ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
Από τα πιο ευχάριστα πράγματα είναι να ασχολείται κανείς με την ιστορία των ελληνικών λέξεων και την επιβίωση , δια μέσου αυτών, της ελληνικής ψυχής. Αυτό ακριβώς μας υπενθυμίζει και ο μεγάλος μας ποιητής : ότι οι λέξεις δεν είναι άψυχες.!
ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ – » Τα ερωτικά ». { 1981 }.
< Μικρή σουίτα σε κόκκινο μείζον >
Η ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ;
TH. GAISFORD S.T.P. – » Μέγα Ετυμολογικόν Λεξικόν ».9-
Ετυμολογία εστίν, η της δυνάμεως του oνόματος oρθότης, eξ αυτού του ονόματος ερμηνευομένη { =Ετυμολογία είναι η ορθότητα της δύναμης (σημασίας) του ονόματος, η οποία ερμηνεύεται μέσα από το ίδιο το όνομα. }.
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ 30 ΛΕΞΕΩΝ.
Οι λέξεις είναι φορείς αξιών και πολιτισμού. Στην Ιατρική, παραδείγματος χάριν, οι λέξεις δεν έχουν τεθεί τυχαία από τους ονοματοθέτες. Π.χ. οισοφάγος : : { οἴσω, ο μέλλων του ρήματος φέρω + φαγεῖν, φαγητό } — œsophage {Γαλλ.} — oesophagus {Αγγλ.} — esofago {Ιταλ.} — esófago {Ισπαν.}. Η καρδία / κραδία / κραδίη: {παλαιά ετυμολογική σύνδεση με το κραδάω, «πάλλω, σείω»}. Η μαρμαρυγή: {μαρμαρύσσω / μαρμαίρω = λάμπω, αστράπτω, ακτινοβολώ}. Το ήπαρ { < ηπητής = επιδιορθωτής· ἠπάομαι = επιδιορθώνω}. Η σύνδεση αυτή έχει ιδιαίτερο σημασιολογικό ενδιαφέρον, αλλά δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως αποδεδειγμένη ιστορική ετυμολογία. Μακάρι και άλλοι ιατροί-επιστήμονες να ασχοληθούν με τη μαγεία της ελληνικής γλώσσας. Ακολουθεί το κείμενο με την ιστορία μερικών σπουδαίων αρχαίων ελληνικών λέξεων, που επιβιώνουν στην σημερινή εποχή.
Α.Ε.ΜΕΓΑ – » Ιστορία του γλωσσικού ζητήματος ».
Η γλώσσα είναι κτήμα όλου του έθνους.
TH. GAISFORD S.T.P. – » Μέγα Ετυμολογικόν Λεξικόν ».
Περί ετυμολογίας.
J.ENSOR – » Η ίντριγκα », { 1890 }.
Μεταμόρφωση : ένα πρόσωπο γίνεται μάσκα, ή μια μάσκα μεταμορφώνεται σε πραγματικό πρόσωπο ;
Η ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑ.
Σημαντικό ρόλο στην ετυμολογία των ελληνικών λέξεων λαμβάνει η ορθογραφία και μάλιστα η λεγομένη «ἱστορική» ορθογραφία. Για την άλλη, τη «φωνητική» ορθογραφία, δεν υπάρχει λόγος να ασχοληθούμε. Διότι ορθογραφία διά της φωνής [γράφω ό,τι ακούω] δεν υφίσταται για ευνόητους λόγους.
ΝΕΩΤ. ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟΝ ΈΞΙΚΟΝ του ‘ΗΛΙΟΥ΄.
Ορθογραφία.
ΚΑΘΑΡΕΥΟΥΣΑ ή ΔΗΜΟΤΙΚΗ ;
Ι.ΤΣΕΓΚΟΥ / Θ.ΠΑΠΑΔΑΚΗ / Δ.ΒΕΚΙΑΡΗ – » Η εκδίκηση των τόνων »,{ σελ }.
«Η ζωντάνια, όμως, ενός οργανισμού [όπως η γλώσσα] δεν συντηρείται, όταν τον αναπηροποιούμε με ακρωτηριασμούς, όπως η κατάργηση της ιστορικής ορθογραφίας».
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ.
Γ.Ν.ΧΑΤΖΗΔΑΚΙ – » Σύντομος Ιστορία της Ελληνικής γλώσσης » ,{ σελ. }.
«Η Ελληνική γλώσσα εξακολουθεί αδιαλείπτως να ζει, δηλαδή να μιλιέται από τους πολλούς και να διατελεί πάντοτε μέχρι και σήμερα ενιαία και αδιαίρετος, από όλους τους Έλληνες».
Τ. ΛΙΓΝΑΔΗ – » Η Γλώσσα στην Εκπαίδευση » , στο Δημόσιος διάλογος για τη γλώσσα, { σελ. 145–146 }.
Δεν μπορεί να μάθει σωστά την γλώσσα του όποιος δεν ξέρει αρχαία.
ΛΑΤΙΝΙΚΟΝ ΑΛΦΑΒΗΤΟΝ – ΦΩΝΗΤΙΚΗ ΓΡΑΦΗ .
Ι.ΤΣΕΓΚΟΥ / Θ.ΠΑΠΑΔΑΚΗ / Δ.ΒΕΚΙΑΡΗ – » Η εκδίκηση των τόνων »,{ σελ.49 }.
«Ήταν αρχικά η άποψη ορισμένων “προοδευτικών”, ότι και η ελληνική γλώσσα πρέπει να γράφεται, όπως και οι άλλες οι ευρωπαϊκές γλώσσες, με λατινικούς χαρακτήρες.» !!!
ΔΗΜ.ΓΛΗΝΟΥ -» Η θεραπεία της αγραμματοσύνης ».ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ, σελ.76-77 ή ΦΩΝΗΤΙΚΗ ΓΡΑΦΗ, σελ.36-37.
Προτού μπούμε στις λεπτομέρειες της έκθεσής μας, οφείλουμε να σημειώσουμε, ότι παρόλο που η ιδέα της αλλαγής του αλφαβήτου δε γίνεται ομόφωνα αποδεκτή έχει πολυάριθμους οπαδούς ανάμεσα στις προσωπικότητες της πνευματικής αφρόκρεμας της χώρας-μας. Πολλοί απ’ αυτούς έχουν γράψει και μιλήσει πάνω στο θέμα: ο κ. Χατζηδάκης, καθ. στο πανεπιστήμιο της Αθήνας, ο κ. Μένος Φιλήντας, γλωσσολόγος, ο κ. Δημήτρης Γληνός, ένας απο τους μεγαλύτερους εκπαιδευτικούς της χώρας μας και παλιός γενικός γραμματέας του υπουργείου παιδείας, ο κ. Louis Roussel, Γάλλος ελληνιστής και καθηγητής της νέας ελληνικής στο παν. του Μονπελιέ, ο κ. Μίλτος Κουντουράς, μέλος του ανώτατου συμβουλίου του υπουργ. παιδείας, ο κ. Ηρακλής Αποστολίδης, διευθυντής σύνταξης της Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας, ο κ. Γιάννης Σιδέρης, συγγραφέας, ο κ. Φώτος Γιοφύλης, καλλιτέχνης και δημοσιογράφος, παλιός διευθυντής της επιθεώρησης Πρωτοπορία, και πολλοί άλλοι.
Παράξενες αντιλήψεις για την ελληνική γλώσσα υπό το πρίσμα της ιδεολογίας σε σύστημα πολυτονικό μάλιστα.!
ΑΔ. ΚΟΡΑΗ – » Άπαντα Ι », [ σελ.252, 302 }.
Β’. Περί της ελληνικής παιδείας και γλώσσης.
Γ. ΒΗΛΑΡΑ – » Η Ρομεηκη γλοσα »,{ θ’} // Κ. ΤΟΠΧΑΡΑ – » Γραματικι τις Νεοελινικις γλοσας ».
Όταν τα πράγματα ξεφεύγουν και τυφλώνεται ο νους του ανθρώπου !..
Η ΒΕΒΗΛΩΣΙΣ.
Γ.Ν.ΧΑΤΖΗΔΑΚΙ – » Σύντομος Ιστορία της Ελληνικής γλώσσης »,{ σελ.25 }.
Περί του Ελληνικού αλφαβήτου.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Η γλώσσα δεν είναι απλώς ένα μέσο επικοινωνίας. Είναι φορέας μνήμης, ιστορίας και πολιτισμού. Οι λέξεις αλλάζουν μέσα στον χρόνο, όμως η ιστορία τους παραμένει αποτυπωμένη μέσα στην ετυμολογία και στην ιστορική ορθογραφία. Η ελληνική γλώσσα, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, εξακολουθεί να ζει και να εξελίσσεται. Γι’ αυτό η μελέτη των λέξεων δεν είναι αναζήτηση ενός νεκρού παρελθόντος, αλλά τρόπος να γνωρίσουμε βαθύτερα τη ζωντανή γλώσσα που μιλούμε.
J.C. OROZCO – » Σύγχρονη αποδημία του πνεύματος », { 1933 }.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :
ΑΓΟΡΑΖΕΤΕ ΒΙΒΛΙΑ – ΕΛΕΓΧΕΤΕ ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ .
Η απόδοσις των αρχαίων κειμένων δεν είναι φωτογραφική . Συνεπώς βασίζεται, αλλά ενίοτε δεν ταυτίζεται απόλυτα με αυτή των μεταφραστών συγγραφέων .
Τα περισσότερα αρχαία κείμενα ,από όσα χρησιμοποιήθηκαν ,μπορείτε να τα αναζητήσετε στο διαδίκτυο ,όπως στα πολύ χρήσιμα »google books » ,» wikisource» , »anemi » ,» πύλη» κ. α
