔΡΙΩΤΗ – » Ετυμολογικό  Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής ». 

Συγγνώμη = συν + γνώμη.

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΥ – » Μέγα  Λεξικόν  της  Ελληνικής  γλώσσης ». 

Συγγνώμη { ξυγγνώμη } προφορά : συγνώμη .

ΓΙΑΝ. Β. ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ  – » Η Ετυμολογία ,οι Ρίζες  και ο σχημ. των λέξεων».

 Συγγνώμη  < συν + γιγνώσκω = συγχώρεση.

ΠΑΝ Ε. ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ  – » Σύγχρονο  Λεξικό της Νεοελληνικής  γλώσας ».

Συγγνώμη  και συγνώμη .

Α.Π.Θ {Ιδρυμα Μαν.Τριανταφυλλίδη} -» Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής ‘‘.

Συγγνώμη  και  προφορικά :συγνώμη .

ΧΡΙΣΤΟΦ.ΧΑΡΑΛΑΜΠΑΚΗ  – » Χρηστικό  Λεξικό  της  Νεοελληνικής  γλώσσας ».

 Συγγνώμη {= συν + γνώμη }  &  συγνώμη { = ;;;;;} ! { η ετυμολογία γιατί λείπει άραγε ;}

ΠΑΠΥΡΟΥ – ΄΄ Λεξικό της Ελληνικής  γλώσσας ». 

ΣΥΓΝΩΜΗ  = εσφαλμένη  γραφή !  του ορθού  ΣΥΓΓΝΩΜΗ.

ΙΝΑ  ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ – ΛΙΑ ΜΠΟΥΣΟΥΝΗ – ΓΚΕΣΟΥΡΑ – » Το λέμε σωστά ; Το γράφουμε σωστά ;». 

 Συγγνώμη  και ΟΧΙ  συγνώμη .

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ  – » Λεξικό της Νέας Ελλ. γλώσσας ». 

  συγγνώμη ή συγνώμη; – Translatum – The Greek Translation Vortal

Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ – ‘‘ Λεξικό των Δυσκολιών και των Λαθών ».

Συγγνώμη , ΟΧΙ  συγνώμη.

Α.Ε.ΜΕΓΑ – » Ιστορία  του  γλωσσικού ζητήματος ». 

  << Η αλλοίωσις  ως προς τους φθόγγους  των λέξεων  ..>>.

Γ.Ν. ΧΑΤΖΗΔΑΚΙ – ‘‘ Ακαδήμεια   Αναγνώσματα », { τομ. Α’  ,1902 } .

 Διαπιστώνει την  φωνητικήν   αλλοίωσιν  της  αρχαίας  γλώσσης .

Για την φωνητική αλλοίωση  της νέο- Ελληνικής γλώσσας   υπάρχουν περίφημα βιβλία ΟΡΘΟΦΩΝΙΑΣ { Αγωγή του  λόγου } ώστε να διορθωθεί η προφορά της γλώσσας  μας. Δεν  μεταφέρουμε στον γραπτό λόγο την αλλοίωση  αυτή, γιατί στο μέλλον θα  καταντήσουμε να γράφουμε και να μιλάμε  την »Ελληνική » των.. μεταναστών ,όπως στην ταινία »Γάμος α λα ελληνικά »!!!.!

Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ – ‘‘ Ποσειδωνιάται »{1906}.

Ο οξυδερκής ποιητής  κρούει τον κώδωνα κινδύνου  για τις επερχόμενες γενιές.! ΠΡΟΣΟΧΗ  μην καταντήσετε  σαν τους  Ποσειδωνιάτες  , που ξέχασαν την γλώσσα τους ! 

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ – » Ηθικά Νικομάχεια ».τομ.Β’,  { 1143 a }.

 Συγγνώμη : η ορθή  γνώμη { = κριτική } του επιεικούς  .Ορθή δε είναι η αληθινή.

Μέσα από την διαδρομή της λέξεως , από την αρχαιότητα μέχρι τις ημέρες μας  ,παρατηρούμε ότι η λέξη αλλοιώθηκε  κατά τους νεωτέρους  χρόνους .Η αλλοίωση   αυτή οφείλεται  στην προφορά   της λέξεως .Άλλο πράγμα  όμως  ο  προφορικός  λόγος  και άλλο  ο γραπτός. Ο γραπτός  θέλει ορθογραφία  και αδιαφορεί για την προφορά. Η δε προφορά δεν  έχει χρεία ορθογραφίας και αλλάζει αναλόγως τις τοπικές  διαλέκτους  της γλώσσας. Είναι μέγα σφάλμα η  ταύτιση γραπτής  και προφορικής  γλώσσας. Συνήθως  δε  είναι το τελευταίο  καταφύγιο των ημιμαθών  και  αγραμμάτων  ,που καμώνονται  τους σοφούς  ενώ είναι ημιμαθείς  και  δοκησίσοφοι.! .Έτσι  καταφέρνουν  να  κρύψουν  το έλλειμμα Ελληνικής  παιδείας . Μάλιστα απεχθάνονται  την  καθαρεύουσα  απλώς  γιατί ΔΕΝ την κατέχουν.  Είναι οι γνωστοί   λαίκιστές   { όχι  λαίκοι  }   της  γλώσσας .Είναι  οι επίγονοι της ξεπερασμένης  θεωρίας  του Ψυχαρισμού { =χυδαία  δημοτική  },του Δ. Γληνού και λοιπών αναλόγων θεωριών ,είτε αυτών ή των άλλων λαικιστών ,που φαντασιώνονται και ευαγγελίζονται την »αναβίωση του αρχαίου ελληνικού κόσμου »[ ρομαντικοί ].

Α.Ε.ΜΕΓΑ – » Ιστορία  του  γλωσσικού ζητήματος »  .

Διαβάστε  και  θαυμάστε  τις θεωρίες  από τον υπέρμαχο  του Χυδα’ι’σμού  και Λα’ι’κισμού   Ψυχάρη  !!

Α.Ε.ΜΕΓΑ – » Ιστορία  του  γλωσσικού ζητήματος ». { Κοδρικάς }.

 »Σκοπός όμως της  [ πραγματικής ] διορθώσεως της γλώσσης  είναι ο καλλωπισμός  και όχι η ανατροπή της  διαλέκτου. »Καλλωπισμός  είναι η  ανήκουσα προσθήκη των ελλειπόντων και όχι η αφαίρεσις ή  μεταβολή των προσόντων.»

Γιατί  το επισημαίνει αυτό ο Κοδρικάς {  άσπονδος  πολέμιος  του  Κοραή } ; Διότι  μαζί  με  την αφαίρεση   γραμμάτων  από μια λέξη  , αφαιρείται  και το νόημα της λέξεως αυτής. Για παράδειγμα  στην λέξη  ‘συγγνώμη ‘ δεν αφαιρείται μόνο το  ένα [ γ ] αλλά μεταμορφώνεται  και το νόημα της λέξεως . Έτσι  η  ΣΥΓΓΝΩΜΗ -ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ  καταλήγει… ΣΥΓΝΩΜΗ .   Αυτό  όμως σημαίνει  ΓΟΥΡΟΥΝΟΓΝΩΜΗ!!  { Συς =χοίρος + γνώμη }

ΗΣΥΧΙΟΥ του Αλεξανδρέως  – » Λεξικόν ».

 Συς =υς=χοίρος ,σύαγρος =αγριογούρουνον.

Ι.ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΥ – » Λεξικόν της Αρχ.Ελληνικής γλώσσης ».

Υς  =συς =χοίρος

Από τον ΣΥΝ / ΥΝ  {=χοίρον}  έχουμε  καταγεγραμμένες  Ομηρικές  λέξεις όπως  ο Συβώτης  {=χοιροβοσκός }, τα Σύβοτα , ο σύαγρος {=αγριόχοιρος} ,το συβόσιον {=χοιροστάσιον}..Ο σύς -η σύαινα . /  Ο ύς – η ύαινα.

ΛΕΞΙΚΟΝ  ΗΣΥΧΙΟΥ του Αλεξανδρέως .

Συβόσια , συβότας = χοιροβοσκούς .

ΕΡΡΙΚΟΥ  ΣΤΕΦΑΝΟΥ – » Θησαυρός της Ελληνικής  γλώσσης ».

Σύβοτα.

ΛΙΝΤΕΛ & ΣΚΟΤ – » Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής γλώσσης ».

Σύβωτα , συβώτης / συβότης.


ΣΥΒΟΤΑ.


%cf%83%cf%85%ce%b2%ce%bf%cf%84%ce%b1

Πρέπει να είμαστε  επιφυλακτικοί  απέναντι  στους ‘καινοτόμους ‘μοντερνισμούς ‘ {!}  και  αντίθετοι  στις  γλωσσικές  »ευκολίες » των χυδαίων και  αγραμμάτων  λα’ι’κιστών .Ακούγεται  θελκτικός  και  ευχάριστος  ο  όρος   Νεωτερισμός .H  Μόδα όμως  είναι  εφήμερη και ο νεωτερισμός  δεν έχει ιδιαιτέρως καλή σημασία .  Τουναντίον  έχει ιδιαιτέρως  κακή. Ενώ  το κλασσικό είναι πάντα στην μόδα , ως διαχρονικό.

Δ.ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΣ – » Μέγα  Λεξικόν  της  Ελληνικής  γλώσσης ‘.

Νεωτερισμός.

Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ -»  Εν μεγάλη Eλληνική αποικία, 200 π.X. ».


Μετά από  αυτή την ιστορική διαδρομή  είναι   πασιφανές  γιατί η λέξη  γράφεται  ΣΥΓΓΝΩΜΗ {=συν + γνώμη } και όχι  ΣΥΓΝΩΜΗ {=συ+γνώμη}. Διαφέρει  η πρόθεση  [ συν ]  από τον  συν { =χοίρος, γουρούνι }  Για τον ίδιο λόγο   γράφουμε  ΣΥΓΓΕΝΗΣ  και όχι συγενής  , ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ  και όχι  συγραφέας  ,ΣΥΓΓΡΑΜΜΑ  και όχι σύγραμμα ..Η πάνσοφη  Ελληνική γλώσσα είναι  βασικό εργαλείο της  διανοήσεως πρωτίστως και  της επικοινωνίας  δευτερευόντως.

Η Ελληνική γλώσσα είναι η  γλώσσα των θεών  γιατί  εμπεριέχει  σοφία στις λέξεις  της.  Η σοφία  υπάρχει στην σαφήνεια. ‘‘Σοφόν το σαφές» .Η ασάφεια δεν ανήκει στον  Έλληνα  Λόγο. Διότι » το ασαφές  ζόφον  ποιεί  παραπλή σιον » δλδ. η  ασάφεια προκαλεί  σκοτείνιασμα του Νου ‘ ! Οι  διαφθορείς  των λέξεων εκμαυλίζουν  τον λαό και  υπονομεύουν  την δημοκρατία με τον λα’ι’κίστικο  ,δημαγωγικό ,σοφιστικό λόγο τους  ,τον  πλήρη ασάφειας  ,αοριστολογίας -μπουρδολογίας  ,αμφισημίας  και άνευ αποδείξεων. Αντισταθείτε  στους  αερολογούντες , δοκησίσοφους ,στους κούφιους  λεξιπλάνους  ,στους  λαοπλάνους  στρεψιάδηδες  με τα ΜΕΓΑΛΑ  ΛΕΞΙΚΑ  της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ  ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ  ΤΣΑΤΣΟΥ  – » Η ζωή σε απόσταση ».

Δεν γράφουμε δημοτικά .Γράφουμε ελληνικά.

Η  ΜΕΣΗ  ΟΔΟΣ .

ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ  ΚΟΡΑΗΣ : Η  ΜΕΣΗ  ΟΔΟΣ .

SALVATORROSA ROSA–  » La menzogna » { Η αλληγορία του ψεύδους }. [1673].

rosa



ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

Η  απόδοσις των αρχαίων κειμένων δεν είναι φωτογραφική . Συνεπώς βασίζεται, αλλά ενίοτε δεν ταυτίζεται απόλυτα με αυτή των μεταφραστών συγγραφέων .

Τα περισσότερα  αρχαία κείμενα ,από όσα χρησιμοποιήθηκαν ,μπορείτε να τα αναζητήσετε στο διαδίκτυο ,όπως στα πολύ χρήσιμα »google books » ,» wikisource» , »anemi » ,» πύλη» κ. α